အခန်း ၁၉ - လက်နက်မဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်မှု

"အော်... ရီတာ၊ ကြိုဆိုပါတယ်။ ကျောင်းသူအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ဆရာမတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီကို ပြန်လာတာ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါနဲ့ မင်းခေါ်လာတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ?"

အသက် ၄၀ ကျော်ခန့်ရှိသော အရပ်ပုသော်လည်း ကြွက်သားတောင့်တင်းသည့် နည်းပြက မေးလိုက်သည်။ သူသည် အထူးချွန်ဆုံး (Elite) စာရင်းဝင်တစ်ဦး မဖြစ်နိုင်ပေ။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကပင် ရွေးချယ်ခံရဖို့ အသက်ကြီးလွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသာ ကိုယ်ခံပညာ ကျွမ်းကျင်သူဆိုလျှင် လူသစ်များကို လေ့ကျင့်ပေးရန် အသင့်တော်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လူသစ်များသည် သူ့ထက် မသန်မာနိုင်သလို ဘာမှလည်း မသိကြသေးပေ။ (အကယ်၍ အိမ်မှာ သီးသန့်လေ့ကျင့်ထားပြီး မှော်စွမ်းအင်သွင်းရာတွင် ကံကောင်းသော ၅ ရာခိုင်နှုန်းထဲ ပါဝင်ကာ မှော်ဓာတ်နှင့် အသားကျသွားမည့်သူများ မဟုတ်လျှင်ပေါ့။ ၎င်းမှာ စွန့်စားရလွန်းသော်လည်း အချို့ကတော့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြမည်မှာ သေချာသည်။)

"ဒါက ကားလ်ပါ၊ သူက သွက်လက်မှုကို အခြေခံတဲ့ စစ်သည်အတန်းအစားပါ။ လက်အိတ်မှာပါတဲ့ ခြေသည်းတွေကို သုံးပြီး အဝေးပစ်မှော်တိုက်ကွက်ကို သုံးနိုင်တယ်။ အဲဒါက အတော်လေး အသုံးဝင်တာကို တွေ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ လက်အိတ်အမျိုးအစား လက်နက်ဆိုတော့ ဆရာ့ရဲ့ လက်နက်မဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအတန်းနဲ့လည်း အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ရီတာက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အင်း... စွမ်းရည်စုံတဲ့ ပုံစံပဲ။ ကဲ... မင်း ဘာတွေလုပ်တတ်လဲ၊ ဘာတွေ ထပ်သင်ဖို့ လိုမလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်" ဟု နည်းပြက သဘောတူလိုက်သည်။

ကားလ်က ရယ်လိုက်ပြီး ရီတာကတော့ ပြုံးစိစိ လုပ်နေသည်။ သူ ဘာမှမတတ်သေးကြောင်း သူတို့နှစ်ဦးလုံး သိကြသည်။ သို့သော် ဟော့ခ်ထံမှ ရရှိထားသော ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်လာခြင်းကြောင့် အနည်းဆုံးတော့ အရှက်ကွဲမည့်အဖြစ်မျိုး မဟုတ်နိုင်ပေ။

နည်းပြက ကားလ်၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ပြုံးပြလိုက်ပြီး "သိပ်စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါက လက်နက်မဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးပဲ။ မင်းရဲ့ လက်အိတ်တွေကို ဟိုမှာ ခဏထားခဲ့ပြီး ငါနဲ့ အပျော့စား စမ်းတိုက်ကြည့်ရအောင်။ မင်းက လူသစ်စက်စက်ဆိုရင် မင်းစိတ်ထဲ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်၊ အဲဒါမှ မင်းကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ မြှင့်တင်ပေးရမလဲဆိုတာ ငါသိမှာ"

[အေး... အပေါ်ကနေ ထိုးဆင်းပြီး သူ့လည်ပင်းကို ချိုးပစ်လိုက်လေ] ဟု ဟော့ခ်က ဝင်ပြောသည်။

[မကူညီနိုင်ရင် ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်းပါ၊ ငါမှ မပျံနိုင်တာ]

[ဒါဆိုရင်လည်း ခုန်တာဘာတာ လုပ်ပေါ့... ငါလည်း မသိဘူး] ဟု ဟော့ခ်က စူပုတ်ပုတ်ဖြင့် ပြောသည်။

ကားလ်သည် သူ၏ လက်အိတ်များကို ဘေးတွင် ချထားလိုက်ပြီး ပထမနေ့က ရီတာ့ဆီမှ သင်ထားသော တိုက်ခိုက်ရေး အနေအထားကို ယူလိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိခိုက်အောင် လက်သီး ဘယ်လိုထိုးရမလဲဆိုတာ သူသိနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် တကယ့်တိုက်ပွဲမှာ ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ကြည့်ရဦးမည်။

နည်းပြက ရုတ်တရက် လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ ရီတာ သင်ပေးထားသည့်အတိုင်း ကားလ်က ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် နည်းပြက ဘေးသို့ အသာအယာ ရှောင်လိုက်သည်။ အထူးချွန်ဆုံး ကျောင်းသားတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း ထိုလူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် သွက်လက်နေသည်။ ကားလ်၏ ဒုတိယမြောက် လက်သီးမှာလည်း လွဲချော်သွားပြန်ရာ ရီတာသည် သူ့ကို လေ့ကျင့်ပေးစဉ်က သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ လျှော့ပေးထားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

နည်းပြ၏ ဒူးတိုက်ချက်က ကားလ်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိမှန်သွားသဖြင့် သူ နောက်သို့ လွင့်သွားသည်။ သို့သော် သူက ချက်ချင်းပင် နည်းပြ လဲကျသွားအောင် ခြေထောက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကန်လိုက်သည်။ အကွာအဝေး ခန့်မှန်းချက် မှားသွားသော်လည်း အောက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားခြင်းကြောင့် နောက်ထပ် ဒူးတိုက်ချက်ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ထက် အနည်းငယ်သာ အရပ်ရှည်သော နည်းပြကို လုံးထွေးကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ မှားယွင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သွားသည်။ နည်းပြက သူ့ကို ဖမ်းလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကားလ်သည် လေထဲတွင် ဝဲသွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျောဖြင့် ကျသွားတော့သည်။

ဖုန်များ ထသွားပြီး အဆုတ်ထဲမှ လေများ ထွက်ကုန်သဖြင့် ကားလ် အသက်ကို လုရှူလိုက်ရသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် လူးလဲထလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူးကွ။ မင်း ဘယ်လို တိုက်ခိုက်ချင်လဲဆိုတာ ငါ သိသွားပြီ။ မင်းကို ကိုယ်ခံပညာပေါင်းစုံ (Mixed Martial Arts) အုပ်စုထဲ ထည့်ပေးမယ်။ မတ်တပ်ရပ် တိုက်ခိုက်တဲ့သူတွေက စစ်သည်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကောင်းပေမဲ့ မင်းကတော့ ရန်ပွဲတွေနဲ့ သားရဲတွေကို တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ ပိုပြီး အစွမ်းပြနိုင်မယ့် ပုံပဲ။ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေပေမဲ့ မင်းရဲ့ အရှိန်နဲ့ ခွန်အားအရဆိုရင် ခေါင်းကို လက်သီးနဲ့ တစ်ချက်ထိုးတာကတင် 'သာမန်' အဆင့် သားရဲတွေကို မူးဝေသွားစေနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ လုံးထွေးတိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းစနစ်တွေက သားရဲတွေရဲ့ ခြေသည်းတွေနဲ့ မထိအောင် ရှောင်ဖို့ အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။ ဒါက တိုက်စစ်သက်သက် အတတ်ပညာ မဟုတ်ဘူး၊ တိုက်စစ်အတွက်ကတော့ မင်းမှာ အဝေးပစ်မှော် ရှိပြီးသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ သားရဲတွေက အဲဒါကို ကျော်ပြီး အနားကပ်လာရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်အောင် ငါတို့ သင်ပေးမယ်"

မှော်သားရဲတစ်ကောင်၏ မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ထိုးရမည်ဆိုသည်မှာ မိုက်မဲသော အကြံဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အကိုက်ခံရမည့်အစား ထိုးရမည်ဆိုလျှင်တော့ မဆိုးလှဟု သူတွေးမိသည်။

"ရီတာ... ဒီကိုလာပြီး ကူညီပေးဦး။ မင်းရဲ့ ကျောင်းသားက အခြေခံ နည်းစနစ်တွေကို သင်ဖို့ လိုနေပြီ၊ ငါတို့ဆီမှာ ကျောင်းသားဦးရေကလည်း ကွက်တိ ဖြစ်နေလို့"

ဆာဂျင့်ရီတာသည် ဤအတန်းတွင် ဘေးမှ ထိုင်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်ထားပုံရသော်လည်း ခေါ်လိုက်သောအခါ မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကျောင်းသားသစ်များထဲတွင် ကားလ်ကို ယှဉ်နိုင်သူ များများစားစား မရှိပေ။ ကနဦး ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု မြှင့်တင်ထားခြင်း မရှိသော သူများနှင့် ကားလ် ယှဉ်တိုက်နေခြင်းမှာ ကလေးကို လူကြီးက နှိပ်စက်နေသကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ထုံးစံအတိုင်း ကားလ်သည် ညစာစားရန် စားသောက်ဆောင်သို့ ပြန်လာချိန်တွင် ကြွက်သားတိုင်း နာကျင်ကိုက်ခဲကာ လမ်းပင် ကောင်းကောင်း မလျှောက်နိုင်တော့ဘဲ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည်။ သို့သော် 'မှတ်ဉာဏ်အစက်' က အစွမ်းပြနေသဖြင့် ထိုနေ့က သင်ခဲ့ရသော နည်းစနစ် ၅၀ လုံးကို ၎င်းတို့၏ အသုံးချပုံများနှင့်တကွ အတိအကျ မှတ်မိနေသည်။ နောက်ထပ် ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကပါ အသားကျသွားလျှင်တော့ သူကိုယ်သူ လေ့ကျင့်ထားသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကားလ်သည် စားပွဲတစ်ခုတွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေစဉ် ကိုယ်ခံပညာအတန်းမှ အခြားကျောင်းသားများ ရောက်လာကြသည်။

"ဟေ့လူ... မင်းကတော့ ဒီစွမ်းအား နိုးထမှုမှာ ထီပေါက်တာပဲ။ ပထမဆုံး အပတ်မှာတင် ဒီလောက် မြန်နေပြီ၊ ပြီးတော့ ကိုယ်ပိုင်နည်းပြတောင် ရထားသေးတယ်" ဟု ကိုယ်ခံပညာပေါင်းစုံ အုပ်စုမှ ကျောင်းသားတစ်ဦးက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကားလ်က ရယ်မောရင်း "ငါက တခြားသူတွေနဲ့ မတူတဲ့ အမှတ်အသား ပါလာလို့ပါ။ ငါ ဘာစွမ်းရည် ရမလဲဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ကိုယ်ပိုင်နည်းပြ တစ်ယောက်နဲ့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး အခုမှ နည်းလမ်းရှာနေရတာ။ မင်းတို့အားလုံးကတော့ 'နပန်းသမား' (Grappler) ဒါမှမဟုတ် 'ဘုန်းတော်ကြီး' (Monk) အမှတ်အသားတွေ ရကြတာ မဟုတ်လား? လက်သီးပုံစံ ဒါမှမဟုတ် လက်သီးပေါ်က တုတ်ကောက်ပုံစံလေ"

စားပွဲရှိ အုပ်စုလေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ "အေးလေ... အစပိုင်း စွမ်းရည်တွေကတော့ အသုံးမကျပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နိုးထရတာတော့ လွယ်တယ်။ တစ်ခုခုကို လက်သီးနဲ့ ထိုးလိုက်ရုံပဲလေ။ ငါဆိုရင် အိပ်ရာပေါ်က မထခင်ကတည်းက နိုးထခဲ့တာ။ ပျော်လွန်းလို့ လက်သီးကို အပေါ်မြှောက်လိုက်တာ စင်ကို သွားထိပြီး အမှတ်အသားက နိုးထလာတာပဲ"

"ဒါ့အပြင် ငါတို့က အမောခံနိုင်ရည်တွေ အများကြီး ရထားတယ်လေ။ အမြင့်ဆုံး အဆင့်တွေအထိ မရောက်နိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ကောင်မလေးတွေကြားမှာ ရေပန်းစားမယ့် လူတောင့်တောင့်ကြီးတွေ ဖြစ်လာမှာပေါ့" ဟု အခြားတစ်ယောက်က ရယ်ရင်း ပြောသည်။

"ဘာမှမရှိတာထက်တော့ ကောင်းတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မှော်ဆရာတွေလို တစ်နေကုန် မှော်အမှတ်အသားတွေအကြောင်း ထိုင်ပြောနေရတာက ဒီလို ကိုယ်ခံပညာတွေ သင်ရတာ၊ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာအောင် လုပ်ရတာထက်စာရင် ပိုပျော်စရာကောင်းပုံပဲ"

အခြားကျောင်းသားတစ်ဦးက ရယ်လိုက်ပြီး "မင်းက အခြေခံ သင်္ချာတွက်တာတောင် ခေါင်းကိုက်နေတာ၊ မှော်ဆရာဖြစ်ရင် အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"နေ့တိုင်း အရိုက်ခံနေရတာထက်စာရင်တော့ ပိုလွယ်မှာပါ။ ငါက အချစ်သမားပါ၊ တိုက်ခိုက်ရေးသမား မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ထိုကျောင်းသားက ညည်းတွားသည်။

"မင်း အချစ်အကြောင်းလည်း ဘာမှမသိဘူးဆိုတာ ငါတို့ အကုန်သိတယ်၊ အဲတော့ တိုက်ခိုက်တတ်အောင်ပဲ သင်ထားလိုက်ပါတော့"