အခန်း ၈၃ — ကိုယ့်သင်္ချိုင်းကိုယ်တူးမိခြင်း

လမ်းမတစ်ခုလုံးသည် တစ်ဖန်ပြန်၍ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ လူတိုင်းနီးပါးမှာ စုဟွေးကို မယုံကြည်နိုင်သကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။
သုံးရက်? ဖီးနစ် စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်လုံးကို သုံးရက်တိတိ ငှားလိုက်တယ် ဟုတ်လား။ အဲဒီလူ ရူးနေတာလား။
"ဘာ... ဘာ..." လုကျစ်ထောင်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် ခဏမျှ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။
"ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အလေးအမြတ်ထားရတဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေအတွက် ဂုဏ်ပြုတဲ့နေ့ဖြစ်လို့ ဖီးနစ် စားသောက်ဆိုင်က ခင်ဗျားတို့ကို အပြစ်ယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သခင်လေးတို့... ပြန်ကြွပါတော့"
စုဟွေးက ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောခိုင်းလိုက်ရာ သူတို့နှင့် ဆက်လက် စကားမပြောလိုတော့ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် လုမိသားစု အကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင်လာလျှင်ပင် စုဟွေးနှင့် တွေ့ခွင့်ရရန် မလွယ်ကူလှချေ။ ထို့ကြောင့် လုကျစ်ထောင်ကို ဤမျှအထိ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပြောဆိုနေခြင်းမှာ ရှားပါးလှသော ကိစ္စပင်။
"စတုတ္ထသခင်လေး... ဖီးနစ် စားသောက်ဆိုင်ကို သွားမရှုပ်တာ ကောင်းမယ်။ ကျွန်တော်တို့ သွားကြစို့"
လုကျစ်ထောင်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ တက်လာသော်လည်း ထိုသတိပေးမှုကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါမှ အသိပြန်ဝင်လာသည်။ သူက ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် လှည့်ထွက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူ၏ အကြည့်မှာ မနီးမဝေးတွင် ရပ်နေသော မိန်းမပျိုလေးထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။
သူမသည် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို အရောင်မှိန်သွားစေသည့်အလား။ လုကျစ်ထောင်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားတော့သည်။ မြို့တော်မှာ ဒီလောက်လှတဲ့ မိန်းမလှလေး ဘယ်တုန်းက ရှိနေတာလဲ။
ချူလျိုယွဲ့သည် လုကျစ်ထောင်၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် မျက်လုံးအစုံကို လွှဲလိုက်သည်။ ထိုနေ့က အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ စားသောက်ပွဲသို့ လုကျစ်ထောင် မလာရောက်ခဲ့ချေ။ ထို့အပြင် ယခင်အကြိမ်က သူတို့ အငြင်းပွားစဉ်တွင်လည်း သူမက ရုပ်ဖျက်ထားခဲ့သဖြင့် သူမကို သူ မမှတ်မိခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။
"အို... ဘယ်သူ့သမီးလေးလဲ။ ဘာလို့ အရင်က မတွေ့ဖူးတာလဲ" လုကျစ်ထောင်က စကားပြောရင်း လျှောက်လာသည်။
စုဟွေးက ကိုယ်ကို ရွှေ့လိုက်ပြီး လမ်းပိတ်လိုက်၏။ သူ့မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သတိပေးသည့် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"ဒီအမျိုးသမီးက ဖီးနစ် စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ ဒီနေ့အတွက် အလေးအမြတ်ထားရတဲ့ ဧည့်သည်တော်— သခင်မလေး လျိုယွဲ့ ပါ"
...
"ဘာ? သူတို့က ဖီးနစ် စားသောက်ဆိုင်မှာ စားပွဲလုပ်နေတာ ဟုတ်လား။ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူတို့မှာ ပေးနိုင်တဲ့ ပိုက်ဆံ မရှိပါဘူး!"
အစေခံလေး သတင်းပြန်ပေးလိုက်သောအခါ ချူမိသားစုတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
"ကျွန်တော် ကြားတာတော့ ကျိန်းပေါင်ဆောင်က ဒုတိယသခင်ကြီး ယန်က အမဲလိုက်ကွင်း ဂရန်ကို ရောင်းပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ တစ်ဆိုင်လုံးကို  ငှားပေးထားတာတဲ့"
ချူယန်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သဖြင့် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားမိသည်။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေကာမှ ယန်​ကောက ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ရောက်လာမှန်း မသိချေ။
"နောက်ပြီး အဲဒီအမဲလိုက်ကွင်းမှာ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေ ပေါ်လာလို့ ဈေးနှုန်းတွေက အဆမတန် တက်သွားတယ်လို့လည်း ကြားရပါတယ်။ စတုတ္ထမင်းသမီးကလည်း ဒီနေ့ လူအချို့ကို ခေါ်သွားဦးမှာတဲ့"
"ဒီ ချူလျိုယွဲ့ကတော့ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ အမဲလိုက်ကွင်းကို ရောင်းလိုက်လို့ အိမ်ရှေ့မင်းသားနဲ့ စေ့စပ်ထားတာ ပျက်သွားပေမဲ့ ကျိန်းပေါင်ဆောင်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးတာကို ရလိုက်တာပဲ"
"ကျိန်းပေါင်ဆောင်ဆိုတာ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ။ အမဲလိုက်ကွင်းလေး တစ်ခုကြောင့်နဲ့ ချူလျိုယွဲ့ကို အထင်ကြီးလိမ့်မလား။ ကွယ်ရာမှာ တစ်ခုခု ရှိနေမယ်လို့ ငါထင်တယ်"
"အခုချိန်မှာ ဒါတွေ ပြောနေဖို့ အချိန်မဟုတ်ဘူး။ နောက်ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားရမယ်။ ကျိန်းပေါင်ဆောင်က ချူလျိုယွဲ့ဘက်က ရပ်တည်ပေးနေတဲ့ သတင်းက မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ တောမီးလို ပြန့်နေလောက်ပြီ။ အချို့ဆိုရင် ကျိန်းပေါင်ဆောင်ရဲ့ မျက်နှာကြောင့်နဲ့ ချူလျိုယွဲ့တို့ သားအဖကို သွားပြီး ထောက်ခံပေးကြလိမ့်မယ်"
ပထမအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာ ညိုမှောင်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် အေးစက်စက် ရယ်လိုက်သည်။
"ဟင်း... ဒီကိစ္စက ဒီလောက် မရိုးရှင်းပါဘူး။ ကျိန်းပေါင်ဆောင်က အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို လုယူလိုက်တာပဲ။ အခု အမဲလိုက်ကွင်းမှာ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေ ပေါ်လာတော့ အိမ်ရှေ့မင်းသားက ကျိန်းပေါင်ဆောင်ကို ပိုတောင် မုန်းသွားဦးမယ်။ ကျိန်းပေါင်ဆောင်ကို သူ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပေမဲ့ အပြစ်အားလုံးကိုတော့ ချူလျိုယွဲ့အပေါ် ပုံချမှာ သေချာတယ်။ ဒီနေ့ စားသောက်ပွဲကို သွားတဲ့လူတွေက ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်တာတင် မကဘူး... အိမ်ရှေ့မင်းသားကိုပါ ရန်စလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာ။ ဒီလို ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ကိစ္စထဲကို ဘယ်သူကများ တမင်သက်သက် ဝင်ပါလာဦးမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"
...
ချူလျိုယွဲ့သည် ဖီးနစ် စားသောက်ဆိုင်အတွင်းသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသောအခါ နှစ်ထပ်တည်းရှိသော်လည်း အလွန်ကျယ်ဝန်းကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပင်မခန်းမအပြင် ခန်းမပတ်လည်တွင် အထပ်လိုက် ပြုလုပ်ထားသော ဝရန်တာများကို တွေ့ရသည်။ အဆောက်အအုံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကြည်လင်သော ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခု ရှိ၏။ ရေကန်ကို အကျော်အမော် နံ့သာသစ်သားများဖြင့် ထွင်းထုကာ ရံထားသဖြင့် ဖီးနစ် စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်လုံးတွင် စိတ်ကို လန်းဆန်းစေသော နံ့သာရနံ့သင်းသင်းလေးများ ပျံ့လွင့်နေသည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့။ အရာရှိ ချူနင်နဲ့ သခင်မလေး လျိုယွဲ့... စားသောက်ပွဲ ကျင်းပမယ့် နေရာကို ဖီးနစ် စားသောက်ဆိုင်ကို ပြောင်းလဲလိုက်တဲ့အကြောင်း ကျွန်တော် သတင်းလွှင့်ထားပြီးပါပြီ။ ဒီမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး စောင့်နေလို့ ရပါတယ်"
သူက ဤမျှအထိ စီစဉ်ပေးထားသဖြင့် ချူလျိုယွဲ့မှာ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထိမိသွားသည်။ တစ်ဖက်လူက သူမအတွက် အားလုံးကို အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ချူနင်ကလည်း မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ယွဲ့အာ... ဒီတစ်ခါတော့ ဒုတိယသခင်ကြီး ယန်ကို သေချာ ကျေးဇူးတင်ရမယ်နော်"
ချူလျိုယွဲ့ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။ အမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် သူမလည်း ဒုတိယသခင်ကြီး ယန်ကို မေးချင်သည့် မေးခွန်းအချို့ ရှိနေသည်။
ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒုတိယသခင်ကြီး ယန် ကြွလာပါပြီ!"
ပြောရင်းဆိုရင်းပင်။ ချူလျိုယွဲ့နှင့် ကျန်ရှိသူများ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယန်​ကောလမ်းလျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယန်​ကောက ပထမဆုံး ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ချေ။ သူ့ဂုဏ်သိက္ခာနှင့်ဆိုလျှင် ကိုယ်တိုင်လာဖို့ဆိုသည်မှာ ရှားပါးလှသကဲ့သို့ ယခုကဲ့သို့ စောစောစီးစီး ရောက်လာခြင်းက ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေသည်။
ချူလျိုယွဲ့က သူမ၏ အံ့ဩမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ အပြုံးဖြင့် ခရီးဦးကြိုပြုလိုက်သည်။ "ဒုတိယသခင်ကြီး ယန်"
ယန်​ကောက ထိုသို့မြင်လိုက်သောအခါ သူ့နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အမြန်ပင် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ "ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့... ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့"
ချူလျိုယွဲ့က သူ့ကို စူးစမ်းသလို ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့ ရှိပြီး အနည်းငယ်... တုန်လှုပ်နေပုံရသည်။ သူမ စတွေ့ဖူးခဲ့သည့် တည်ငြိမ်ပြီး ပျော်ပျော်နေတတ်သော ဒုတိယသခင်ကြီး ယန်နှင့် လုံးဝ မတူတော့ချေ။
"ဒုတိယသခင်ကြီး... တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား"
ယန်​​​ကောက တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ့ပါးစပ်မှာ သဘာဝမကျစွာ ကွေးညွှတ်သွားသည်။
"ဘာ... ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ သခင်မလေး လျိုယွဲ့ 'ထျန်းလု အကယ်ဒမီ' ကို ဝင်ခွင့်ရတာက အလွန်ဝမ်းသာစရာ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲလေ။ ဒါကြောင့် အတူတူ လာပြီး ဂုဏ်ပြုတာပါ"
ချူလျိုယွဲ့၏ မျက်လုံးများမှာ လခြမ်းကွေးလေးများကဲ့သို့ ကွေးညွှတ်သွားသည်။ "ရှင် ပေးတဲ့ လက်ဆောင်က အရမ်းကြီးလွန်းနေပါတယ်"
ယန်​ကောက လက်ကာပြလိုက်သည်။ "ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး! ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး! သခင်မလေးအတွက် လက်ဆောင်တွေလည်း ယူလာပါသေးတယ်။ ဟိုး အပြင်မှာပါ"
ချူလျိုယွဲ့က အပြင်ဘက်ကို အမှတ်မထင် ကြည့်လိုက်ရာ သေတ္တာအများအပြားကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်တောင်များ တဆတ်ဆတ် တုန်သွားတော့သည်။ သူက လက်ဆောင်တွေကို သေတ္တာလိုက်ကြီးတွေ ပေးနေတာလား?
"ဒုတိယသခင်ကြီး ယန်... ရှင်က သဘောကောင်းလွန်းလှပါတယ်..."
ယန်​ကောက အောင့်သက်သက် ပြုံးလိုက်ရသည်။ ငါက ဆရာ့ရဲ့ ဇနီးသည်ဆီက ဂရန်ကို ငွေစ သုံးသိန်းတည်းနဲ့ ဝယ်ခဲ့မိတာကိုး... ဒီလိုမှန်းသိရင် အစကတည်းက ကိုယ့်သင်္ချိုင်းကိုယ် တူးမိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။