အခန်း ၂၄ — သူမက ချူလျိုယွဲ့ပဲ!

မင်ချွေ့နန်းဆောင်... မြို့တော်၏ ဂုဏ်သရေရှိ လူကူးလူသန်းအပေါင်းတို့သည် ထိန်ထိန်လင်းနေသော ဆီမီးရောင်များအောက်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ စုဝေးနေကြသည်။ ဤသည်ကား အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ရုံကျင်း၏ မွေးနေ့အထိမ်းအမှတ် တည်ခင်းသော စားပွဲပင် ဖြစ်သည်။ ရုံကျင်းမှာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ သားဦးရတနာဖြစ်ပြီး မွေးဖွားစဉ်ကပင် အိမ်ရှေ့စံအဖြစ် တင်မြှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်၏ ချစ်ခင်ယုံကြည်မှုကို အပြည့်အဝရရှိထားသည့်အပြင် ထူးချွန်ထက်မြက်သော ပါရမီနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်များကြောင့် နှစ်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပို၍ပင် မျက်နှာသာပေးခြင်း ခံရသည်။ ဤကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းရှိသူ၏ ဖိနပ်ကို လျှာဖြင့်ရက်ပြီး ဖော်လံဖားလုပ်ချင်သူများမှာလည်း အလျှံပယ်ပင်။ အိမ်ရှေ့စံ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိပါက အာဏာနှင့် စည်းစိမ်မှာ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာမည်မဟုတ်ပါလော။

လူအုပ်ကြီးမှာ နန်းဆောင်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်လာကြရာ ပွဲလမ်းသဘင်မှာ ပိုမိုစည်ကားလာသည်။ ဧကရာဇ်၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် အိမ်ရှေ့စံတို့ ရောက်မလာသေးသောကြောင့် ဧည့်သည်များမှာ လွတ်လပ်စွာပင် စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။ သို့သော်လည်း ရယ်မောသံများကြားတွင် ထူးဆန်းသော လေထုတစ်ခု ရှိနေသည်။ လူအတော်များများမှာ တစ်စုံတစ်ဦးကို စောင့်မျှော်နေသကဲ့သို့ နန်းဆောင်တံခါးဝသို့ ခဏခဏ လှမ်းကြည့်နေကြ၏။

"ဟေး... မင်းတို့ ကြားပြီးပြီလား၊ ဒီနေ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အရှက်ခွဲခံလိုက်ရတယ်ဆိုတာလေ"

"ဘာ... ဘယ်တုန်းက ဖြစ်တာလဲ၊ ငါ ဘာလို့ မသိရတာလဲ"

"အစ်ကိုယန်... မင်းကတော့ လုပ်ပြီ၊ ဒီသတင်းက တောမီးလို ပြန့်နေတာလေ။ ဒီနေ့ အိမ်ရှေ့စံက အမဲလိုက်ကွင်းကို သွားမယ်လို့ ဆိုရာမှာ..."

လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထိုသတင်းကို ဝိုင်းဝန်းအတင်းပြောနေကြသည်။ ရုံကျင်းကိုယ်တိုင်ကပင် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူအတော်များများကို ဖိတ်ကြားထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သတင်းမှာ ဖုံးဖိထား၍ မရနိုင်တော့ပေ။ တစ်ဦးမှ နှစ်ဦး၊ နှစ်ဦးမှ သုံးဦးသို့ ပျံ့နှံ့ရင်း ခေတ္တအတွင်းမှာပင် လူတိုင်း သိသွားကြတော့သည်။

"ချူမိသားစုက အဲဒီမိန်းကလေးက အစွမ်းအစမရှိတဲ့ အသုံးမကျတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလား၊ သူက ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ အမဲလိုက်ကွင်းကို ရောင်းရဲရတာလဲ။ အိမ်ရှေ့စံက အဲဒီအမဲလိုက်ကွင်းကို ဘယ်လောက်မြတ်နိုးပြီး အပင်ပန်းခံ ပြင်ဆင်ထားတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိတာပဲ။ သူက ဘယ်လိုတောင် ရောင်းချရဲရတာလဲ"

"ဟဲ... အစွမ်းမရှိတဲ့သူက ဘာနားလည်မှာလဲ။ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံချင်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့"

"ဟားဟား... အဲဒါကတော့ တုံးလွန်းတာပဲ။ အဲဒီမြေဂရန်ကို အိမ်ရှေ့စံလက်ထဲ အသာတကြည် ပြန်ပေးလိုက်ရင်တောင် အိမ်ရှေ့စံက သနားချင်သနားဦးမယ်။ အခုတော့ သူက အိမ်ရှေ့စံကို အကြီးအကျယ် စော်ကားလိုက်ပြီ"

"အိမ်ရှေ့စံက ဒီလက်ထပ်ကတိကို ဖျက်ချင်နေတာ ကြာလှပြီ။ ဒီနေ့တော့ ပွဲကောင်းကြည့်ရတော့မှာပဲ"

လူအုပ်ကြီး အားရပါးရ အတင်းပြောနေကြစဉ်မှာပင် နန်းဆောင်အပြင်ဘက်မှ ကြေညာသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချူမိသားစုရဲ့ ပထမအကြီးအကဲ ချူယောင် ကြွရောက်လာပါပြီ!"

နန်းဆောင်အတွင်းရှိ ဆူညံသံများ ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားပြီး လူတိုင်းက လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ လူတစ်စု တန်းစီဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ ချူ ယောင်ဖြစ်ပြီး သူ၏နောက်တွင် ချူယန်၊ လုယောင်နှင့် ချူရှန်းမိန်တို့ ပါလာသည်။

ချူရှန်းမိန်မှာ ပန်းပွင့်ပန်းခက်များ လက်ရာမြောက်စွာ ထိုးထားသော ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သည့် ဝတ်စုံရှည်ကို ဆင်မြန်းထားသည်။ ထိုဝတ်စုံမှာ သူမ၏ နဂိုလှပသောမျက်နှာကို ပိုမိုတောက်ပသွားစေသည်။ သူမ၏ အလှအပမှာ မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်ဖြစ်ပြီး ထူးချွန်သော ပါရမီကြောင့် 'မြို့တော်၏ အလှဆုံး မိန်းကလေး' ဟုပင် တင်စားခြင်း ခံရသူဖြစ်သည်။ သူမ ပေါ်လာသည်နှင့် လူအများ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း မည်သူမျှ သူမ၏အလှတွင် နစ်မျောနေသည့်ပုံစံ မပြရဲကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား မျက်စိကျထားသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ အိမ်ရှေ့စံနှင့် မည်သူက အပြိုင်လုရဲပါမည်နည်း။

ထိုစဉ် လူအုပ်ကြီးမှာ သူတို့နောက်မှ လိုက်လာသော ခန့်ညားသော်လည်း ရင်းနှီးနေသည့် မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြန်သည်။

"ချူနင် ရောက်နေတာလား"

အချို့မှာ အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။ ချူနင်မှာ ယခင်က မြို့တော်တွင် အလွန်ကျော်ကြားခဲ့သော်လည်း ဒဏ်ရာရပြီး အစွမ်းအစမဲ့သွားသည့် အချိန်မှစ၍ လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်မလာတော့ပေ။ သူ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် လူတိုင်းက ထိုသို့သောသူ ရှိနေသေးကြောင်း သတိရသွားကြသည်။

"သူက ချူလျိုယွဲ့ရဲ့ ဖခင်အရင်းပဲလေ... ဒီကိုလာပြီး တာဝန်ခံရမှာပေါ့..." တစ်စုံတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ချူနင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသော်လည်း သူကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူ၏ဘေးတွင် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး လိုက်ပါလာသည်။ သူမမှာ အသက် ၁၃၊ ၁၄ နှစ်ခန့်သာ ရှိပုံရပြီး အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမမှာ ပိန်ပါးသော်လည်း ကျောပြင်မှာ မတ်နေ၏။ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ဤမိန်းကလေးမှာ ချူလျိုယွဲ့ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း အတည့်အလင်း သိလိုက်ကြသည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ သူမဆီသို့ စုပြုံကျရောက်လာသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အစွမ်းအစမဲ့သူတစ်ဦးအဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ ထင်ပေါ်ခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ ယခုမှ တိတ်တဆိတ် အမဲလိုက်ကွင်းကို ရောင်းချကာ အိမ်ရှေ့စံကို အရှက်ခွဲခဲ့သည့် သူမအား မည်သူကမှ စူးစမ်းလိုစိတ် မရှိဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

လေထုမှာ ပို၍ တိတ်ဆိတ်ကာ တင်းမာလာသည်။ ထိန်ထိန်လင်းနေသော မီးရောင်အောက်သို့ သူမ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့် ဝင်းပသော အလင်းတန်းများက သူမ၏မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။ စင်ကြယ်ဖြူဝင်းသော သူမ၏မျက်နှာလေးမှာ ထင်ပေါ်လာသည်။ တောင်တန်းများကဲ့သို့ သွယ်လျသော မျက်ခုံး၊ စင်းလုံးချောသော နှာတံနှင့် မပြင်မဆင်ဘဲ နီမြန်းနေသော နှုတ်ခမ်းအစုံ... ထိုမျက်နှာလေးမှာ အလွန်တရာ ကြည်လင်လှပလွန်းလှသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ နက်မှောင်တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ လူအများကို ဖမ်းစားထားသည်။ ထိုမျက်ဝန်းများမှာ ကြည်လင်သန့်ရှင်းပြီး အပြစ်ကင်းစင်လွန်းသည်။

သူမကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးမှာ မသိစိတ်ဖြင့် တီးတိုးပြောဆိုလာကြသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ငယ်ရွယ်နုပျိုသေးသော်လည်း နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာလျှင် မည်မျှအထိ လှပလာမည်ကို ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲပေ။

နန်းဆောင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် ထူးခြားသွားသည်။ ချူမိသားစုမှ အစွမ်းအစမရှိသည့် ထိုမိန်းကလေးမှာ ဤမျှအထိ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

ချူရှန်းမိန်မှာ ဤအခြေအနေကို သတိထားမိသွားပြီး ဒေါသများ ဆူပွက်လာသည်။ လက်အင်္ကျီအတွင်းမှ သူမ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရာ သေသပ်စွာ ပြင်ဆင်ထားသော လက်သည်းများမှာ အသားထဲသို့ နစ်ဝင်ပြီး နာကျင်လာသည်အထိပင်။

ချူလျိုယွဲ့တစ်ယောက် ဒီလထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ အမူအရာတွေ ပြောင်းလဲသွားရုံတင်မကဘဲ ရုပ်ရည်ပါ ထူးခြားလာတယ်။ ချူလျိုယွဲ့၏ ယခင်က ဖြူဖျော့ပြီး ဂရုမစိုက်ချင်စရာကောင်းသော မျက်နှာမှာ ယခုတော့ စိန်စီထားသကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။ ကြောက်ရွံ့တတ်သော မျက်ဝန်းများနေရာတွင်လည်း ဖော်ပြမရနိုင်သော တည်ငြိမ်မှုများ အစားထိုးဝင်ရောက်နေသည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ များစွာပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိသော်လည်း ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုလှပနေလေသည်။

ချူရှန်းမိန်မှာ သူမ၏ အလှတရားကို ချူလျိုယွဲ့က လွှမ်းမိုးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့ရာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။ သူမ၏ သမီးဖြစ်သူ မျက်နှာပျက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုယောင်က ချူရှန်းမိန်ကို အသာအယာ ဆွဲလိုက်သည်။

ချူလျိုယွဲ့ နည်းနည်းလေး ပိုလှလာတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ အစွမ်းအစမရှိတဲ့ အသုံးမကျတဲ့သူတစ်ယောက်က အိမ်ရှေ့စံမိဖုရား ဖြစ်ခွင့်မှ မရှိတာ။

ချူရှန်းမိန်မှာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူမ၏ မနာလိုစိတ်ကို ခက်ခဲစွာ ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။ "ဒီနေ့တော့ ငါ ချူလျိုယွဲ့ကို အပြတ်ရှင်းရမယ်"

ချူမိသားစု နေရာယူပြီးချိန်မှသာ လူအုပ်ကြီးမှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားဆိုကြသည်။ နန်းဆောင်အတွင်း ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည်စည်ကားလာသော်လည်း လူအများ၏ အကြည့်များကတော့ ချူလျိုယွဲ့ဆီမှာပဲ ရှိနေဆဲ။

"ချူမိသားစုက အစွမ်းမရှိတဲ့သူက ဒီလောက်လှမယ်လို့ မထင်ထားဘူး... ဘာလို့ အရင်က သတင်းမကြားဖူးတာလဲ"

"အို... မင်းက သူမအပေါ် စိတ်ကူးရှိလို့လား..."

"ဟားဟား! အိမ်ရှေ့စံက သူမကို တကယ်လက်ထပ်မှာမှ မဟုတ်တာ။ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်တာ ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဒီလိုအလှမျိုးက တွေ့ရခဲတာပဲဥစ္စာ"

မျိုးရိုးမြင့် မိသားစုမှ လူငယ်လေးများမှာ ရယ်မောနေကြသည်။ ချူနင်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွား၏။ သူ မတ်တတ်ရပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချူလျိုယွဲ့က သူ၏လက်ကို အသာအယာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမက ခေါင်းခါပြနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ယနေ့ပွဲ၏ အဓိကဇာတ်ဆောင်မှာ ရုံကျင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လူများအတွက် သူမ အချိန်ကုန်ခံရန် မလိုပေ။ သူမ၏ တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို မြင်သောအခါ ချူနင်လည်း ထပ်မံ၍ အတင်းအကျပ် မလုပ်တော့ပေ။ သူ၏ သမီးဖြစ်သူမှာ ယခင်နှင့်မတူဘဲ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်ခိုင်မာမာရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ချူနင်ကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ ချူလျိုယွဲ့ကို သူ၏ အားကိုးရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်မိနေပြီဖြစ်သည်။

"အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ကြွရောက်လာပါပြီ!"

ကြေညာသံထွက်လာသည်နှင့် တစ်နန်းဆောင်လုံး ထပ်မံ၍ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ ချူလျိုယွဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ခရမ်းရင့်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော လူရိပ်တစ်ခု သူမ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုသူ၏ မျက်နှာမှာ ခန့်ညားလှသော်လည်း သူ၏ အကြည့်များမှာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် လူအများကို ဒေါသထွက်စေနိုင်စွမ်းရှိသည်။

သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ အိမ်ရှေ့စံ ရုံကျင်း!

တစ်ဖက်လူမှာလည်း သူမ လှမ်းကြည့်နေသည်ကို သတိထားမိပုံရပြီး ချက်ချင်းပင် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များ ဆုံသွားကြ၏။

ရုံကျင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဤမျှလှပသော မိန်းကလေးမျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ချူရှန်းမိန်ပင်လျှင် သူမနှင့်ယှဉ်လျှင် ရုပ်ဆိုးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ထိုမိန်းကလေးမှာ ချူမိသားစု၏ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေကြောင်း သူ သတိထားမိသွားသည်။ သူ ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်လေပြီ။

သူမက... ချူလျိုယွဲ့ပဲ!