အခန်း ၂ : ပါရမီကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း! မြူခိုးစည်းမျဉ်း၏ ပထမဆုံး ဆုလာဘ် ...

စုလီ တစ်ယောက် စာတွေကို ဆက်ဖတ်နေမိတယ်။

"ဟားဟား! ငါကတော့ ရွှေရောင်ဒဏ္ဍာရီလာ ပါရမီ ‘ကိုယ်ပျောက်ခြင်း’ စွမ်းရည်ကို နှိုးထနိုင်ခဲ့တာ။

"ငါကတော့ မော်ကွန်းအဆင့် ပါရမီ ‘အဆင့်မြင့် ရှောင်တိမ်းခြင်း’ ကို ရလိုက်တယ်

"မင်းတို့က ငပျော့လေးတွေပါကွာ! ငါက ရွှေရောင်ဒဏ္ဍာရီ ‘စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် အရာဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း’ ပါရမီကို ရထားတာ။ အခုဆို ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး ပစ္စည်းတွေကို လှမ်းထိန်းလို့ရပြီ၊ ဒါပေမဲ့ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုက အရမ်းများတယ်။ အလေးချိန် ၂၀၀ ဂရမ်လောက်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်သေးတယ်..

"ငါကတော့ ရွှေရောင်ဒဏ္ဍာရီ ‘ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း’ ပါရမီကို ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှ တစ်ကြိမ်ပဲ အသက်ပြန်ရှင်ခွင့် ရှိတာ.။

"အားပါးပါး.. ဆရာကြီးတွေကို ဦးညွှတ်ပါတယ်!"

"ဆရာကြီးတွေကတော့ တကယ်ကို လန်းတယ်ဟေ့!"

...

စုလီ တစ်ယောက် သူများတွေကို အားကျကာ သက်ပြင်းချရင်း "ဆရာကြီးတွေ တကယ် မိုက်တယ်!" လို့ပဲ ပြန်စာပို့လိုက်တော့တယ်။

【သတိပြုရန်- သင်သည် တစ်နေ့လျှင် ကမ္ဘာ့ချတ်ချန်နယ်တွင် ၃ ကြိမ်သာ စကားပြောခွင့်ရှိသည်။ ယခု ၁ ကြိမ် အသုံးပြုပြီးဖြစ်၍ ၂ ကြိမ်သာ ကျန်ပါတော့သည်။ ကျေးဇူးပြု၍ စကားကို ဆင်ခြင်ပြောဆိုပါ】

"စကားပြောရတာတောင် အကန့်အသတ် ရှိတာလား

စုလီရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားပြီး ဒီစည်းမျဉ်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတယ်။ "ဒါက အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို လူတိုင်း မလွတ်သွားစေဖို့ ကန့်သတ်ထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်! မဟုတ်ရင် စကားများတဲ့ကောင်တွေက စခရင်တစ်ခုလုံးကို စာတွေနဲ့ ပိတ်ပစ်မှာပဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင် စာတွေအများကြီးကြားထဲမှာ ဘယ်သူမှ အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တွေကို မြင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!"

အဲဒီနောက် သူက အောက်ဆုံးနားက စာတွေကို ဆက်ကြည့်လိုက်တယ်။

"ညီအစ်ကိုတို့! ငါ ခုနက ဘာမြင်ခဲ့လဲ သိလား ပျံနေတဲ့ နဂါးကြီးတစ်ကောင်ကိုအဲဒီကောင်ကြီးရဲ့ ကိုယ်လုံးကြီးက နေကိုတောင် ကွယ်သွားတာ၊ ငါ့မှာ ကြောက်လွန်းလို့ ဘောင်းဘီထဲ သေးတောင် ထွက်မတတ်ပဲ!"

"ငါလည်း အရမ်းကြောက်နေတာ! မြူခိုးထဲက အပူချိန်က မြက်တဲထဲထက် ၃ ဒီဂရီ၊ ၄ ဒီဂရီလောက် ပိုအေးတယ်။ ငါက ရေကူးသင်တန်းတက်နေတုန်း ဒီကို ရောက်လာတာဗျ။ ရေကူးဘောင်းဘီတိုလေး တစ်ထည်တည်းနဲ့ ရှင်သန်ရမယ့် ဒုက္ခကို ဘယ်သူ နားလည်ပေးနိုင်မှာလဲ

"မင်းက တော်သေးတာပေါ့! ငါက အိမ်သာထဲမှာ ဝမ်းလျှောနေတုန်းကြီးဗျ။ ဒီကို တန်းရောက်လာတာ၊ ငါ့ရဲ့ ခိုလှုံရာစခန်းတစ်ခုလုံး အပုပ်နံ့တွေ နံစော်နေပြီ!"

"အင့်! ရွံစရာကြီးဗျာ။ အစ်ကိုက ရန်ကီးလား?"

"မဟုတ်ဘူး! ငါက အက်ဖ်လူမျိုး

"ငါကတော့ နဂါးပြည်ထောင်စုကပါ

...

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ချတ်ချန်နယ်ထဲက စာတွေက ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတယ်။

စုလီရဲ့ မျက်ဝန်းတွေတောင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို သူ တွေးမိလိုက်တယ်- "ဒီမြူခိုးကမ္ဘာရဲ့ အရှင်သခင်... ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုက... ငါတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေရဲ့ ဘာသာစကားအားလုံးကို ဘာသာပြန်ပေးနေတာပဲ..."

ဒါဟာ ကောင်းတဲ့အချက် ဖြစ်သလို၊ ဆိုးတဲ့အချက်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ အကယ်၍ ဘာသာပြန်စနစ်ကြောင့် လူမျိုးစုတွေကို ခွဲခြားလို့မရရင် လိမ်ညာလှည့်ဖြားမှုတွေ အချိန်တိုင်း ဖြစ်လာနိုင်တာကို စုလီ ကြိုတွေးမိလိုက်တယ်။

စုလီက ခေါင်းကို ခါလိုက်ပြီး ချတ်ချန်နယ်ကနေ ထွက်ကာ ကုန်သွယ်ရေးဗဟိုဌာနကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ ဒီနေရာမှာတော့ ဘာအရောင်းအဝယ် သတင်းအချက်အလက်မှ မရှိသေးဘူး။ သူက ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရောင်းဖို့အတွက် တင်ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

【ဝီ!】

【ကုန်သွယ်ရေးဗဟိုဌာနတွင် ပစ္စည်းတစ်ခု တင်တိုင်း မြူခိုးအမှတ် ၁ မှတ် ပေးဆောင်ရမည်!】

【သင့်တွင် မြူခိုးအမှတ် ၀ ရှိနေပါသည်။ ပစ္စည်းတင်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသုံးမပြုနိုင်ပါ!】

"ရှင်သန်နေထိုင်ရင်းနဲ့ မြူခိုးအမှတ်တွေ ရဖို့ကိုလည်း ငါ ဂရုစိုက်ရဦးမှာပဲ

စုလီ နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တစ်ခုကို ရရှိသွားပြန်ပြီ။ အခုဆိုရင် သူဟာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အရေအတွက်၊ လူမျိုးစုများ၊ သက်တမ်းများ၊ ပါရမီနှင့် ပစ္စည်းအဆင့်များ၊ ကုန်သွယ်ရေး စည်းကမ်းချက်များနှင့် ချတ်ချန်နယ်၏ အလိုအလျောက် ဘာသာပြန်စနစ်ဆိုတဲ့ အဓိက သတင်းအချက်အလက် ၆ ခုကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။

"နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ ငါ့ရဲ့ ပါရမီက ဘာတွေ တကယ်လုပ်နိုင်လဲဆိုတာ စမ်းသပ်ရမယ်

ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ပဲ၊ စုလီက တံခါးဘေးက ကျောက်ခေတ်သုံး ပုဆိန်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်တယ်။

【ဟောင်းနွမ်းနေသော ကျောက်ခေတ်သုံး ပုဆိန်- သာမန်အရည်အသွေး၊ ၁၀ ကြိမ်သာ အသုံးပြုရန် ကျန်တော့သည်။】

"အဆင့်မြှင့်တင်စမ်း!"

ဝီ! ပုဆိန်ပေါ်မှာ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားတယ်။

【ဟောင်းနွမ်းနေသော ကျောက်ခေတ်သုံး ပုဆိန်- သာမန်အရည်အသွေး၊ ၁၀ ကြိမ်သာ အသုံးပြုရန် ကျန်တော့သည်။ ယာယီအားဖြည့်ခြင်း- အသုံးပြုနိုင်သည့်အကြိမ်ရေ ၅ ကြိမ် ထပ်တိုးသည်၊ ကြာမြင့်ချိန် မိနစ် ၃၀။】

"ဟင်... အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိတာလား?"

ဒီစွမ်းရည်က ဒီလောက်အထိ အားနည်းလိမ့်မယ်လို့ စုလီ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သူ တံခါးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး- "မဟုတ်သေးဘူး! ငါ့မှာ တစ်နေ့ကို ၁၀ ကြိမ်ပဲ သုံးခွင့်ရှိတာ။ အလဟဿ မဖြစ်အောင် သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှ သုံးရမယ်!"

သူ့ဘာသာ ရေရွတ်ရင်းနဲ့ ရုတ်တရက် အတွေးသစ်တစ်ခု ရလာတယ်- "ငါ့ရဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ပါရမီကိုယ်တိုင်ကို ငါ အဆင့်မြှင့်လိုက်ရင်ကော?"

တွေးပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ လက်တွေ့လုပ်လိုက်တယ်။

ဝီ! သူ့ရဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ပါရမီဟာ အဖြူရောင် သာမန်အဆင့်ကနေ အစိမ်းရောင် အဆင့်မြင့် ပါရမီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ယာယီအားဖြည့်ချိန်က ၁၀ မိနစ် ဖြစ်သွားပြီး တစ်နေ့တာ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အကြိမ်ရေကိုလည်း ၁၀ ကြိမ် ထပ်တိုးပေးလိုက်တယ်။

"ဟိုး... တကယ်ကြီး အားဖြည့်လို့ ရတာပဲ! ငါသာ အမြင့်ဆုံး အရည်အသွေးအထိ အဆင့်မြှင့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ?"

သူဟာ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ပါရမီကို ၅ ကြိမ် ဆက်တိုက် ထပ်သုံးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့၊ သူ့ရဲ့ ပါရမီဟာ ‘အနီရောင် နတ်ဘုရား’ အဆင့်အထိ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားတော့တယ်။

【ဝီ!】

【အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း- အနီရောင် နတ်ဘုရားအဆင့် ပါရမီ၊ အရာအားလုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သည်။】

"အချိန်ကန့်သတ်ချက်နဲ့ အကြိမ်ရေ ကန့်သတ်ချက်တွေလဲ ပျောက်သွားပြီ!"

စုလီ တစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ မျက်လုံးတွေ ပြူးသွားတယ်။ ဒါဟာ စနစ်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို အဆုံးစွန်ထိ အသုံးချလိုက်တာပဲ။ အခုဆိုရင် သူဟာ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေမယ့် ထိပ်တန်း ပါရမီတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်သွားပြီ ဖြစ်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ၊

【ဝီ!】

【အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စုလီ သည် အနီရောင် နတ်ဘုရားအဆင့် ပါရမီကို အောင်မြင်စွာ နှိုးဆွနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်၊ သူသည် မြူခိုးကမ္ဘာတွင် နတ်ဘုရားအဆင့် ပါရမီကို ပထမဆုံး နှိုးထနိုင်သူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ!】

【ဆုလာဘ်- အစိမ်းရောင် အဆင့်မြင့် အရည်အသွေးရှိ အရင်းအမြစ်သေတ္တာ ၁ လုံး၊ မြူခိုးအမှတ် ၁၀၀!】

"ကောင်းပြီ!" စုလီ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့တယ်။ သူ့ရှေ့မှာ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတွေ ထွက်နေတဲ့ ရတနာသေတ္တာတစ်လုံး ပေါ်လာတယ်။

သူ ချတ်ချန်နယ်ထဲ ဝင်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ဆုရသတင်းဟာ အပေါ်ဆုံးမှာ အနီရောင် စာတန်းကြီးနဲ့ ဖော်ပြထားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲဒီအောက်မှာတော့ "နတ်ဘုရား စုလီကို ဦးညွှတ်ပါတယ်" ဆိုတဲ့ စာသားတွေနဲ့ပြည့် နက်နေပါတော့တယ်

စုလီကတော့ ဘာစာမှ ပြန်မရေးတော့ဘဲ သူ့ကိုယ်သူပဲအရင် အားဖြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

ဝီ!

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ အရိုးတွေ နေရာတကျ ဖြစ်သွားတဲ့အသံနဲ့အတူ သူ့ရဲ့ အာရုံငါးပါးဟာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ထက်မြက်လာခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ အရပ်ဟာ ၁.၈ မီတာအထိ မြင့်တက်လာပြီး ပိန်လှီတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာလည်း သန်မာထွားကြိုင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့တယ်။

အခုဆိုရင် သူ့ကို သိတဲ့ လူတစ် ယောက် သူရှေ့မှာလာ ရပ်နေရင်တောင်ဘယ်သူကမှ သူ့ကို စုလီ ဆိုတာ မှတ်မိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊