အခန်း ၆၀ — စစ်သည်တော် စစ်ဆေးမှု
ကုမင်ဖုန်းသည်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ဓားကို ပင့်မြှောက်လိုက်သည်!
ဇွန်း...
ဓားနှစ်စင်း ထိတွေ့မိသံမှာ နားစည်ကိုပင် ကျိန်းစပ်သွားစေပြီး မီးပွားများ ပွင့်ထွက်သွားလေသည်။ ချူရှန်းမိန်၏ စိတ်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ ကုမင်ဖုန်း၏ ဓားအရှိန်မှာ သူမထက်ပင် ပို၍ အားပါနေသည်။
သူက အစွမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ!
ဤအတွေးဝင်လာသည်နှင့် ချူရှန်းမိန် ပို၍ ပျာယာခတ်လာသည်။ မဖြစ်ဘူး! ငါ ကုမင်ဖုန်းကို ရှုံးလို့မဖြစ်ဘူး။ ဒီနေ့ရဲ့ ပထမနေရာကို ငါပဲ ရရမယ်။
ကုမင်ဖုန်းက သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို အားစိုက်၍ ပြန်တွန်းလိုက်ရာ ရှည်လျားသောဓားမှာ ချူရှန်းမိန်ထံသို့ ဖိနှိပ်ကျရောက်လာသည်။ သူမ၏ လက်တစ်ပြင်လုံး ထုံကျင်သွားပြီး လက်ထဲကဓားကို မြဲအောင်ပင် မနည်းထိန်းထားရသည်။ ထိုစဉ် သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
သူမသည် လက်ထဲကဓားကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုနှိမ့်ကာ ဘေးသို့ အသာရှောင်လိုက်သည်။ ကုမင်ဖုန်းမှာ သူမက ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း သူမက ဓားကိုစွန့်ကာ အရှိန်သတ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားမိပေ။ သူ၏ဓားမှာ အားအပြည့် ပါသွားသဖြင့် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားကာ ကိုယ်ဟန်ပျက်သွားရသည်။
ချူရှန်းမိန်မှာ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ဘေးဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် အေးစက်စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်...။
... ချွန်ထက်သော ဓားမြှောင်တစ်စင်း!
ကုမင်ဖုန်း သတိပြုမိချိန်တွင် ဓားမြှောင်မှာ သူ၏လည်ပင်းနှင့် လက်တစ်ကမ်းအကွာသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် သူ၏ဓားရှည်ကို ပြန်လှည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်ရာ အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။ သို့သော် ခုနက ကိုယ်ဟန်ပျက်ထားမှုကြောင့် ဟန်ချက်မထိန်းနိုင်ဘဲ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
သူက ချူရှန်းမိန်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားသည်။ သူမက ငါ့အပေါ် ဒီလို ကောက်ကျစ်တဲ့ နည်းပရိယာယ် သုံးရဲတယ်ပေါ့!
သူ၏ရင်ထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်လာသည်။ သူ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေး ပြောင်းလဲသွားပြီး တုံ့ဆိုင်းသွားမိသည်။
မဖြစ်သေးဘူး... အခု မဟုတ်သေးဘူး။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ချူရှန်းမိန်က ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကုမင်ဖုန်းသည် သူ၏ခြေထောက်မှ အားတစ်ဝက်ခန့်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ချူရှန်းမိန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်!
ဘုန်း!
သူမ၏ ဓားမြှောင်မှာ လွင့်ထွက်သွားသော်လည်း ချူရှန်းမိန်မှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ အရှိန်ကို အသုံးချကာ ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ကန်ချက်မှာ ကုမင်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
အသံခပ်အုပ်အုပ်နှင့်အတူ သူ၏ကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားပြီး အတော်ဝေးဝေးအထိ လျောတိုက်ပါသွားလေသည်။
ကွင်းပြင် ပြင်ပရှိ ပရိသတ်များမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ စစ်ဆေးရေးဆရာတစ်ဦးက အော်ပြောလိုက်သည်။
“ကုမင်ဖုန်း... စည်းအပြင်ဘက် ရောက်သွားပြီ! ချူရှန်းမိန် အနိုင်ရပါတယ်!”
ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချူရှန်းမိန်၏ ရင်ထဲက အပူထုပ်ကြီး ကျသွားတော့သည်။
လူအများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
“ဒါ... ခုနက ချူရှန်းမိန် လုပ်လိုက်တာက တမင်သက်သက် လုပ်တာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်က အစွမ်းချင်း တူတူပဲကို။ ဘယ်လိုလုပ် ဓားက ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ လွတ်ကျသွားရမှာလဲ။ အဲဒီလိုသာ မဟုတ်ရင် ကုမင်ဖုန်းရဲ့ တိုက်ကွက်က လွဲချော်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“နင်တို့က ချူရှန်းမိန် ပထမရသွားလို့ မနာလိုဖြစ်နေတာလား။ သူမရဲ့ ပါရမီနဲ့ အစွမ်းကို ငါတို့ မသိတာမှ မဟုတ်တာ။ သူမက ဒီလို နည်းလမ်းတွေ သုံးစရာကို မလိုဘူးလေ။ ဆရာတွေတောင် ဘာမှမပြောတာကို!”
“ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ တစ်မျိုးကြီးပဲ...”
ဆရာတစ်ယောက်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက ပြိုင်ပွဲပဲလေ။ တစ်ခါတလေကျရင် ပါးနပ်ဖို့ လိုတာပဲ။”
အခြားဆရာအချို့ကတော့ မနှစ်မြို့ဟန် ပြသော်လည်း အဆုံးတွင် ဘာမှဝင်မပြောတော့ပေ။ ချူရှန်းမိန်သည် စည်းကမ်းချက်များကို အစွန်းထွက်အောင် အသုံးချသွားသည်ကို အားလုံးက မြင်နေရသော်လည်း ကြီးမားသော အမှားတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။ နောင်တွင် သူတို့ တိုက်ပွဲဝင်ရသည့်အခါ ယခုထက် ပို၍ အန္တရာယ်များသော အခြေအနေများနှင့် ကြုံတွေ့ရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကုမင်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ကလည်း ပထမနေရာအတွက် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ရှိပုံမရပေ...။
ဆရာများ၏ စကားကြောင့် ပရိသတ်ကြားမှ သံသယအသံများ တဖြည်းဖြည်း တိတ်သွားသည်။ ချူရှန်းမိန်သည် ရုံကျင်းထံသို့ လျှောက်သွားကာ စိတ်သက်သာရာရစွာ ပြောလိုက်သည်။
“တော်သေးတာပေါ့... အစ်ကိုကျင်းကို စိတ်မပျက်စေခဲ့လို့။”
ရုံကျင်းက ပြုံးလျက် “မင်းရဲ့ အစွမ်းက အရင်ကထက် အများကြီး တိုးတက်လာတာပဲ။ မကြာခင်မှာ အဆင့် ၄ စစ်သည်တော် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ” ဟု ဆိုသည်။
လုပ်ငန်းစဉ်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရလဒ်ကောင်းဖို့သာ သူ အလိုရှိသည်။
“မင်းသာ နိုင်အောင်တိုက်နိုင်ရင် ဆုလာဘ်ပေးမယ်လို့ ငါ အရင်က ကတိပေးထားတယ်မလား။” ရုံကျင်းသည် စိတ်ကြည်လင်နေကာ ချူရှန်းမိန်ကို ယခင်ကထက် ပို၍ မျက်နှာသာပေးလာပြန်သည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးနေရာ မရနိုင်တော့သော်လည်း ကိုယ်လုပ်တော်အဆင့်မှာတော့ အဆင်ပြေသေးသည်ဟု သူ တွေးနေမိသည်။
“၄၅၃ သုတ်ရဲ့ စစ်သည်တော် စစ်ဆေးမှုမှာ ပထမရရှိသူကတော့ ချူ—”
စစ်ဆေးရေးဆရာသည် သူ၏စကားကို ဆုံးအောင် မပြောနိုင်လိုက်ပေ။ ပြတ်သားသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အသံက ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။
“ခဏလေး။”
အားလုံးက ထိုအသံလာရာဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။
“ချူလျိုယွဲ့... မင်း ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။”
ဆရာသည် အစပိုင်းတွင် ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ခံရသဖြင့် စိတ်တိုသွားသော်လည်း ချူလျိုယွဲ့မှန်း သိလိုက်ရသောအခါ အသံမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။
ချူလျိုယွဲ့က ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မ စစ်သည်တော် စစ်ဆေးမှုမှာ ပါဝင်ချင်လို့ပါ။”