အခန်း ၄၈ — စီထင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ခြင်း
တောအုပ်အတွင်း၌ စွမ်းအားရှင်ဝင်္ကပါများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့ တောအုပ်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် စစ်ဆေးမှုက စတင်လေပြီ။ ဤနေရာသို့ မဝင်ရောက်မီကပင် စီထင်သည် ဤဝင်္ကပါမှာ ထူးခြားနေပြီး ယခုအနေအထားအတိုင်း ဝင်သွားပါက ဒုက္ခတွေ့နိုင်ကြောင်း သတိပြုမိထားသည်။ အကယ်ဒမီမှ ဆရာများသည် ဤအကွက်ကို တမင်တကာ စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ စစ်မှန်သော ပါရမီနှင့် စွမ်းရည်ရှိသည့် စွမ်းအားရှင်ပညာရှင်များသာလျှင် ဤဝင်္ကပါကို ရိပ်မိနိုင်ပြီး အခြားဝင်ပေါက်တစ်ခုကို ရွေးချယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူသည် ပထမအသုတ်လူများနောက်သို့ ချက်ချင်းမလိုက်ဘဲ နောက်ဆုံးမှ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုပင်မဝင်ပေါက်မှ ဝင်ရန် လုံးဝစိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် သူမှအပ အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ဤအချက်ကို သတိထားမိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။ ထိုသူမှာ အကယ်ဒမီသို့ အသစ်ဝင်ခွင့်ရခါစ ချူလျိုယွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။ စီထင်သည် တည်ငြိမ်သော အကြည့်တို့ဖြင့် ချူလျိုယွဲ့ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်ရင်း အတွေးများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ‘ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုလား... ဒါမှမဟုတ် သူမက တကယ်ပဲ အရည်အချင်းရှိတာလား...’
ချူလျိုယွဲ့သည် စီထင်၏ အကြည့်ကို သဘာဝကျကျပင် သတိထားမိသော်လည်း သူမက မဆိုင်းမတွဘဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ကာ တောအုပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အခြားဦးတည်ချက်တစ်ခုအတိုင်း ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ရန် ပြင်လိုက်၏။
“ရှင်သာ ထပ်စောင့်နေဦးမယ်ဆိုရင် ကျမကပဲ ပထမ ရသွားတော့မှာနော်”
ချူလျိုယွဲ့က လှည့်ကြည့်ကာ စီထင်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ စီထင်မှာ အံ့သြမှင်သက်သွားပြီး ခဏတာမျှ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုခင်းများအားလုံး အရောင်အဆင်း ကင်းမဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝတ်စုံနီနှင့် မိန်းကလေးငယ်မှာ အလင်းရောင်အားလုံးကို သူမထံ စုစည်းထားသကဲ့သို့ တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများပင် ကျိန်းစပ်သွားရသည်။ သို့သော် ကျောက်မျက်ရတနာကဲ့သို့ တောက်ပနေသော သူမ၏ ချစ်စဖွယ် မျက်ဝန်းနက်တစ်စုံမှာ ထိုအလင်းများထက်ပင် ပို၍ စူးရှနေသေးသည်။ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ ဝေဝါးသွားပြီး ထိုမိန်းကလေးတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ထင်ရှားပြတ်သားသော အရောင်အဆင်းရှိနေသကဲ့သို့ပင်။
စီထင်၏ ရင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုက ပွတ်တိုက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ချူလျိုယွဲ့၏ ပုံရိပ်မှာ ထူထပ်သော တောအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ လေထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့နေသော သစ်ရွက်များကိုသာ မြင်တွေ့ရတော့သည်။ စီထင် မျက်လုံးကိုမှိတ်ကာ ခုန်လှုပ်နေသော သူ၏ ရင်ခုန်သံကို ငြိမ်သက်အောင် လုပ်လိုက်ရသည်။ ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးနောက် သူသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဆုတ်ကာ အခြားဦးတည်ချက်တစ်ခုမှ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
စာမေးပွဲကို တာဝန်ယူထားသည့် ဆရာများမှာ ကျောင်းသားအားလုံး တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီးမှသာ မှင်သက်နေရာမှ သတိဝင်လာကြသည်။ သူတို့သည် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြ၏။
“ချူလျိုယွဲ့က... ခုနက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အထဲကို ဝင်သွားတာလဲ။ အဆင့် (၃) စွမ်းအားရှင်ပညာရှင်တွေမှပဲ ဒီဝင်္ကပါကို ခွဲခြားနိုင်တာလေ။ သဘာဝကျကျဆိုရင် စီထင်တစ်ယောက်ပဲ မှန်ကန်တဲ့ ဝင်ပေါက်ကို ရှာတွေ့နိုင်ရမှာ။ ချူလျိုယွဲ့က ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ”
စီထင်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်အတွင်း အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း သူသည် လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းကပင် အဆင့် (၃) စွမ်းအားရှင်ပညာရှင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း အကယ်ဒမီရှိ ဆရာအချို့ သိရှိထားကြသည်။ သူသည် ယခုနှစ်တွင် အသက် ၁၅ နှစ်ပင် မပြည့်သေးသော်လည်း သူ၏ ပါရမီနှင့် စွမ်းရည်မှာ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် အနှိုင်းမဲ့လှသည်။ သူသည် စီနီယာနောင်တော်များကိုပင် ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက စွမ်းအားရှင်ဝင်္ကပါအတွင်းရှိ လှည့်ကွက်ကို သိမြင်သွားခြင်းမှာ အလွန်ပင် သာမန်ဆန်လှသည်။ သို့သော်... ချူလျိုယွဲ့က မည်သို့ သိသွားရသနည်း။
“ဟားဟား... လျိုယွဲ့လေးက ပါရမီရှင်ပါဆိုတာကို ခင်ဗျားတို့က မယုံကြဘူးကိုး။ ရလဒ်တွေ ထွက်လာတဲ့အခါကျရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ မျက်လုံးတွေ ကျွတ်မကျအောင် သေချာထိန်းထားကြဦး”
ပိုင်ချန်းက ထိုနေရာသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် စာမေးပွဲကို တာဝန်ယူရသည့် ဆရာမဟုတ်သဖြင့် ဘေးမှသာ ကြည့်နေနိုင်ပြီး ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခွင့်မရှိပေ။ သို့သော် ၎င်းက ပွဲကောင်းကြည့်ရန် လာရောက်ခြင်းကိုမူ မတားဆီးနိုင်ချေ။
“ခင်ဗျားတို့ကို ကြိုသတိပေးထားမယ်နော်... လျိုယွဲ့လေးက ဆရာရွေးချယ်မယ်ဆိုရင် ကျုပ်က ဦးစားပေးအဆင့် (၁) ပဲ။ ဘယ်သူမှ ကျုပ်နဲ့ လာမလုနဲ့” ဟု ပိုင်ချန်းက တက်ကြွစွာ ပြောလိုက်သည်။
ချူလျိုယွဲ့က မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ စိတ်ထဲမှ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ‘ရလဒ်တွေ ထွက်လာပြီးရင်တော့ ဒီလူတွေ လျိုယွဲ့လေးအပေါ် ဆက်ဆံတဲ့ပုံစံက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတော့မှာပဲ’
ဆရာတစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး — “ချူလျိုယွဲ့က ဒီပညာရပ်မှာ တကယ်ပဲ ပါရမီရှိပုံရတယ်။ စီထင်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့မရနိုင်သေးရင်တောင် သူက တော်တော်လေးကို အလားအလာရှိတာပဲ”
သူတို့အားလုံးမှာ စွမ်းအားရှင်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူမ၏ စွမ်းရည်ကို အထင်အရှား မြင်နိုင်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ငြင်းပယ်၍မရသော အချက်ပင်။
“စီထင်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး ဟုတ်လား” ဟု ပိုင်ချန်းက ပြန်ပြောရင်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ “အဲဒါကတော့ အဲဒီလို ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပါဗျာ”