အခန်း (၃၃) - အငမ်းမရ စားသုံးခြင်း

ကားလ် အခန်းရှေ့သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ဝန်ထမ်းတစ်ဦး တွန်းလာသည့် လှည်းလေးပေါ်၌ အစားအသောက်များလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိလာသည်။ ပန်းကန်များကို အပူငွေ့မထွက်စေရန် ဖောင်စက္ကူ (Foil) များဖြင့် အုပ်ထားသော်လည်း စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟင်းရနံ့များက ကားလ်နောက်သို့ ပါလာသည့်အပြင် ဟော့ခ်သည်လည်း အစားအသောက်သစ်များနှင့် သူ၏ နေထိုင်မှုပတ်ဝန်းကျင် တိုးတက်လာမည့်အရေးအတွက် ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ မနက်ကျရင် အကုန်လုံး ပြန်အပ်ပေးပါ့မယ်" ဟု ကားလ်က မီးဖိုချောင်ဝန်ထမ်းကို ပြောလိုက်သည်။

"ပန်းကန်ခွက်ယောက်တွေကို ဒီလှည်းပေါ်မှာပဲ တင်ပြီး အဆောင်လမ်းမှာ ထားခဲ့လိုက်ပါ။ ကျွန်မတို့ စင်္ကြံလမ်းတွေ သန့်ရှင်းရေးလုပ်တဲ့အခါ လာသိမ်းလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ဝန်ထမ်းက ရှင်းပြပြီး ဓာတ်လှေကားဆီသို့ ပြန်သွားသည်။ ကားလ်သည် အစားအသောက်နှင့် တရားထိုင်ခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နိုင်ရန် အရာအားလုံးကို အခန်းထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဟင်းနံ့များက အလွန်မွှေးကြိုင်လှသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စွမ်းအင်များ ပြည့်လျှံသွားစေသည့် ပထမတစ်ပွဲမှာပင် သူ၏ ဆာလောင်မှုကို အမှန်တကယ် ပြေပျောက်စေရန် မလုံလောက်သေးပေ။ သူသည် အိပ်ရာအလယ်တွင် သက်သောင့်သက်သာရှိသော တရားထိုင်သည့် အနေအထားဖြင့် အခြေချပြီးနောက် သားရဲနယ်မြေ (Taming Space) ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ပိုလျှံနေသော စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နယ်မြေထဲသို့ အတားအဆီးမဲ့ စီးဝင်သွားပြီး သစ်ပင်ကို ကြီးထွားစေကာ အောက်ခြေရှိ မြက်ခင်းပြင်ကိုလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်းသော်လည်း မှန်မှန် တိုးချဲ့လာစေသည်။

ထိုစွမ်းအင်လှိုင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် ကားလ်က ခဏနားကာ အစားအသောက်များထဲမှ တစ်ပွဲကို ရွေးလိုက်သည်။ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုမှာ သူ အရသာရှိကြောင်း သေချာပေါက် သိထားသည့် ပါစတာပင် ဖြစ်သည်။ မနက်ဖြန်မနက်တွင် ယခုကဲ့သို့ အလွန်အကျွံ စားမိခြင်းအပေါ် မည်မျှ နောင်တရမည်နည်းဟု တွေးတောရင်း မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် အကုန်စားပစ်လိုက်သည်။ စွမ်းအင်များသည် ပထမတစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ပင် ချောမွေ့စွာ စီးဝင်လာပြီး ကားလ်က ၎င်းတို့ကို သားရဲနယ်မြေထဲသို့ အကုန်လောင်းထည့်လိုက်ကာ အသားကိတ် (Meatloaf) နှင့်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ထပ်မံပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထိုပွဲမှ စွမ်းအင်များကို နယ်မြေထဲသို့ ကူးပြောင်းပေးပြီးချိန်တွင်၊ သူ၏စိတ်ထဲ၌ ထပ်မံ၍ စွမ်းအင်များ မကူးပြောင်းနိုင်တော့လောက်အောင် ပြည့်အိုင်သွားသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ စွမ်းအင်များ ပစ်ထည့်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ကြောင်း ပြသသည့် ကောင်းသောလက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုနယ်မြေမှာ ပြည့်စုံရန် ဝေးပါသေးသည်။

နယ်မြေက နောက်ထပ် စွမ်းအင်လက်ခံရန် ငြင်းဆန်လာသည့်အခါ ကားလ်က ဟော့ခ်အတွက် ပို၍ သဘာဝကျသော အိပ်စက်ရာနေရာ ဖြစ်စေရန် အသိုက်ကို သစ်ပင်ပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် ရွှေ့ပေးလိုက်ပြီး အောက်ခြေရှိ မြက်ခင်းကွက်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် ကျန်ရှိသော နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို မြက်ခင်းများဖြင့် ပြည့်စေရန်ပင် လပေါင်းများစွာ ကြာနိုင်ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် ခံစားရစေရန် လိုအပ်သည့် အရာအားလုံးကို ဖြည့်တင်းရန်မှာ ပို၍ပင် ဝေးကွာနေသေးသည်။ သို့သော် အစားအစာမှ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအင်များနှင့် သားရဲနယ်မြေကိုယ်တိုင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်ကြွယ်ဝမှုများကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အားမာန်များ ပြည့်ဝနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူ့အနေဖြင့် နောက်ထပ် အသားကျရန် အချိန်ရသွားသည့်အခါ၊ လာမည့် ပိတ်ရက်တွင် ဆာဂျင်ရီတာကို သူ၏ ခွန်အားအား စမ်းသပ်ခိုင်းရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ သူသည် [Rend] တိုက်ကွက်၏ အစွမ်းကြောင့်သာမက ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကပင် [Awakened] အဆင့် စံနှုန်းသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။

ယခုအခါ သားရဲနယ်မြေမှာ လောလောဆယ် ဝပြောသွားပြီဖြစ်၍ ကားလ်က ကျန်ရှိသော စွမ်းအင်များဖြင့် ဘာလုပ်နိုင်မလဲဆိုသည်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် အစားအသောက်မှ ရရှိလာခြင်းဖြစ်၍ ပိုလျှံနေသော စွမ်းအားများကို ဟော့ခ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပေးရန် ကြိုးစားကြည့်သည်။ သိန်းငှက်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထိုစွမ်းအားကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်သော်လည်း သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှု ရှိမရှိကိုမူ ကားလ် မပြောနိုင်ပေ။ သို့သော် ၎င်းက ဟော့ခ်ကို ပျော်ရွှင်စေသဖြင့် အရှုံးတော့ မရှိပါ။ ယခုအခါ သူတို့မှာ လက်တွဲဖော်များ ဖြစ်ကြပြီး ပျော်ရွှင်သော လက်တွဲဖော်ရှိခြင်းမှာ ဘယ်သောအခါမှ မဆိုးလှပေ။

ထိုည၏ ကျန်ရှိသော အချိန်များတွင် ကားလ်က သူ စုဆောင်းနိုင်သမျှ စွမ်းအင်အားလုံးကို အသုံးပြု၍ ဟော့ခ်ကို ခွန်အားမြှင့်တင်ပေးရန်သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဟော့ခ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ကြီးထွားမှုအဆင့် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား မကြီးထွားတော့ဘဲ စွမ်းအားသာ တိုးမြင့်လာတော့သည်။ နံနက်စာစားချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော အစားအစာနှစ်ပွဲကို ကားလ်က အပြီးသတ် စားပစ်လိုက်သည်။ ဟော့ခ်သည် ပြန်လည် ဆာလောင်လာပြီး သူစားသည့် အသားနှင့် နေ့စဉ်စားနေကျ ဘယ်ရီသီးများအပြင် စစ်ထုတ်ထားသော စွမ်းအင်များကိုလည်း အရသာအဖြစ် ထပ်မံ လိုချင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟော့ခ် စားသောက်သည့် ပမာဏကို ကြည့်ပြီး သူသည် ဘေးထွက် သရေစာ (Junk food) များကို အလွန်အကျွံ ကန့်သတ်ထားမိသလားဟု ကားလ် တွေးမိသည်။ ၎င်းတို့က ဟော့ခ်၏ အစားအသောက်အတွက် ကောင်းမွန်သော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် ဖြစ်နေပြီး သူ့ကိုလည်း အစားပျက်စေခြင်း မရှိသဖြင့် ၎င်းတို့ကို အမြဲတမ်း ပေးမထားရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။

ဝရန်တာမှ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီး ဆာဂျင်ရီတာကို စောင့်နေစဉ် ကားလ်က နောက်ထပ် 'တောင်ကုန်းစွန်းပုပ်သီး' (Mountain Gooseberries) သုံးလုံးကို ထပ်မံ ခူးလိုက်သည်။

[အခု မင်းက အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာပြီဆိုတော့ ဒီဘယ်ရီသီးတွေကို ပိုစားလို့ရပြီ။ ဒါတွေက မင်းကို ပိုသန်မာစေမှာ မဟုတ်ပေမဲ့ အရသာရှိမှန်း ငါသိတယ်] ဟု ကားလ်က အတိုင်းထက်အလွန် ပျော်ရွှင်နေသော လေအဟုန်သိန်းငှက်လေးကို ပြောလိုက်သည်။

[အင်း... အရသာရှိလိုက်တာ။ အကုန်လုံးပေါ်မှာ ဒါတွေ ဖြူးစားမယ်] ဟု ဟော့ခ်က သဘောတူသည်။

၎င်းက ကားလ်ကို အကြံတစ်ခု ရစေသည်။ ဟော့ခ် စားနေသော အသားမှာ ရိုးရိုးအသားသာ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူ့အမေ ဝယ်လာတတ်သည့် ဈေးလျှော့ပေးသော အသားတုံးများကို ဆော့စ် (Sauce) ထဲတွင် တစ်ညလုံး စိမ်ထားလေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုဘယ်ရီသီးများကို ရေခွက်တစ်ခုထဲတွင် ချေထည့်ပြီး အသားများကိုပါ ရောထည့်ထားလိုက်မည်ဆိုလျှင် ဘယ်ရီသီးများလည်း အကုန်မြန်မည် မဟုတ်သလို ဟော့ခ် လိုချင်သကဲ့သို့ အသားအားလုံးတွင် အရသာများ စိမ့်ဝင်နေပေလိမ့်မည်။ သူသည် ယနေ့ညတွင် ထိုသို့ ပြင်ဆင်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ရာ မနက်ဖြန်အတွက် ဟော့ခ်၏ အစားအစာများ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

တံခါးခေါက်သံကြောင့် အလုပ်လုပ်ရန် အချိန်တန်ပြီမှန်း သူ သိလိုက်ရသည်။ တံခါးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ဆာဂျင်ရီတာက အလွတ်ဖြစ်နေသော ပန်းကန်များ ပြည့်နေသည့် လှည်းကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မနေ့က ကျွန်တော့်ရဲ့ အစားအသောက် စားချင်စိတ်က တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားလို့ပါ။ အခုတော့ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မနေ့ကတော့ တကယ်ကို အငမ်းမရ ဗိုက်ဆာနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ရသမျှ စွမ်းအင်အားလုံးကို စုပ်ယူနေခဲ့တာ" ဟု ကားလ်က ရှင်းပြသည်။

"ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။ များသောအားဖြင့် စစ်သည်တွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အဆင့် (Rank) တစ်ခု တက်သွားပြီး စံနှုန်းအသစ်နဲ့ အသားကျဖို့ လိုအပ်တဲ့အခါ ဒီလို ဖြစ်တတ်တယ်။ မနေ့ညက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က [Awakened Rank] ကို အမှန်တကယ် ရောက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ ဟော့ခ်က ရောက်သွားလို့ စွမ်းအင်တွေကို မင်းဆီကနေ ယူလိုက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီနှစ်ခုထဲက တစ်ခုကတော့ အမှန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ ကြီးထွားမှုကရော ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိလဲ" ဟု ရီတာက ပြန်ပြောသည်။

"ကြည့်ရတာတော့ လေအဟုန်သိန်းငှက်တစ်ကောင်ရဲ့ အပြည့်အဝ ကြီးထွားမှုအဆင့်ကို ရောက်သွားပုံရပါတယ်။ မနေ့ညက ကျွန်တော့်စိတ်ထဲက နယ်မြေနဲ့ သူ့ကို စွမ်းအင်တွေ ကျွေးနေတုန်းက သူက အမြန်ကြီးထွားလာပြီး နောက်တော့ တည်ငြိမ်သွားတယ်"

ကားလ်က ဟော့ခ်ကို အိပ်ရာပေါ်သို့ ခေါ်လိုက်ရာ ရီတာက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွစွာ အမွှေးအတောင် ပြင်နေသော ဟော့ခ်ကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုရန် ကုန်းလိုက်သည်။

"သူက အခု ပိုပြီး ရင့်ကျက်တဲ့ ပုံစံပေါက်လာပြီ။ နုနုရွရွ အမွှေးလေးတွေ မရှိတော့ဘူး၊ အမွှေးအတောင်တွေကလည်း ငါနောက်ဆုံးတွေ့တုန်းကထက် ပိုကြီးပြီး ပိုသန်မာလာတယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ ကောင်းတာပဲ။ တစ်ပတ်တည်းနဲ့ လေအဟုန်သိန်းငှက်တစ်ကောင်ကို အရွယ်ရောက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့လေ။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က တိုက်ခိုက်ရေးငှက်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ သက်သက်ပဲ ဆိုရင်တောင်၊ အကယ်ဒမီက ဒါကို ထိပ်တန်း အောင်မြင်မှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ အာမခံတယ်"