အခန်း ၈၈ — စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း

စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသော ဖီးနစ် စားသောက်ဆိုင်နှင့်မတူဘဲ အိမ်ရှေ့မင်းသား နန်းတော်၏ လေထုမှာမူ မကြာသေးမီရက်ပိုင်းအတွင်း ထူးထူးခြားခြား တင်းမာနေခဲ့သည်။
ထျန်းလုအကယ်ဒမီ၏ နှစ်ဝက်အကဲဖြတ်ပွဲ ပြီးကတည်းက အိမ်ရှေ့မင်းသား 'ရုံကျင်း' သည် စိတ်ကြည်လင်မှု မရှိကြောင်း နန်းတော်ရှိ အစေခံအားလုံး သိကြသည်။ အမှားတစ်ခုခု လုပ်မိပါက သူ၏ဒေါသနှင့် ထိပ်တိုက်တိုးမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လူတိုင်းမှာ ရေခဲလွှာပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ သတိကြီးစွာ ထားနေကြရသည်။
ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရုံကျင်းသည် သူ၏စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်၍ စာဖတ်နေ၏။ သို့သော်လည်း စိတ်တိုနေသဖြင့် မည်သည့်စာကိုမျှ ခေါင်းထဲမရောက်ချေ။ လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ မျက်နှာကလည်း သူ၏ခေါင်းထဲတွင် ခဏခဏ ပေါ်လာနေသဖြင့် ထိုပုံရိပ်ကို ဖယ်ထုတ်၍ မရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ တစ်နာရီကြာသည့်တိုင်အောင် စာရွက်တစ်ရွက်တည်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး စာတစ်လုံးမျှပင် ဖတ်မရချေ။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စာတွဲကို ဘေးသို့ချလိုက်ပြီး မျက်မှောင်နှစ်ခုကြားကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "စုန့်ယွမ်... ချူမိသားစုဘက်က အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"
အပြင်ဘက်တွင် သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်နေသော စုန့်ယွမ်သည် ခေါ်သံကြားသည်နှင့် အထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူက ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်လိုက်၏။ "အိမ်ရှေ့မင်းသား... ချူမိသားစုရဲ့ တတိယသခင်မလေးကတော့ ခုတင်ပေါ်မှာ ဆေးကုသမှု ခံယူနေရတုန်းပါပဲ။ သူမရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းလှဘူးလို့ သိရပါတယ်..."
ရုံကျင်း မျက်လုံးဖွင့်၍ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဘုန်း! မင်းသားသည် စားပွဲပေါ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီး အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "ငါ ဘာကို မေးနေတာလဲဆိုတာ မင်း ကောင်းကောင်း သိသားပဲ!"
စုန့်ယွမ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်သွားပြီး ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်သည်။ "အိမ်ရှေ့မင်းသား... ချူမိသားစုက တစ်ညလုံး သတင်းလွှင့်ထားပါတယ်။ မြို့တော်ထဲက ဘယ်စားသောက်ဆိုင်ကမှ သူတို့ရဲ့ ဘွတ်ကင်ကို လက်မခံကြပါဘူး..."
ရုံကျင်း မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး စိတ်အနည်းငယ် ပြန်လည် ကြည်လင်လာသည်။ ချူလျိုယွဲ့က ပါရမီရှင် ဖြစ်နေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ မိသားစုရဲ့ ထောက်ပံ့မှု မရှိရင် သူမဟာ တစ်ကိုယ်တည်း အထီးကျန်နေတာပဲ! ငါ့ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အကျိုးဆက်ကို သူမ သိစေရမယ်! သူမ အကြံအဖန် လမ်းဆုံးသွားတဲ့အခါ ငါနဲ့ စေ့စပ်ထားတာကို တမင်ဖျက်ခဲ့တဲ့အတွက် နောင်တရလာလိမ့်မယ်!
"ငါ့နာမည်နဲ့ ဖွင့်ထားတဲ့ စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင် ရှိတယ်။ သူမဆီကို သတင်းစကား ပါးလိုက်စမ်း။ တကယ်လို့ သူမက ငါ့ဆီကို လူကိုယ်တိုင် လာပြီး အသနားခံမယ်ဆိုရင်... ဒီတစ်ခါတော့ သူမကို ခွင့်လွှတ်ပြီး ကူညီပေးမယ်လို့ ပြောလိုက်"
စုန့်ယွမ်မှာ ထိုနေရာတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အနေရခက်သော ပုံစံ ဖြစ်လာသည်။ "အိမ်ရှေ့မင်းသား... အဲဒါက... ချူလျိုယွဲ့က သူမရဲ့ စားသောက်ပွဲအတွက် စားသောက်ဆိုင် ရသွားပါပြီ..."
ရုံကျင်း မှင်တက်သွားသည်။ "ကျိန်းပေါင်ဆောင်က ချူလျိုယွဲ့ရဲ့ ဂုဏ်ပြုစားသောက်ပွဲအတွက် ဖီးနစ် စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်လုံးကိုငှားပေးလိုက်ပါပြီ..."
ဂလွမ်း! ရုံကျင်းသည် စားပွဲပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ လူသတ်ချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ စုန့်ယွမ်မှာ မော့မကြည့်ရဲတော့ချေ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသတင်းကို ကြားစဉ်က အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း အံ့ဩစရာမှာ ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးချေ!
"အိမ်ရှေ့မင်းသား... အဲဒီကိစ္စကြောင့်ပဲ မြို့တော်ထဲမှာ ချူလျိုယွဲ့ရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံက ကျိန်းပေါင်ဆောင် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ ပြန့်နေပါတယ်။ လူအများကြီးကလည်း ကျိန်းပေါင်ဆောင်ရဲ့ မျက်နှာကြောင့် ဖီးနစ် စားသောက်ဆိုင်ကို သွားနေကြတယ်လို့ သိရပါတယ်..."
ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုသည် စုန့်ယွမ်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာတော့သည်။ သူ မခုခံရဲပါချေ။ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်တစ်ခုက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
ဝေါ့! စုန့်ယွမ်သည် သွေးတစ်လုပ် ထွေးထုတ်လိုက်ရသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အတင်း ပြန်ထရပ်လိုက်သည်။ "အိမ်ရှေ့မင်းသား... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်အေးအေး ထားပါဦး!"
ရုံကျင်းသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ဒေါသမီးများဖြင့် လောင်မြိုက်နေရ၏။
စိတ်အေးအေး ထားရမယ်? ငါ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်အေးအေး ထားနိုင်မှာလဲ။ ခမည်းတော်ရဲ့ ဆူပူမှုကို ခံပြီး ချူလျိုယွဲ့နဲ့ စေ့စပ်ထားတာကို အခက်အခဲတွေကြားက ငါ ဖျက်ခဲ့ရတာ။ ချူလျိုယွဲ့ကကျတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ပါရမီရှင် ဖြစ်လာပြီး ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပျော်ပွဲစားနေတယ်ပေါ့! သူမ ထျန်းလုအကယ်ဒမီကို တက်ခွင့်ရတာကို လူတိုင်း သိအောင် လုပ်နေတာပဲ! ဒါဟာ ငါနဲ့ ချူမိသားစုကို ဗြောင်ကျကျ ရန်စလိုက်တာပဲ!
ချူလျိုယွဲ့က ပိုပြီး တောက်ပလာလေလေ၊ လူတွေက ရုံကျင်းနဲ့ ချူမိသားစုကို ပိုပြီး လှောင်ပြောင်ကြလေလေ ဖြစ်လိမ့်မည်။
"ငါကလည်း သူမ ဘယ်လိုများ ဒီလောက်အထိ သတ္တိတွေ ရှိနေရတာလဲလို့ စဉ်းစားနေတာ..."
နောက်ဆုံးတော့ သူမဟာ ကျိန်းပေါင်ဆောင်နဲ့ အခြေအနေတွေကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ထားပြီးသား ဖြစ်နေတာကိုး!
ရုံကျင်းသည် စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "လူလွှတ်ပြီး ချက်ချင်း စုံစမ်းစမ်း။ ကျိန်းပေါင်ဆောင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံးကို ငါ သိချင်တယ်!"
"အိမ်ရှေ့မင်းသား!" စုန့်ယွမ် အံ့ဩတကြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူက မင်းသားကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ "အိမ်ရှေ့မင်းသား... ကျေးဇူးပြုပြီး ထပ်ပြီး စဉ်းစားပေးပါဦး! ကျိန်းပေါင်ဆောင်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ နောက်ခံရှိပြီး အလွန်ပဲ ချမ်းသာကြွယ်ဝပါတယ်။ သူတို့နဲ့ သွားရှုပ်တာက ပညာရှိတဲ့ လုပ်ရပ် မဟုတ်ပါဘူး! အိမ်​ရှေ့မင်းသား သိတဲ့အတိုင်း ကျိန်းပေါင်ဆောင်ကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့သူတွေ အကုန်လုံး အရှက်တကွဲနဲ့ ကျရှုံးခဲ့ကြရတာပါ။ ဒီကိစ္စကြောင့်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခမရောက်စေချင်ပါဘူး!"
ဒါတွေကို ရုံကျင်း မသိဘဲ နေပါ့မလား။ သူ့ခမည်းတော် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ကျိန်းပေါင်ဆောင်ကို အရေးကြီးသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အစကတည်းက အမဲလိုက်ကွင်း ကိစ္စကို ဒီအတိုင်း အလွယ်တကူ လက်လွှတ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပါချေ။
ဒါပေမဲ့ တစ်ခါ၊ နှစ်ခါ သည်းခံလိုက်တာက နောင်ကျရင် ပိုပြီး ဖြစ်လာဖို့ပဲ ရှိလိမ့်မယ်!
"စုံစမ်းစမ်း!"