အခန်း ၉၈ — သူမ နှစ်သက်သမျှ အရာတိုင်း


အဆိုးရွားဆုံးမှာ ချူလျိုယွဲ့သည် ထိုကဲ့သို့ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော 'လင်းနတ်' မြစိမ်းရောင်သေတ္တာကို သူမ၏ ခြေဆေးပန်းလက်ဖက်ရည်များ ထည့်ရန်အတွက် အသုံးပြုနေခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ... ဤသည်မှာ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတစ်ခုကို အစော်ကားဆုံး စော်ကားလိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။ လုဖေးရန့်သည် ချူလျိုယွဲ့ မည်သို့တွေးနေသည်ကို တကယ်ပင် မေးမြန်းချင်မိသော်လည်း စကားစမည်အပြုတွင် ချူလျိုယွဲ့၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်နှာပေးနှင့် ခပ်ပေါ့ပေါ့လေသံကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမအဖို့မူ ဤအရာများက အလွန်ပင် သာမန်ဆန်ကာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေစရာပင် မလိုသည့်အလား။

အကယ်၍ ငါသာ ဤကိစ္စကို ပြဿနာလုပ်လိုက်လျှင် ငါကပဲ အတွေ့အကြုံမရှိဘဲ အလွန်အကျွံ တုံ့ပြန်နေသလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ လုဖေးရန့်၏ သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး ရင်ဘတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုနှင့် ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ အသက်ရှူပင် ကျပ်လာတော့သည်။ ငါ—လုမိသားစုရဲ့ သခင်မလေးက ဘယ်တုန်းကများ သူတစ်ပါးကို အလုပ်အကျွေး ပြုခဲ့ဖူးလို့လဲ။ သူမ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည့် အရာသည် ချူလျိုယွဲ့ ခြေဆေးရန် အသုံးပြုသည့် ပန်းလက်ဖက်ရည်များဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်သည်နှင့် သူမ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

“ဒီလို အညှိအဟောက် ပစ္စည်းမျိုးကို ဘယ်သူက ကိုင်ချင်မှာလဲ...” လုဖေးရန့်က ထိုသေတ္တာကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ရိုက်ခွဲပစ်တော့မည့်ဟန်ဖြင့် ကျိန်းမောင်းလိုက်သည်။

“လုသခင်မလေး... ကျေးဇူးပြုပြီး သတိထားပေးပါ။ ဒီပစ္စည်းက သိပ်ပြီး အဖိုးမတန်ဘူး ဆိုပေမဲ့ တကယ်လို့ ကွဲသွားရင်တော့ လုသခင်မလေးကို လျော်ကြေးတောင်းရမှာ အားနာစရာကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်” ချူလျိုယွဲ့က သစ်သားသေတ္တာပေါ်သို့ လက်ချောင်းကလေးဖြင့် သာသာယာယာ ပုတ်ရင်း ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပင် ပြောလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ လုဖေးရန့်သည် မိမိကိုယ်ပေါ်သို့ လေးလံလှသော ဖိအားတစ်ခု သက်ရောက်လာပြီး လှုပ်ရှား၍မရအောင် ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ချူလျိုယွဲ့က ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလောက်အင်အားကြီးသွားတာလဲ။ ပြီးတော့... ငါ့မှာ ဒါကို လျော်နိုင်လောက်တဲ့ ငွေကြေးအင်အားလည်း မရှိဘူး။

သူမ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ဒေါသတိုက်ပွဲဖြစ်ပြီးနောက် လုဖေးရန့်သည် နောက်ဆုံးတွင် အားတင်းကာ လက်လွှတ်လိုက်ပြီး သွားကြိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “သိတယ်! လင်းနတ် မြစိမ်းရောင်သေတ္တာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်လား... ဒါလေးကို ဒီလောက်အသားကျနေအောင် ဂုဏ်ယူနေစရာ လိုလို့လား”

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးထံမှ လှောင်ပြောင်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုဖေးရန့်၏ စကားများထဲတွင် မနာလိုမှုများ အတိုင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ သူမသည် လင်းနတ် မြစိမ်းရောင် လက်ကောက်ကို ပထမဆုံး စဝတ်စဉ်က မေးစေ့ကို မိုးပေါ်ထောင်ကာ ဘဝင်မြင့်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းအပြင် ချူလျိုယွဲ့၏ သေတ္တာမှာ ပန်းလက်ဖက်ရည် ထည့်ရန်သာ အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်စရာပင် မလိုချေ။

ချူလျိုယွဲ့က ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “လုသခင်မလေးက တကယ်ပဲ အလိုက်သိတတ်တဲ့သူပဲ” ဟု ဆိုကာ မြင်းရထားထဲမှ အခြားပစ္စည်းများကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဒါကတော့ 'သက်တံဖန်ခွက်' ပါ။ ဒီပစ္စည်းက အလွန်နုနယ်ပြီး အပူအအေး လွန်ကဲရင် အက်ကွဲလွယ်တယ်။ ဒါလေးကို ဂရုတစိုက် ကိုင်ပေးဖို့ အားနာပါရစေနော်”

“ဒါကတော့ 'ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းယပ်တောင်' ပါ။ အခုက နွေရာသီဆိုတော့ အရမ်းပူတယ်၊ ဒီယပ်တောင်လေး အနားမှာရှိတော့ ကောင်းတာပေါ့”

“အော်... ဒီမှင်တုံးကတော့ 'ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းပါတဲ့ မှင်တုံး' မို့လို့ လက်နဲ့ တိုက်ရိုက်ကိုင်လို့ မရဘူး။ ငွေချည်မျှင်နဲ့ ရက်လုပ်ထားတဲ့ ခေါင်းအုံးလေးပေါ်မှာ တင်ထားရမှာ”

ချူလျိုယွဲ့သည် ပစ္စည်းအမျိုးအမည် အတော်များများကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တစ်ခုချင်းစီအတွက် သတိထားရမည့် အချက်များကိုပါ တပါတည်း မှာကြားနေသည်။ မူလက မာနထောင်လွှားနေသော လုဖေးရန့်နှင့် ကျန်ရှိနေသူများမှာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ မှင်တက်သွားကြရသည်။ ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း တန်ဖိုးကြီးလှသည်။ အချို့ကိုဆိုလျှင် နာမည်သာ ကြားဖူးပြီး တစ်ခါမျှပင် မမြင်ဖူးကြချေ။

ဒေါသတကြီး မကျေမချမ်း ဖြစ်နေသော လုဖေးရန့်၏ မျက်နှာမှာ ထိုပစ္စည်းများကို ကြည့်ရင်း ပို၍ပင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် ချူလျိုယွဲ့၌ ထုတ်ပြစရာဆို၍ ဤမြစိမ်းရောင်သေတ္တာ တစ်ခုသာ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်မှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ လုဖေးရန့် ရင်ထဲတွင် တစ်ဆို့နေပြီး၊ အစောပိုင်းက ချူလျိုယွဲ့အား ဆင်းရဲသားမျိုးနွယ်ဟု လှောင်ပြောင်ခဲ့မိသည်ကို ပြန်တွေးမိကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပူထူလာတော့သည်။ သူမ မြေကြီးထဲသို့သာ ခေါင်းနှစ်လိုက်ချင်တော့သည်။ အသိအမြင် ကျဉ်းမြောင်းသူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို  သိသာလှပေသည်။

လုဖေးရန့်ပင် ဤမျှ ဖြစ်နေလျှင် အခြားသူများမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။ မိန်းကလေး အနည်းငယ်မှာ လက်ထဲရှိ ပစ္စည်းများကို ကိုင်လျက် ကြောင်အအ ဖြစ်နေကြပြီး၊ မတော်တဆ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားကာ ချူလျိုယွဲ့အား လျော်ကြေးမပေးနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လှုပ်ပင် မလှုပ်ဝံ့ကြတော့ချေ။

ဘေးမှ ဝိုင်းကြည့်နေကြသော လူအုပ်ကြီးလည်း ဆွံ့အသွားရသည်။ ဤချူလျိုယွဲ့မှာ အသုံးအဖြုန်း ကြီးလွန်းလှသည်...။ သူမနှင့် ချူနင်တို့သည် ချူမိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။ လော့ဂျစ်အရဆိုလျှင် သူတို့တွင် ငွေကြေးကျပ်တည်းနေရမည်။ သို့သော် အခုမူ သူတို့၏ လူနေမှုဘဝမှာ မင်းစိုးရာဇာ မိသားစုအများစုထက်ပင် ပိုမို ကောင်းမွန်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ပိုင်ချန်းပင်လျှင် ထိုပစ္စည်းများကို အကြိမ်ကြိမ် အကဲခတ်ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ “လျိုယွဲ့လေး... မင်းမှာ ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရှိနေမှန်း ငါ မသိခဲ့ဘူး”

ဤအရာများသည် ငွေရှိရုံဖြင့် ရနိုင်သော အရာများမဟုတ်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဤကဲ့သို့သော ရတနာအချို့ကို လိုချင်သော်လည်း ရနိုင်မည့်လမ်းစပင် မရှာနိုင်ခဲ့ချေ။

ချူလျိုယွဲ့သည် စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုဘဲ ပြုံးနေလိုက်သည်။ မူလ ချူလျိုယွဲ့တွင် ဤအရာများ မည်သို့ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။ ချူမိသားစုတွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော ရတနာများ ရှိချင်မှ ရှိလိမ့်မည်။ အမှန်စင်စစ် ဤအရာများသည် ဒုတိယသခင်ကြီးယန် ပေးပို့လိုက်သော သေတ္တာများထဲမှ သူမ ရွေးထုတ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ငါ ထုတ်ယူလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကတောင် လူတွေကို ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားစေရင်၊ အိမ်မှာ ကျန်သေးတာတွေ၊ ပြီးတော့ ဒါတွေက ငါ့ပစ္စည်းတွေရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မရှိဘူးဆိုတာ သိသွားရင် သူတို့ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ကြမလဲ။

ဒုတိယသခင်ကြီးယန်က သူမထံသို့ လက်ဆောင်များစွာ ပေးပို့ခဲ့သည်ကို မြင်ကတည်းက သူမ အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ပို၍ပင် ကြီးမားသော အံ့သြစရာများ စောင့်ကြိုနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ထိုသေတ္တာများထဲရှိ ပစ္စည်းတိုင်းမှာ အဖိုးတန် ရတနာများသာ ဖြစ်သည်။ 'ကျိန်းပေါင်ခန်းမ' ရှိ တန်ဖိုးအကြီးဆုံးဟု ဆိုသော ပစ္စည်းများပင်လျှင် ဤအရာများကို မယှဉ်နိုင်ချေ။

ချူလျိုယွဲ့သည် ကျိန်းပေါင်ခန်းမ၏ ကြွယ်ဝမှုနှင့် နောက်ခံအင်အားကို ပြန်လည် အကဲဖြတ်မိသည်။ စတုတ္ထမင်းသမီး၏ မတော်တဆမှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ရက်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ကျိန်းပေါင်ခန်းမကို အရေးယူသည်ဟူသော သတင်းမျိုး မကြားရသေးချေ။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်ပင် အတော်အတန် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ကျိန်းပေါင်ခန်းမသည် သူမ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ လျှို့ဝှက်နက်ရှိုင်းလှသည်။

သူမ၏ ယခင်ဘဝ 'ထျန်းလင်းမင်းဆက်' ၏ မင်းသမီးဘဝတွင် အကောင်းဆုံး အရာများကိုသာ သုံးစွဲခဲ့သူဖြစ်ရာ ဤပစ္စည်းများ၏ တန်ဖိုးက သူမကို တုန်လှုပ်စေခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ဤအရာများက... လက်ဖက်ရည်ခွက်များမှအစ၊ စာရေးရာတွင် သုံးသော မှင်နှင့် စုတ်တံများ၊ 'လင်းနတ်' မြစိမ်းရောင်သေတ္တာထဲမှ ပန်းလက်ဖက်ရည်များအဆုံး... အားလုံးမှာ သူမ အလွန်နှစ်သက်သော အရာများ ဖြစ်နေသည်။ အရာရာတိုင်းက သူမ အကြိုက်ဆုံးများနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ထပ်တူကျနေပါတော့သည်။