အခန်း ၄၆ : ထက်မြက်သော အသွား

"Bits သုံးသိန်း?"

လင်းချီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ ခက်ထန်သွားသည်။

သူ့အတွက် ယခုအချိန်တွင် Bits သုံးသိန်းမှာ များလွန်းသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း နည်းသည်ဟုလည်း မပြောနိုင်ပေ။ လက်ရှိတွင် သူ့၌ မိကျောင်းသွားရှိသော ကြံ့သား တစ်တန်ခန့် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အကုန်ရောင်းလိုက်လျှင် Bits ခြောက်သိန်းလောက် အလွယ်တကူ ရနိုင်သော်လည်း တစ်တန်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်ရောင်းခြင်းက ဖော့စဖရပ်စ်မီး (Phosphorus Fire) ဂိုဏ်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရနိုင်ချေ အလွန်များသည်။

အသားပမာဏမှာ အလွန်အမင်း များပြားလှသဖြင့် တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းက ဤမျှလောက် ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ငါပြောသားပဲ၊ သူ မရှိတော့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါလို့" မျက်လုံးသုံးလုံးပါသော လူငယ်က ကိုယ်ချင်းစာနာစွာ ပြောသည် - "လိုချီက တကယ်ပဲ လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ဘက်က ဂိုဏ်းစတားတွေရဲ့ ပဋိပက္ခကြားထဲမှာ ငါတို့လို သာမန်လူတွေ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး"

ချန်းကျင်းလက်နက်ဆိုင်အတွက် Bits သုံးသိန်းမှာ သေးငယ်သော ပမာဏဖြစ်သော်လည်း ချေစင်းလိုက်မြို့နေ လူတန်းစားများအတွက်မူ ကောင်းကင်ဘုံက ကြယ်ကို လှမ်းယူရသကဲ့သို့ပင်။

"ဂိုဏ်းစတားတွေ ဟုတ်လား?" လင်းချီ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်မှာ ပို၍ တည်ကြည်ပြတ်သားလာသည် - "သာမန်လူတွေ မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ငါလည်း သာမန်လူ မလုပ်တော့ဘူး"

Black Obsidian သိုင်းသင်တန်းကျောင်းကို လူသိသွားစေရမည် ဆိုလျှင်ပင် ထားလိုက်ပါတော့။

သူသည် လိုချီကို ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤသိုင်းလောကတွင် သူ၏ ပထမဆုံးသော သေဖော်ရှင်ဖက် သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်။ ငွေကြေးအတွက်မူ သူကတော့ လုံးဝ ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ ဖြူလွင်တဲ့ အမွေးအတောင် (White Feather) ဂိုဏ်းက ဤဆောင်းရာသီတွင် သူ့ကို လာစိန်ခေါ်မည်ဆိုလျှင်လည်း သူက မကြောက်ပေ။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် White Feather ဂိုဏ်းနှင့် သူမှာ ကံပါလာသကဲ့သို့ပင်။ တစ်ခါတည်းနှင့် Bits သုံးသိန်း တောင်းနေသည်မှာ သူတို့ကို မျက်စိစပါးမွှေးစူးစေရန် ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယခုအခါ သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ လမ်းတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

တိုက်ရိုက်စစ်ခင်းရန်သာ!

သူ့ဘက်တွင် 'စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေး' ဟု ခေါ်သည့် ကစားသမားများ ရှိနေပါလျက်နှင့် အပြင်ဘက်က သာမန်ဂိုဏ်းတစ်ခုကို မချေမှုန်းနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဟု သူ ယုံကြည်သည်။

"မင်း ငါ့ကို တစ်ခုလောက် ကူညီပေးနိုင်မလား?"

"ဘာကူညီရမလဲ?"

"မင်း အခြေအနေကို သိနေမှတော့ White Feather ဂိုဏ်းနဲ့ ဆက်သွယ်လို့ ရမှာပဲ။ နောက်သုံးရက်နေရင် လူနဲ့ငွေကို တိုက်ရိုက်လဲမယ်လို့ သူတို့ကို ပြောပေးပါ။ လူကို တစ်ခုခုဖြစ်စေခဲ့ရင် ငွေကိုလည်း ရဖို့ မမျှော်လင့်နဲ့လို့ ပြောလိုက်!"

"မင်း တကယ်ပဲ သုံးသိန်း စုနိုင်လို့လား?" မျက်လုံးသုံးလုံးပါသော လူငယ် ခရို (Kro) မှာ အဝတ်အစားများတွင် ဖာရာများပါသော လင်းချီကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ လင်းချီက ဤမျှသော ငွေပမာဏကို မည်သို့ရှာမည်နည်း။

"သတင်းပဲ ပို့ပေးပါ၊ မလုပ်ချင်ရင်လည်း White Feather ဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်သွယ်ရန်ကို ပေး၊ ငါ့ဘာသာ ပြောလိုက်မယ်" လင်းချီက ရှင်းမပြတော့ဘဲ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကြီးဘေးတွင် ကြောင်စီစီရပ်နေသော Outer Gunman နှင့် One Shot Overlord တို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည် - "မြန်မြန် သယ်ကြစမ်း!"

"ဟုတ်ကဲ့!" ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အသိဝင်လာကြသည်။

သတင်းကြီးပဲ! တကယ့်ကို သတင်းကြီးပဲ!

"ဒီတစ်ခါ လိုက်လာတာ တကယ် မှန်သွားတယ်" Outer Gunman က သတ္တုရိုင်းများ သယ်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည် - "ဒီလို သတင်းမျိုး ကြားရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒါ White Feather ဂိုဏ်းနဲ့ စစ်ခင်းဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ မဟုတ်လား?"

"အတိအကျပဲ၊ ငါတို့ ခန့်မှန်းထားသလိုပဲ။ နောက်တစ်ဆင့်က ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ ဇာတ်လမ်းထဲက တိုက်ပွဲအခန်းကဏ္ဍပဲ!" One Shot Overlord ကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည် - "ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ ပါဝင်ခွင့်ရမလား မသိဘူး"

"ပါဝင်ခွင့် ရှိမရှိတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါ အစ်ကိုဖန်တို့ သွားတုန်းက ကြံ့ခိုင်မှု အဆင့်အတန်းတစ်ခု လိုခဲ့တာပဲ။ ဒါကြောင့် ရှေ့လာမယ့် တိုက်ပွဲမှာလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပဲ" Outer Gunman က ခန့်မှန်းလိုက်သည် - "ဒီတာဝန် ပြီးတာနဲ့ ငါတို့ အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို အတင်းလေ့ကျင့်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အရည်အချင်းကို အမြန်မြှင့်ရမယ်"

"ဒါဆိုရင် ငါလည်း တိုက်ပွဲမစမချင်း ဂိမ်းထဲက ထွက်မှာမဟုတ်ဘူး၊ အသက်ရှူကျင့်စဉ်ပဲ ထိုင်လေ့ကျင့်နေတော့မယ်" One Shot Overlord က သွားကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ခရိုသည်လည်း လင်းချီအား အဆက်အသွယ် လိပ်စာကတ်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"ငါ့နာမည်က ခရိုပါ။ ဒါ ငါ့ရဲ့ အဆက်အသွယ်ပါ။ လိုချီအတွက် မင်းလို သူငယ်ချင်းမျိုး ရှိတာ သူ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။ ငါ White Feather ဂိုဏ်းကို ဆက်သွယ်ပေးပါ့မယ်"

တစ်နာရီမပြည့်မီမှာပင် လင်းချီသည် သတ္တုရိုင်းများ ပို့ဆောင်ပြီး Bits ၆၀၀ ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် လူအယောက် ၂၀ အတွက် ရိက္ခာနှင့် ပေါက်ပြား ၂၀ ကို Bits ၂၀၀၀ ပေး၍ ဝယ်ယူလိုက်ရာ သူ့တွင် Bits တစ်ထောင်ခန့်သာ ကျန်တော့သည်။

"သုံးရက်တောင် မကျန်တော့ဘူး၊ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ သင်တန်းကျောင်းရဲ့ အင်အားကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်ရမယ်"

သင်တန်းကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် လင်းချီ ပထမဆုံးလုပ်သည့် အလုပ်မှာ ကစားသမား အသစ် ၂၀ ဦးကို ဂိမ်းထဲသို့ ခေါ်ယူလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုခဏ၌ 'Descent of High Martial' ၏ တရားဝင် ဝဘ်ဆိုဒ်မှာ ပေါက်ကွဲမတတ် စည်ကားသွားသည်။

"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ? ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဝင်ခွင့်တွေ အများကြီး ပေးလိုက်တာလဲ?"

"တစ်ခါတည်း ၂၀ ယောက်တောင်လား? ဂိမ်းကုမ္ပဏီက သဘောကောင်းနေတာလား?"

"လူပေါင်း တစ်သိန်းနီးပါးက ဒီ ၂၀ နေရာအတွက် လုနေရတာလား? VIP စနစ်လေး ဘာလေး မရှိဘူးလားဗျာ၊ ပိုက်ဆံပေးပြီး ဝင်ချင်လို့ပါ"

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်က တွင်းတူးတဲ့နေရာမှာ ၃၀ နှစ်ကျော် အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ပညာရှင်ပါ။ ကျွန်တော့်ကို ပေးဝင်ပါ၊ မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး တူးပေးပါ့မယ်၊ အမှတ်လည်း မယူပါဘူး!"

ကြိုတင်မှာယူထားသော ကစားသမားများ ရူးသွပ်နေကြစဉ်၊ လင်းချီသည် လော့ဝူဆန်းနှင့် အလုပ်သင်အဆင့် (Apprentice) နီးပါးရှိသော ကစားသမား ၆ ဦးကို ခေါ်ကာ ဖော့စဖရပ်စ်မီး အရောင်းအဝယ်စျေးသို့ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ရှားလင် (Xia Ling) သည် ယူနီဖောင်းဝတ်ထားပြီး သေတ္တာကြီးတစ်လုံး သယ်လာသော ကစားသမား ၆ ဦးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်းချီအား မကြုံစဖူး နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မစ္စတာလင်း... ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါ မစ္စရှားနဲ့ အရောင်းအဝယ်လုပ်ရတာ အဆင်ပြေလို့ အခု အခွင့်အရေးကောင်း ရှိတာနဲ့ ချက်ချင်း သတိရလိုက်တာပါ" လင်းချီကလည်း တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဤတစ်ခါတွင် White Feather ဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူသည် မိကျောင်းသွားရှိသော ကြံ့သားအားလုံးကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရောင်းချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကစားသမားများကိုပါ ခေါ်လာခြင်းမှာ သူ့နောက်ကွယ်တွင် အင်အားစုတစ်ခု ရှိနေကြောင်း ပြသရန်ဖြစ်သည်။

ရှားလင်ကတော့ လင်းချီနောက်ကွယ်မှာ အင်အားကြီးဂိုဏ်းတစ်ခု ရှိနေမည်ဟုသာ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါလိုပဲ အရောင်းအဝယ် လုပ်မှာလား?" ရှားလင်က ဝမ်းသာအားရ မေးသည်။

"ဟုတ်ကဲ့" လင်းချီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှားလင်က လင်းချီကို အရောင်းအဝယ်ခန်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူမ၏ လက်ခုပ်တီးသံနှင့်အတူ သံချပ်ကာဝတ် ဘီလူးလူသား ရဲမက်နှစ်ဦးမှာ အခန်းတံခါးဝတွင် အသင့် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

"ဒီတစ်ခါ ဘယ်လောက်လောက် ရောင်းမှာလဲ မစ္စတာလင်း?" ရှားလင်က ပြုံးလျက် မေးသည်။

"၁၂၈၂.၆ ကီလိုဂရမ်" လင်းချီက အလေးချိန်ကို အတိအကျ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်တောင် များတာလား?" ရှားလင်၏ ချောမောသော မျက်နှာတွင် အံ့ဩရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

"မစ္စရှားအနေနဲ့ ဒါကို လက်ခံနိုင်ပါ့မလား?" လင်းချီက နောက်ပြောင်သလို မေးလိုက်သည် - "မနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ တခြားတစ်ယောက်နဲ့ ပြောရမှာပေါ့"

"ပမာဏ များပေမဲ့ ကျွန်မအတွက် ပြဿနာ မရှိပါဘူး" ရှားလင်က အမြီးကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ပြုံးလိုက်သည် - "မစ္စတာလင်းက တစ်ခါတည်း အများကြီး ရောင်းတာဆိုတော့ စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်။ တစ်ကီလိုကို ၆၇၀ Bits နှုန်းနဲ့ စုစုပေါင်း ၈၅၉,၃၄၂ Bits ရပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ အများကြီးမို့လို့ စုစုပေါင်း ၈၆၀,၀၀၀ Bits ပေးပါ့မယ်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား?"

"ကောင်းပါပြီ! မစ္စရှားက တကယ့်ကို ပြတ်သားတာပဲ!" လင်းချီက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆက်ပြောသည် - "နောက်ပြီးတော့ ကျွန်တော် အချက်ပြ နှောင့်ယှက်စနစ် (Signal Jammer) တစ်ခုလောက် ဝယ်ချင်တယ်။ အဟောင်းဆိုရင်လည်း ရပါတယ်"

White Feather ဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူတို့ထံမှ အကူအညီများ မခေါ်နိုင်ရန် ဤစက်မှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်။

"အဲ့ဒါက လွယ်ပါတယ်။ ဘယ်လောက်အကွာအဝေးအထိ နှောင့်ယှက်ချင်တာလဲ?" ရှားလင်က မအံ့ဩဘဲ မေးသည် - "တစ်ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးဆိုရင် နှစ်သိန်း (၂၀၀,၀၀၀)၊ သုံးကီလိုမီတာဆိုရင် ငါးသိန်း (၅၀၀,၀၀၀)၊ ဆယ်ကီလိုမီတာဆိုရင်တော့ လေးသန်း (၄,၀၀၀,၀၀၀) ကျပါမယ်။ ဈေးကတော့ လျှော့လို့ မရပါဘူး"