အခန်း (၁) - လူလည်ကြီးဖြစ်ချင်ရင် အကွက်မြင်ရမယ်
"အစီရင်ခံစာ တင်ပြပါတယ် အရေးကြီး သတင်းပါ၊ မြောက်ဘက် ဟွမ်နိုင်ငံမှာ ပြင်းထန်တဲ့ ကျိုင်းကောင်ဘေး ဆိုက်ရောက်နေကြောင်းပါ၊ ဟွမ်နိုင်ငံက စစ်သည်တော် နှစ်သိန်းကို နယ်စပ်မှာ စုရုံးထားပြီး ဟွမ်နိုင်ငံတော်ဆရာကြီး ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်တဲ့ အဖွဲ့က ကျွန်တော် တို့ထံမှ ရိက္ခာတောင်းခံရန် မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာလာပြီဖြစ်ရာ မကြာခင် ရက်ပိုင်းအတွင်း ရောက်ရှိလာပါတော့မယ်"
"ရိက္ခာတောင်းဖို့ စစ်သည် နှစ်သိန်းတောင် စုစရာ လိုသလား ဟွမ်နိုင်ငံက ငါကိုယ်တော်ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ခြိမ်းခြောက်နေတာပဲ"
"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော် တို့နိုင်ငံက အိမ်ရှေ့စံရဲ့ ပုန်ကန်မှုကြောင့် ပြည်တွင်းရေး မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတာပါ။ ဒီအချိန်မှာ ဟွမ်နိုင်ငံနဲ့ စစ်ထပ်မဖြစ်သင့်ပါဘူး"
"အမိန့်တော် ပြန်လိုက်၊ အမတ်ကြီးများကို နန်းတော်ထဲ ချက်ချင်းခေါ်ယူပြီး ဆွေးနွေးမယ်၊ နှောင့်နှေးသူရှိပါက ကွပ်မျက်စေ"
...
တချန်းအင်ပါယာ၊ ဆဋ္ဌမမြောက် မင်းသား စံမြန်းရာ - ပိပေါ့ဆောင်။
ယွမ်ကျန်းသည် ဥယျာဉ်ထဲရှိ ဇရပ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေ၏။ သူသည် တခြားကမ္ဘာမှ ကူးပြောင်းလာသော အမှန်တရားကို လက်ခံထားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အတော်လေး စိတ်ပျက်နေမိသည်။
အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အသုံးမကျသော မင်းသားကိုယ်ထဲ ရောက်လာရသနည်း။
အဓိက ပြဿနာမှာ အိမ်ရှေ့စံ ချန်ရစ်ခဲ့သော သွေးစာတစ်စောင် မိမိထံတွင် ရှိနေခြင်းပင်။ ထိုစာထဲတွင် တတိယနောင်တော်က အိမ်ရှေ့စံကို မည်သို့ လုပ်ကြံခဲ့ကြောင်း ရေးသားထားသည်။ ထို့ကြောင့် အရှိန်အဝါ အကြီးဆုံးဖြစ်နေသော တတိယနောင်တော် ယွမ်လိ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို သူ ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယွမ်လိသည် ထိုသွေးစာကို ရရှိရန် သူ့ကို နေ့တိုင်း ဒုက္ခပေးနေပြီး သတ်ဖြတ်ရန်အထိ ကြံစည်နေ၏။
ယွမ်ကျန်း စိတ်ညစ်နေချိန်တွင် အဆောင်ရှိ အစေခံမလေးများသည် တစ်ဖက်၌ တိုးတိုးတိတ်တိတ် အတင်းပြောနေကြလေသည်။
"ဒီအသုံးမကျတဲ့သူက မနေ့က တတိယမင်းသားဆီက ပါးရိုက်ခံရတာ အခုထိ ကြောက်စိတ် မပြေသေးဘူး"
"အသက် ၂၁ နှစ်ရှိပြီ၊ အခုထိ ကိုယ်ပိုင် အိမ်တော်တောင် မရှိဘူး၊ တို့နိုင်ငံရဲ့ မင်းသားတွေထဲမှာ သူတစ်ယောက်ပဲ ဒီလို ဖြစ်နေတာ"
"တတိယမင်းသားက သူ့ကို အိမ်ရှေ့စံရဲ့ အပေါင်းအပါလို့ ပြောနေတာမလား၊ ငါ့အထင်တော့ သူ သေဖို့ မဝေးတော့ဘူး"
"တိုးတိုးပြောပါ၊ သူက အသုံးမကျပေမဲ့ မင်းသားတစ်ပါးပဲ၊ သူများကြားသွားရင် ငါတို့ အသက်ပျောက်ကုန်မယ်"
၎င်းတို့သည် အစေခံများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယွမ်ကျန်းကိုမူ အတော်လေး အထင်သေးနေကြသည်။ ဆဋ္ဌမမင်းသား ယွမ်ကျန်းသည် ဧကရာဇ်မင်းကြီး မူးယစ်နေစဉ် နန်းတွင်းအစေခံမလေးတစ်ယောက်နှင့် ရရှိခဲ့သော သားဖြစ်၏။ သူ၏ မိခင်သည် သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူး တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ဘဲ သေဆုံးသွားမှသာ ချီးမြှင့်ခံရခြင်းဖြစ်သည်။ ယွမ်ကျန်းတွင် မည်သည့်နောက်ခံမှ မရှိသည့်အပြင် အတော်လေးလည်း ကြောက်တတ်သူဖြစ်ရာ သူတစ်ပါးက ရိုက်နှက်လျှင်လည်း ပြန်မချ၊ ဆဲဆိုလျှင်လည်း ပြန်မပြောသဖြင့် အနှိမ်ခံရခြင်းမှာ မဆန်းပေ။
အတင်းပြောသံများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယွမ်ကျန်းသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်၏။
နန်းတွင်း၌ နောက်ခံမရှိလျှင် ဤနေရာ၌ ဆက်မနေတော့ဘဲ နယ်စပ်သို့သွားကာ စစ်အာဏာကို သိမ်းပိုက်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ငါက စစ်ဗျူဟာပိုင်းမှာ ထူးချွန်တဲ့သူပဲ၊ စစ်တိုက်တာ ငါ့အတွက် အေးဆေးပဲ။ စစ်အာဏာသာ လက်ထဲရှိရင် ဘယ်သူ ဧကရာဇ်ဖြစ်စေ ငါ့မျက်နှာကို ကြည့်ရလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူ့ကို ကြည့်မရရင် အဲ့ဒီလူကို ချပစ်မယ် အေး၊ ဒါပဲ။
ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသည်နှင့် ယွမ်ကျန်းသည် ဧကရာဇ်ဖခင်ထံ သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်လေသည်။ သူ အပြင်သို့ ထွက်ရန် ပြုစဉ်မှာပင် တတိယနောင်တော် ယွမ်လိ ရောက်ရှိလာ၏။
"တတိယမင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
ယွမ်လိကို မြင်သည်နှင့် အစေခံမလေးများသည် ချက်ချင်း ဒူးထောက် အလေးပြုကြသည်။ ယွမ်ကျန်းနှင့် မတူသည်မှာ ယွမ်လိတွင် အတော်လေး အင်အားတောင့်တင်းသော နောက်ခံ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မိခင်သည် အချစ်ဆုံး မိဖုရားကြီးဖြစ်ပြီး မိသားစုဝင်များသည်လည်း အစိုးရအဖွဲ့ထဲ၌ ရာထူးကြီးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အခုအချိန်တွင် အိမ်ရှေ့စံသစ် မသတ်မှတ်ရသေးသဖြင့် ယွမ်လိသည် အိမ်ရှေ့စံ ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး အများဆုံးပင်။
ယွမ်လိသည် အစေခံများကို ထခိုင်းလိုက်ပြီး ယွမ်ကျန်းရှေ့သို့ တည့်တည့်လျှောက်လာကာ မခိုးမခန့် အပြုံးဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လေသည်။
"ညီတော် ခြောက်၊ နောင်တော်ကို မြင်တာကို ဘာလို့ အရိုအသေမပြုတာလဲ"
အရိုအသေပြုရမယ် လား မင်းအမေကိုသာ လုပ်လိုက်ပါတော့။ မင်းလို ငတုံးကို ငါသာ စစ်အာဏာ ရလာရင် အရင်ဆုံး ရှင်းပစ်မယ်။
ယွမ်ကျန်းသည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ရင်း ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းနေလို့ပါ၊ မနေ့က တတိယနောင်တော်ဆီက ပါးရိုက်ခံထားရတာ အခုထိ မသက်သာသေးလို့ အလေးမပြုနိုင်တာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"
ယွမ်ကျန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယွမ်လိသည် ခဏမျှ ကြောင်သွား၏။ မနေ့က ရိုက်နှက်လိုက်ခြင်းက ဤအသုံးမကျသောကောင်ကို မာန်တက်လာစေသလားဟု သူ ထင်မှတ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
"ညီတော် ခြောက်၊ မင်းက နောင်တော်က ဆုံးမတာကို အပြစ်တင်နေတာလား" ဟု ယွမ်လိက စိုက်ကြည့်လျက် မေးမြန်းသည်။
"ဒါဆို ကျွန်တော်က ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရဦးမှာလား" ဟု ယွမ်ကျန်းက ပြန်မေး၏။
"မင်း တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်" ယွမ်လိက လှောင်ပြောင်လျက် ဆိုသည်။ "နောင်တော်က ဆုံးမတာဟာ မင်း ကောင်းစားဖို့အတွက်ပဲ၊ နားလည်ရဲ့လား"
ယွမ်ကျန်းက ခေါင်းခါပြကာ "ကျွန်တော် တကယ်ပဲ နားမလည်ဘူး" ဟုသာ တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းလို ခေါင်းမာတဲ့သူက နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိသားပဲ" ယွမ်လိသည် သူ့ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ကာ ဆက်ပြော၏။ "အိမ်ရှေ့စံက ပုန်ကန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့သူက မင်းဆီကို ထွက်ပြေးလာတယ်၊ အကယ်၍ အဲ့ဒီလူက မင်းကို တစ်ခုခု ပေးခဲ့ပြီး မင်းက ထုတ်မပေးဘူးဆိုရင် မင်းဟာ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ အပေါင်းအပါ ဖြစ်သွားပြီ"
ဤသည်မှာ နည်းလမ်းဟောင်းကြီးသာ ဖြစ်သည်။ ယခင် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်သည် ထိုသွေးစာကို ထုတ်ပေးလျှင်လည်း တတိယနောင်တော်က နှုတ်ပိတ်ရန် သတ်မည်ဖြစ်သလို၊ ထုတ်မပေးလျှင်လည်း အပေါင်းအပါဟု စွပ်စွဲခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ရင်း သေဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
"အဲ့ဒီလူ ကျွန်တော့်ကို ဘာမှ မပေးခဲ့ပါဘူး" ယွမ်ကျန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် တုံ့ပြန်သည်။ "ကျွန်တော့် အထင်တော့ အဲ့ဒီလူက ပြေးစရာ မျက်စိမှားပြီး ဒီကို ရောက်လာတာ ဖြစ်မှာပါ"
ယွမ်လိက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ငါက ယုံမယ်လို့ မင်းထင်နေသလား" ဟု မေးကာ လှောင်ရယ်လေသည်။
ယွမ်ကျန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြလိုက်ပြီး "နောင်တော် ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ၊ ကျွန်တော်ကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံတယ်" ဟုသာ ပြောလိုက်၏။
ယွမ်ကျန်း၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး အစေခံမလေးများသည် သရဲမြင်သလို ထိတ်လန့်ကုန်ကြသည်။ "ဘုရားရေ၊ ဒီလောက် ကြောက်တတ်တဲ့ ဆဋ္ဌမမင်းသားက တတိယနောင်တော်ကို ဒီလို ပြန်ပြောရဲတယ် ဟုတ်လား၊ သူ့ခေါင်းက မနေ့က အရိုက်ခံရလို့ ရူးသွားတာလား"
ယွမ်လိသည် မျက်နှာပျက်သွားကာ အေးစက်စက်ဖြင့် "မင်းက အဲ့ဒီလူ ပေးတဲ့အရာကို လုံးဝ ထုတ်မပေးတော့ဘူးပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။
"မရှိတဲ့အရာကို ဘာနဲ့ ပေးရမှာလဲ" ယွမ်ကျန်းက ပခုံးတွန့်ပြလိုက်၏။ "ကဲ၊ တော်ပြီ၊ ကျွန်တော် ခမည်းတော်ဆီ သွားတွေ့ရဦးမှာမို့ မင်းနဲ့ စကားအများကြီး မပြောနိုင်တော့ဘူး၊ မင်း ဒီမှာ တစ်ခုခု ရှိတယ်လို့ ထင်ရင်လည်း လူလွှတ်ပြီး စိတ်ကြိုက် ရှာကြည့်ပေါ့"
ပြောပြီးသည်နှင့် ယွမ်ကျန်းသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်သည်။ သူသည် ဤကိုယ်ထဲ ရောက်ရှိလာစဉ်ကပင် ထိုသွေးစာကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ရှာချင်သလောက် ရှာနိုင်ပေသည်။
ယွမ်လိ မျက်နှာပျက်သွားကာ "လူတွေ လာကြစမ်း" ဟု ဟစ်အော်လိုက်၏။ အပြင်ရှိ စစ်သည်များသည် ချက်ချင်း ပြေးဝင်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယွမ်ကျန်း၏ အဆောင်မှ စစ်သည်များ ဖြစ်သော်လည်း ယွမ်လိကိုသာ နာခံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ" ယွမ်ကျန်း၏ မျက်လုံးထဲ၌ အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ ငါ့ရဲ့ စစ်သည်တွေက သခင်ကို မကာကွယ်ဘဲ သူစိမ်းခိုင်းတာကို လုပ်နေကြတာလား။
"ဘာလုပ်ရမလဲ ဟုတ်လား" ယွမ်လိက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "အိမ်ရှေ့စံနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေတဲ့ ဒီသစ္စာဖောက်ကို ဖမ်းပြီး ထောင်ထဲ ထည့်ထားလိုက်၊ အမိန့်ကို စောင့်စေ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ယွမ်ကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ကျွန်တော့်ကို မတရား စွပ်စွဲတော့မှာပေါ့" ဟု မေးလိုက်၏။ “ဧကရာဇ်၏ အမိန့်မရှိဘဲ ကျွန်တော့်ကို ထောင်ထဲ ထည့်ရဲမလား၊ ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား။”
"မတရား စွပ်စွဲတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့မှာ ခိုင်လုံတဲ့ အထောက်အထား ရှိတယ်" ယွမ်လိက အစေခံမလေးများကို ကြည့်ကာ "မင်းတို့က ခြောက်ယောက်မြောက်ရဲ့ အနားမှာ နေတဲ့သူတွေပဲ၊ ပြောစမ်း၊ သူက အိမ်ရှေ့စံရဲ့ အပေါင်းအပါ ဟုတ်လား မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးမြန်းသည်။
အစေခံမလေးများသည် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ကြလေသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မတို့ ဆဋ္ဌမမင်းသားနဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ လူတွေ ပုန်ကန်ဖို့ တိုင်ပင်နေတာကို ကိုယ်တိုင် ကြားခဲ့ရပါတယ်"
"ဆဋ္ဌမမင်းသားက အခွင့်အရေးရရင် အရှင်မင်းကြီးကို အဆိပ်ခတ်မယ်လို့တောင် ပြောနေတာပါ"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မလည်း ကြားပါတယ်"
၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း သစ္စာဖောက်ကာ လုပ်ကြံဖန်တီး ပြောဆိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယွမ်ကျန်းသည် ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ဒီအောက်တန်းစား အစေခံတွေ၊ ငါက ၎င်းတို့အပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့ပါလျက် ယခုကဲ့သို့ မတရား စွပ်စွဲခြင်းမှာ သစ္စာဖောက်မှု သက်သက်ပင်၊ ဒါမျိုးကတော့ သတ်ရမည်။
"မင်းမှာ ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ" ယွမ်လိက ကျေနပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ယွမ်ကျန်းကို ကြည့်ကာ "ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ၊ ဒီသစ္စာဖောက်ကို ဖမ်းလိုက်ကြစမ်း" ဟု အမိန့်ပေးပြန်သည်။
ဖမ်းမယ် ဟုတ်လား။ ငါက မင်းအမေကိုပဲ သွားဖမ်းလိုက်မယ်။
ယွမ်ကျန်းသည် အမျက်ထွက်သွားကာ ယွမ်လိ၏ ပေါင်ကြားသို့ အားဖြင့် ကန်ထည့်လိုက်လေသည်။ ယွမ်လိသည် မရှောင်တိမ်းနိုင်ဘဲ အကန်ခံလိုက်ရပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လျက် မြေပြင်ပေါ်၌ လူးလိမ့်နေလေသည်။
အဆောင်ထဲရှိ လူအားလုံး ကြောင်အသွားကြသည်။ အသုံးမကျသော ဆဋ္ဌမမင်းသားက တတိယမင်းသား၏ အဖိုးတန်နေရာကို ကန်လိုက်ခြင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေသည်ဟုပင် ယူဆမိစေသည်။ သို့သော် ယွမ်လိ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကမူ လက်တွေ့ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေ၏။
"တတိယမင်းသား၊ ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ"
"မြန်မြန်၊ သမားတော်ကို သွားခေါ်"
လူများသည် ယွမ်လိထံသို့ ပြေးသွားကြသည်။ "ဒီသစ္စာဖောက်ကို ဖမ်းလိုက်ကြစမ်း" ဟု ယွမ်လိက အော်ဟစ်နေလေသည်။ စစ်သည်များက ယွမ်ကျန်းကို ဖမ်းဆီးရန် ပြုကြ၏။
"ဘယ်သူ ထိရဲလဲ" ယွမ်ကျန်းက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်လိုက်သဖြင့် စစ်သည်များ တန့်သွားကြသည်။ "ငါကိုယ်တိုင်က အင်ပါယာရဲ့ ဆဋ္ဌမမင်းသားပဲ၊ မင်းတို့လို လူတွေက ငါ့ကို လက်ဖျားနဲ့ ထိရဲသလား၊ ငါကိုယ်တိုင် အခုပဲ ခမည်းတော်ဆီ သွားပြီး အပြစ်ဝန်ခံမယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် ယွမ်ကျန်းသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။