အခန်း ၁၄ — ပြန်လည်သက်သာလာခြင်း

​ချူလျိုယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေမြှုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဆေးမြစ်များမှ စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေတော့သည်။ မီးတောက်ကဲ့သို့ ပူလောင်သောစွမ်းအင်နှင့် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သောစွမ်းအင်ဟူသည့် အစွန်းရောက်စွမ်းအင်နှစ်ရပ်မှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေပြီး ကြွက်သား၊ သွေးနှင့် အရိုးအဆစ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ပြုပြင်ပျိုးထောင်ပေးနေသည်။

​မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုလှိုင်းများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရိုက်ခတ်လာသည်။ ချူလျိုယွဲ့သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို သွေးထွက်သည်အထိ တင်းတင်းစေ့ထားမိသည်။ သို့သော်လည်း အစမှအဆုံးအထိ နာကျင်၍ ညည်းတွားသံတစ်ချက်ပင် မပြုခဲ့ပေ။ သူမသည် ဝေဒနာအားလုံးကို အံကြိတ်ကာ အတင်းအကျပ် အောင့်အည်းသည်းခံနေခဲ့သည်။

​သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မှော်စွမ်းအင် သွေးကြောများ မရှိခြင်းမှာ လိပ်ခွံတစ်ခုကဲ့သို့ အက်ကွဲနေသော ခြောက်သွေ့နေသည့် မြေပြင်နှင့်တူလှသည်။ စွမ်းအင်အားလုံးမှာ ထိုမြေပြင်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည့် မိုးသက်မုန်တိုင်းကဲ့သို့ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။

​အတိတ်ကာလက ချူလျိုယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စွမ်းအင်များကိုပင် ထိန်းမထားနိုင်ခဲ့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေခဲ့ရသည်။ ယခုမူ စွမ်းအင်လှိုင်းများက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ မှော်စွမ်းအင် သွေးကြောများ၌ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ခြောက်သွေ့အက်ကွဲနေသော သွေးကြောများသည် စတင်၍ အားဖြည့်ပြုပြင်မှုကို ရရှိလာကာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

​အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ဆေးရေ၏အရောင်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးလာသည်။ ၎င်းထဲရှိ စွမ်းအင်အားလုံးကို ချူလျိုယွဲ့က စုပ်ယူလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

​ဆေးမြစ်များမှ စွမ်းအင်အချို့သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မှော်စွမ်းအင် သွေးကြောများကို ပြုပြင်ပေးပြီး ချို့ယွင်းနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည်ကြီးထွားစေကြောင်း ချူလျိုယွဲ့ အံ့သြစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ကျန်ရှိသော စွမ်းအင်များမှာမူ သူမ၏ တျန်ထျန်း (Dantian) ထဲရှိ ရေကန်ငယ်လေးဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ဤရေကန်မှာ အလွန်သေးငယ်ပြီး ကြည်လင်သောအရောင်ရှိသည်။ စွမ်းအင်များ ထိုရေကန်ထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ တစ်ခုခုက ဝါးမျိုလိုက်သကဲ့သို့ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​ချူလျိုယွဲ့သည် ၎င်းကို အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ထိုရေကန်မှာ အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ လှိုင်းကြက်ခွပ်လေးအချို့မှအပ စုပ်ယူလိုက်သော စွမ်းအင်များ၏ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ပေ။

​သူမ စတင်၍ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုရေကန်မှာ စုတ်ပြတ်နေသော ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် စာမျက်နှာမှ ပြောင်းလဲလာခြင်းဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ပေါ်လာခဲ့သော သွေးရောင်သင်္ကေတမှာ နောက်ထပ် တစ်ခါမျှ ပေါ်မလာတော့ပေ။ ၎င်းက အတိအကျဆိုလျှင် ဘာများပါလိမ့်။ ထိုနေရာကို ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ။

​သူမသည် မူလချူလျိုယွဲ့၏ မှတ်ဉာဏ်များကို သေချာစွာ ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ပတ်သက်သည့် အချက်အလက် တစ်ခုမျှ မတွေ့ရပေ။ ၎င်းမှာ လေထဲမှ ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူမသည် ထိုအရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော်လည်း ရင်းနှီးမှုကို ခံစားနေရခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းက... သူမ ပြန်လည်မွေးဖွားလာချိန်တွင် တစ်ပါတည်း ပါလာခဲ့သည့်အလားပင်။

​ချူလျိုယွဲ့သည် ခဏချင်းအတွင်း ဘာဖြစ်နေသည်ကို တွေးမရနိုင်သဖြင့် မစဉ်းစားတော့ဘဲ သူမ၏ မှော်စွမ်းအင် သွေးကြောများ ပြန်လည်သက်သာလာရေးကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

​ညတစ်ညမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ နံနက်ပိုင်းတွင် ဆေးရေများ ကြည်လင်သွားသောအခါ ချူလျိုယွဲ့ နိုးလာခဲ့သည်။ ပစ္စည်းများကို အကျဉ်းချုံး သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ချူလျိုယွဲ့သည် သစ်သားအချို့ကို ရှာကာ ရိုးရှင်းသော ကွက်လပ်တစ်ခု ပြုလုပ်၍ သစ်သားရုပ်တုတစ်ခု ထုလုပ်ပြီး ဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ခြေလက်လေးဖက်လုံးတွင် သဲအိတ်တစ်ခုစီ ချည်နှောင်ကာ စတင်လေ့ကျင့်တော့သည်။

​လေ့ကျင့်ခန်းမှာ အလွန်ရိုးရှင်းသော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ သန်မာလာစေရန် အဆင်အပြေဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ချူမိသားစုတွင် ကိုယ်ပိုင်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ရှိသော်လည်း သူမသည် အမြဲတမ်း အပယ်ခံထားရသူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမ ထိုနေရာကို သွားပါက မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ပြဿနာများကို မကြောက်သော်လည်း အချိန်ဖြုန်းရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ ချူလျန်ရှန်းကို သတိပေးချက်အဖြစ် သုံးကာ ကျန်ရှိသူများကို ခြောက်လှန့်၍ နှိပ်စက်မှုများကို လျော့ပါးသွားအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့စံနှင့် စေ့စပ်ထားသည့် ကိစ္စကိုလည်း အကြီးအကဲနှင့် ချူရှန်းမိန်တို့ကို တုန်လှုပ်စေရန် အသုံးချခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအချိန်အတောအတွင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် မြှင့်တင်ရပေမည်။

​သူမ၏ နဖူးတွင် ချွေးများ စီးကျလာသည်။ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာပြီး ခြံဝန်းအတွင်း ခဏမျှ ပြေးလွှားပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လေးလံနေတော့သည်။ ချူလျိုယွဲ့ သက်ပြင်းချမိသည်။ ဤခန္ဓာကိုယ်က အလွန်အားနည်းလွန်းသည်။ အကယ်၍ မလေ့ကျင့်ပါက ဆေးမြစ်များမှ စွမ်းအင်ကိုပင် စုပ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

​ချွေးများက သူမ၏ အင်္ကျီကို တဖြည်းဖြည်း စိုရွှဲလာစေသည်။ ယခုမှာ ဇူလိုင်လဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်တာ၏ အပူဆုံးလဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော နေရောင်အောက်တွင် အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ရခြင်းမှာ မည်မျှ ခက်ခဲမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေပြီး နှုတ်ခမ်းများမှာ ဖြူဖျော့နေကာ ချွေးများမှာ လည်ပင်းမှတစ်ဆင့် စီးကျနေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်နက်များမှာ မျက်နှာတွင် ကပ်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနေဟန်တူသည်။

​သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အစွမ်းကုန် တွန်းအားပေးလေ့ကျင့်သောအခါ ခြေထောက်များမှာ ပျော့ခွေသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။ သို့သော် သူမ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ သူမသည် သစ်သားရုပ်တုရှေ့သို့ သွားကာ အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းရှူပြီး အခြေခံလှုပ်ရှားမှုများကို စတင်လေ့ကျင့်သည်။

​သူမ၏ အရင်ဘဝတွင် အသက်ခုနစ်နှစ်၌ အဆင့် (၃) စစ်သည်တော် ဖြစ်လာပြီးကတည်းက ဤအခြေခံများကို ထပ်မလေ့ကျင့်တော့ပေ။ သူမသည် ပိုမိုမြင့်မားသော ကိုယ်ခံပညာများနှင့် လျှို့ဝှက်သင်္ကေတများကိုသာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူမသည် အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် အတိကျဆုံးသော လှုပ်ရှားမှုများကို သိထားခြင်းပင်။ ဤအတွေ့အကြုံများမှာ ယခု ပြန်လည်လေ့ကျင့်ချိန်တွင် အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။

​ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!

​တိတ်ဆိတ်သော ခြံဝန်းအတွင်း သစ်သားရုပ်တုကို ရိုက်နှက်နေသည့် အသံများသာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လေထုမှာ အလွန်လေးနက်နေတော့သည်။ ချူလျိုယွဲ့သည် မောပန်းခြင်းကို မသိသူအလား ရူးသွပ်စွာ ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

​ချူနင်သည် 'နဂါးကျားလက်နက်တိုက်' တွင် ဒုတိယတာဝန်ခံအဖြစ် အလုပ်လုပ်သည်။ ထိုဆိုင်မှာ ချူမိသားစုပိုင် လက်နက်ဆိုင်ဖြစ်ပြီး ဓားများ၊ လှံများနှင့် အခြားလက်နက်များကို ရောင်းချသည်။ သူသည် လက်နက်အမျိုးမျိုးအကြောင်းကို သိနားလည်သဖြင့် ဒဏ်ရာရပြီးနောက် ဤနေရာတွင် အလုပ်လုပ်ရန် စေလွှတ်ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဒုတိယတာဝန်ခံဟု ဆိုသော်လည်း သူ၏ညီဖြစ်သူ (ချူရှန်းမမိန်၏ဖခင်) ချူယန့်၏ နှိမ်ချခြင်းကို ခံရသဖြင့် သူ၏အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်နိမ့်ကျလှသည်။ ထို့အပြင် အစေခံအားလုံးကလည်း သူ့ကို အပယ်ခံထားကြသည်။

​သို့သော်လည်း ယနေ့တွင် ထိုလူများက သူ့ကို ပို၍ ရန်စနေကြကြောင်း ချူနင် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဆိုင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လက်နက်အားလုံးမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ မျက်ခုံးစုလိုက်မိသည်။

​"ဝူစုန်း... မင်း ဘာလို့ ဒီနေရာကို မရှင်းတာလဲ။ အားလုံး ရှုပ်ပွနေတာပဲ"

​ဝူစုန်းသည် နေရာမှမထဘဲ ဆီးသီးကို ဝါးနေရင်း ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှုပ်နေရင် ခင်ဗျားဘာသာ ရှင်းလိုက်လေ။ ကျွန်တော် အလုပ်ရှုပ်နေတာ မမြင်ဘူးလား"

​သူ စကားပြောလိုက်သောအခါ ဆိုင်ထဲရှိ လူအချို့က သူတို့ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လာကြသည်။ ဝူစုန်းက မျက်လုံးလှန်ကာ ရယ်မောနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ချူနင်၏ ဒေါသများမှာ ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်လာတော့သည်။

​"ခင်ဗျားကိုယ် ခင်ဗျား ချူမိသားစုရဲ့ သခင်ကြီးလို့ ထင်နေတုန်းလား။ ကြမ်းပြင်ပေါ် ဆီးသွားပြီး ကိုယ့်ရုပ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်လိုက်ပါဦး!"

​လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောနေကြပြီး ချူနင် အရှက်ကွဲမည့်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူ၏သမီး ချူလျိုယွဲ့သည် တတိယသခင်မလေး ချူရှန်းမိန်ကို အကြီးအကျယ် စော်ကားခဲ့ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။ ဤသားအဖနှစ်ယောက်မှာ နောင်တွင် အဆင်ပြေမည်မဟုတ်ပေ။ မကြာမီ ချူမိသားစုမှ နှင်ထုတ်ခံရဖွယ် ရှိသည်။

​ချူနင် အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်း မရှင်းပေးဘူးပေါ့၊ ဟုတ်လား"

​ဝူစုန်းက သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ နောက်ဆုံးဆီးသီးကို စားပြီး လက်ခုပ်တီးကာ ထရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး သေသေသပ်သပ် စီထားသော လက်နက်များကို အတင်းဆွဲချကာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်လိုက်သည်။

​ချောက်! ချွမ်း!

​ဓားမြှောင်များ၊ ဓားရှည်များနှင့် လက်နက်များမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

​"အခုဆို ပိုရှုပ်သွားပြီ မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားဘာသာပဲ ရှင်းလိုက်တာ ကောင်းမယ် ထင်တယ်၊ ဟားဟား!" ဝူစုန်းက မထီမဲ့မြင် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ ချူနင်သာ ထွက်သွားပါက သူသည် ဆိုင်တာဝန်ခံ ချူယန့်ကို ဖားပြီး ဒုတိယတာဝန်ခံ နေရာကို ရနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

​ချူနင် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

​ဝူစုန်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လေချွန်လိုက်ရင်း "ဪ... ချချင်တာလား။ ခင်ဗျားရဲ့ အရည်အချင်းက ဒီနှစ်တွေမှာ ဘာမှ တိုးတက်လာပုံမရဘူးနော်။ စမ်းကြည့်ချင်သေးလို့လား" ဟု ပြောကာ သူ၏အကြည့်မှာ ချူနင်၏ ခြေထောက်ဆီသို့ တမင်တကာ ရောက်သွားသည်။

​ထိုအကြည့်ကြောင့် ချူနင်၏ ဒေါသများ ပေါက်ကွဲသွားကာ လက်သီးဖြင့် အရှိန်ပြင်းစွာ လှမ်းထိုးလိုက်တော့သည်။ ဝူစုန်းက နောက်သို့ ဆုတ်ကာ လျင်မြန်စွာ ရှောင်လိုက်သည်။

​"ဟက်... ဒါပဲလား..."

​သူ့စကား မဆုံးခင်မှာပင် ချူနင်က ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်လာပြီး ဒုတိယမြောက် လက်သီးကို ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

​ဘုန်း!

​ဝူစုန်းသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် မျက်နှာကို တည့်တည့်ထိသွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်လာတော့သည်။ သို့သော်လည်း ချူနင်က သူ့ကို လွှတ်မပေးဘဲ ဝူစုန်း၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်တော့သည်။ လက်သီးများမှာ မိုးသီးများကဲ့သို့ ကျရောက်လာပြီး ဝူစုန်းမှာ မကြာမီ သတိလစ်သွားတော့သည်။

​လူတိုင်းမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ဝူစုန်းက အားနည်းသူ မဟုတ်ပေ။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ စဉ်းစားလျှင် ဒဏ်ရာရထားသော ချူနင်သည် ဝူစုန်းထက် မမြန်နိုင်ပေ။ သို့ဆိုလျှင် ချူနင်၏ လှုပ်ရှားမှုများက ဝူစုန်းထက် ဘာကြောင့် ပိုမြန်နေရသနည်း။

​ဒုန်း!

​ချူနင်သည် ဝူစုန်း၏ ခေါင်းကို ကြမ်းပြင်နှင့် ရိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်တွင် သွေးများ ပေကျံသွားမှသာ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ ထက်ရှသော အကြည့်ဖြင့် လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

​"နောက်ထပ် ဘယ်သူများ ချချင်သေးလဲ"

​လူတိုင်း မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ အမြဲတမ်း အားနည်းပြီး နှိပ်စက်ရလွယ်သော ချူနင်မှာ... ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်!

​ချူနင်သည် လက်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း မှင်တက်သွားရသည်။ ဒါ မဟုတ်သေးဘူး... ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက အရင်ကထက် ပိုမြန်နေသလိုပဲ။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားတွေကလည်း အရင်ကထက် ပိုပြီး ချောမွေ့နေသလို ခံစားရတယ်။

​သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ လုအာက သူ့ကို ဆေးတိုက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်ကို ရုတ်တရက် သတိရမိသည်။ သူ တကယ် ပြန်ကောင်းလာလိမ့်မည်ဟု သမီးဖြစ်သူ ပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။