အခန်း ၆၃ — ချူလျိုယွဲ့၏ လမ်းညွှန်မှု

"ငါ... ငါ့မျက်နှာ!"
ချူရှန်းမိန်သည် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏မျက်နှာကို အမြန်စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ထဲတွင် စေးကပ်ကပ် အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရပြီး စူးရှလှသော နာကျင်မှုကြောင့် နှလုံးသားပင် တုန်ရင်သွားရသည်။ ချူလျိုယွဲ့က ငါ့မျက်နှာကို တကယ်ပဲ ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား!
ရင်ဘတ်ထဲမှ ဒေါသအရှိန်အဟုန်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချူရှန်းမိန်သည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဆင်ခြင်တုံတရားကိုပါ လွှတ်ချလိုက်တော့သည်။ သူမသည် ချူလျိုယွဲ့၏ ခြေဖဝါးအောက်ကို အမြန်ကြည့်လိုက်ရာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထက်မြက်သော ဓားသွားငယ်အချို့ကို ဝှက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤအရာဖြင့်ပင် ခုနက သူမ၏မျက်နှာကို လှီးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဒဏ်ရာမှာ အမာရွတ်ကျန်ရန် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် သေချာနေပြီဖြစ်သည်။
သူမသည် မျက်နှာကို အုပ်ကိုင်ရင်း တုန်ရင်နေသော အသံဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
"ချူလျိုယွဲ့! နင် ငါ့အပေါ် ဘယ်လောက်တောင် မုန်းတီးနေလို့ ဒီလောက်အထိ ရက်စက်ရတာလဲ"
ချူလျိုယွဲ့က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ဓားကို အေးဆေးစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး—
"နင်က အရင်ဆုံး ငါ့ကို မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"
ချူရှန်းမိန် ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားကာ စိတ်မလုံမလဲ ဖြစ်သွားရသည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုအရာအားလုံးမှာ ခဏချင်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချူလျိုယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမာရွတ်ချန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့စဉ်က သူမသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို အနည်းငယ်သာ လှည့်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲကို အနီးကပ် သေချာမကြည့်လျှင် မည်သူမျှ သတိထားမိမည်မဟုတ်။ သို့သော် ချူလျိုယွဲ့ကမူ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကဲခတ်မိနေခဲ့သည်။
"မဟုတ်ဘူး! ငါ... ငါ မလုပ်ဘူး! ငါတို့က ယှဉ်ပြိုင်နေတာလေ၊ ငါက ဘာလို့ အဲဒီလိုလုပ်ရမှာလဲ။ နင်! နင်ပဲ! နင်က အစကတည်းက ဒါကို လုပ်ဖို့ ကြံစည်ထားတာ မဟုတ်လား။ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် တုံ့ပြန်နိုင်မှာလဲ"
ချူလျိုယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားကာ ချူရှန်းမိန်ကို ဂရုမစိုက်သလို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"ငါ မြန်နေတာက ငါက နင်ထက် ပိုတော်လို့လေ။ ဒါကို နင် အစကတည်းက သိထားသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"
ချူရှန်းမိန်၏ ဒေါသများမှာ ရင်ဘတ်ထဲတွင် တစ်ဆို့နေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ခံစားနေရသည်။ ချူလျိုယွဲ့၏ စကားကို သူမ ပြန်လည် မချေပနိုင်ခဲ့ချေ။ သူတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံးအကြိမ် လက်ရည်စမ်းစဉ်ကပင် ချူလျိုယွဲ့မှာ အမှန်တကယ် မြန်ဆန်လွန်းခဲ့သည်။ သို့သော် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော သူမ၏မျက်နှာကို တွေးမိသောအခါ ချူရှန်းမိန်သည် မည်သို့မျှ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် မြင့်တက်လာသည်။
"နင့်ကို ငါ သတ်ပစ်မယ်!"
ချူရှန်းမိန်သည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ကာ ချူလျိုယွဲ့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း သူမ၏ စွမ်းရည်များမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုအောက်တွင် စွမ်းအားများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပြုံဝင်ရောက်လာသည့်နှယ်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ချူရှန်းမိန်၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။
"ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ ပြိုလဲခြင်း!"
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အနီရောင် စွမ်းအင်များမှာ သူမ၏လက်ထဲတွင် စုစည်းသွားကာ တောက်လောင်နေသော မီးလုံးကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ထိုအနီရောင် မီးလုံးများကို အားကုန်လွှဲ၍ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ မီးလုံးများသည် လေထဲတွင် တောက်လောင်လျက် ချူလျိုယွဲ့ထံသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားနှင့် မြင့်မားသော အပူရှိန်ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် ရှည်လျားသော လောင်ကျွမ်းရာ အမှတ်အသားများ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"သူမက အဆင့်လေး စစ်သည်တော် ဖြစ်တော့မှာပဲ။ အခုဆို သူမရဲ့ စစ်သည်တော် အတတ်ပညာတွေကို အတင်းအကျပ် ချဲ့ထွင်နိုင်နေပြီ။ ကြည့်ရတာ ဒီပွဲမှာ သူမပဲ နောက်ဆုံး အနိုင်ရဦးမှာပါပဲ..." ဆရာတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
သူတို့အားလုံးသည် ချူရှန်းမိန်၏ ပါရမီကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် စစ်သည်တော် အစွမ်းစစ်ဆေးပွဲတွင် ပထမဆု ရရှိခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။
ပိုင်ချန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"သူမက အဆင့်လေး စစ်သည်တော် အစစ်အမှန် မဖြစ်သေးတာကို ထားဦး၊ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် လျိုယွဲ့လေးရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာ"
ဤစကားက ဆရာများ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားသည်။
"ပိုင်ချန်း... မင်း ဘာလို့ ချူလျိုယွဲ့ကို ဒီလောက်အထိ အထင်ကြီးနေရတာလဲ။ စစ်သည်တော် အဆင့်သုံးနဲ့ အဆင့်လေးကြားမှာ ကွာခြားချက်က အကြီးကြီးဆိုတာ မင်း သိသင့်ပါတယ်။ သာမန်လူတစ်ယောက်က ဒီအတားအဆီးကို အလွယ်တကူ မကျော်ဖြတ်နိုင်ဘူး"
"ချူလျိုယွဲ့ရဲ့ ခုနက တုံ့ပြန်မှုနဲ့ အကွက်တွေကို ကြည့်ရင် သူမက ရိုးရှင်းတဲ့ လေ့ကျင့်မှုတချို့ လုပ်ထားပုံရတယ်။ ဒီလို အကွက်တွေကို သုံးနိုင်တာဟာ သူမမှာ စစ်သည်တော် ပါရမီရှိတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နှမြောဖို့ကောင်းတာက သူမမှာ ယွမ်သွေးကြော မရှိတော့ ဒီလို စစ်သည်တော် အတတ်ပညာတွေ ရှေ့မှာတော့ သူမ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး"
ပိုင်ချန်းသည် သူတို့ကို ပြန်လည်ပြောဆိုရန် စိတ်မပါတော့ပေ။ ချူလျိုယွဲ့သည် နောင်တွင် စစ်သည်တော် အစစ်အမှန် ဖြစ်မလာနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် ယခုရှိနေသော စွမ်းရည်များမှာ ချူရှန်းမိန်ကဲ့သို့သောသူကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပြီဖြစ်သည်။ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲတုန်းက မြင်ကွင်းမှာ သူ၏ဦးနှောက်ထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ ချူလျိုယွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က သူ၏အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်ခံလိုက်ရသည့် ထိုအခိုက်အတန့်ကို သူ ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေဆဲပင်။
ကွင်းအတွင်း၌မူ ချူလျိုယွဲ့သည် ထိန်းချုပ်မရအောင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ချူရှန်းမိန်၏ စွမ်းအားများရှေ့တွင် စိုးရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ သူမသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး—
"နင်က လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ပြောခဲ့တော့လည်း သေချာကြည့်ထားပေါ့။ ဓားကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ ဒါပဲ!"
ချူလျိုယွဲ့ စကားပြောရင်း ရှေ့သို့ အမြန်တိုးလိုက်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ဓားကို ခြေထောက်ဖြင့် မြှောက်တင်၍ ဓားရိုးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
"မြန်လိုက်တာ!"
လူအုပ်ကြီးက အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်လိုက်ကြသည်။ ချူလျိုယွဲ့၏ ခုနက လှုပ်ရှားမှုမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပို၍မြန်ဆန်နေသည်။ သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချူရှန်းမိန်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တမင်နှေးကွေးထားသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
ချူလျိုယွဲ့သည် ခြေလှမ်းကျကျ ရပ်လိုက်ကာ ဒူးကို အနည်းငယ်ကွေး၍ အသင့်အနေအထား ပြင်လိုက်သည်။ သူမ၏ ကြွက်သားများ တင်းမာသွားပြီး စွမ်းအင်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲထွက်ရန် စုစည်းလိုက်သည်။ လက်ထဲမှ ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မီးလုံးကြီးများ သူမထံသို့ ရောက်ရှိလာခါနီးတွင် သူမ၏လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။ ဓားသွားမှာ လေထဲတွင် မြင့်မားစွာ ရှိနေပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းမှာ စူးရှလှသည်။
ရွှပ်!
ချူလျိုယွဲ့သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဓားကို အားကုန်လွှဲချလိုက်သည်။ ဤတိုက်ကွက်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ လူအုပ်ကြီးမှာ ချူလျိုယွဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ရဘဲ ငွေရောင် ကိုယ်ရိပ်တစ်ခု ဝေဝါးစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် လေထုကို ဖောက်ခွဲလိုက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုငွေရောင်ရိပ်မှာ အနီရောင် မီးလုံးကြီး၏ အလယ်တည့်တည့်မှ ဖြတ်တောက်သွားတော့သည်။
ဤအရာအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ပရိသတ်များ၏ အမြင်တွင်မူ ချူလျိုယွဲ့၏ ဓားချက်မှာ မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ ရှိပုံမရပေ။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မီးလုံးကြီးမှာ သူမထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်နေဆဲပင်။
ချူရှန်းမိန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "နင့်ရဲ့ စွမ်းရည်လောက်နဲ့ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"
စစ်သည်တော်လို့တောင် ခေါ်လို့မရတဲ့ ဒီအသုံးမကျတဲ့လူက စစ်သည်တော် အတတ်ပညာဆိုတာ ဘာလဲတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး။ ချူလျိုယွဲ့က ဒီတစ်ကွက်တည်းနဲ့တင် မသေရင်တောင် ဒုက္ခိတဖြစ်သွားမှာ သေချာတယ်။
သို့သော် ချူရှန်းမိန်၏ အပြုံးမှာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အေးခဲသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမီးလုံးကြီးမှာ ချူလျိုယွဲ့နှင့် လက်တစ်ကမ်းအကွာတွင် အမှန်တကယ် ရပ်တန့်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
ဟုန်း!
မီးလုံးကြီးမှာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော မီးပွားများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ မီးလုံးအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာလည်း လျင်မြန်စွာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ပြန့်ကျဲနေသော မီးပွားများမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့်အချိန်တွင် ချူလျိုယွဲ့သည် ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်လိုက်ကာ လက်ကောက်ဝတ်ကို စောင်း၍ ရှေ့သို့ ပိုင်းချလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်မှာ သူမ၏ရှေ့တွင် မမြင်နိုင်သော အကာအကွယ်ဒိုင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း တည်ဆောက်လိုက်ကာ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုအားလုံးကို တားဆီးလိုက်သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော မီးပွားလေးများမှာ ညကောင်းကင်ယံမှ လှပသော ကြယ်ကလေးများကဲ့သို့ ချူလျိုယွဲ့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြွေကျလာသည်။ သို့သော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ဖုန်မှုန့်တစ်စပင် မကပ်ဘဲ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေဆဲပင်။ သူမ၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းအစုံမှာ ပို၍ပင် တောက်ပနေပုံရသည်။
လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်!
သူတို့ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း မဟုတ်လျှင် ချူလျိုယွဲ့က ချူရှန်းမိန်၏ စစ်သည်တော် အတတ်ပညာကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ပေ။
ချူရှန်းမိန်မှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ စူးရှသော နာကျင်မှုကိုပင် မေ့လျော့သွားပုံရ၏။ သူမသည် ငေးမှိုင်စွာဖြင့် ချူလျိုယွဲ့ကို ကြည့်နေမိပြီး ဦးနှောက်မှာ ဗလာဖြစ်သွားရသည်။
ချူလျိုယွဲ့သည် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လက်ထဲမှ ဓားကို ချူရှန်းမိန်ထံသို့ ရုတ်တရက် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများက အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာကာ ချူရှန်းမိန်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ရစ်ပတ်ထားသည်။ ဖော်ပြမရနိုင်သော နက်ရှိုင်းသည့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ချူရှန်းမိန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေသွားပြီး မည်သို့မျှ ပြန်လည်မခုခံနိုင်တော့ပေ။
ရှူး!
ဓားရှည်မှာ ချူရှန်းမိန်၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ဝဲကနဲ ဖြတ်သန်းသွားကာ သူမ၏ ဦးရေခွံအစိတ်အပိုင်း အချို့ကို ချက်ချင်းပင် လှီးဖြတ်သွားတော့သည်။
"အား!"
ချူရှန်းမိန်သည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း လဲကျသွားသည်။ ငါ... ငါ ခုနက သေတော့မလို့ပဲ!
"နင့်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက သိပ်နှေးတာပဲ! နင်က သိပ်နှေးလွန်းသလို နင့်ရဲ့ အကွက်တွေကလည်း သိပ်ကို ထုံထိုင်းလွန်းတယ်။ ကြည့်ရတာ နင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း သိပ်ပြီး မတော်လှပါဘူး"
ချူရှန်းမိန်၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ခက်ထန်အေးစက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချူရှန်းမိန် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ အကြိမ်ကြိမ် နှိပ်စက်ခဲ့ဖူးသော အားနည်းသည့် မိန်းကလေးမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ချူလျိုယွဲ့တွင် မည်သူမျှ မရရှိနိုင်သော သာလွန်သည့် စွမ်းအားများ ရှိနေသည့်နှယ်။ ယင်းက လူတို့ကို သူမရှေ့တွင် ဒူးထောက်စေကာ မည်သည့် အာခံလိုစိတ်မျှ မရှိဘဲ ရင်ထဲမှ အမှန်တကယ် လေးစားအားကျသွားစေသည်။
"ညီမလေး သုံးယောက်... ဒီလမ်းညွှန်မှုကိုရော ကျေနပ်ရဲ့လား"