ထိုညက ကားလ်တစ်ယောက် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ အိပ်ပျော်ရန် ခဲယဉ်းနေခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့ နံနက် နေထွက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် နံနက်စာစားရန် အရင်ဆုံး ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး ဤအချိန်ဆိုလျှင် အခန်းထဲက ထွက်လာ၍ ရလောက်ပြီဟု ကိုယ့်ဘာကိုယ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် အကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံးရရှိသည့် နားရက်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေသူမှာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ အများသုံး နားနေဆောင်များတွင် ယနေ့ ဘာလုပ်ကြမည်ဟု အစီအစဉ်ဆွဲနေကြသော ကျောင်းသားများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။
ကျောင်းသားအများစု၏ သဘောတူညီချက်မှာ ယနေ့တွင် အကယ်ဒမီဝင်းတစ်ခုလုံးရှိ နေရာအနှံ့ကို စူးစမ်းလေ့လာကြရန် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ် နားရက်ရသည့်အခါ အနားယူရန် အကောင်းဆုံးနေရာများကို ကြိုတင်ရှာဖွေထားချင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဒါနာနှင့်အတူ အေးအေးဆေးဆေး စာကြည့်ရန် သူပြင်ဆင်ထားသော အစီအစဉ်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။
သူ စားသောက်နေစဉ်မှာပင် ဒါနာ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူမသည်လည်း မအိပ်ရသေးသည့် ညတစ်ညကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပုံပေါ်ပြီး ကားလ်ကဲ့သို့ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန်ရှိသည်။
"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ... ကြည့်ရတာ ဒီနေ့ စာကြည့်ဖို့ နေရာရွေးတာ မှားသွားပြီ ထင်တယ်" ဟု ဒါနာက နှုတ်ဆက်ရင်း သူနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် အုတ်ဂျုံဖတ် (Oatmeal) တစ်ပန်းကန်နှင့် အလွန်တောက်ပသော အစိမ်းရောင် ဖျော်ရည်တစ်ခွက် ပါလာသည်။ ထိုအရောင်မှာ အဆိပ်အတောက် ဖြစ်လောက်သည်အထိ တောက်ပနေသဖြင့် ကားလ်က စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိရာ သူမက ခပ်တိုးတိုး ရည်မောလိုက်သည်။
"ဒါက အားဖြည့်အချိုရည်လေ။ စာကြည့်ဖို့ ညဉ့်နက်တဲ့အထိ မအိပ်ဘဲ နေတတ်တဲ့ ကျောင်းသားတွေအတွက် ဟိုဘက်က ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ ထည့်ထားပေးတာ။ မြင်ရသလောက်တော့ မဆိုးပါဘူး" ဟု သူမက ရှင်းပြပြီးနောက် တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။
ကားလ်ကတော့ မယုံကြည်သလိုနှင့် ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။ သူ့နေရပ်က စတိုးဆိုင်လေးတွေမှာလည်း အားဖြည့်အချိုရည်တွေ ရှိတတ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ အရောင်မျိုးကိုတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။ မိုင်းတွင်းအလုပ်သမားတွေကတော့ သူတို့ရဲ့ အလုပ်ချိန်ပေါ်မူတည်ပြီး ကော်ဖီ ဒါမှမဟုတ် သစ်သီးဖျော်ရည်နဲ့ ရောစပ်ထားတဲ့ အမျိုးအစားတွေကိုပဲ သောက်လေ့ရှိကြသည်။
ကားလ်က သူ၏ ကော်ဖီခွက်ကို ပုတ်ပြရင်း "ငါကတော့ ကော်ဖီနဲ့ပဲ အဆင်ပြေပါတယ် ကျေးဇူးပဲ။ ဒါနဲ့ ပန်းခြံထဲမှာ စာကြည့်ဖို့ ဆူညံနေမယ်ဆိုရင် ငါ့အခန်းက ဝရန်တာကို သွားကြမလား? အဲဒီနေရာက တော်တော်ကျယ်သလို ကျောင်းဝင်းထဲက အသံတွေကိုလည်း မှော်အတားအဆီးနဲ့ ပိတ်ထားတာဆိုတော့ တိတ်ဆိတ်နေမှာပဲ။ အဲဒီမှာ စာကြည့်စားပွဲ အကောင်းစားတစ်လုံးလည်း ရှိတယ်"
"အဲဒါ တကယ်ကောင်းတာပဲ။ ငါ့အခန်းထဲမှာဆိုရင် အရမ်းဆူတာပဲ။ ဘေးပတ်ပတ်လည်က အခန်းတွေက ကျောင်းသားတွေ လေ့ကျင့်နေတဲ့ ပေါက်ကွဲသံတွေကိုတောင် ကြားနေရတာ။ အခြေအနေသာ ပိုဆိုးမယ်ဆိုရင် သူတို့ အသက်ရှူသံတွေကိုတောင် ကြားရတော့မယ့်အတိုင်းပဲ"
သူတို့ ကန်တင်းထဲက ထွက်လာချိန်တွင် ကျောင်းသားအများအပြား၏ မနာလိုသော အကြည့်များကို ခံနေရသည်ကို သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အကယ်ဒမီကို မလာခင်ကတည်းက သိနေကြတာလား သို့မဟုတ် လမ်းမှာမှ စတွေ့ကြတာလား ဆိုသည့်အတိုးအဖျား စကားသံများလည်း ဝိုင်းနေကြသည်။ ဤပထမအပတ် အနည်းငယ်အတွင်း စာကျက်စရာတွေ များပြားနေသဖြင့် ကျောင်းသားများအတွက် အပျင်းပြေစရာမှာ အတင်းအဖျင်း စကားပြောခြင်းသာ ရှိတော့သည်။
ကျောင်းသားများကို ကျောင်းမှ အကယ်ဒမီသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်လာခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့တွင် အတန်းထဲ၌ ရှိနေသော ပစ္စည်းများမှလွဲ၍ အခြား အသုံးအဆောင်များ မပါလာကြပေ။ မြို့ကြီးများမှ လာသော ကျောင်းသားအချို့မှာ အမှတ်တရများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကျောင်းလွယ်အိတ်များကို သယ်လာကြသော်လည်း ရထားပေါ်မှ ဆင်းချိန်တွင် အကယ်ဒမီထုတ် လွယ်အိတ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ပြောင်းထည့်ခဲ့ကြရသည်။ ကားလ်အတွက်မူ သိမ်းထားလောက်စရာ အဖိုးတန်ပစ္စည်းဟူ၍ ဘာမှမရှိခဲ့ပေ။ ကျောင်းက ကြိုတင်အသိပေးထားသော တစ်ခုတည်းသော ကန့်သတ်ချက်မှာ အဝတ်အစားများ သယ်မလာရန် ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားများသည် ယူနီဖောင်းသာ ဝတ်ဆင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အထူးအခမ်းအနားများအတွက်လည်း ဝတ်စုံများ ထုတ်ပေးမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ကားလ်၏ အခန်းထဲတွင် နံရံပေါ်၌ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံနှင့် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ပရိဘောဂများ ရှိနေသဖြင့် အခြားအခန်းများလောက် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်မနေပေ။ သို့သော် ဒါနာ့ကို အထင်ကြီးသွားစေရန် သူ အမျှော်လင့်ဆုံးအရာမှာ ဝရန်တာရှိ မှန်လုံပန်းခြံလေး (Greenhouse) ပင် ဖြစ်သည်။ သူမက သူမ၏ အခန်းမှ စာအုပ်များကို အမြန်သွားယူပြီး ကားလ်၏ အခန်းထဲသို့ လိုက်လာခဲ့သည်။ အခန်း၏ အရောင်ရင့်ရင့် အပြင်အဆင်နှင့် သားရေအိပ်ရာဘောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ အံ့သြသွားပုံရသည်။
"အင်း... ဒီအခန်းက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ။ ဝရန်တာမှာ စာကြည့်ဖို့ နေရာရှိတာ သေချာတယ် မဟုတ်လား?" ဟု သူမက မေးလိုက်သည်။
"အများကြီးရှိတာပေါ့... ကြွပါခင်ဗျာ" ကားလ်က ပြုံးလျက် လိုက်ကာများကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်ရှိ အပင်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဒါနာ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားပြီး ဝရန်တာပေါ်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။
"ဟေး... ဒါက လမင်းစတော်ဘယ်ရီ (Moon Berry) ပင်ပဲ၊ အသီးတစ်လုံးတောင် မှည့်နေပြီ"
စိမ်းရောင်မှ အဖြူရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲနေသော အသီးငယ်လေးများရှိသည့် အပင်အောက်၌ ရပ်ရင်း သူမက အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်သားပဲ၊ ငါလည်း အဲဒီအပင်အကြောင်း ရှာကြည့်ပြီး မှည့်လာရင် ခူးမလို့ စဉ်းစားနေတာ။ နင် အဲဒီအသီးအကြောင်း သိလား?" ဟု ကားလ်က မေးလိုက်သည်။
"လမင်းစတော်ဘယ်ရီတွေက ကျန်းမာရေးအတွက် အရမ်းကောင်းသလို ဦးနှောက်အတွက်လည်း အားဖြစ်စေတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ မြို့ထဲက အဆင့်မြင့်စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုကို ပို့တာ တစ်ခါ မြင်ဖူးတယ်" ဟု သူမက ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါဆိုရင် ခူးလိုက်လေ၊ ငါတို့ မုန့်အဖြစ် ခွဲစားကြတာပေါ့" ကားလ်က သဘောတူလိုက်သည်။
သူမက အသီးကို တရိုတသေ ခူးယူလိုက်ပြီးနောက် ကားလ်နောက်မှ လိုက်ကာ သစ်ပင်ချုံနွယ်များကြားရှိ စာကြည့်ဝိုင်းလေးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
"ဒီလို အမိုးပါတဲ့ ထိုင်ခုံဝိုင်းလေးတွေက ဒီမှာ တော်တော်ခေတ်စားတာပဲနော်? ဝင်္ကပါထဲက ပုံစံနဲ့ အတူတူပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ဒီက ထိုင်ခုံတွေက ပိုပြီး ထိုင်လို့ကောင်းတယ်။ သူတို့ ဘာကြောင့် ဒီပုံစံကို ရွေးခဲ့လဲဆိုတာ ငါနားလည်သွားပြီ။ ဒီမှန်လုံပန်းခြံကိုတော့ အရင်နေသွားတဲ့သူတွေက အဆင့်ဆင့် လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ကြတာတဲ့။ ငါ ယူလာတာ တစ်ခုမှ မရှိဘူး၊ ငါက ရေလောင်းပေးပြီး ခြောက်နေတဲ့ အရွက်တွေကို သိမ်းပေးရုံပဲ။ မှော်အပင်တွေရဲ့ အရွက်အများစုက တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုအတွက် အသုံးဝင်တာကိုး"
ဒါနာက ကျောင်းဝင်းကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်ပြီး "တကယ်ကို တိတ်ဆိတ်တာပဲ။ ငါတို့အောက်မှာ ကျောင်းသားတွေ လမ်းလျှောက်နေတာကို မြင်နေရပေမဲ့ ဘာအသံမှ မကြားရဘူး။ ဒါက တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ စာကြည့်ဝိုင်းပဲ"
ကားလ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ တိုက်ပွဲနည်းဗျူဟာ (Tactics) ဖတ်စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဆာဂျင်ရီတာက အတန်းပြင်ပအချိန်တွင် လေ့လာရန် ပေးထားသော စာအုပ်များထဲမှ တစ်အုပ်ဖြစ်သည်။ ဤစာအုပ်ကို မနေ့ကတည်းက ဖတ်ထားခဲ့သင့်သည်ဟု သူတွေးမိသွားပြီး သူ စာကြည့်တာ ပျော့နေသလားဟု ကိုယ့်ဘာကိုယ် သံသယဝင်လာသည်။ ဆာဂျင်က သူ့ကို ဘယ်နေ့ အပြီးဖတ်ရမည်ဟု ရက်ချိန်းမပေးသလို စာမေးပွဲလည်း စစ်မနေသဖြင့် သူ သိပ်ဂရုမစိုက်မိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သူမက တကယ်တမ်း စစ်ဆေးနေခြင်းဖြစ်ပြီး လက်တွေ့လေ့ကျင့်ခန်းများသည်ပင် စာမေးပွဲများ ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။ ပေးထားသော စာအုပ်အားလုံး၏ ခေါင်းစဉ်ကိုတောင် အကုန်ဖတ်မထားမိသည့်အတွက် ကားလ် မိမိကိုယ်ကို အနည်းငယ် လူအဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ဘာစာအုပ်တွေလဲဆိုတာ သိထားခဲ့လျှင် နောက်တစ်နေ့အတွက် လိုအပ်မည့်အရာကို ကြိုတင်ဖတ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။