အခန်း ၆၉ — မင်္ဂလာသတင်း တစ်ထုတ်

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချူလျိုယွဲ့ တစ်ယောက် အကွက်ချစီစဉ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသွားတော့သည်။ သူမသည် တိတ်တဆိတ် အိမ်တော်တစ်ခုကို ဝယ်ယူထားပြီး၊ ထျန်းလုအကယ်ဒမီ သို့ ဝင်ခွင့်ရသည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ မိသားစုနှင့် အပြတ်အသတ် လမ်းခွဲရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။ ဤနည်းဖြင့် ချူမိသားစုနှင့် တစ်သက်စာ အဆက်အသွယ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ချူလျိုယွဲ့က အလုံးစုံ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ပထမအကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများမှာ ဒေါသကြောင့် သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားကြရသည်။ အကယ်၍ လွန်ခဲ့သော အချိန်များကသာ ချူနင်နှင့် ချူလျိုယွဲ့တို့ ဤသို့ပြုလုပ်ပါက မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ ထို "မိသားစုအရှက်ရစေသူ" နှစ်ဦးကို ဖယ်ထုတ်နိုင်ခြင်းအတွက်ပင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ချူလျိုယွဲ့၏ အဆင့်အတန်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ ဤသည်မှာ သူတို့က ချူလျိုယွဲ့ကို မောင်းထုတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ချူလျိုယွဲ့က သူတို့ကို စွန့်ပစ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤသတင်းသာ အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပါက ချူမိသားစု၏ သိက္ခာမှာ မြေကျရပေတော့မည်။

"ပထမအကြီးအကဲ... ချူလျိုယွဲ့က တကယ်ကို လွန်လွန်းနေပြီ။ ကျွန်တော့်အထင်တော့ သူမကို ဆက်ထားဖို့ မလိုတော့ဘူးထင်တယ်"

ချူယန်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းရင်း ပထမအကြီးအကဲကို စည်းရုံးလိုက်သည်။ အရှက်ရရုံမျှဖြင့် သူတို့ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ အရေးကြီးဆုံးမှာ ဤပြဿနာကို အမြစ်ပြတ်အောင် ချေမှုန်းရန်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူတိုင်းက ချူယန်၏အမြင်ကို သဘောမတူကြချေ။

"ဒီလို ဇွတ်တရွတ်လုပ်ဖို့ မသင့်ဘူးထင်တယ်။ ချူလျိုယွဲ့က အခုဆိုရင် ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ တခြား မိသားစုကြီးတွေဆိုရင် ဒီလိုလူမျိုးကို ရဖို့ တမ်းတနေကြတာ။ အခုလို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့အတွက် အရမ်း ဆုံးရှုံးမှုကြီးလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်တယ်! ပြီးတော့ သူတို့က ချူမိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေပဲလေ။ မိသားစုဝင်အဖြစ်ကနေ ပယ်ထုတ်တဲ့ကိစ္စက သေးငယ်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ အခု မိသားစုခေါင်းဆောင်ကလည်း မရှိဘူးဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ သေချာစဉ်းစားသင့်တယ်..."

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ပထမအကြီးအကဲမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သူက ထိုစကားပြောသူများကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး-

"ဘာလဲ... မင်းတို့က ငါ့ကို မယုံကြည်တာလား? ဒါမှမဟုတ် ငါ့မှာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား?"

"မဟုတ်ပါဘူး ပထမအကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့ အဲဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဟွန်း! ချူလျိုယွဲ့က ပရိယာယ်များပြီး အကျင့်မကောင်းတဲ့သူပဲ။ မိန်မိန်က သူမရဲ့ ညီမအရင်းခေါက်ခေါက် ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ သွေးအေးအေးနဲ့ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ သူမက ငါတို့အပေါ် အငြိုးအတေးတွေ ထားနေတာ။ ဒီလို ရက်စက်တဲ့သူကို မိသားစုထဲမှာ ဆက်ထားရင် နောင်တစ်ချိန် ချူမိသားစုကို ဒုက္ခပေးမှာ အသေအချာပဲ!" ဟု ချူယန်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

ပထမအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိတ်လန့်မှုများ ပြေပျောက်သွားပြီးနောက် သေချာစဉ်းစားကြည့်ရာ သူသည်လည်း ဤကိစ္စကို ချက်ချင်း သဘောတူချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ အကြောင်းမှာ သူနှင့် ချူနင်၊ ချူလျိုယွဲ့တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အဖတ်ဆယ်မရအောင် ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သူတို့သားအဖက သူ့အပေါ် အာဃာတ မထားဘူးဆိုသည်ကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

အကယ်၍ ချူလျိုယွဲ့သာ ချူမိသားစုမှာ ဆက်ရှိနေရင် နောင်တစ်ချိန် သူမ ဩဇာကြီးလာတဲ့အခါ ငါ့အတွက် ဆိုးကျိုးတွေပဲ ရှိလာမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့... မိသားစုခေါင်းဆောင် ပြန်လာတဲ့အခါ ငါ ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ...

"ပထမအကြီးအကဲ... ချူလျိုယွဲ့က ပါရမီရှိရင် ရှိလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ခေါင်းမာပြီး ရက်စက်လွန်းတယ်။ သူမကို ဆက်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး။ ပြီးတော့ မိသားစုရဲ့ အကာအကွယ်မရှိရင် သူမရဲ့ အနာဂတ်ကလည်း လွယ်ကူမှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆက်တွဲတွေကို စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ချူနင်ဆိုတဲ့ လူစဉ်မမီတဲ့ ဒုက္ခိတကိုရော ဘာဂရုစိုက်နေစရာ လိုသေးလို့လဲ?" ချူယန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ထပ်မံ မြှောက်ပင့်လိုက်သည်။

ပထမအကြီးအကဲက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ-

"တစ်ယောက်ယောက်... စက္ကူနဲ့ မှင်ကို ယူခဲ့စမ်း!"

ဤကိစ္စကို ချူလျိုယွဲ့ကိုယ်တိုင်က အစပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မိသားစုခေါင်းဆောင် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီး အပြစ်ရှာလျှင်ပင် ချူလျိုယွဲ့၏ အမှားသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မပင်ပန်းပါနဲ့တော့... ကျွန်မ မိသားစုဝင်အဖြစ်ကနေ စွန့်လွှတ်ကြောင်းနဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ခွဲဝေရေး စာချုပ်ကို အသင့်ရေးလာခဲ့ပါတယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ချူလျိုယွဲ့သည် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ စက္ကူနှစ်ရွက်ကို ထုတ်ကာ ရိုရိုသေသေပင် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ပထမအကြီးအကဲ... ဒီစာချုပ်ပေါ်မှာ လက်ဗွေနှိပ်ပေးရုံပါပဲ"

လူအုပ်ထဲမှ ရယ်သံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချူလျိုယွဲ့က တကယ်ကို သွေးအေးလွန်းလှသည်၊ အရာအားလုံးကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ပထမအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းလာပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။ သူက စက္ကူနှစ်ရွက်ကို ဆွဲယူကာ ဒေါသကို ထိန်းရင်း ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ အချက်အလက်များ ပြည့်စုံမှန်ကန်ကြောင်း သေချာသည်နှင့် သူက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လက်ချောင်းကို နာကျင်အောင် ကိုက်ကာ စက္ကူပေါ်တွင် လက်ဗွေနှိပ်လိုက်လေတော့သည်။

"ရော့! ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါတို့မိသားစုဝင် မဟုတ်တော့ဘူး!"

ပထမအကြီးအကဲက စက္ကူနှစ်ရွက်ကို ချူလျိုယွဲ့ထံသို့ ဒေါသတကြီး ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ချူလျိုယွဲ့ကမူ ဘာမျှမဖြစ်သကဲ့သို့ပင်။ သူမသည် နီရဲနေသော လက်ဗွေကို သေချာစစ်ဆေးပြီး ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် စက္ကူကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ! အခုကစပြီး ရှင်တို့က ရှင်တို့လမ်း ရှင်တို့သွား၊ ကျွန်မကလည်း ကျွန်မလမ်း ကျွန်မသွားမယ်။ ဒါပေမဲ့ သတိထားဖို့က... ဒီစာရင်းထဲက ပစ္စည်းတွေကို သုံးရက်အတွင်း ကျွန်မရဲ့ အိမ်သစ်ကို ပို့ပေးဖို့ မမေ့ပါနဲ့ဦး။ ကျွန်မက ကိုယ့်ပစ္စည်းကို သူများလက်ထဲ ထားရတာ သိပ်မကြိုက်လို့ပါ"

"ထွက်သွားစမ်း!"

ပထမအကြီးအကဲမှာ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ- "တံခါးပိတ်လိုက်ကြ!" ဟု အမိန့်ပေးရင်း ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် အဝေးမှ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သော မိန်းမဆန်ဆန် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အို... လူတွေ အများကြီးပါလား။ ဘာတွေ ဖြစ်နေကြတာလဲ?"

လူတိုင်း ထိုအသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ ဝတ်စုံအပြည့်နှင့် မုတ်ဆိတ်ကျင်စွယ်မရှိသော ဖြူဖျဖျ အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် နန်းတွင်းမှ လာသူဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။

လူအုပ်ကြီးက ဘေးသို့ဖယ်ကာ လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်ကြသည်။ ထိုသူက စပ်စုလိုသော မျက်နှာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာပြီး တံခါးဝရှိ ချူလျိုယွဲ့နှင့် ပထမအကြီးအကဲတို့ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရ ဆိုလိုက်သည်။

"အလို... ဒါ ချူမိသားစုရဲ့ သမီးကြီး မဟုတ်ပါလား။ မင်းသမီးလေး ထျန်းလုအကယ်ဒမီ ဝင်ခွင့်ရတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြောင့် အရှင်မင်းကြီးက အရမ်းကို ဝမ်းသာနေတာပါ"

ချူလျိုယွဲ့က ပြုံးလျက် ဦးညွတ်လိုက်ပြီး- "မိန်းမစိုးမင်... ချီးမွမ်းပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောက်နေ့မှ အရှင်မင်းကြီးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက် ဂါရဝပြုပါ့မယ်"

မိန်းမစိုးမင်သည် အရှင်မင်းကြီး၏ အနီးကပ် ယုံကြည်ရသူဖြစ်ပြီး သာမန် နန်းတွင်းအရာရှိများထက်ပင် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သူ့ကို မစော်ကားရဲပေ။ ပထမအကြီးအကဲမှာ ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ သူ၏ မျက်နှာထားကို အမြန်ပြင်လိုက်ပြီး အတင်းပြုံးလျက်-

"မိန်းမစိုးမင်... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ပါလဲ? အရှင်မင်းကြီးက တစ်ခုခု ခိုင်းစေစရာ ရှိလို့လားခင်ဗျာ?"

"အို... ကျွန်ုပ်က သတင်းကောင်း လာပါးတာပါ။ ဒီနေ့ ခင်ဗျားတို့ မိသားစုအတွက် မင်္ဂလာသတင်းတွေ နှစ်ခုကြီးပဲ!"

"မင်္ဂလာသတင်း နှစ်ခု ဟုတ်လား? အဲဒါက ဘာများပါလဲ?"

မိန်းမစိုးမင်က ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးရင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

"ပထမ သတင်းကောင်းကတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သမီးကြီးက တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် ရရုံတင်မကဘဲ

လောကီဆရာသခင်စစ်ဆေးမှုမှာ ဒုတိယနဲ့ စစ်သည်တော် (Warrior) စစ်ဆေးမှုမှာ ပထမ ရခဲ့တာပဲ။

ဒုတိယ သတင်းကောင်းကတော့... သခင်ကြီး ချူနင်ဟာ ဒဏ်ရာဟောင်းတွေ ပျောက်ကင်းသွားပြီး အဆင့် ၅ စစ်သည်တော်အဖြစ် အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ! ဒါကြောင့် အရှင်မင်းကြီးက သခင်ကြီး ချူနင်ကို နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်တပ်ရဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပြီ။ ဒီမင်္ဂလာသတင်း နှစ်ခုကို လာပြောတာပါ။ ခင်ဗျားတို့ မိသားစုမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထူးခြားတဲ့ သတင်းကောင်းတွေ ရတာကြောင့် လူတိုင်းက မနာလို ဖြစ်နေကြတာဗျို့!"