အခန်း (၄၄) - ညတိုက်ပွဲ

ကားလ်သည် ဧည့်ခန်းအတွင်းရှိ အနံ့အိတ်များ၏ တည်နေရာကို စစ်ဆေးပြီး ဂေါ့ဘလင်များကို ဟန့်တားရန် အခန်းတွင်း အနံ့ပြည့်နေစေရန် သေချာအောင် လုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အကယ်၍ ဆုတ်ခွာရပါက အသုံးပြုရန် နောက်ထပ်တစ်အိတ်ကို နောက်ဘက် ထမင်းစားခန်းနားတွင် ချထားလိုက်သည်။ ဂေါ့ဘလင်များ သူတို့၏အနံ့ကို လိုက်ရန် ခက်ခဲလေလေ၊ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် လွယ်ကူလေလေဖြစ်ပြီး ဂေါ့ဘလင်မျိုးနွယ်စုက တစ်ခုခုမှားနေမှန်း မသိမီ သူတို့ တတ်နိုင်သလောက် များများသတ်နိုင်လေ ပိုကောင်းလေဖြစ်သည်။

[သူတို့ မင်းဆီကို တည့်တည့်လာနေပြီ။ မင်းအနံ့ကို သူတို့ရနေတာလား မသိဘူး?] မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကားလ်နှင့် ဒါနာ ပုန်းအောင်းနေသည့် အစိုးရရုံးအနီးရှိ မြို့လယ်ခေါင်သို့ တည့်တည့်ဦးတည်လာနေသော ဂေါ့ဘလင်များကို ကြည့်ရင်း ဟော့ခ်က မေးလိုက်သည်။

[ကျေးဇူးပဲ၊ ငါတို့ အဆင်သင့်ပဲ]

"ဒါနာ၊ အဲဒီစားပွဲပေါ်တက်ပြီး မင်းအပေါ်က ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်။ အဲဒီကနေ 'မှော်လှံစွပ်' တွေ ပစ်လို့ရတယ်မလား? အဲဒါဆိုရင် မြို့လယ်ကွင်းပြင်ကို လာနေတဲ့ ဂေါ့ဘလင်တွေကို ပိုကောင်းတဲ့ အနေအထားကနေ မြင်ရလိမ့်မယ်။ ငါကတော့ အပြင်ထွက်ပြီး တံခါးပြန်ပိတ်ထားလိုက်မယ်၊ အဲဒါမှ သူတို့ကို သေချာတိုက်လို့ရမှာ" ဟု ကားလ်က တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

ဒါနာက ထိုအစီအစဉ်ကို သဘောမတူသော်လည်း ဂေါ့ဘလင်များနှင့် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏အာရုံကို သူမထံမှ လွှဲဖယ်ပေးထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ကားလ်က အဆောက်အအုံထဲမှာရှိနေလျှင် ထိုသို့လုပ်ရန် မလွယ်ကူပေ။ သို့သော် သူက အပြင်မှာရှိနေပြီး သူမက တိုက်ခိုက်နေစဉ် သူမ၏အနံ့ကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်လျှင် အန္တရာယ်နည်းနည်းဖြင့် သူတို့ကို ရှင်းလင်းရန် အလုပ်ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ အဓိက အန္တရာယ်မှာ မှော်အတတ်များကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ စွမ်းအားကို ထိန်းညှိသုံးစွဲနေကြသဖြင့် စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းခါနီးတွင် ဖြစ်ပေါ်တတ်သော မှော်အင်အား အဆမတန်ကုန်ဆုံးမှု (Exponential mana cost) က နှောင့်နှေးမှု သိပ်မရှိသော်လည်း၊ သူတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းတွင် အကန့်အသတ်တော့ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဟော့ခ်ပင်လျှင် နားချိန်မရှိဘဲ တစ်ညလုံး အမဲမလိုက်နိုင်ချေ၊ ၎င်းမှာ သူ၏ သဘာဝမဟုတ်ပေ။

ဒါနာ အဓိက အာရုံစိုက်ရမည့်အရာမှာ သူမ၏ မှော်မြှားများကို စစ်မှန်သော မြှားများနှင့် ပိုတူအောင် ပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းတို့မှာ တောက်ပနေသော မှော်လှံရှည်များ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ယနေ့ညတွင်မူ သူမ၏ တည်နေရာကို သိသာစေမည့် အလင်းရောင်မျိုးကို သူမ မအလိုရှိပေ။

ပထမဆုံး ရောက်လာသည့် ဂေါ့ဘလင်များမှာ နှစ်ကောင်တွဲဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့မည်မဟုတ်သည့် အရာတစ်ခုကို မြို့ထဲတွင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လိုက်ရှာနေစဉ်မှာပင် ကားလ်၏ [စုတ်ဖြဲခြင်း] တိုက်ကွက်ကြောင့် နှစ်ကောင်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားတော့သည်။ သူတို့၏ အလောင်းများမှာ လမ်းဘေးရှိ ချုံပုတ်တစ်ခုထဲသို့ လဲကျသွားပြီး ကားလ်က ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ ဂေါ့ဘလင်သွေးနံ့မှာ အခြားကောင်များကို သူ့ထံသို့ ဆွဲဆောင်လာမည်မှာ သေချာပြီး ၎င်းမှာ ကားလ် လောလောဆယ် အလိုရှိနေသည့် အခြေအနေပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မြို့အနှံ့ ပျံ့နှံ့နေကြသဖြင့် အုပ်စုလိုက်ကြီး ရောက်လာမည်မဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ်စီသာ ရောက်လာကြမည်ဖြစ်ရာ သူနှင့် ဒါနာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဖက် မဟုတ်ကြပေ။ ကားလ်၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအားအရဆိုလျှင် စွမ်းရည်များကို မသုံးဘဲနှင့်ပင် ဂေါ့ဘလင် တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်ကို အေးဆေးကိုင်တွယ်နိုင်သော်လည်း ဒဏ်ရာရရှိမည့် အန္တရာယ်ကြီးမားလှပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် ကုသရေးစွမ်းရည် မရှိကြချေ။

ဤမြူခိုးများထဲတွင် လေမတိုက်ဘဲနှင့် သစ်ကိုင်းလှုပ်သံကို ကားလ် ကြားလိုက်ရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် နောက်ထပ် ဂေါ့ဘလင် သုံးကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းတစ်ခုက တစ်ကောင်၏ ကျောဘက်ကို ထိမှန်ကာ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ကားလ်က ကျန်နှစ်ကောင်ကို [စုတ်ဖြဲခြင်း] ဖြင့် ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ စွမ်းအား၏ လေးပုံတစ်ပုံကိုသာ သုံးသော်လည်း (၎င်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စွမ်းအင်အပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး လုံးဝမဖြစ်စေပါ) အလင်းတန်းလေးခုမှာ ဂေါ့ဘလင်များကို လွယ်ကူစွာပင် ပိုင်းဖြတ်သွားသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ အရွယ်အစားနှင့်စာလျှင် သန်မာနိုင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ နူးညံ့လှသဖြင့် သူ၏တိုက်ကွက်ကို မယှဉ်နိုင်ကြချေ။

အပေါ်ကောင်ကင်ယံရှိ ဟော့ခ်လည်း ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် မြို့အနှံ့ရှိ ပစ်မှတ်များကို သုတ်သင်ရန် အနည်းဆုံးသော စွမ်းအားကိုသာ သုံးစွဲပြီး နောက်ပိုင်းအတွက် စွမ်းအင်ကို တတ်နိုင်သလောက် ချွေတာထားသည်။ အလုပ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်လျှင် ကားလ်က သူ့ကို အမြဲ ဆုချလေ့ရှိပြီး၊ ဂေါ့ဘလင်အားလုံး မကုန်မချင်း တိုက်ပွဲကို ဆက်နိုင်လျှင် ထိုဆုလာဘ်မှာ ပို၍ပင် ကြီးကျယ်ပေလိမ့်မည်။

ကားလ်နှင့်မတူဘဲ တစ်နေရာတည်းတွင် တိုက်ခိုက်နေသည့် ဟော့ခ်သည် မြို့၏ လေအောက်ဘက် အရပ်မှနေ၍ တိုက်ပွဲကို စတင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဂေါ့ဘလင်သွေးနံ့သည် သူ ရှင်းလင်းပြီးသား နေရာများဆီသို့သာ လွင့်ပါသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကားလ် သတ်ဖြတ်နေသည့် နေရာကဲ့သို့ ရွာထဲသို့ အနံ့ပြန်လွင့်လာမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဂေါ့ဘလင်များကတော့ ထိုအချက်ကို သိပ်ဂရုစိုက်ပုံမရချေ။ အများစုမှာ အိမ်များထဲမှ ပစ္စည်းများကို အိတ်ကြီးများဖြင့် ထည့်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေကြပြီး ဟော့ခ်ကတော့ သူတို့ ပြန်ထွက်လာသည်အထိ စောင့်ကာ သတ်ဖြတ်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အိမ်များအတွင်း လှုပ်ရှားရင်း မိမိတို့၏ အမျိုးအနွယ်များ၏ အသံကို မကြားရတော့သောအခါ သူတို့ စတင်စိုးရိမ်လာကြပြီး သွေးညှီနံ့ထွက်ပေါ်ရာဆီသို့ ပိုမိုစုပြုံလာကြတော့သည်။

[နောက်ထပ် လာနေကြပြီ။ မင်းတို့ တိုက်ပွဲနံ့ကို သူတို့ ရနေပြီ] ဂေါ့ဘလင်တစ်ကောင်နှင့် မြေကြွက်တစ်ကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုတ်သင်ရင်း ဟော့ခ်က သတိပေးလိုက်သည်။

ကားလ်သည် သူ့ကို သူ၏ သားကောင်များကို စားခွင့် မပိတ်ပင်ထားလောက်ပါ။ အနည်းဆုံးတော့ ဟော့ခ် မမှတ်မိချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် မြေကြွက်ကို ပျော်ရွှင်စွာ စားသုံးပြီးနောက် နောက်ထပ် ဂေါ့ဘလင်များကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ညတစ်ညပါပဲ။ အလုပ်လည်းရှိသလို၊ ကြွက်လည်းစားရတယ်၊ ပြီးတော့ နောက်မှရမယ့် ဆုလာဘ်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် သူ၏ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အဲဒီအရသာရှိလှတဲ့ သွေးရည်ကြည် တစ်ပုလင်းလုံးပေးဖို့ ကားလ်ကို နားချကြည့်ရမည်။

ဒါနာက ပြတင်းပေါက်ဘောင်ကို ခေါက်ကာ ကားလ်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်ပြီး မြူထဲမှနေ၍ သူတို့ကို ချောင်းမြောင်းရန် ကြိုးစားနေသည့် ဂေါ့ဘလင် လေးကောင်အုပ်စုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ သူတို့၏ အမြင်အာရုံမှာ မကောင်းလှသဖြင့် ၎င်းမှာ အလွန်ညံ့ဖျင်းသော ကြိုးစားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ကားလ်ကမူ မြူထဲတွင် သူတို့ထက် ပို၍ အဝေးကြီးကို မြင်နိုင်သည်။ သူတို့က သွေးညှီနံ့နောက်ကို လိုက်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ကားလ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးမရှိသလို ဒါနာ ပုန်းနေသည့် အဆောက်အအုံထဲတွင်လည်း သွေးမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကွင်းပြင်၏ မှားယွင်းသော ဘက်ခြမ်းတွင် ရောက်နေကြပြီး လွတ်လပ်သော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်မှာပင် ဒါနာ၏ မှော်အတတ်ကြောင့် ဘေးအန္တရာယ်ရှိနေမှန်းကိုပင် မသိလိုက်ဘဲ နှစ်ကောင်မှာ လဲကျသွားတော့သည်။

ကားလ်က တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က လှုပ်ရှားရန် သတိပေးလိုက်သဖြင့် သူသည် လှည့်ရင်း ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်ရာ ဂေါ့ဘလင်၏ မှုတ်ပြွန် (Blowgun) မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြှားတို (Dart) တစ်စင်းကို သီသီလေး လွတ်သွားခဲ့သည်။ ကားလ်သည် သူ၏ အင်အားအပြည့်ကို သုံးကာ [စုတ်ဖြဲခြင်း] ဖြင့် ထိုသတ္တဝါနှင့် ၎င်း၏ အဖော်သုံးကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုတ်သင်လိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်လျက် မြက်ခင်းပေါ်သို့ ကျသွားတော့သည်။

ဒါနာက ပန်းခြံတစ်ဖက်ရှိ ကျန်နေသော ဂေါ့ဘလင်များကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး ကားလ်က သူမကို ကျေနပ်သည့်အနေဖြင့် လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ ထိုမြှားတိုများတွင် အဆိပ်ပါနေနိုင်သဖြင့် သူ အထူးသဖြင့် ဂရုစိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။ အဆိပ်မပါလျှင် ထိုမြှားတိုများက သေစေလောက်သည့် အန္တရာယ်မရှိနိုင်သဖြင့် ပိုမိုမှောင်မိုက်လာသော ယခုအချိန်တွင် ၎င်းမှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်လာတော့သည်။