အခန်း ၆၆ — ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ခြင်း

တတိယမြောက် အကြီးအကဲ ချူက ထိုစကားကို ကြားသော် ရယ်မောလိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစား မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ပထမအကြီးအကဲ... ခင်ဗျား နောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ လျိုယွဲ့က ထျန်းလုအကယ်ဒမီရဲ့ အရွေးချယ်ခံရတာဟာ တစ်မိသားစုလုံးအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲလေ။ ဒါကို ဘာဖြစ်လို့ သူမကို အပြစ်ပေးချင်နေရတာလဲ"

ခန်းမတစ်ခုလုံး ပို၍ပင် အနေရခက်သော တိတ်ဆိတ်မှုမျိုး ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အကယ်၍ ထျန်းလုအကယ်ဒမီသို့ တက်ရောက်ခွင့်ရသူမှာ ချူမိသားစုမှ အခြားကလေးတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် သူတို့အားလုံး အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာကြည်နူးနေကြမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော်လည်း ထိုသူမှာ ချူလျိုယွဲ့ ဖြစ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ တစ်မိသားစုလုံးက ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုမက နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခဲ့သော ထိုမိန်းကလေးပင်။ သူမက အခုချိန်မှာ တော်လေလေ၊ ချူမိသားစုအတွက် အရှက်ရလေလေ ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် ချူမိသားစုက နှစ်ပေါင်းများစွာ မည်မျှအထိ မျက်စိကန်းခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သက်သေပြနေသော အရှင်လတ်လတ် သက်သေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ တစ်မြို့တော်လုံးက ဒီသတင်းကို သိသွားကြပြီဖြစ်ရာ လူတွေက သူတို့ကို လာရောက်ဂုဏ်ပြုကြမည်ဖြစ်သော်လည်း ကွယ်ရာတွင် မည်မျှ လှောင်ပြောင်နေကြမည်ကို သူတို့ တွေးပူနေမိကြသည်။ သူတို့ မိသားစုကို လူပြက်တစ်ယောက်လို ကြည့်ဖို့ စောင့်နေကြသူတွေ ဘယ်လောက်တောင် များနေမလဲ။

ပထမအကြီးအကဲကတော့ ဒေါသတကြီးဖြင့် "ဒါကြောင့်ပဲ သူမကို ဆုံးမရမှာပေါ့! ရှင်းနေတာပဲ... သူမမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ဘူး။ သူမက ပါရမီတောင် ရှိနေသေးတာကို အသုံးမကျတဲ့သူတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ပြီး တစ်မိသားစုလုံးကို လှည့်စားခဲ့တာ။ အခုတော့ သူမက အောင်မြင်မှုရဲ့ အရသာကို တစ်ယောက်တည်း ခံစားနေပြီး ငါတို့ကိုတော့ ဘယ်နား သွားထားရမလဲ"

ချူယန်ကလည်း ရင်ထဲမှ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရင်း လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။ "ပထမအကြီးအကဲ ပြောတာ မှန်တယ်! ချူလျိုယွဲ့မှာ ဒီလောက်အထိ နက်နဲတဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ခဲ့ဘူး။ ဒီနေ့ သူမ လုပ်သမျှ အကုန်လုံးဟာ တမင်သက်သက် လုပ်တာလို့ ကျွန်တော် အခိုင်အမာ ယုံကြည်တယ်!"

သူသည် ယနေ့ အပြင်သို့ ကိစ္စရပ်များဖြင့် သွားနေခဲ့သော်လည်း ဤသတင်းကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြန်ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ ခံစားနေရသည်မှာ ချူလျိုယွဲ့အပေါ် အတိုင်းအဆမရှိသော မုန်းတီးမှုနှင့် နာကြည်းမှုများသာ။ သူမက ထျန်းလုအကယ်ဒမီသို့ ဝင်ခွင့်ရရုံတင်မကဘဲ ကြားဖြတ်စာမေးပွဲတွင်ပါ ဝင်ရောက်ဖြေဆိုခဲ့သေးသည်။ လောကီဆရာသခင် စာမေးပွဲတွင် ဒုတိယရရှိပြီး စစ်သည်တော် စာမေးပွဲတွင် ပထမ ရခဲ့သည်တဲ့လား!

ချူလျိုယွဲ့က မိန်မိန်ကိုလုံးဝ ကျော်ဖြတ်သွားလေပြီ။ ဒါကို ချူယန်က ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်မှာလဲ။ "ချူမိသားစုက ကလေးတွေသာ သူမကို အတုယူပြီး ဒီလိုပဲ ပြုမူကြမယ်ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ချူမိသားစုဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ခန်းမထဲရှိ လူအားလုံးက ချူယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် ဖော်ပြချက်မျိုးစုံ ရှိနေကြ၏။ ချူယန်က မိသားစုတစ်ခုလုံးအတွက် ပြောနေသယောင် ရှိသော်လည်း အမှန်စင်စစ် သူသည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အာဃာတကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လက်စားချေနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက သိကြသည်။ သူက သူ့သမီး ချူရှန်းမိန်ကို မိသားစု၏ အတော်ဆုံး သမီးပျိုအဖြစ် အလွန်ဂုဏ်ယူခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ ချူလျိုယွဲ့က ချူရှန်းမိန်ကို လွှမ်းမိုးပြီး အနိုင်ယူသွားခဲ့ပြီ။ ချူလျိုယွဲ့ကို သတ်ပစ်ရန်ပင် ကြံစည်နေနိုင်သည့် သူက ဤအခြေအနေကို မည်သို့ စိတ်ရင်းဖြင့် လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

တတိယအကြီးအကဲက လက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးလူလူ တစ်ငုံသောက်လိုက်ရင်း "လျိုယွဲ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တကယ်ပဲ ပြဿနာရှိမရှိဆိုတာကို ပြင်ပလူတွေ မသိနိုင်ပေမယ့် ချူမိသားစုဝင်တွေအနေနဲ့တော့ ကျွန်တော်တို့ သိသင့်တာပေါ့။ အဲဒီတုန်းက အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် လူအတော်များများကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးခိုင်းခဲ့တာပဲ။ အားလုံးက သူမမှာ ချို့ယွင်းနေတဲ့ ယွမ်သွေးကြော ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတာ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ကျွန်တော်တို့ မိသားစုက စမ်းသပ်တုန်းကလည်း သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဘာစွမ်းအားမှ မရှိတာကို တွေ့ခဲ့ရတာပဲ။ ပထမအကြီးအကဲ... ခင်ဗျားက သူမက ငါတို့ကို လှည့်စားခဲ့တာလို့ ပြောနေတော့... အဲဒီ စစ်ဆေးခဲ့တဲ့ လူတွေအားလုံးက လိမ်ခဲ့ကြတယ်လို့ သံသယဝင်နေတာလား"

ပထမအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ "ငါက အဲဒီလို မပြောပါဘူး!" ထိုဂုဏ်သရေရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များကို သူ သွား၍ မပတ်သက်ရဲပေ။ အကယ်၍ ဤစကားသာ ပြင်ပသို့ ပေါက်ကြားသွားပါက သူ ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ချူယန်ကတော့ အလျှော့မပေးလိုသေးဘဲ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ "အဲဒီလူတွေရဲ့ စမ်းသပ်ချက်တွေကတော့ မှားစရာ မရှိပါဘူး။ ချူလျိုယွဲ့မှာပဲ အမှားရှိတာ! တတိယအကြီးအကဲ ပြောသလိုဆိုရင် သူမမှာ အရင်က ချို့ယွင်းနေတဲ့ ယွမ်သွေးကြော ရှိခဲ့တာပဲ။ ဒါဆို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ သူမက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်အဖြစ် ဘယ်လို ပြောင်းလဲသွားတာလဲ။ အဲဒီကြားထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကိုလည်း သူမက ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး! ဒီနေ့သာ သူမက ထျန်းလုအကယ်ဒမီကို သွားပြီး စာမေးပွဲမဖြေခဲ့ရင် ဒါကို ဘယ်တော့မှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး!"

လူအုပ်ကြီးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အမှန်စင်စစ် ဤအချက်ကပင် သူတို့ကို ဇဝေဇဝါ အဖြစ်စေဆုံး အချက် ဖြစ်နေသည်။ ချူလျိုယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အမှန်တကယ် ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။

"ဒါ... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက သူမ ဝယ်ခဲ့တဲ့ ဆေးမြစ်တွေကြောင့်များလား" တစ်စုံတစ်ယောက်က မဝံ့မရဲဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဆေးမြစ်တွေ ရောက်လာပြီးကတည်းက ချူလျိုယွဲ့က အရာရာကို သူမဘာသာပဲ ကိုင်တွယ်ခဲ့တာ။ သူမက သူမရဲ့ ယွမ်သွေးကြောကို သူမဘာသာ ပြုပြင်ခဲ့တယ်လို့ ခင်ဗျား ပြောချင်တာလား" ပထမအကြီးအကဲက အလွန်ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ထိုစကား၏ မဖြစ်နိုင်မှုကြောင့် ရယ်ပင်ရယ်မိသွားသည်။

ထိုကာလအတွင်း သူသည် လူလွှတ်၍ ချူလျိုယွဲ့နှင့် သူမ၏ ဖခင်ကို လျှို့ဝှက် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏လူများမှာ ထိုဝင်းထဲသို့ မည်သူမျှ ဝင်ထွက်သွားသည်ကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။ ယောင်ချန်တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် သူမ၏ ယွမ်သွေးကြောကို ပြုပြင်ပေးနိုင်မည့်သူ တစ်ဦးမှ မရှိပါဘဲနှင့် သူမဘာသာ သူမ မည်သို့ လုပ်နိုင်ပါမည်နည်း။ ကံကြမ္မာက သူမကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ ပို၍ အစွမ်းထက်သော တစ်စုံတစ်ယောက်က ကွယ်ရာက ကူညီနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူမ၏ ပြောင်းလဲမှု နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူကတော့ အမြစ်ပြတ်အောင် စုံစမ်းရပေလိမ့်မည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်က အခုထိ တရားကျင့်ကြံရင်း သီးခြားနေထိုင်နေတုန်းဆိုတော့ ချူမိသားစုရဲ့ ကိစ္စအဝဝကို ငါကပဲ စီမံရမယ်။ ချူလျိုယွဲ့ ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ သူမကို စစ်ဆေးဖို့ ဒီကို ချက်ချင်း ခေါ်လာခဲ့!" ပထမအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများက ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ လူများကို အမိန့်ပေးသလို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တတိယအကြီးအကဲထံ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။ "မိသားစုခေါင်းဆောင်က မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ငါ့လက်ထဲ အပ်ထားတာ။ ငါက လူတိုင်းအပေါ် တာဝန်ရှိတယ်။ ချူယင်... မင်းကတော့ အစကတည်းက ငါ့ကို အမြဲ ဆန့်ကျင်နေတာပဲ။ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အတိအကျ ဘာလဲ"

တတိယအကြီးအကဲ ချူယင်ကတော့ စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။ 'ဒီအဖိုးကြီးကတော့ တကယ်ကို အရှက်မရှိတော့တာပဲ! အိမ်ရှင်မရှိတုန်း ကြွက်မင်းမူနေတာပဲ'

ချူယင်က ခုံပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ မှီချလိုက်ရင်း "ပထမအကြီးအကဲ... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို နားလည်မှု လွဲနေပြီ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ဆန့်ကျင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ချူမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ အရည်အချင်း ပြနိုင်တဲ့သူ သိပ်မရှိဘူးလို့ ခံစားမိလို့ပါ။ အခုမှပဲ ထျန်းလုအကယ်ဒမီရဲ့ ဆရာတွေကတောင် သဘောကျရတဲ့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် စစ်သည်တော်နဲ့ လောကီဆရာသခင်ချူလျိုယွဲ့ကို ရထားတာ။ သူမရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိဘူး။"

"သူမဟာ ချူမိသားစုရဲ့ အနာဂတ် ဂုဏ်ဆောင်လို့ ပြောရင်တောင် မမှားဘူး။ ပထမအကြီးအကဲ အနေနဲ့ မေးမြန်းချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စစ်ဆေးအပြစ်ပေးချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အတိုင်းအတာတစ်ခုတော့ ရှိသင့်တာပေါ့။ ဟုတ်တယ်မလား... ခင်ဗျားက ချူမိသားစုအပေါ် သစ္စာရှိပြီး အမြော်အမြင်ရှိတဲ့သူဆိုတော့ ဘယ်လိုမှ အစွန်းရောက်တဲ့အထိ မလုပ်လောက်ဘူးလို့ ယုံကြည်ပါတယ်"

ပထမအကြီးအကဲမှာ စကားပင် ပြန်မပြောနိုင်ဘဲ ဆွံ့အနေမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ဝတ်ရုံလက်ကို ဒေါသတကြီး ခါယမ်းလိုက်ရင်း "ဒါကတော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုဘူး!"

ထိုစဉ် အစေခံတစ်ဦးက အခန်းတံခါးကို ဝုန်းခနဲ တွန်းဖွင့်ကာ အလန့်တကြား ဝင်လာသည်။ "ပထမအကြီးအကဲ! သမီးကြီး ပြန်ရောက်ပါပြီ!"

ပထမအကြီးအကဲက ဒေါသတကြီး ငေါက်လိုက်သည်။ "ပြန်ရောက်တာကို ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက် ပျာယာခတ်နေရတာလဲ။ ဘယ်မှာလဲ... သူမကို အခုချက်ချင်း ငါ့ဆီ လာခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်!"

အစေခံလေးမှာ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး မျက်နှာပျက်ကာ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် "အဲ... အဲဒါက... သမီးကြီး ပြန်ရောက်တာ မှန်ပေမယ့်... အခု အိမ်ရှေ့တံခါးဝမှာပဲ ရပ်နေတာပါ။ အထဲကို ဝင်ဖို့ ငြင်းနေပါတယ်!"

"ဘာ!" ပထမအကြီးအကဲ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "သူမက အခု ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။ အထဲကို မဝင်ဘူးဆိုတော့ ငါတို့ကပဲ သွားပြီး ဖိတ်ခေါ်ရမှာလား"

ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ချူလျိုယွဲ့ဟာ ချူမိသားစုထဲမှာ လူဖျင်းတစ်ယောက်လိုပဲ နေလာခဲ့တာ။ အခုမှ ထျန်းလုအကယ်ဒမီကို ဝင်ခွင့်ရရုံရှိသေးတယ်၊ ဒီလောက်တောင် မောက်မာနေပြီလား! သူက အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ညည်းညူလိုက်ရင်း လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါက ပြဿနာမဟုတ်လို့ ဘာလဲ။ ကြည့်ကြစမ်း! သူမက အခုကတည်းက လေသံကြီးနေပြီ!"

ခန်းမထဲရှိ လူများမှာ အမျိုးမျိုးသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။ တတိယအကြီးအကဲက မေးလိုက်သည်။ "သူမက ဘာပြောလိုက်လဲ"

အစေခံက နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ရင်း "သမီးကြီးက... ခင်ဗျားတို့ အားလုံး အပြင်ထွက်ပြီး သူမကို လာတွေ့ဖို့ ပြောလိုက်ပါတယ်"

"သူမကတော့ ပုန်ကန်နေပြီပဲ!" ပထမအကြီးအကဲက စားပွဲကို ဒုန်းခနဲ ရိုက်လိုက်သည်။ "သူမက သူမကိုယ်သူမ ဘယ်သူမှတ်နေလဲ"

တတိယအကြီးအကဲက မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်ရင်း ရယ်လိုက်သည်။ "ပထမအကြီးအကဲ... ချူလျိုယွဲ့က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးနော်။ ရာစုနှစ်တစ်ခုမှာ တစ်ယောက်သာ ပေါ်ထွန်းတဲ့ ရှားပါးပါရမီရှင်ပါ။ ချူမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ သူမက အတောက်ပဆုံးပဲ။ ခင်ဗျား စောစောကပဲ မိသားစုအရေးက ထိပ်ဆုံးမှာလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အခုတော့... အပြင်ထွက်ဖို့ ဝန်လေးနေတာလား"

"မင်း!" ပထမအကြီးအကဲ ဒေါသအလိပ်လိုက် ထွက်သွားသည်။ "ကောင်းပြီ! သူမက ဘယ်လို အကွက်တွေ ထုတ်ဦးမလဲဆိုတာ ငါလည်း ကြည့်ချင်သေးတာပဲ!"

...

ချူလျိုယွဲ့သည် ချူမိသားစု၏ အိမ်မတော် တံခါးမကြီးရှေ့တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး တံခါးပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသော 'ချူမိသားစု' ဆိုသည့် ရွှေရောင် စာလုံးကြီးနှစ်လုံးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဤနေရာတွင် သူမသည် မတရားမှုများစွာနှင့် နာကျင်စရာများကို ခါးစည်းခံခဲ့ရသည်။ ဒီနေ့တော့... သူမ အရာရာကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ရပေမည်။