အခန်း ၂၆ — ကျွန်မ စမ်းကြည့်ချင်ပါတယ်!
အဝတ်နက်အုပ်ထားသည့် ကြီးမားသော သံလှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခုကို တစ်စုံတစ်ယောက်က တွန်းရွှေ့လာသည်။ အတွင်း၌ ဘာရှိနေမည်ကို လူအများ ခန့်မှန်းရခက်နေသော်လည်း ချူလျိုယွဲ့ကမူ လေထဲတွင် ရရှိနေသည့် အနံ့ညှီစို့စို့ကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ရုံကျန်းက ရှေ့သို့တက်လှမ်းကာ အုပ်ထားသော အဝတ်ကို ဆတ်ခနဲ ဆွဲခွာလိုက်သည်။
ရှပ်!
လှောင်အိမ်ထဲတွင် ရွှေဝါရောင် အကြေးခွံများရှိသည့် မြွေဟောက်ကြီးတစ်ကောင် ခွေလျက်သား ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ လူတစ်ယောက်၏ ပေါင်လုံးခန့်ပင် တုတ်ခိုင်ပြီး မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်အောက်တွင် ရွှေဝါရောင် အကြေးခွံများက အေးစက်စက် တောက်ပနေသည်။ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသည့် မျက်လုံးအိမ်ထဲမှ ဒေါင်လိုက်သူငယ်အိမ်များက ရက်စက်ခက်ထန်သော ဓားမြှောင်နှစ်စင်းကဲ့သို့ ကြည့်နေသူကို တုန်လှုပ်စေသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့် (၃) သားရဲဖြစ်သည့် ‘ရွှေမြွေဟောက်’ ပင် ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် အလင်းရောင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်ရသဖြင့် မြွေဟောက်ကြီးမှာ နိုးကြားသွားပြီး ဦးခေါင်းကို ထောင်ကာ အစွယ်များကို ထုတ်ပြရင်း ရှူးရှူးရှဲရှဲ အသံများ ပြုလုပ်လာသည်။ ထိုအသံက နားထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။
နန်းတော်အတွင်းရှိ လူအပေါင်းမှာ ထိုဧရာမ သတ္တဝါကြီးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အထက်ပလ္လင်ပေါ်တွင် စံပယ်နေသော ဧကရာဇ် ကျားဝမ်ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားပုံရသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရုံကျန်း၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ စိမ်းသက်သော မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦး၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူမသည် ချူမိသားစု၏ သမီးကြီး၊ ချူနင်၏ သမီး— ရုံကျင်းနှင့် စေ့စပ်ထားသည့် ချူလျိုယွဲ့ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။
“ကျန်းကျန်း... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ” ဧကရာဇ် ကျားဝမ်က မေးလိုက်သည်။ “ဒါက မင်းအစ်ကိုရဲ့ မွေးနေ့စားပွဲလေ၊ မင်း ကလေးကလား ဆော့ရမယ့် နေရာမဟုတ်ဘူး”
ချူလျိုယွဲ့သည် မွေးရာပါ ‘ယွမ်’ အကြောများ ပိတ်ဆို့နေသဖြင့် တစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံခြင်း မပြုနိုင်သူဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိနေသည်။ သူမက အဆင့် (၃) ရွှေမြွေဟောက်ကြီးကို ဘယ်လိုများ ရင်ဆိုင်နိုင်မှာနည်း။ သူက ချူလျိုယွဲ့ကို စိုးရိမ်နေသည်တော့ မဟုတ်ပါ။ သို့သော် သူမသည် ရုံကျင်းနှင့် စေ့စပ်ထားသူ ဖြစ်နေသဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်သွားပါက ကြည့်မကောင်း ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် လူအများ ရှေ့မှောက်တွင် ရုံကျန်းကို လွှတ်ပေးထားပါက တော်ဝင်မိသားစုသည် ရက်စက်တတ်ပြီး အသုံးမကျသူဖြစ်၍ ချူလျိုယွဲ့ကို နှိပ်စက်နေသည်ဟု အထင်ခံရပေမည်။
သို့သော် ရုံကျန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ “ခမည်းတော်... သမီးတော်က ချူမိသားစုရဲ့ သမီးကြီးနဲ့ အခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံဖူးတာပါ။ သမီးတော်က သူ့ကို သိပ်သဘောကျလို့ သမီးတော် အခက်အခဲပေါင်းများစွာနဲ့ ဖမ်းဆီးခဲ့ရတဲ့ ဒီရွှေမြွေဟောက်ကို လက်ဆောင်ပေးချင်တာပါ။ ဒါကို သမီးတော်ကိုယ်တိုင် ဖမ်းခဲ့တာဖြစ်ပြီး အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ထားမလို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ချူမိန်းကလေးနဲ့ ဆုံရတာ ကံပါလာတယ်လို့ ထင်လို့ နှမြောပေမဲ့လည်း လက်ဆောင်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ”
သူမက ချူလျိုယွဲ့ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။ “ချူသမီးကြီးမှာ ပဋိညာဉ်ပြုထားတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်တောင် မရှိသေးဘူး ထင်တယ်နော်”
လူအုပ်ထဲမှ လှောင်ရယ်သံ အချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသုံးမကျတဲ့လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ပဋိညာဉ်သားရဲ ရှိနိုင်မှာလဲ။ လူအများ၏ ကဲ့ရဲ့သော အကြည့်များက ချူလျိုယွဲ့အပေါ် ကျရောက်လာပြီး ပွဲကောင်းကြည့်ရန် ပြင်နေကြသည်။
ရုံကျန်းက မကျေနပ်သလို မျက်နှာပျက်ပြလိုက်ကာ “ဘာလဲ... ချူသမီးကြီးက ငါပေးတဲ့ ရွှေမြွေဟောက်ကို အထင်သေးလို့ မယူချင်တာလား”
သူမသည် နိုင်ငံ၏ အချစ်ဆုံး တော်ဝင်သမီးတော် ဖြစ်သည်။ သူမပေးသော လက်ဆောင်ကို မနှစ်သက်ဟု မည်သူက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဝံ့မည်နည်း။
ချူလျိုယွဲ့ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ “စတုတ္ထသမီးတော်က စိတ်စေတနာ ကောင်းလှပါတယ်။ ကျွန်မ အတိုင်းမသိ ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်၊ ဘာလို့ မကြိုက်ဘဲ နေရမှာလဲ”
ထိုအခါမှ ရုံကျန်းက ပြန်လည် ပြုံးရွှင်သွားသည်။ သူမသည် နိမ့်ကျသော အစေခံတစ်ဦးကို ခေါ်သကဲ့သို့ လက်ချောင်းဖြင့် ချူလျိုယွဲ့ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ “မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဒီကို လာပြီး မင်းရဲ့လက်ဆောင်ကို လက်ခံယူလေ”
ချူလျိုယွဲ့ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာသည်။ သူမသည် ပထမဦးစွာ ဧကရာဇ် ကျားဝမ်ကို ဦးညွှတ် အလေးပြုပြီးနောက် ရုံကျန်းကို တစ်ဖန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ နန်းတွင်း ယဉ်ကျေးမှု သင်တန်းဆရာမများထက်ပင် ပိုမို စံနမူနာကျလှသည်။ အစအဆုံး ချောမွေ့နေကာ ကြည့်ရသူကို မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေသည်။
ထူးခြားသည်မှာ သူမ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားက တော်ဝင်သွေးစစ်စစ် ဖြစ်သော ရုံကျန်းထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မြတ်ကာ တင့်တယ်နေခြင်းပင်။ သူမ ဝတ်ထားသည့် အဝတ်အစားများမှာ ဟောင်းနွမ်းနေပြီး မျက်နှာတွင်လည်း မည်သည့် အလှကုန်မှ ခြယ်သထားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ အခမ်းနားဆုံး ပြင်ဆင်လာသည့် ရုံကျန်းထက်ပင် ပို၍ ထင်ပေါ်နေသည်။ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေပါစေ အရင်ဆုံး အာရုံစိုက်ခံရမည့် ပုလဲတစ်လုံးကဲ့သို့ပင်။
လူအချို့က တီးတိုး စတင် ပြောဆိုလာကြသည်။ “ချူလျိုယွဲ့က မွေးရာပါ အသုံးမကျတဲ့သူမို့လို့ ကလေးဘဝကတည်းက ပစ်ပယ်ခံထားရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ သူ့အမူအရာတွေက ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေရတာလဲ”
“ထူးဆန်းတယ်နော်။ ချူမိသားစုမှာတောင် သူ့ကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြတာ၊ ဒါတွေကို ဘယ်သူက သင်ပေးမှာလဲ။ နန်းတော်ထဲ မလာခင် သီးသန့် အသင်ခံထားရတာလား”
ထိုသို့ပြောလိုက်သူ၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားသည်။ သူတို့အားလုံးသည် မြင့်မြတ်သော မိသားစုများမှ လာသူများ ဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော စည်းမျဉ်းကျနမှုများကို တစ်ရက်နှစ်ရက်အတွင်း သင်ယူ၍ မရနိုင်မှန်း ကောင်းကောင်း သိကြသည်။ မြင့်မြတ်တင့်တယ်သော အရှိန်အဝါဆိုသည်မှာ တစ်ညတည်းနှင့် ပျိုးထောင်၍ ရသောအရာ မဟုတ်ပေ။
“... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ချူရှန်းမိန် တောင် ဒီလောက် အရှိန်အဝါ မရှိဘူး”
“ချူရှန်းမိန်ကို ထားလိုက်ပါဦး၊ စတုတ္ထသမီးတော်တောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်တာ မတွေ့ဘူးလား”
လူအုပ်ကြီးမှာ ထိုစကားကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောရဲကြသော်လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေးနေသည်ကို သိနေကြသည်။
ရုံကျန်းသည်လည်း ထိုအငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသဖြင့် ဒေါသများ တလိပ်လိပ် တက်လာသည်။ ‘ချူလျိုယွဲ့က ဘာတွေ ဟန်ဆောင်နေတာလဲ’။ ဒီအသုံးမကျတဲ့ မိန်းမက ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဟု သူမ ယုံကြည်ထားသည်။
“မိန်းကလေးချူ... ဒီမြွေဟောက်က ငါ့ရဲ့ လက်ဆောင်ဆိုပေမဲ့ စည်းကမ်းချက် တစ်ခုတော့ ရှိတယ်” ရုံကျန်းက နီရဲသော နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ရုံမျှ ပြုံးကာ ရွှေမြွေဟောက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ “ဒါက အသစ်စက်စက် ဖမ်းမိထားတဲ့ မြွေဟောက်မို့လို့ အလွန် ရိုင်းစိုင်းသေးတယ်။ မင်းက သူ့ရဲ့ သခင်ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှ ဖြစ်မယ်။ အဲဒီတော့... မင်း သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကြည့်မလား”
လေထုမှာ ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်။ ရုံကျန်းက ဤကဲ့သို့ တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မထင်ထားကြပေ။ ချူလျိုယွဲ့က အသုံးမကျသူဖြစ်ရာ အဆင့် (၃) ရွှေမြွေဟောက်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းက သေတွင်းထဲ ဆင်းခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ် ကျားဝမ်က ချူလျိုယွဲ့ စကားမပြောမီမှာပင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တားမြစ်လိုက်သည်။ “ကျန်းကျန်း... မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ရပ်လိုက်စမ်း!”
ရုံကျန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ခမည်းတော်... သမီးတော် အဓိပ္ပာယ်မရှိ လုပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အကြောင်းပြချက် ရှိလို့ပါ။ ခမည်းတော် သိလား... သူက အိမ်ရှေ့မင်းသားဖြစ်တဲ့ သမီးတော်အစ်ကိုရဲ့ အမဲလိုက်ကွင်းကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် ရောင်းစားပစ်လိုက်တယ်လေ”
ဧကရာဇ် ကျားဝမ် အံ့သြသွားသည်။ “ဘာ...”
“အစ်ကိုတော်က အဲဒီ အမဲလိုက်ကွင်းအတွက် အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရတာ။ နောက်ဆုံးတော့ ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး။ အစ်ကိုတော်က သဘောထားကြီးလို့ သူ့ကို လွှတ်ထားပေးပေမဲ့ ညီမဖြစ်တဲ့ သမီးတော်ကတော့ ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။ ဒီရွှေမြွေဟောက်က အဆင့် (၃) သားရဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုတော် ဆုံးရှုံးသွားရတာနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်သေးပါဘူး” သူမက အသံကို မြှင့်ကာ ချူလျိုယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်း ဒါကို ဝန်ခံမှာလား၊ မခံဘူးလား”
ဧကရာဇ် ကျားဝမ်သည် သူကိုယ်တိုင် ချူလျိုယွဲ့ကို အမဲလိုက်ကွင်း တစ်ခု ပေးခဲ့သည်ကို သတိရသွားသည်။ သူမက တကယ်ပဲ ရောင်းစားလိုက်တာလား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါကိုယ်တိုင် ချီးမြှင့်ထားတဲ့ အရာလေ၊ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ပေါ့ပေါ့ဆဆ ရောင်းပစ်ရတာလဲ။ ထို့ကြောင့် ဧကရာဇ်သည် ချူလျိုယွဲ့အပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ရုံကျန်း၏ တောင်းဆိုချက်ကို ခွင့်ပြုလိုက်ပါက ချူလျိုယွဲ့သည် ယနေ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
“အရှင်မင်းကြီး... သမီးတော်ရဲ့ အပြစ်တွေအတွက် ချူနင်ကပဲ အစားပေးဆပ်ပါရစေ”
ထိုစဉ် ချူနင်က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။ ဧကရာဇ် ကျားဝမ်သည် ချူနင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်လျော့သွားကာ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
ချူနင်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့သော်လည်း အဆင့် (၃) ရွှေမြွေဟောက်ကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ သူ၏အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် သူသည် ချူလျိုယွဲ့၏ ဖခင်ဖြစ်သဖြင့် သူက ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းပေးခြင်းမှာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်က အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် တော်ဝင်မိသားစု၏ သိက္ခာကို ဆယ်ပေးရာရောက်သလို၊ နောက်တစ်ဖက်တွင်လည်း သားအဖနှစ်ဦးလုံး၏ အသက်ကို ဘေးကင်းစေသည်။
ထိုခဏ၌ပင် ချူလျိုယွဲ့က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာသည်။
“ကျွန်မ စမ်းကြည့်ချင်ပါတယ်”
ရုံကျန်းသည် ချူလျိုယွဲ့ကို ပညာပေးရန် အခွင့်အရေး လွဲချော်တော့မည်ဟု ထင်ကာ စိတ်တိုနေစဉ်၊ ချူလျိုယွဲ့က ကိုယ်တိုင် ရှေ့ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
“မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်... နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပြောစမ်း”
ချူလျိုယွဲ့ မေးဖျားကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်သည်။ သူမ၏ နက်မှောင်ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများမှာ ကောင်းကင်မှ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။
“ကျွန်မ စမ်းကြည့်ချင်တယ်လို့ ပြောတာပါ။ ကျွန်မ ဒီရွှေမြွေဟောက်ကို တိုက်ခိုက်ပါ့မယ်”