အခန်း (၁၉၆) - ကျောက်ဝူဟန်း
တောင်ထွတ်ဖြူ မြို့တော်ရှိ အခမ်းနားဆုံး စံအိမ်ကြီးတစ်ခု၏ မှောင်မိုက်သော အခန်းထဲတွင်၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပတ်တီးများ ပတ်ထားပြီး အရက်ခွက်ကို ကိုင်ထားစဉ် လက်များ တုန်ယင်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
ရုတ်တရက် အခန်းတံခါး ပွင့်သွားသဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ အရှေ့တွင် စည်းနှောင်ထားသော ဆံကေသာဖြူဖြူ ရှည်ရှည်များနှင့် သေသပ်စွာ ရိပ်သင်ထားသော မုတ်ဆိတ်မွေးများ ပါရှိပြီး မွန်မြတ်သော သွင်ပြင်လက္ခဏာများကို ပေါ်လွင်စေသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေသည်။
ထိုသူမှာ ကျောက် မိသားစု၏ အကြီးအကဲချုပ် ကျောက်ဝူဟန်း ပင်ဖြစ်သည်။
“ငါ ဂိုဏ်းရဲ့ အစောင့်အရှောက် ယန်ရှောင်နဲ့ စကားပြောပြီးပြီ”
ကျောက်ယွီလဲ့၏ ကုတင်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရင်း ဝူဟန်းက ပြောလိုက်သည်။
“အဖေ၊ ဒါကို ကျွန်တော် ဖြေရှင်းပါ့မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး-“
“မင်း ဖြေရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဝူဟန်းက ယွီလဲ့၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ဘယ်သူ့ကို သွားပြစ်မှားမိလဲ မင်း သိရဲ့လား”
“အဲဒီ သောက်ကောင်လေးလား။ သူက ကျွန်တော် ကြိုက်တဲ့အချိန် ချေမွပစ်လို့ရတဲ့ အရေးမပါတဲ့ ကောင်ပါ-“
“ဒါဆို ဘာလို့ မင်း သူ့ကို မချေမွခဲ့တာလဲ”
ယွီလဲ့၏ စကား ထပ်မံ ပြတ်တောက်သွားရပြန်သည်။
“သူက အရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ အရေးမပါတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ၊ မင်းမှာ သူ့ကို ရှင်းပစ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း မရှိဘဲနဲ့ သူ့ကို သွားပြစ်မှားခဲ့တယ်”
ဝူဟန်း ခဏတာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သားဖြစ်သူကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“ပြောစမ်းပါဦး၊ ငါ့ရဲ့ ဆုံးမသွန်သင်ချက်တွေက မင်းရဲ့ သောက်သုံးမကျတဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ”
ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ ယွီလဲ့ ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ရုံသာ။ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အဖေဖြစ်သူကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“သူ့ကို ရှင်းပစ်ဖို့ အဖေ ကျွန်တော့်ကို ကူညီမှာလား”
သားဖြစ်သူ၏ စကားကြောင့် ဝူဟန်း ရယ်မောလိုက်သည်။
“ငါတို့က သိုင်းမိသားစု ဖြစ်ပြီး ငါက ငါ့မျိုးဆက်မှာ ပါရမီ အရမ်းနိမ့်ခဲ့တာ။ အဲဒီလို ဖြစ်နေတာတောင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် အကြီးအကဲ ဖြစ်လာတာလဲ မင်း သိလား”
သားဖြစ်သူထံမှ မည်သည့် အဖြေမှ မရခဲ့ပေ။
“ငါ သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်၊ သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်၊ ခိုးယူခဲ့တယ်၊ လိမ်ညာခဲ့တယ်။ ငါ လိုအပ်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အားလုံးကို သွေးနဲ့ ရယူခဲ့ပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အဆင့်အထိ တက်လှမ်းခဲ့တာ”
“ဒါပေမဲ့ ငါ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ခဲ့တဲ့ အရာက ဘာလဲ မင်း သိလား။ စွမ်းအားနဲ့ ပါရမီကို သေချာ မသိဘဲနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါ မပြစ်မှားခဲ့ဘူး။ ပြောစမ်း၊ ဒါနဲ့ ပတ်သက်လို့ ငါ မင်းကို မသင်ပေးခဲ့မိလို့လား”
“မဟုတ်ပါဘူး... အဖေ”
ကျောက်ယွီလဲ့ လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ငါ မပျက်ကွက်ခဲ့ဘူး၊ သင်ပေးနိုင်တာ အကုန် သင်ပေးခဲ့တာ။ အဲဒါကို မင်းက မာနထောင်လွှားပြီး စိတ်ဆန္ဒစောခဲ့တယ်၊ သွားတာတောင်မှ ချေးနဲ့တောင် မတန်တဲ့ လူမိုက်တစ်စုကြောင့် လုပ်လိုက်တာ”
သားဖြစ်သူနှင့် ဆက်လက် အငြင်းပွားရန် စိတ်မပါတော့သဖြင့် ဝူဟန်း လှည့်ထွက်သွားသည်။
“မင်းကို ငါ့ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ နေရာကနေ ဖယ်ရှားမယ်။ မင်းရဲ့ ဒုတိယ အစ်ကိုက အဲဒီနေရာကို ဆက်ခံလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ဥ ပြန်ရမလာမချင်း ဒီအတိုင်း ဖြစ်နေလိမ့်မယ်”
တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ဝူဟန်း ပြောလိုက်သည်။
“ချင်းယီနောက်ကို လိုက်ဖို့ ငါ မင်းကို ခွင့်မပြုဘူး။ တကယ်လို့ လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း မင်းဘာသာ မင်း တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်”
ထိုစကားများက ယွီလဲ့ကို စိတ်ဓာတ် လုံးဝ ပြိုကွဲသွားစေသော်လည်း၊ သခင်လေး စကားပင် မပြောနိုင်သေးမီ အဖေဖြစ်သူက အခန်းတံခါးကို ဝုန်းခနဲ ပိတ်လိုက်ပြီးဖြစ်သည်။
ယွီလဲ့ သွားကြိတ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သံမဏိကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်လောက်သည့် ပြင်းထန်သော လူသတ်ချင်စိတ်များ တောက်လောင်နေသည်။
“ချင်းယီ... အရာအားလုံးက အဲဒီ သောက်ကောင်လေးကြောင့်ပဲ...”
မတ်တပ်ရပ်လိုက်ချိန်တွင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နာကျင်မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။
“အရိပ်”
သူ လှမ်းခေါ်လိုက်ရာ မြေပြင်မှ အရိပ်သဏ္ဌာန် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ချင်းယီရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်ထား။ တကယ်လို့ ဂိုဏ်းနယ်မြေထဲက ထွက်သွားရင် ငါ့ကို အကြောင်းကြား”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး”
ထိုအရိပ်ပုံရိပ်က ပြောလိုက်ပြီးနောက် လေထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ယွီလဲ့၏ အခြေအနေကို မသိရှိဘဲ၊ ချင်းယီက တိမ်တိုက်များ အထက်တွင် ပျံသန်းနေပြီး၊ လေထုထဲတွင် ခေးဒရစ် ကဝှေ့ဝဲနေစဉ် သူမ၏ အကြေးခွံများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
သူမအတွက်တော့ မည်သည့် အကန့်အသတ်မှ မရှိဘဲ ဒီကမ္ဘာတွင် ပျံသန်းရခြင်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး လေထုကပင် ကွဲပြားနေသည်။
“အောက်ဆင်းကြရအောင်”
ချင်းယီက သူမကို ပုတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
ခေါင်းညိတ်ပြသည့်အလား ခေးဒရစ်က အောက်သို့ ထိုးဆင်းလိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်ကာ ဆင်းသက်လိုက်ချိန်၌ အောက်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို တိုက်ခတ်သွားစေသည်။
“လိမ္မာလိုက်တာ”
ချင်းယီက သူ၏ အာကာသ လက်စွပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဆိတ်ငယ်တစ်ကောင်၏ အလောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဦးချိုမှ ကိုင်ကာ လေထုထဲသို့ ပစ်မြှောက်လိုက်ရာ၊ ခေးဒရစ်က ထိုဆိတ်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ပြီး ကိုက်ချလိုက်ကာ တစ်လုတ်တည်းဖြင့် အလောင်းတစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်တော့သည်။
ခေးဒရစ်ကို ရူယွဲ့၏ စိတ်ကမ္ဘာထဲသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးရင်း ချင်းယီ ပြုံးလိုက်သည်။
သူမက တကယ်ကို အသုံးဝင်လှပြီး၊ လပြာရောင် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူများပင် မာနာ (Mana) ကို မမှတ်မိနိုင်ကြသဖြင့်၊ ချင်းယီ အနေဖြင့် တိမ်တိုက်များ အထက်တွင် ပျံသန်းရုံဖြင့် လုံးဝ ပုန်းကွယ်နေနိုင်ပေသည်။
ဒါက ရေဒါ အမှတ်အသားကြီးကြီးမားမား ပါသည့် လေယာဉ်ဟောင်းများကြားတွင် ကိုယ်ပျောက် လေယာဉ်တစ်စီး ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ပင်။ ဒီနေရာမှာတော့ စွမ်းအင် အမှတ်အသားများ ဖြစ်သည်။
မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရင်း ချင်းယီက တောင်ထွတ်ဖြူ မြို့တော်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး၊ သိမ်မွေ့သော တွန်းအားတစ်ခုဖြင့် လျှပ်စီး ခြေလှမ်းများကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
တောင်ထွတ်ဖြူ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ ချင်းယီက မြို့စောင့်တပ် ခံတပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်ရာ၊ မီးတောက်ရောင် ဆံကေသာ၊ လှပသော မျက်လုံးစိမ်းများနှင့် လောကဓမ္မတာကို လွန်ဆန်သည့် အသွင်သဏ္ဌာန်ရှိ ကောက်ကြောင်းလှပသော တင်ပါးများ ရှိသည့် မိန်းမလှလေးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမက သူ၏ နဂါးကြီးပေါ်တွင် အမြန်ဆုံး စီးနင်းနေစဉ် သူ၏ ပေါင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားမှုကို ခံစားချင်ရလောက်အောင် ပြည့်ဖြိုးစိုရွှဲနေသော တင်ပါးကြီးများ ဖြစ်သော်လည်း သူ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
“လုံချင်းယီ က စီနီယာ ရုံယန် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”
ချင်းယီက အရိုအသေပေးလိုက်ရာ မိန်းမလှလေး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားသည်။
“ဂျူနီယာ ချင်းယီ၊ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ မင်းရဲ့ ကြိုးပမ်းမှု အောင်မြင်ခဲ့တာကို ငါ မြင်ရသားပဲ”
သူမ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော တိုကင်ပြားကို ကြည့်ရင်း သူမ ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သို့သော် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိထားမိသွားသည်။
ထိုတိုကင်ပြားပေါ်ရှိ စာတမ်းများ... ဒါက အတွင်းစည်း တပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ တိုကင်ပြားလား။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို စစ်ဆေးလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အံ့ဩထိတ်လန့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သွေးလောင်ကျွမ်းခြင်းအဆင့် ဒုတိယ အဆင့်... သလင်းကျောက်အနှစ်သာရ အဆင့်မှာ မရှိတဲ့သူက ဘယ်လိုလုပ် အတွင်းစည်း တပည့် ဖြစ်နေရတာလဲ။
မဟုတ်သေးဘူး... ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် မြန်မြန် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာလဲ။
ရုံယန်၏ အကြည့် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ချင်းယီ သဘာဝအတိုင်း သတိထားမိလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီဂျူနီယာက ဂိုဏ်း အစောင့်အရှောက်ရဲ့ အကြိုက်နဲ့ တွေ့သွားပြီး ရွေးချယ်ပွဲမှာ အတွင်းစည်း တပည့်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လို့ပါ။ အစောင့်အရှောက်က အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော့်ကို အတွင်းစည်း တပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက် ခန့်အပ်လိုက်တာပါ”
သူ ရှင်းပြလိုက်သော်လည်း သူ၏ စကားများက ရုံယန်ကို ပိုမို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။
ဒီကောင်လေးက အသက် ၄၀၀ နီးပါး ရှင်သန်လာတဲ့ အတောအတွင်း သူမကိုယ်တိုင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့တဲ့ စိတ်ကူးကြည့်လို့ပင် မရနိုင်တဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
“မင်း တာဝန်အတွက် လာတာမလား။ ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့”
သူမ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ချင်းယီက သူမ၏ ရုံးခန်းဆီသို့ လိုက်သွားခဲ့ရာ၊ သူမက မီးခံသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သေတ္တာငယ်လေး တစ်လုံးကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။
“ဟင်? ငါတို့ ဘယ်သူ့ကို အစောင့်အရှောက် ပေးရမှာလဲ”
ချင်းယီ မေးလိုက်သည်။
“ဘယ်သူ့ကိုမှ မဟုတ်ဘူး။ အရာဝတ္ထုတစ်ခုပါ၊ တကယ်တော့ အာကာသ လက်စွပ်ထဲ ထည့်ထားလို့ မရတဲ့ အရာတစ်ခုပေါ့။ ငါတို့ ခရီးသွားပြီး တစ်ပတ်အတွင်း နတ်ဘုရားဓား ဂိုဏ်းဆီ ပို့ပေးရမယ်”
သေတ္တာငယ်လေးကို မယူရင်း သူမ ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့ နည်းနည်း လျှို့ဝှက်ဖို့ လိုတာကြောင့် မင်းနဲ့ငါပဲ ခရီးသွားကြရလိမ့်မယ်။ အဲဒါ ပြဿနာ မရှိဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ် ဟုတ်တယ်မလား”
သူမ မေးလိုက်သည်။
“အို... လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပါဘူး!”
ချင်းယီ ရယ်မောလိုက်သည်။
ဒါက တော်တော်လေး ရှည်လျားတဲ့ ခရီးတစ်ခု ဖြစ်တော့မည်။