အခန်း ၂၉ : အမင်္ဂလာ အထူးဖြစ်ရပ်ဆိုး

Grizzly မိုင်းတွင်း၊ နေဝင်ဆည်းဆာရိပ်က တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာနေသည်။

မိုင်းတွင်းဂူဝရှေ့တွင် ရပ်ထားသော လျှပ်စစ်သုံးဘီးဆိုင်ကယ်၏ နောက်ခန်းထဲ၌ အရွယ်အစားမျိုးစုံရှိသော သတ္တုရိုင်းများအပြင်၊ လူတစ်ဖက်စာမက ကြီးမားသော သစ်လုံးအကြမ်း ၈ လုံးကိုလည်း အပြည့်အသိပ် တင်ထားသည်။ ထရပ်ကားအသေးစားတစ်စီး အရွယ်အစားရှိသော သုံးဘီးဆိုင်ကယ်မှာ လုံးဝ ပြည့်လျှံနေတော့သည်။

"ဒီသုံးဘီးဆိုင်ကယ်က ဘာလို့ ဒီလောက်ဈေးကြီးလဲဆိုတာ နားလည်သွားပြီ၊ ပေးရတဲ့ဈေးနဲ့ တကယ်တန်တာပဲ။"

လင်းချီသည် ဆိုင်ကယ်ပေါ်ရှိ သတ္တုရိုင်းများနှင့် သစ်လုံးများကို ကြည့်ကာ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း တစ်စီးလောက် ဘယ်တော့ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မလဲဟု တွေးရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဆိုင်ကယ်ပေါ်ရှိ သတ္တုရိုင်းများသည် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့်ပင် ၂ တန်ခန့် လေးလိမ့်မည်။ တစ်ခေါက်တင်ရုံနှင့်တင် 'ဘစ်' ၆၀၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိသည်။ ထို့အပြင် သစ်လုံး ၈ လုံးလည်း ပါသေးသည်။ အကယ်၍ ဂါအိုဝူ (Gao Wu) ကမ္ဘာမှ သာမန်လူများကိုသာ သယ်ခိုင်းမည်ဆိုလျှင် ဘယ်နှစ်ခေါက် ပြန်သယ်ရမည်မှန်း မသိသော်လည်း၊ ယခုမူ ဤလျှပ်စစ်သုံးဘီးဆိုင်ကယ်တစ်စီးတည်းဖြင့် အလုပ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ပြောရလျှင် လေးခေါက်ခန့် အသွားအပြန် လုပ်ရုံနှင့် ဆိုင်ကယ်၏ တစ်လစာ ငှားရမ်းခကို ကျေရုံတင်မက၊ သစ်လုံး ၃၂ လုံးလည်း ပိုထွက်လာမည် ဖြစ်သည်။ ဤသစ်လုံးများဖြင့် သိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမကို အနည်းငယ် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်မှာ ဘာမှ မခဲယဉ်းတော့ပေ။

သိုင်းသင်တန်းကျောင်းအတွင်းရှိ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမမှာ သီးသန့်အခန်းကြီးတစ်ခန်းဖြစ်ပြီး စတုရန်းမီတာ ၂၀၀ နီးပါး ကျယ်ဝန်းကာ လက်ရှိတွင် ကစားသမားများ နားခိုအိပ်စက်ရာ နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကစားသမားအရေအတွက်မှာ ၁၀ ဦးအထိ ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး၊ ခန်းမအတွင်းရှိ ကြမ်းပြင်မှာလည်း နေရာအနှံ့ ကျင်းများတူးထားသဖြင့် အသုံးမပြုနိုင်သော နေရာများပြားလာရာ လက်ရှိတွင် ဤစတုရန်းမီတာ ၂၀၀ ပတ်လည် နေရာတွင် လူ ၉ ဦးသာ ဆံ့တော့သည်။ ကျန်တစ်ဦးမှာမူ သင်တန်းကျောင်း၏ ထောင့်ကျဉ်းလေးထဲတွင်သာ အိပ်စက်ရတော့သည်။

အကယ်၍ ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်ပါက ကစားသမားများကို ပိုမိုလက်ခံနိုင်ရုံသာမက၊ တည်းခိုခကိုလည်း ယခုထက် ပိုတောင်းနိုင်မည်ဖြစ်ရာ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပင် ဖြစ်သည်။

"ကဲ... သွားကြစို့။"

လင်းချီသည် ဆိုင်ကယ်ပေါ်တက်ခွကာ လော့ဝူရှန်းတို့ လေးယောက်ကို သစ်လုံးများပေါ်တွင် ထိုင်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"ဟာ... အခုပဲ ပြန်တော့မှာလား?" Twilight of the Gods က နှမြောတသဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဖန်ကျိန်းကလည်း ဝေးကွာကျန်ရစ်ခဲ့သော တောအုပ်ဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်း နောက်လှည့်ကြည့်နေကာ မခွာချင်မခွာရက် ဖြစ်နေသည်။

"ဘာလဲ? မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဒီမှာပဲ အိပ်ခဲ့ချင်လို့လား?" လော့ဝူရှန်းက တွန့်ဆုတ်နေသော ထိုနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသလို မေးလိုက်သည် - "ဒါမှမဟုတ် သစ်ခုတ်ရင်းနဲ့ သစ်ပင်တွေကို သံယောဇဉ် တွဲသွားကြတာလား?"

"ဘယ်ဟုတ်မှာလဲ... ဒီက မြင်ကွင်းလေးက လှလို့ပါ။" Twilight of the Gods က အမြန်ပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က အမြဲတမ်း မြေအောက်က မှောင်မှောင်မည်းမည်းထဲမှာပဲ နေနေရတာလေ။ အခုလို ကောင်းကင်ပြာပြာနဲ့ သစ်ပင်စိမ်းစိမ်းတွေကို မြင်ရတော့ စိတ်ထဲ တော်တော်လန်းဆန်းသွားတာ။" ဖန်ကျိန်းကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ကာ ရိုးရိုးသားသားပင် ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... နောက်တစ်ခေါက် လာတဲ့အခါကျရင် မင်းတို့ ကြိုက်သလောက် သစ်ခုတ်ကြပေါ့။" သစ်ခုတ်ရတာကို စွဲလမ်းနေပုံရသော ထိုနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ကျန်းချင်းဝေက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

သတ္တုရိုင်းသယ်သည့် တာဝန်မှာ အမှတ်ရှာရသည်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ ယခုတစ်ခေါက်တွင် သူမနှင့် ဝူရှန်းတို့သည် တစ်ခါတည်းနှင့် အမှတ် ၆၀ ရရှိခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ဆိုင်ကယ်ပေါ်သို့ သစ်လုံးများ တင်စရာမလိုလျှင် တစ်ခါတည်း အမှတ် ၂၀၀ ရရန်မှာ မခဲယဉ်းပေ။

"ဒါဆို နောက်တစ်ခါလာရင် သစ်ခုတ်တဲ့အလုပ်ကို ငါတို့ပဲ ပေးလုပ်နော်။"

"ဒီလို တစ်ခါတစ်လေ အပြင်ထွက်ပြီး ရှုခင်းကြည့်ရတာ တကယ်ကောင်းတယ်။ အမှတ်ရတာ နည်းနည်းနည်းပေမဲ့ စိတ်ပျော်ဖို့က အဓိကပဲလေ။"

ဖန်ကျိန်းနှင့် Twilight of the Gods တို့သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးပျော်သွားပြီး ဆိုင်ကယ်နောက်ခန်းထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မထိန်းချုပ်နိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"သူတို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ?"

သစ်ခုတ်ခြင်းမှာ ပင်ပန်းသော အလုပ်ဖြစ်သဖြင့် လင်းချီသည် ထိုနှစ်ယောက်ကို ထူးဆန်းသလို ကြည့်နေမိသည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် မည်သူမျှ မလုပ်ချင်ကြမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဆုလာဘ်ကိုပင် တိုးပေးရန် သူ စဉ်းစားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူတို့က ပျော်ပျော်ကြီး လုပ်ချင်နေကြသဖြင့် အလွန် ထူးဆန်းနေသည်။

လင်းချီသည် သူတို့၏ အချက်အလက်ပြကွက် (Data Panel) ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟိုက်!" သူတို့၏ အချက်အလက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းချီ အံ့သြလွန်းသဖြင့် အသက်ပင် မရှူနိုင်တော့ပေ။

ဖန်ကျိန်း - ကျောက်ဖြိုလက်သီး ပထမအဆင့် (သစ်တုံးဖြိုခြင်း)၊ အခြေခံအဆင့် (၅၄%)။

Twilight of the Gods - ကျောက်ဖြိုလက်သီး ပထမအဆင့် (သစ်တုံးဖြိုခြင်း)၊ အခြေခံအဆင့် (၃၃%)။

နေ့တစ်ဝက်အတွင်းမှာတင် သူတို့၏ ကျောက်ဖြိုလက်သီး ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ၁၅% ထက်မက တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဂိမ်းထဲတွင် Cheat (ခိုးနည်း) များ သုံးထားသည့်အလားပင်။ ကျွမ်းကျင်မှု မြင့်တက်လာလေလေ ပိုမိုလေ့ကျင့်ရခက်လေလေ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခု ဖန်ကျိန်း၏ ကျောက်ဖြိုလက်သီး ကျွမ်းကျင်မှုမှာ လင်းချီ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကိုပင် ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ငါတို့ နောက်တစ်ခေါက် ဘယ်တော့ ထပ်လာဦးမလဲ?" ဖန်ကျိန်းက မျှော်လင့်တကြီး မေးလိုက်သည်။

Grizzly မိုင်းတွင်းတွင် နေ့တစ်ဝက်အတွင်းမှာတင် ကျောက်ဖြိုလက်သီး ကျွမ်းကျင်မှု ၅၄% အထိ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ ၎င်းသည် လေ့ကျင့်ရေးအတွက် နတ်ဘုရားပေးသော နေရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သူသာ နေ့တိုင်းလာနိုင်လျှင် တစ်ပတ်ပင် မကြာဘဲ ကျောက်ဖြိုလက်သီး၏ ပထမအဆင့်ကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"နောက်ပိုင်း ငါတို့ ဒီကို နေ့တိုင်း လာကြမယ်။" လင်းချီက နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် ဖန်ကျိန်းကို ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။ Grizzly မိုင်းတွင်း ခရီးစဉ်မှ ငွေရှာနိုင်ခြင်း၊ သင်တန်းကျောင်း ပြုပြင်ရန် ပစ္စည်းရခြင်းနှင့် ကျောက်ဖြိုလက်သီး ကျွမ်းကျင်မှုကို မြှင့်တင်နိုင်ခြင်း စသည့် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့သဖြင့် နေ့တိုင်းမလာလျှင် အလွန်ပင် ဆုံးရှုံးပေလိမ့်မည်။

ဆိုင်ကယ်နောက်ခန်းရှိ ဖန်ကျိန်းနှင့် Twilight of the Gods တို့မှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပို၍ပင် ပြုံးပျော်သွားကြသည်။

"သူတို့ ဘာတွေ ဖုံးကွယ်ထားလို့လဲ?" ထိုနှစ်ယောက်၏ ပြုံးစိစိ မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ လော့ဝူရှန်းက တစ်ခုခုတော့ ထူးခြားနေပြီဟု ခံစားလိုက်မိသည်။

"ထားလိုက်ပါ... ငါတို့လည်း အမှတ်တွေ အများကြီး ရနေတာပဲ။" ကျန်းချင်းဝေက ပြုံးလျက် သူမ၏ အချက်အလက်ပြကွက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ခွန်အား - ၉၇.၈ ကီလိုဂရမ် (အလုပ်သင်အဆင့်စံနှုန်း - ၁၀၀ ကီလိုဂရမ်)

အမြန်နှုန်း - တစ်စက္ကန့်လျှင် ၁၀.၁ မီတာ (အလုပ်သင်အဆင့်စံနှုန်း - ၁၀ မီတာ)

သိုင်းပညာ - ကျားသစ်ရိပ်ခြေလှမ်း ပထမအဆင့်၊ အခြေခံအဆင့် (၄၃%)

မိုင်းတွင်းထဲတွင် ကျားသစ်ရိပ်ခြေလှမ်းကို သုံးရခြင်းက ကျွမ်းကျင်မှုကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ မြင့်တက်စေသည်ကို ကျန်းချင်းဝေ နားမလည်သော်လည်း၊ ထိုကဲ့သို့ အခွင့်အရေးရသည်ကိုတော့ သူမ ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။

...

ကောင်းကင်ယံမှာ မှောင်လာပြီး ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

လင်းချီသည် လျှပ်စစ်သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကြီးကို ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အဆောက်အအုံပျက်များကြားမှ သတိထား၍ မောင်းနှင်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ချေစင်းလိုက် မြို့အပြင်ဘက် တောရိုင်းဒေသသည် အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်။ မြို့နှင့်နီးသော နေရာများပင် ချွင်းချက်မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောရိုင်းဒေသတွင် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့်သာမက၊ အမျိုးမျိုးသော ရေဒီယိုသတ္တိကြွမှုများ၊ တရားမဝင် လေလွင့်နေသူများနှင့်လည်း တွေ့ဆုံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြို့အတွင်းတွင်မူ အချို့သော စည်းကမ်းများကို လိုက်နာကြသော်လည်း၊ မြို့ပြင်တွင်မူ စည်းကမ်းဟူသည် မရှိတော့ဘဲ ခွန်အားကြီးသူကသာ အရာရာကို ဆုံးဖြတ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် လင်းချီသည် အပြင်ထွက်ရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့်သာ ထွက်လာရဲခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ဟိုဘက်က အပျက်အစီးတွေကြားမှာ တစ်ခုခု ရှိနေသလိုပဲ။" ဖန်ကျိန်းက ပျက်စီးနေသော အိမ်အိုလေးတစ်လုံးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ အရေးတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ခုခု ဟုတ်လား?"

လင်းချီသည် ဖန်ကျိန်း ပြရာဘက်သို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ အိမ်အိုလေးဘေးတွင် တစ်ခုခု လဲလျောင်းနေသည်မှာ သေချာသော်လည်း မှောင်နေသဖြင့် ပုံရိပ်ဝါးဝါးကိုသာ မြင်ရသည်။ သတိမထားမိလျှင်တော့ လုံးဝ ကျော်သွားနိုင်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဟိုမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာ သေချာတယ်။ သွေးနံ့ သဲ့သဲ့ကိုလည်း ငါ ရနေတယ်" လော့ဝူရှန်းကလည်း ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ဒါ အထူးဖြစ်ရပ် (Special Scenario) လား?" Twilight of the Gods က စူးစမ်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

Twilight of the Gods ပြောလိုက်သောအခါ လင်းချီက သူ့ကို စိတ်ထဲမှ မျက်စောင်းထိုးလိုက်မိသည်။

ဘာအထူးဖြစ်ရပ်လဲ!

ဒါက ပြဿနာပဲ၊ ပြဿနာအကြီးကြီး!

ဤကဲ့သို့ စွန့်ပစ်ထားသော နေရာမျိုးတွင် ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့ရရုံနှင့်ပင် ပြဿနာရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ သွေးနံ့ပါ ရနေခြင်းကတော့ သေချာပေါက် ဒုက္ခအကြီးကြီးပင်။ သို့သော် ဖန်ကျိန်း၏ စူးရှသော မျက်လုံးနှင့် လော့ဝူရှန်း၏ ထက်မြက်သော နှာခေါင်းတို့ကြောင့် ကြိုတင်သိရှိလိုက်ရသဖြင့်သာ ကံကောင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖန်ကျိန်း... အဲ့ဒါ ဘာပုံစံလဲဆိုတာ မြင်ရလား?" လင်းချီက ဆိုင်ကယ်ကို ရပ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ သူတို့သည် ထိုအိမ်နှင့် မီတာ ၃၀ ကျော် ကွာဝေးနေသေးသဖြင့် တစ်ခုခုဖြစ်လာလျှင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ရသေးသည်။

"ကြည့်ရတာ... ကြည့်ရတာ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်နဲ့ တူတယ်" ဖန်ကျိန်းက သေချာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အတည်ပြုလိုက်သည် - "အဲ့ဒီသားရဲက ကြံ့တစ်ကောင်နဲ့ ဆင်တူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ဆူးတွေနဲ့ ဖုံးနေပြီး အမြင့် ၃ မီတာကျော်လောက် ရှိမယ်။ ဒါပေမဲ့... အဲ့ဒီကြံ့သားရဲက တစ်မျိုးကြီးပဲ။"

"ကြံ့လား? တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဆူးတွေရှိတယ် ဟုတ်လား?" လင်းချီ စိုးရိမ်သွားသော်လည်း စိတ်ကို ထိန်းကာ မေးလိုက်သည် - "ဘာက ထူးဆန်းနေလို့လဲ?"

မိကျောင်းသွားကြံ့ (Crocodile-toothed Rhinoceros)!

၎င်းသည် တောရိုင်းဒေသတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော ခွန်အားအလွန်ကြီးသည့် သားရဲတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ သာမန် အလုပ်သင် သိုင်းသမားများပင် မြင်လျှင် ပြေးရမည့် အမျိုးအစား ဖြစ်ပြီး၊ စစ်မှန်သော သိုင်းသမား (Martial Artist) အဆင့်ရောက်မှသာ သတ်နိုင်မည့် သားရဲဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒီကြံ့သားရဲက..." ဖန်ကျိန်းက မယုံကြည်နိုင်သဖြင့် မျက်လုံးကို ပွတ်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် - "သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်လောက် ပျောက်နေသလိုပဲ။"

"ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်လောက် ပျောက်နေတယ် ဟုတ်လား?" လင်းချီ အံ့သြသွားပြီး "မင်း သေချာလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သေချာပါတယ်" ဖန်ကျိန်းက ခေါင်းငြိမ့်သည်။

"ကောင်းပြီ! တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ!" လင်းချီ ပြုံးလိုက်မိသည်။

မိကျောင်းသွားကြံ့၏ အသေကောင်မှာ ချေစင်းလိုက် မြို့တွင် နေထိုင်သူတိုင်းအတွက် ရတနာပင် ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက် ပျောက်နေခြင်းမှာ အခြားသော ပို၍သန်မာသည့် သားရဲတစ်ကောင်က သတ်ဖြတ်ပြီး တစ်ဝက်လောက် စားပြီးမှ ထွက်ခွာသွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သိုင်းသမားတစ်ဦး သတ်ခဲ့လျှင်တော့ ဤသားရဲ၏ အသားနှင့် သွေးမှာ တစ်ကီလိုလျှင် ၆၀၀ ဘစ်ကျော် တန်ဖိုးရှိသဖြင့် ဘာမှ ကျန်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်မှ ကျလာသော ရတနာပင် ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန်! အဲ့ဒီကြံ့သားရဲကို ဆိုင်ကယ်ပေါ်တင်ကြ၊ သစ်လုံးတွေကိုတော့ ထားခဲ့လိုက်" လင်းချီက အမြန်ပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မိကျောင်းသွားကြံ့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ သိုင်းသင်တန်းကျောင်း တစ်ဝက်ကျော်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် လုံလောက်သော ငွေကြေးကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ဖန်ကျိန်းတို့အဖွဲ့နှင့် လင်းချီတို့ ပူးပေါင်းကာ ၁၀ မိနစ်ခန့် ကြိုးစားလိုက်ပြီးနောက် ကြံ့သားရဲ၏ အလောင်းတစ်ဝက်ကို ဆိုင်ကယ်နောက်ခန်းထဲသို့ တင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

"ကောင်းပြီ... အားလုံး ကားပေါ်တက်တော့။"

လင်းချီသည် အလောင်းကို သေချာချည်နှောင်ပြီးနောက် အားလုံးကို အမြန် တက်ခိုင်းလိုက်သည်။ ဖန်ကျိန်းတို့ ကားပေါ်သို့ ပြန်တက်နေစဉ်မှာပင်၊ အဝေးတစ်နေရာမှ မြှားတစ်စင်းသည် 'ဝူး' ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ပျံသန်းလာပြီး Twilight of the Gods ၏ နားရွက်နားမှ သီသီလေး ဖြတ်ကျော်ကာ ဆိုင်ကယ်၏ သံပြားကို ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

Twilight of the Gods သည် ဆိုင်ကယ်တွင် စိုက်နေသော မြှားကို ကြည့်ကာ သူ၏ ပါးကို ပြန်ထိကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီး အော်လိုက်တော့သည် -

"ဘယ်ကောင် ငါ့ကို လာပစ်တာလဲဟ!"