ချူလျိုယွဲ့သည် အလောင်းသုံးလောင်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ဘေးတွင်ရှိသော အထုပ်အပိုးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မူလချူလျိုယွဲ့၏ အထုပ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမ အထုပ်ကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိ၏။ အထုပ်ထဲတွင် ငွေသားအတော်များများနှင့် ရတနာအချို့ ရှိနေသည်။ တစ်ချိန်က မင်းသမီးဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ရှန်းကွမ်းယွဲ့၏ အမြင်တွင် ထိုအရာများမှာ ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း နွမ်းပါးလှသော ချူမိသားစုမှ နှိပ်စက်ခံနေရသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးအတွက်မူ ကြီးမားသော ချမ်းသာမှုပင် ဖြစ်သည်။
သူမက ထွက်ပြေးဖို့ ကြံစည်နေခဲ့တာလား။
ချူလျိုယွဲ့ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်မိသည်။ မူလချူလျိုယွဲ့သာ ထွက်ပြေးမည်ဆိုလျှင် သူမ၏ ဖခင်ကို ပစ်ထားခဲ့ရက်မည် မဟုတ်သလို၊ သူမကဲ့သို့ ကြောက်တတ်သော မိန်းကလေးမှာ ဤမျှအထိ သတ္တိရှိမည် မဟုတ်ပေ။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ချူမိသားစုတွင် လူပိုတစ်ယောက်လို နှိမ်ချခံထားရသော သူမက ဤမျှများပြားသည့် ငွေကြေးနှင့် ရတနာများကို ဘယ်လိုနည်းဖြင့် ရနိုင်ပါမည်နည်း။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို အကွက်ဆင် အပြစ်ရှာရန် ကြံစည်ထားခြင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။ ဆုန့်လျန်တို့ ညီအစ်ကိုသာ နောက်ကွယ်က ရှိနေလျှင် ခြေရာလက်ရာဖျောက်ရန် ဇာတ်လမ်းဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ချူလျိုယွဲ့၏ အလောင်းနှင့်အတူ ဤပစ္စည်းများကို တွေ့ရှိသွားပါက လူများက သူမသည် ဈေးဝယ်ထွက်သည်ဟု အကြောင်းပြကာ ပစ္စည်းများခိုးယူပြီး ထွက်ပြေးခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်သွားကြပေလိမ့်မည်။ 'သူခိုးဆိုသည်မှာ သေထိုက်သည်' မဟုတ်ပါလား။
ချူရှန်းမိန်သည် သူမ သေသွားပြီးလျှင်တောင် နာမည်ဖျက်ရန် ကြံစည်ထားခြင်းပင်။
သူမသည် ချူလျိုယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငှားရမ်းအသုံးပြုနေပြီဖြစ်ရာ ဤကိစ္စများကို သူမကိုယ်စား ဖြေရှင်းပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချူလျိုယွဲ့၏ အဆင့်အတန်းက သူမ၏ နောင်အနာဂတ် လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် ပိုမိုလွယ်ကူစေပေလိမ့်မည်။ အရာအားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ချူလျိုယွဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ စမ်းချောင်းစီးသံသဲ့သဲ့ကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူမတစ်ကိုယ်လုံး သွေးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ ပေကျံနေသဖြင့် ရေချိုးရန် အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် အထုပ်ထဲ၌ အဝတ်အစားသစ်များ ပါလာခဲ့သည်။
...
စိမ်းလန်းစိုပြည်သော တောအုပ်ကို ၁၅ မိနစ်ခန့် ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ချူလျိုယွဲ့သည် ပြာလဲ့နေသော ရေကန်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေခြင်းပင်။ ကမ်းစပ်တွင် ရပ်နေသော်လည်း ကမ်းစပ်နားမှ ရေပြင်ကိုသာ မြင်ရပြီး ကျန်သည့်နေရာများမှာ မြူများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်နေသည်။
ချူလျိုယွဲ့သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မြူခိုးများကို ထိတွေ့ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ဒီမြူခိုးတွေက အင်မတန် သိပ်သည်းတဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာပဲ! ငါသာ ဒီမှာ ကျင့်ကြံရင် သိသိသာသာ တိုးတက်လာမှာ အသေအချာပဲ!
ထျန်းလင်းမင်းဆက်၏ ဆက်ခံသူ မင်းသမီးတစ်ပါးအနေဖြင့် သူမသည် လက်အောက်ခံနိုင်ငံ ဆယ်နိုင်ငံအကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဤနေရာသည် သူမ ယခင်က ကျင့်ကြံခဲ့သော နေရာများနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ယောင်ချန်နိုင်ငံကဲ့သို့ နိုင်ငံငယ်လေးအတွက်မူ အလွန်ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခုဟု ဆိုရပေမည်။
ထိုစဉ် ဟိန်းသံသဲ့သဲ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရေကန်ဘေးတွင် အဖြူရောင် နှင်းကျားသစ်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းက သူမကို အေးစက်စက် အပြာရောင် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ပင်။
ချူလျိုယွဲ့က ၎င်းကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် နှင်းကျားသစ်သည် ၎င်း၏ အမြီးကို ခါယမ်းကာ ပြန်လည် လဲလျောင်းသွားပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ထားလိုက်သည်။ ချူလျိုယွဲ့ မှင်တက်သွားရ၏။ သူက ငါ့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်တာလား။ ပုံမှန်ဆိုရင် နယ်မြေစောင့် သားရဲတွေက ဒေါသကြီးတတ်ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။
သူမ၏ အတွေးမဆုံးမီမှာပင် ကျားသစ်က မျက်လုံးဖွင့်ကာ သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထရပ်ကာ သူမထံသို့ လျှောက်လာတော့သည်။ သူမအနီးသို့ ရောက်သောအခါ အဖြူရောင်ကျားသစ်သည် ၎င်း၏ လက်သည်းဖြင့် ချူလျိုယွဲ့၏ အထုပ်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပုတ်ချလိုက်ပြီး ခေါင်းဖြင့် သူမကို ရှေ့သို့ အသာအယာ တွန်းပို့လိုက်သည်။
"ငါ့ကို ရေထဲဆင်းစေချင်တာလား" ဟု ချူလျိုယွဲ့က မသေချာသလို မေးလိုက်သည်။
အဖြူရောင်ကျားသစ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ချူလျိုယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ ရေထဲမဝင်မချင်း ၎င်းက ထွက်သွားမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောနေသည့်နှယ်။ ချူလျိုယွဲ့ ဆွံ့အသွားရ၏။ ထိုအဖြူရောင်ကျားသစ်မှာ ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု တွေးမိကာ သူမ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမက ကျားသစ်၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်ရာ ၎င်းက ကျေနပ်စွာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် သွေးစွန်းနေသော အဝတ်များကို ချွတ်ကာ ရေနွေးနွေးလေးများ ဝန်းရံနေသည့် ရေကန်ထဲသို့ ဆင်းလိုက်တော့သည်။
အားကောင်းပြီး နွေးထွေးသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူမထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ချူလျိုယွဲ့သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း ဤခန္ဓာကိုယ်၏ အခြေအနေကို စတင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။
...
ရွှေဝူတိုက်ကြီးသည် အင်အားကြီးသူက အနိုင်ရသော လောကဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူ နှစ်မျိုးရှိသည်။ ပထမတစ်မျိုးမှာ 'စစ်သည်တော်' (Warriors) များဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို သူတို့၏ အသွေးအသားထဲသို့ စုပ်ယူကြသူများ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်မျိုးမှာ 'ရွှမ်ဆရာ' (Xuan Masters) များဖြစ်ပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့များမှတစ်ဆင့် စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ကာ လောက၏ နိယာမများကို မြင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။ နှစ်မျိုးစလုံးမှာ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ရွှမ်ဆရာ ဖြစ်လာရန် သတ်မှတ်ချက်မှာ ပိုမိုမြင့်မားသဖြင့် ပိုမိုရှားပါးပြီး လေးစားခံကြရသည်။
ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် 'ဝိညာဉ်သွေးကြော' ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်သွေးကြောသည် ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ရယူရန် တစ်ခုတည်းသော ကြားခံနယ် ဖြစ်သဖြင့် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ဝိညာဉ်သွေးကြောတွင် အဆင့်လေးဆင့် ရှိသည်— ထျန်းကျင် (Tianjing)၊ တီကျင် (Dijing)၊ ရွှမ်ကျင် (Xuanjing) နှင့် ဟွမ်ကျင် (Huangjing) တို့ ဖြစ်သည်။
ထျန်းကျင်အဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ထျန်းလင်းမင်းဆက် တစ်လျှောက်တွင်ပင် နှစ်ပေါင်း ၁,၀၀၀ အတွင်း ထျန်းကျင်ဝိညာဉ်သွေးကြော ပိုင်ဆိုင်သူ နှစ်ဦးသာ ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ ပထမတစ်ဦးမှာ မင်းဆက်ကို တည်ထောင်သူဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးမှာမူ... သူမပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူမသည် အလေးစားရဆုံး မင်းသမီး ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းတည်း။
သူမအတွက် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အလွန်လွယ်ကူလှသော်လည်း ယခု သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ချို့ယွင်းနေသော ဝိညာဉ်သွေးကြော ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် စွမ်းအားကို လက်ခံနိုင်သော်လည်း သိုလှောင်ထားနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ချူလျိုယွဲ့သည် မွေးကတည်းက အသုံးမကျသူတစ်ဦး ဖြစ်နေရခြင်းပင်။
"အရင်ဆုံး ဒီဝိညာဉ်သွေးကြောကို ပြန်ပြုပြင်ရမယ် ထင်တယ်..." ချူလျိုယွဲ့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
အခြားသူများသာ ကြားလျှင် အံ့သြလွန်း၍ မေးထူးပါးစပ်ဟ ဖြစ်သွားကြပေလိမ့်မည်။ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်သွေးကြောကို မည်သို့ ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်ပါမည်နည်း။ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင်လည်း ထိုသို့လုပ်နိုင်သူ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထျန်းလင်းမင်းဆက်၏ မင်းသမီးဟောင်း ရှန်းကွမ်းယွဲ့အတွက်မူ ဤသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်ပေ။
'နတ်ဆေးဆရာ' (Heavenly Doctors) များသည် ဤတိုက်ကြီးတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အလေးစားရဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သေခါနီးလူကို ပြန်လည်အသက်သွင်းနိုင်သလို၊ အရိုးစုများကိုပင် လူပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ကြသည်။ သူတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်သောအရာဟူ၍ မရှိပေ။ သို့သော် နတ်ဆေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ ရွှမ်ဆရာဖြစ်လာဖို့ထက်ပင် ပိုမိုခက်ခဲလှသည်။ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်မှာလည်း ရွှမ်ဆရာ သို့မဟုတ် စစ်သည်တော်များနှင့် မတူညီပေ။
ဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားတုံးဖြစ်နေလျှင်တောင် ချူလျိုယွဲ့သည် ၎င်းကို တန်ဖိုးရှိအောင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ပြုပြင်ပြီးသွားရင် ဝိညာဉ်သွေးကြောက ဘယ်အဆင့် ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ သိချင်မိသားပဲ...
သူမ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ချူလျိုယွဲ့၏ မျက်စိရှေ့တွင် နီရဲသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသော နီရဲသည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့စာလုံးများ သူမ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။
"ဒါက..."
သူမသည် ထိုစာလုံးများကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသလို ၎င်း၏ အရင်းအမြစ်ကိုလည်း မသိပေ။ ဤအရာသည် မူလချူလျိုယွဲ့ ပိုင်ဆိုင်သည့် အရာများလား။ ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရင်းနှီးသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစာလုံးများသည် သူမနှင့်သာ သက်ဆိုင်နေသကဲ့သို့ပင်။
စာလုံးများသည် လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီးနောက် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ချူလျိုယွဲ့ အာရုံစိုက်ရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်း ဆီမှ ခံစားချက်အသစ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နဂိုက ခြောက်သွေ့နေသော ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းမှာ ယခုမူ နီရဲသော အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
ဝမ်းဗိုက်ပိုင်း အလယ်တည့်တည့်တွင် စောစောက သူမမြင်ခဲ့သော စာလုံးများ လွင့်မျောနေသည်။ သူမ အာရုံစိုက်ကာ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုစာလုံးများသည် တစ်ခုတည်း ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော စာအုပ်စာမျက်နှာတစ်ခုပေါ်တွင် ရေးထိုးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုစာမျက်နှာမှာ အလွန်ပါးလွှာပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲမှ ဆုတ်ဖြဲထားသည့်နှယ် အနားသတ်များမှာ မညီမညာ ဖြစ်နေသည်။ ထိုနီရဲသော စာလုံးများသာ မရှိလျှင် ယင်းစာမျက်နှာကို မြင်နိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
ချူလျိုယွဲ့ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အနီးကပ်ကြည့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထိုစာမျက်နှာသည် ရေအိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းအတွင်း၌ ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ အဆောင်လက်ဖွဲ့စာလုံးများမှာလည်း မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ချူလျိုယွဲ့ လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာခြေရာလက်ရာမျှ မကျန်တော့ပေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
သူမ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်း စဉ်းစားမရသဖြင့် ဆက်မတွေးတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤအရာသည် သူမကို ထိခိုက်စေမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။ လက်ရှိတွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ဟောင်း ကြုံတွေ့နေရသော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန်မှာ ပို၍ အရေးကြီးသည်။
သူမ ကမ်းစပ်သို့ ပြန်တက်ရန် လှည့်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ အကြည့်များ အေးစက်သွားသည်။ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရေထဲတွင် ဝှက်ထားလိုက်ပြီး ရှေ့တည့်တည့်သို့ စိုက်ကြည့်ကာ— "ဘယ်သူလဲ"
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆံထိုးကို ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။
ထူထပ်သော မြူခိုးများကြားတွင် အရပ်ရှည်ရှည် လူရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။ ထို့နောက် အပြုံးရိပ်များ ဖုံးကွယ်နေသည့် နက်ရှိုင်းပြီး နူးညံ့လှသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မိန်းကလေးငယ်... တခြားသူရဲ့ နယ်မြေထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်လာတာ သိပ်မကောင်းဘူး ထင်တယ်နော်"
မြူခိုးများကြောင့်လားမသိ၊ သူ၏ စကားလုံးများသည် အနည်းငယ် ဆွဲဆွဲငင်ငင် ရှိလှပြီး ပျင်းရိငြီးငွေ့နေသည့် ဟန်ပန်မျိုး ပါဝင်နေသည်။ ထိုအသံမှာ တူရိယာကြိုးများကို လေပြေညင်းက လာရောက် တီးခတ်နေသကဲ့သို့ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှတော့သည်။
ဒီထူးဆန်းတဲ့ အမျိုးသားက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။ ချူလျိုယွဲ့ကော သူ့လက်ထဲကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလား။