အခန်း ၃ : နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အစပြုခြင်း

"ငါ့ကို လာမြှောက်ပင့်မနေနဲ့။ မင်းအတွက် တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ လျှော့မပေးနိုင်ဘူး။" လူအို (Luo Qi) က လင်းချီကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး သူမ၏ စက်မှုလက်တုလက်မောင်းကို မြှောက်ကာ သိုင်းသင်တန်းကျောင်း အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ထားသည့် ကားအိုကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ကုန်ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံး အဲ့ဒီမှာ တင်ထားပြီးပြီ။ မင်းအတွက် အလွိုင်းဂေါ်ပြား (Alloy Shovel) ဆယ်ခု၊ မြားကိုးစင်းပါတဲ့ ပေါင်းစပ်လေး (Composite Longbow) သုံးလက် ထည့်ပေးထားတယ်။ ဒီလက်နက်တွေက A5 အဆင့် အလွိုင်းနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းတွေပဲ။ သိုင်းပညာရှင်လောင်း ဖြစ်လာမယ့် သူဌေးသားလေးတွေတောင် ရံဖန်ရံခါ သုံးတတ်တဲ့ အမျိုးအစားမျိုးပေါ့။ အားလုံးပေါင်း ဘစ် (Bits) ၁၅,၀၀၀ ကျသင့်မယ်။ အရစ်ကျပေးမလား ဒါမှမဟုတ် အပြတ်ပဲ ရှင်းမလား?"

"ဘစ် ၁၅,၀၀၀ တည်းလား? တန်လှချည်လား။ မြို့ထဲမှာ အိမ်လခတွေ မကြာခင် တက်တော့မယ်လို့ ငါကြားထားတယ်?" လင်းချီက လူအိုကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ မင်းညီမက အခုမှ အထက်တန်းကျောင်း စတက်တာ မဟုတ်လား? အရှိန်မြှင့်သင်တန်းတွေ တက်ရမယ့်အချိန်လေ။ ငါ့ကို ဒီလောက်ဈေးသက်သက်သာသာနဲ့ ရောင်းပေးတော့ မင်း ဒီလ အတော်လေး အဝင်နည်းသွားမှာပေါ့။ မင်းဆီမှာ အော်ဒါကြီးကြီးမားမားတစ်ခုခု ရထားလို့လား?"

လက်နက်တစ်ခုပြုလုပ်ရန် အချိန်အတော်ကြာတတ်သည်။ လက်နက်ဆိုင်ဝန်ထမ်းတစ်ဦးအနေဖြင့် လူအိုသည် တစ်လလျှင် ငါးခု သို့မဟုတ် ခြောက်ခုခန့်သာ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး လက်ခသက်သက်ကိုသာ ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။ A5 အဆင့် အလွိုင်း၏ ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်မြင့်မားရာ A5 လက်နက်သုံးလက်ကို ဘစ် ၁၅,၀၀၀ နှင့် ရောင်းခြင်းမှာ အရင်းဈေးနီးပါးပင် ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့်သိုင်းလောကတွင် ငွေရှာရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး အသုံးစရိတ်မှာလည်း အမြဲလိုလို မလောက်ငပေ။ အလုပ်ကောင်းကောင်းရရန် များသောအားဖြင့် သိုင်းပညာအလုပ်သင်အဆင့် ရှိရန်လိုအပ်ပြီး၊ တရားဝင်မှတ်ပုံတင်ရှိသည့် သာမန်လူတစ်ဦးသည် တစ်လလျှင် ဘစ် ၂,၀၀၀ ခန့်သာ ရရှိသည်။

လူအိုမှာ စက်မှုကျွမ်းကျင်သူ (Mechanician) ဖြစ်သဖြင့် အခြေအနေ အနည်းငယ် ပိုကောင်းသော်လည်း အကန့်အသတ်ရှိနေဆဲပင်။ ငါးရာ၊ ခြောက်ရာခန့် ပိုရလျှင်ပင် အတော်ဟုတ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဆင်ခြေဖုံးတွင် နေထိုင်သဖြင့် လစဉ်အိမ်လခမှာ လူအို၏ ဝင်ငွေတစ်ဝက်ခန့် ရှိနေပြီး လက်နက်သုံးလက်ပြုလုပ်သည့် ကုန်ကျစရိတ်မှာ လခတစ်ဝက်နှင့် ညီမျှနေသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် အထက်တန်းကျောင်းတက်ရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာလည်း မနည်းလှပေ။ တစ်နှစ်ဝက် ကျောင်းလခတင် ဘစ် ၆,၀၀၀ ရှိပြီး သွေးနှင့်အသက်ရှူခြင်း (Qi and Blood) လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သည့် အာဟာရစရိတ်များနှင့်ဆိုလျှင် သာမန်လူတစ်ဦးအဖို့ မတတ်နိုင်လောက်သော ပမာဏဖြစ်သည်။

"အခုတလော ငါတို့ရပ်ကွက်မှာ အိမ်လခတွေ တကယ်ပဲ နည်းနည်းတက်နေတယ်။ ငါတို့တင် မဟုတ်ဘူး၊ လူမျိုးနွယ်စုအားလုံး အတူတူပဲ။ အကြေးခွံတစ်ဝက်နွယ်ဝင်တွေ (Half-Scale Race) ထဲကနေ ပါရမီရှင်သိုင်းပညာရှင် အတော်များများ ပေါ်ထွက်လာလို့ Chasing Light မြို့တော်မှာ သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက သိသိသာသာ မြင့်တက်လာတယ်။ အကြေးခွံတစ်ဝက်နွယ်ဝင်တွေအတွက် အိမ်လခ လျှော့ပေးလိုက်တော့ တခြားလူမျိုးတွေအတွက်ကတော့ အိမ်လခ တက်ရတော့တာပေါ့။" လူအိုက သိုင်းပညာရှင်များအကြောင်း ပြောသည့်အခါ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မနာလိုမှုများ ရိပ်ယောင်နေသည်။

သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ အသက် ၂၅ နှစ်မတိုင်မီ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲသည်။ သူတို့၏ လူသားမျိုးနွယ်ထဲတွင် ပါရမီရှင်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မပေါ်ထွက်လာသည်မှာ အနှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါး ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ခေတ္တမျှ သက်ပြင်းချပြီးနောက် လူအိုက လင်းချီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် - "ငါ့အခြေအနေအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါက စက်မှုကျွမ်းကျင်သူပဲ၊ မင်းဆီက ငွေကို မျှော်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ အရစ်ကျ ဘယ်လောက် ပေးမလို့လဲ? ၁၀ နှစ် အရစ်ကျအစီအစဉ်ကို ငါအကြံပြုချင်တယ်။ အတိုးနှုန်း ပိုများပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ မင်း လစဉ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"

"မရှိပါဘူး၊ အပြတ်ပဲ ရှင်းမယ်။" လင်းချီက သူ၏ အဝတ်ကြားထဲမှ တစ်ထောင်တန် အဖြူရောင် ငွေစက္ကူ ၁၈ ရွက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ အဲ့ဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်တာလား။" လူအိုက သူမလက်ထဲမှ ငွေစက္ကူများကို ကြည့်ကာ လင်းချီကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘယ်ဂိုဏ်းလဲ? ဘယ်လောက်တောင် ချေးလိုက်တာလဲ?"

"ဆင်ခြေဖုံး ဂိုဒေါင်ဘက်က Gorilla Gang (လူဝံဂိုဏ်း) ဆီကပါ။" လင်းချီသည် လူအိုကို ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားပေ။ "သုံးသောင်းချေးတယ်၊ နှစ်လအတွင်း ခြောက်သောင်း ပြန်ဆပ်ရမယ်။"

ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ပထမဆုံးနေ့တွင် လင်းချီသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မည်သို့ဖြစ်လာရမည်ကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ သို့သော် မြို့ထဲသို့သွားစဉ် တံတားအောက်၌ သိုင်းလေ့ကျင့်နေသည့် အထက်တန်းကျောင်းသားနှစ်ဦးကြောင့် တံတားပြိုကျခဲ့ရာ၊ သူအပါအဝင် လမ်းသွားလမ်းလာများစွာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့ကြသည်။

လူအိုသည်လည်း ထိုအချိန်တွင် တံတားပေါ်၌ ရှိနေခဲ့သည်။ တံတားမပြိုမီ သူက လူအိုကို တွန်းထုတ်လိုက်သဖြင့် သူမမှာ တံတားပေါ်မှ ပြုတ်မကျခဲ့ပေ။ ကျေးဇူးတင်သောအားဖြင့် လူအိုသည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေသော သူ့ကို ဆေးရုံသို့ ခေါ်သွားပေးခဲ့သည်။

မှတ်ပုံတင်မဲ့ လေလွင့်သူတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် မြို့တော်အာဏာပိုင်များက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သလို မည်သည့် နစ်နာကြေးမှလည်း မပေးခဲ့ပေ။ ငွေမရှိသဖြင့် လူအိုက ဘစ် ၂,၀၀၀ စိုက်ထုတ်ပေးခဲ့ရသလို၊ သူ ငတ်မသေရန်လည်း အပို ဘစ် ၁,၀၀၀ ခန့် ကူညီခဲ့သေးသည်။ ဆေးရုံက ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးခဲ့သော်လည်း ဆေးရုံသို့ ဘစ် ၁၀,၀၀၀ အကြွေးတင်ခဲ့ကာ အတိုးမဲ့ လေးလ အရစ်ကျဖြင့် တစ်လလျှင် ၂,၅၀၀ ဆပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

Chasing Light မြို့တော်တွင် နေထိုင်သော မှတ်ပုံတင်မဲ့ လေလွင့်သူတစ်ဦးအတွက် တစ်လလျှင် ဘစ် ၂,၅၀၀ ဆပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ လေလွင့်သူများသည် တရားမဝင် အလုပ်ကြမ်းများကိုသာ လုပ်ရပြီး တစ်နေ့တာ အစားအသောက်စရိတ်မှာပင် ငါးဘစ်ထက် မပိုပေ။ ဘစ် ၂,၅၀၀ ရှာရန်မှာ ဝေးလွန်းလှသည်။

သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ချင်သည့်ကိစ္စတွင်လည်း မြို့ပြစာကြည့်တိုက်ရှိ အခြေခံကျင့်စဉ်တစ်ခုမှာပင် ဘစ်ထောင်ချီ တန်ဖိုးရှိသည်။ ကျွမ်းကျင်သူ၏ လမ်းညွှန်မှုမပါဘဲ ကိုယ့်ဘာသာလေ့ကျင့်လျှင်လည်း အရာမထင်နိုင်သည့်အပြင်၊ လမ်းညွှန်ခမှာ ကျင့်စဉ်တန်ဖိုးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေသဖြင့် မှတ်ပုံတင်မဲ့သူတစ်ဦးအဖို့ လုံးဝ မတတ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

"မင်း အများကြီး ချေးထားတာပဲ။ အဲ့ဒီလို အလုပ်မျိုး လုပ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်?"

"ဟုတ်တယ်၊ စဉ်းစားနေတာ။"

"မင်း ရူးနေတာလား! မင်းရဲ့ အသက်နဲ့ လောင်းကစား လုပ်နေတာပဲ!"

"ငွေရှာဖို့ဆိုရင် တစ်ခုခုနဲ့တော့ လောင်းကစား လုပ်ရမှာပဲ။ ငါကတော့ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်တာ အခွင့်အရေးရှိတယ်လို့ ထင်တယ်။"

အဆင့်မြင့်သိုင်းလောကသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ရက်များအတွင်း လင်းချီသည် မှတ်ပုံတင်မဲ့ လေလွင့်သူတစ်ဦးအဖြစ် ရှင်သန်ရန် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း နားလည်ခဲ့သည်။ Chasing Light မြို့တော်တွင် ချမ်းသာရန် လမ်းနှစ်သွယ်သာ ရှိသည်။ တစ်ခုမှာ ကုမ္ပဏီကြီးများ၏ စမ်းသပ်ခံလူသားအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ကိုင်ခြင်းပင်။

စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက်ပင် တောရိုင်းမြေများသည် အန္တရာယ်များလှသည်။ သို့သော် မြို့ပြများတွင် နေရာကျဉ်းမြောင်းပြီး လူဦးရေ ထူထပ်လွန်းသဖြင့် အစားအသောက်မှာ မည်သည့်အခါမျှ မလုံလောက်ပေ။ အထူးသဖြင့် သွေးအားကောင်းစေသည့် အစားအစာများမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။

သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်ရန် ကြိုးစားနေသော သာမန်လူများသည် သွေးနှင့်အသက်ရှူခြင်း (Qi and Blood) လေ့ကျင့်ရာတွင် စွမ်းအင်အမြောက်အမြား အသုံးပြုရသဖြင့် သာမန်အစားအစာများက လုံလောက်မှု မရှိပေ။ ကံကောင်းသည်မှာ အဆင့်မြင့်နည်းပညာများကြောင့် 'သွေးအနှစ်သာရ ဆန်' (Blood Essence Rice) ဟု ခေါ်သည့် အထူးအပင်များကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။