အခန်း ၅၄ — လက်ရှိကာလ
ဤသည်ထက် ပို၍ ပြက်ချော်မှုဆန်သောအရာ လောကတွင် ရှိနိုင်ပါဦးမည်လော။ စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှု တည်မြဲနေခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာတစ်လျှောက်လုံးတွင် သူမသည် သူတစ်ပါး အနိုင်ကျင့်သမျှ ခေါင်းငုံ့ခံတတ်သော လူဖျင်းလူအတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ့ကိုလည်း အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းဖြစ်အောင် အမြဲလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စေ့စပ်ထားခြင်းကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူမသည် ရုတ်ချည်းပင် လူသစ်တစ်ယောက်အလား ပြောင်းလဲသွားကာ လူအများ မနာလိုဖြစ်ရလောက်သည့် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရုံကျင်းအနေဖြင့် မည်သို့မျှ မယုံကြည်နိုင်သော်လည်း သင်တန်းကျောင်းကဲ့သို့သော နေရာမျိုးက ဤသို့သောအမှန်တရားကို မှားယွင်းစွာ ထုတ်ပြန်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူကောင်းစွာသိသည်။ ဤသည်မှာ... ချူလျိုယွဲ့သည် တကယ်ပင် စွမ်းအားမြင့် လောကီဆရာသခင်လောင်းလျာတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။
ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင် သူမကို စောစောက ပြက်ရယ်ပြုနေကြသူများအပါအဝင် လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး ဆွံ့အသွားကြသည်။ အစပိုင်းက နောက်ပြောင်သည့်သဘောဖြင့်သာ ပြောဆိုခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း၊ ထိုစကားများက တကယ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု။ အချို့က ရုံကျင်းကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤမျှလောက် ကံဆိုးမဲမှောင်သူကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူ စေ့စပ်ခြင်းကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ကာမှ တစ်ဖက်လူက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရုံသာမက လောကီဆရာသခင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်နေသည်။ ထူးချွန်သော လောကီဆရာသခင်တစ်ဦး၏ တန်ဖိုးမှာ သာမန်စစ်သည်တော်တစ်ဦးထက် များစွာသာလွန်ကာ အဖိုးတန်လှသည်။
အကယ်၍ ချူလျိုယွဲ့သည် မိမိကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ဖြင့်သာ စာမေးပွဲတွင် ဒုတိယရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါက သူမ၏ဘဝသည် ရှေ့လျှောက် ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။ ယနေ့မှစ၍ လူတိုင်းက သူမ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရန် ကြိုးပမ်းကြတော့မည်။ ရုံကျင်းသည် သူ၏စေ့စပ်ထားသူဖြစ်ခဲ့သည့် ထိုကဲ့သို့ ရှားပါးသော လောကီပညာပါရမီရှင်ကို လက်လွှတ်လိုက်ပြီး ချူရှန်းမိန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ချူရှန်းမိန်တွင် ပါရမီအသင့်အတင့် ရှိသည်ဆိုစေဦးတော့ သူမသည် စစ်သည်တော်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် လောကီဆရာသခင်တစ်ဦးကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင် စားသောက်ပွဲတွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည့် အရှုပ်တော်ပုံများကြောင့် ချူရှန်းမိန်သည် အထက်တန်းလွှာသို့ တက်လှမ်းရန် အရှက်တရားမဲ့စွာ ကြိုးပမ်းတတ်သူဟု လူအများက ယူဆထားကြသည်။ ၎င်းမှာ လူနှစ်ယောက်ကြားက ကွာခြားလွန်းလှသည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုပင်။
အချို့က တိုးတိုးတိတ်တိတ် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ လေသံနှိမ့်၍ ပြောဆိုနေကြသည်။
"ဟူး... ဒါမျိုးသာ ငါ့အလှည့်ဆိုရင် တစ်သက်လုံး နောင်တရလို့ ဆုံးမှာမဟုတ်ဘူး"
"ဟုတ်ပ၊ သူက လောကီဆရာသခင်လေ။ စီထင်က ပထမရတယ်၊ နောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူက ဒုတိယရလာတာ။ ဒါက သူမရဲ့ ပါရမီဟာ စီထင်နဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ မဟုတ်လား"
"စီထင်က ငယ်ငယ်ကတည်းက လေ့ကျင့်လာတာလေ။ ဒီ ချူလျိုယွဲ့ကကျတော့ အရင်က အမြဲအနိုင်ကျင့်ခံနေရတာ။ သူမ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး လောကီပညာပါရမီရှင် ဖြစ်လာသလဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ သူမရဲ့ဘဝကတော့ ခုကစပြီး လုံးဝကို ကွဲပြားသွားတော့မှာပဲ"
"တိုးတိုးနေကြစမ်းပါ၊ ဟိုလူကြီးရဲ့ မျက်နှာပျက်နေတာ မမြင်ကြဘူးလား"
"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကွာခြားချက်ကို ဘယ်သူက ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ..."
လီမင်းသားစံအိမ်တော်...
ရုံရှုးသည် သစ်သားညောင်စောင်းပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ ပြတင်းပေါက်မှ ဖြာကျလာသော နေရောင်ခြည်ကြောင့် သူ၏မျက်တောင်ရိပ်များသည် မျက်နှာပေါ်တွင် အရိပ်ကလေးများအဖြစ် ထင်ဟပ်နေသည်။ သူ၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ ထူးကဲသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ အဖြူစင်ဆုံး ရေခဲတုံးကို ထုဆစ်ထားသည့်နှယ် အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိလှပေ။ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းအစုံက သူ့ကို ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။ သူသည် အေးစက်လှသော ဤကမ္ဘာလောကကြီးထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော နွေဦး၏ အရောင်အသွေးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ အန္တရာယ်အရှိဆုံး သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။
အပြင်ဘက်မှ ခြေသံအချို့ ကြားလိုက်ရသည်။ ယန်ချင်း ဝင်လာပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"သခင်ကြီး... သခင်ကြီး ရွေးချယ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းကို ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ"
ရုံရှုး၏ မျက်တောင်များ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ အဆုံးမရှိသော သူ၏ မျက်ဝန်းနက်များထဲတွင် အရောင်တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်။
"စာမေးပွဲရလဒ်တွေ ထွက်ပြီမဟုတ်လား"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ချူမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသခင်မလေးဟာ ကဏ္ဍသုံးခုလုံးကို အောင်မြင်ပြီး ထျန်းလုသင်တန်းကျောင်းကို တက်ခွင့်ရသွားပါပြီ" ယန်ချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားသော်လည်း ရင်ထဲမှ အရှိန်ပြင်းစွာ ခုန်နေသည့် နှလုံးခုန်သံကိုမူ ထိန်းချုပ်၍ မရသေးပေ။ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရစဉ်က သူ မည်မျှ တုန်လှုပ်သွားသည်ကို ကောင်းကင်ဘုံကသာ သိပေလိမ့်မည်။ ချူသခင်မလေးမှာ ရိုးရှင်းသူတစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်း သူကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ စွမ်းရည်များကို ဝှက်ဖွက်ထားလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့မိပေ။
"ဒါ့အပြင်... ချူသခင်မလေးဟာ သင်တန်းကျောင်းရဲ့ နှစ်လယ်စာမေးပွဲကိုလည်း ဝင်ဖြေခဲ့ပါတယ်။ ကြားရသလောက်တော့ သူမဟာ လောကီဆရာသခင် စာမေးပွဲမှာ ဒုတိယရခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်"
ရုံရှုးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"သူမရဲ့ လူကြားသူကြားမှာ ဟန်ပြချင်တဲ့ စရိုက်ကတော့ တကယ်ကို ခေါင်းကိုက်စရာပဲ"
ယန်ချင်းသည် သူ၏သခင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ခွံများပင် တုန်သွားရသည်။ ခေါင်းကိုက်စရာ ဟုတ်လား။ ဒါဆို ဘာလို့ ပြုံးနေရတာလဲ။ သခင်ကြီးကိုယ်တိုင် ဒီလိုဖြစ်တာဆိုရင်တောင် ဒီလောက်အထိ ပျော်မှာမဟုတ်ဘူး။
ရုံရှုးက ယန်ချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ယန်ချင်း... မင်း ဘာပြောချင်လို့လဲ"
ယန်ချင်းက ချက်ချင်းပင် ကျောကိုမတ်လိုက်ပြီး "သခင်ကြီးရဲ့ အမြင်က တကယ်ကို ထက်မြက်တယ်လို့ ပြောမလို့ပါ" ဟု ဖြေလိုက်သည်။
ရုံရှုး၏ ရှည်လျားသော လက်ချောင်းများက စားပွဲကို တောက်တောက်တောက်နှင့် ခေါက်နေသည်။ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။
"သူမ အဲဒီလောက်တောင် ပျော်နေမှတော့ ဒီနေ့ သူမ စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်ပါစေဦးတော့။ ငါတို့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ လက်ဆောင်တွေကို နှစ်ဆတိုးလိုက်ပါ"
ယန်ချင်းက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် သခင်ကြီးရဲ့ လက်ဆောင်ကရော..."
"အဲဒါကိုတော့... ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သွားပေးလိုက်မယ်"