နံပါတ် ၂၄ - ရွှံ့နွံတော

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူတို့သည် ဒူးဆစ်ခန့်နက်သော ရွှံ့နွံရေများထဲတွင် ရပ်နေကြရပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ မြူပါးပါးလေးများ ဆိုင်းနေကာ ပတ်ပတ်လည်တွင် ထူထပ်သော သစ်ပင်ကြီးများ ဝိုင်းရံလျက် ရှိနေသည်။

“ဒါနာ၊ မြူနှင်းဂါထာကို စသုံးတော့။ ကျန်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံး ဟိုဘက်က သစ်ပင်အုပ်စုနားက ရေထဲမှာ ဝပ်နေကြ” ဟု ကားလ်က တိုးတိုးလေး ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ရွှံ့နွံရေထဲတွင် လည်ပင်းအထိ နစ်နေရသည်ကို မည်သူမျှ မပျော်ကြပေ။ ပုပ်စော်နံသောအနံ့နှင့် ထိုထက်ပို၍ ညစ်ပတ်သောအနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း သူတို့သည် ကားလ်၏အမိန့်ကို နာခံကာ ကားလ်နှင့် ဒါနာကို အလယ်တွင်ထား၍ စုဝိုင်းကာ ပုန်းကွယ်လိုက်ကြသည်။

ကားလ်သည် ဟော့ခ်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ငှက်ကလေးကို သူ၏ပုခုံးပေါ်တွင် ခဏတာ နားနေစေသည်။

“ဟော့ခ်၊ တိုက်ခိုက်မယ့်သူတွေ ရှိမရှိ သွားကင်းထောက်ချေ၊ ငါ့လို အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်မထားတဲ့ အုပ်စုတွေကို ရှာကြည့်။ သူတို့ မင်းကို မမြင်စေနဲ့ဦး၊ ငါးမိနစ်အတွင်း ပြန်လာခဲ့” ဟု သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အစီအစဉ်ကို အခြားသူများ နားလည်စေရန် အသံထွက်၍ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“နင့်မှာ အိမ်မွေးငှက်တစ်ကောင် ရှိတာလား?” ဒါနာက မေးသည်။

“ရှိတယ်၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ အတန်းပိုင်စွမ်းရည်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက တကယ့်ငှက်အစစ်မို့လို့ သူ့ကို ထိခိုက်တာမျိုး ငါမလိုချင်ဘူး” ဟု ကားလ်က ရှင်းပြသည်။

“ငှက်က နယ်မြေကို ကင်းထောက်မယ်၊ ဘယ်သူတွေ ငါတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်လဲဆိုတာ ကြိုသိရအောင်ပေါ့၊ ဒါမှ ငါတို့ အလစ်အငိုက် အတိုက်မခံရမှာ။ မြူနှင်းတွေက ငါတို့ရှိတဲ့နေရာအတိအကျကို ဖုံးကွယ်ပေးလိမ့်မယ်၊ ဒါဟာ သဘာဝမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူတို့ ချက်ချင်းသိသွားရင်တောင်မှပေါ့။ ရေထဲမှာ နေတာက သူတို့ ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ခက်ခဲစေပြီး ငါတို့ဘက်က အရင်ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရစေလိမ့်မယ်” ဟု စစ်သည်တစ်ဦးက သုံးသပ်ပြသည်။

“အတိအကျပဲ။ ဒါနာ၊ မြူနှင်းတွေကို အစွန်းပိုင်းတွေမှာ အဲဒီလောက် အထူကြီး မလုပ်နဲ့၊ ငါတို့နောက်က သစ်ပင်တွေဆီ ချဉ်းကပ်လာလေလေ ပိုထူလာလေလေ ဖြစ်အောင်လုပ်။ အကယ်၍ သူတို့က မြူနှင်းတွေရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို ကြည့်ပြီး ပစ်မှတ်ထားလာရင် ငါတို့နဲ့ အနည်းဆုံး မီတာအနည်းငယ်လောက် လွဲသွားစေချင်လို့။ ငါတို့ ကံကောင်းရင် သူတို့တစ်ဖွဲ့နဲ့တစ်ဖွဲ့ အရင်တွေ့ပြီး တိုက်ကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျမှ အားနည်းသွားတဲ့ အဖွဲ့တွေကို ငါတို့ ရင်ဆိုင်ရုံပဲ” ဟု ကားလ်က ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။

ဒါနာသည် ဂါထာကို အာရုံစိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဒါက တကယ့်ကို ကလိမ်ကကျစ်ကျတဲ့ အကွက်ပဲ။ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ဦးမလဲ? ပုန်းဖို့ သစ်ပင်တွေက နွယ်ပင်တွေကို ဆွဲဖြတ်ဦးမလား?”

ကားလ် ဘာမှပြောစရာပင် မလိုလိုက်ပါ၊ စစ်သည်များသည် နွယ်ပင်အချို့ကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲချလိုက်ကြသည်။ ကျွန်းပေါ်မှ ဆွဲဖြတ်လိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ နွယ်ပင်များကို အပေါ်သို့ ဆွဲတင်ကာ အဖွဲ့အပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံထားလိုက်ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကျွန်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဟန်ဆောင်လိုက်ကြသည်။

မြူနှင်းတိမ်တိုက်မှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသော်လည်း အဖွဲ့များမှာ တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသော ရွှံ့နွံတောထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေကြပြီး သူတို့ချည်းပဲ ရှိနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဤနေရာတွင် သာမန်အဆင့် (Common Grade) ရှိသော ဖားများနှင့် ပိုးကောင်များလည်း ရှိနေပြီး ၎င်းတို့က ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်စေကာ ခံစစ်သမားများကို ရှာဖွေနေသော အဖွဲ့များကို အာရုံပြောင်းစေသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ဟော့ခ်သည် ကောင်းကင်မှ ထိုးဆင်းလာပြီး ကားလ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လွှမ်းထားသော နွယ်ပင်များပေါ်သို့ နားလိုက်သည်၊ ထို့နောက် သူ၏ သားရဲထိန်းကျောင်းရေးနယ်မြေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

[ငါ ဗိုက်ဝသွားပြီ၊ အခု အိပ်တော့မယ်။] သူက ကြေညာလိုက်သည်။

[မင်း အလုပ်မလုပ်ဘဲ ဖားတွေပဲ လိုက်စားနေတာလား?] ကားလ်က မေးလိုက်သည်။

[ငါ အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ ဒီဘက်ကို ဘယ်သူမှ မလာကြဘူး။ ဝတ်ရုံဝတ်ထားတဲ့ တခြားလူ နှစ်ယောက်ကတော့ အနားမှာ ရှိနေကြတယ်၊ ကျန်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံးက ဟိုဘက်ကို သွားနေကြတယ်] ဟု ငှက်ကလေးက အသိုက်ထဲတွင် နေရာယူရင်း ပြန်ဖြေသည်။

“ဟော့ခ် ပြောတာတော့ တခြား ခံစစ်အဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့က တစ်နေရာတည်းမှာ နီးနီးကပ်ကပ် ရှိနေကြပြီး ကျန်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံးက ဟိုဘက်ကို ဦးတည်သွားနေကြတယ်တဲ့။ ဒါကြောင့် ဟိုဘက်အခြမ်းမှာတော့ သုံးဖွဲ့နဲ့ နှစ်ဖွဲ့ တိုက်နေကြပြီ။ အဲဒီတိုက်ပွဲ မပြီးမချင်း ငါတို့ကို လာရှာကြဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါနာ အားအင်မကုန်ဘဲ မြူနှင်းတွေကို ဆက်ပြီး ချဲ့နိုင်အောင် ငါတို့ ဘာလုပ်ပေးလို့ ရမလဲ?” ကားလ်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

“ဘာမှ မလိုပါဘူး။ အဲဒီလောက်လည်း အားမကုန်ပါဘူး၊ ငါ အာရုံစိုက်ထားဖို့ပဲ လိုတာ။ သူတို့ ငါတို့ကို လာရှာတဲ့အချိန်ကျရင် မြူနှင်းက တော်တော်ကြီးနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ လူမလျော့သွားဘူးဆိုရင်တော့ တန်းစီပြီး လမ်းလျှောက်လာရုံနဲ့ ငါတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်မှာပဲ”

စစ်သည်များကတော့ ပခုံးတွန့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အတွက်ကတော့ အဆင်ပြေပါသည်။ အဝေးတိုက်စစ်သမားများသည် မီတာအနည်းငယ် အကွာအဝေးထက် ပို၍ မမြင်နိုင်ကြသဖြင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများဖြစ်သော သူတို့အတွက် နောက်ဆုံးမိနစ်ကျမှ ရှာတွေ့ခြင်းကပင် သူတို့ လိုချင်သောအရာ ဖြစ်သည်။

[ဟော့ခ်၊ သစ်ပင်ပေါ်မှာ သွားနားနေချေ။ နားနေရင်းနဲ့ တခြားအဖွဲ့တွေကို စောင့်ကြည့်ထားဦး၊ မင်းက ထမင်းစားချိန်ကြားထဲမှာတောင် ဗိုက်ကို မထိန်းနိုင်ဘူးဆိုတော့။] ကားလ်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

[ကောင်းပါပြီ၊ ငါ သွားကြည့်ပေးမယ်။]

ဟော့ခ်ကို စည်းကမ်းတကျဖြစ်အောင် မကြာခင် လေ့ကျင့်ပေးရတော့မည်ဟု ကားလ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် အသိဉာဏ်ရှိသော မွန်းစတားတစ်ကောင်ကို မည်သို့ လေ့ကျင့်ပေးရမည် သို့မဟုတ် အစားအသောက်အပေါ် အလွန်အမင်း အာရုံကျနေသော သတ္တဝါကို အခွင့်အရေးရတိုင်း အစားအသောက်နောက် မလိုက်ဘဲ အလုပ်ကြိုးစားလာအောင် မည်သို့လုပ်ရမည်ကို သူ မသိသေးပေ။ သို့သော် သာမန်အဆင့် သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ပြဿနာမရှိဘဲ အမဲလိုက်နိုင်ပြီး ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ပြန်လာနိုင်ခြင်းက လေအရှိန်နှုန်းဟော့ခ်၏ စွမ်းအား လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနေသည့် လက္ခဏာကောင်းပင်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု ကားလ် သေချာပေါက် ယုံကြည်နေသည်။

သူ့စွမ်းအားအကြောင်း သူ မသိသေးသောအရာများစွာ ရှိနေသော်လည်း ဟော့ခ်က သစ်ပင်ပေါ်တွင် နားရင်း သူ၏ စူးရှသောအမြင်အာရုံဖြင့် ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲများကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်ကာ ကားလ်ကို အခြေအနေများ တစ်ဆင့်ချင်း ပြန်လည်ပြောပြနေသောအခါ ကားလ်မှာ အနည်းငယ် ပို၍ နားလည်လာသည်။ ဟော့ခ်သည် ငှက်ပေါက်စလေးများအတိုင်း သူလုပ်ချင်ရာလုပ်ပြီး အစားအစာအတွက် အမြဲတမ်း ညည်းတွားနေတတ်သော်လည်း ကားလ်က အမိန့်တစ်ခု အတိအကျ ပေးလိုက်လျှင်တော့ နာခံတတ်သည်။ ပြဿနာမှာ ကားလ်က အမိန့်များကို အသေးစိတ် မပေးခြင်းကြောင့် ဟော့ခ်က ၎င်းကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူဖြစ်ချင်သလို လှည့်ပတ်လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး တာဝန်ဖြစ်သော ကင်းထောက်ပြီး ပြန်လာရန် ဆိုသည့်အချက်ကို သူ အတိအကျ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဖားကို အလစ်အငိုက် ဖမ်းယူရန် ကြာလိုက်သော စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သူ ဘာမှ လွဲချော်ခဲ့ပုံမရပေ။ ထို့နောက် သူက တားမြစ်မထားသောကြောင့် ချက်ချင်း အိပ်ရန် ကြိုးစားသည်။ ၎င်းမှာ အမဲလိုက်ပြီးနောက် ဟော့ခ်တစ်ကောင်၏ သဘာဝအတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုသည့်အရာပင်။ မှော်ဆရာများနှင့် လေ့ကျင့်နေစဉ်တွင်တော့ ဟော့ခ်က ဘယ်တော့မှ အာဖေမပျက်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ကားလ်က စက္ကန့်အနည်းငယ်ခြားတိုင်း သူ့ကို အမိန့်ပေးကာ ကားလ် ကိုယ်တိုင် မကာကွယ်နိုင်သော နေရာများကို ကာကွယ်ရန် နေရာချထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အမိန့်များရှိနေလျှင် ပြဿနာ မရှိပေ။

[ဟိုဘက်က တိုက်ပွဲက ပြီးတော့မယ်။ အဖိုးကြီးက လူအများစုကို ခေါ်ထုတ်သွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အခု လူငယ် လေးယောက်က တောင်ဘက်ကို ဦးတည်လာနေတယ်။ ဒီဘက်ကိုတော့ မလာသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုကို ရှာနေကြတယ်] ဟု ဟော့ခ်က အကြောင်းကြားလာသည်။

“ဟော့ခ် ပြောတာတော့ တခြားသူတွေ တိုက်ပွဲပြီးလို့ တောင်ဘက်ကို ဦးတည်နေကြပြီတဲ့။ လေးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ သူတို့က သတ်မှတ်ထားတဲ့ နယ်မြေအစွန်းအတိုင်း လိုက်လာနေကြတယ်” ဟု ကားလ်က အခြားသူများကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“လေးယောက်တည်းလား?” ကားလ်၏ နောက်က စစ်သည်တစ်ဦးက မေးသည်။

“အင်း၊ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာတော့ မသိသေးဘူး။ အသေးစိတ်သိရအောင် ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ ငါ့မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်” ဟု ကားလ်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

အပုပ်နံ့နံသော ရွှံ့နွံထဲတွင် ဝပ်နေရခြင်း မဟုတ်သည့် မည်သည့် အစီအစဉ်သစ်ကိုမဆို အဖွဲ့ဝင်အားလုံးက စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

“မြူနှင်းချဲ့တာကိုတော့ ဒီနေရာကနေပဲ ဆက်လုပ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကတော့ နေရာရွှေ့ကြမယ်။ သူတို့က တိုက်ပွဲနယ်မြေ အဆုံးအစကို သိနေကြတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့က ပုန်းနေပြီး သူတို့ မြူနှင်းတွေထဲကို ဝင်ရှာမယ့်အချိန်ကို စောင့်မယ်။ ပြီးမှ ငါတို့ ပြန်လာပြီး အချိန်ကုန်အောင် လုပ်ကြမယ်။ အလံကို ကာကွယ်တယ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူး၊ သူတို့ကို ဒေါသထွက်ပြီး သေသွားအောင်အထိ စိတ်ပျက်အောင် လုပ်လို့ရတယ်”