အခန်း ၁၂ : ဇာတ်လမ်းလိုင်းအသစ်တစ်ခုရဲ့ အစပျိုးချင်လား?

"တခြားမျိုးနွယ်စုက လေလွင့်သူတွေက ငါတို့ရဲ့ စွန့်ပစ်နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ချင်ကြတာလား?"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လင်းချီ၏ အမူအရာမှာ များစွာ တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။ စွန့်ပစ်နယ်မြေ (Abandoned Area) လို နေရာမျိုးမှာတောင် ဤကဲ့သို့သော ပဋိပက္ခမျိုးတွေ ရှိနိုင်သည်ကို သူ အံ့သြမိသွားသည်။

Chasing Light မြို့တော်ကို မျိုးနွယ်စုပေါင်းစုံက စုပေါင်းအုပ်ချုပ်ကြသဖြင့် မြို့တွင်းပိုင်းမှာ ငြိမ်းချမ်းလှသည်။ သို့သော် မြို့ပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် အရာရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြလေ့ရှိသည်။

ထိုဂိုဏ်းများ၏ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ လင်းချီသည် Cangjing လက်နက်ဆိုင်သို့ သွားစဉ်က ဂိုဏ်းများအကြား တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ လူပေါင်းရာချီတို့သည် တစ်ဖက်အုပ်စု လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားသည့်တိုင်အောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို လင်းချီ ယနေ့တိုင် မေ့မရနိုင်သေးပေ။

ပြင်းထန်လှသော ဂိုဏ်းပဋိပက္ခများကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေသူများ သို့မဟုတ် အနာဂတ်ကို ရှာဖွေနေသူများမှလွဲ၍ ထိုဂိုဏ်းများထဲသို့ မည်သူမှ မဝင်ချင်ကြပေ။ သို့သော် ဂိုဏ်းများသည် အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြားကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး အဖွဲ့ဝင်များအပေါ်တွင်လည်း ရက်ရောကြသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် မြို့ထဲမှ သာမန်နိုင်ငံသားများထက် အများကြီး ပိုမိုပြည့်စုံစွာ နေထိုင်နိုင်ကြသည်။

"သိပ်ပြီး စိတ်မပူပါနဲ့" မျက်စိတစ်ဖက်ပိတ် အမျိုးသားက လင်းချီ၏ စိုးရိမ်မှုကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူက အနားသို့ လာကာ လင်းချီ၏ ပခုံးကို ပုတ်လျက် ပြုံးပြလိုက်သည် - "တိုက်ပွဲဖြစ်ရင်တောင် ငါတို့က ဂိုဏ်းတွေလို လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက စွန့်ပစ်နယ်မြေထဲက အနားယူတဲ့နေရာလေးတစ်ခုပဲလေ။ အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်ဖို့ မတန်ပါဘူး။ ငါတို့က ငါတို့ရဲ့ အင်အားကို သွားပြရုံပါပဲ။"

"..." ထိုလူ၏ နှစ်သိမ့်စကားကို ကြားရသည်မှာ လင်းချီအတွက် ပို၍ပင် စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေစေသည်။

ဤစွန့်ပစ်နယ်မြေတွင် နေထိုင်သော လေလွင့်သူများမှာ ထွက်ပြေး၍ ရသော်လည်း၊ သူက မည်သို့ ထွက်ပြေးနိုင်ပါမည်နည်း?

သိုင်းသင်တန်းကျောင်းကြီးကို ပိုးပြီး ထွက်ပြေးရမှာလား?

"ကဲ... အမြန်သွားကြရအောင်" လင်းချီ၏ အမူအရာ ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်စိတစ်ဖက်ပိတ် အမျိုးသားက နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်သွားပြီး ဆက်လက် နှစ်သိမ့်လိုက်သည် - "အခြေအနေ တကယ်ဆိုးလာရင် ငါတို့ ထွက်ပြေးလို့ ရတာပဲ။ ငါတို့က မျိုးနွယ်စု မတူကြပေမဲ့ အားလုံးက လေလွင့်သူတွေပဲလေ၊ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သိပ်ပြီး အန္တရာယ် မပြုကြပါဘူး။"

"အစ်ကို အရင်သွားနှင့်ပါ၊ ကျွန်တော် လက်နက်တွေ သွားယူပြီး လူအချို့ကို ခေါ်လိုက်ဦးမယ်" ဟု လင်းချီက ပြောကာ ထိုလူ၏ စကားကို ဆက်မစောင့်တော့ဘဲ လေးနှင့် မြားများ သွားယူရန် သိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ မြေအောက်ခန်းသို့ အပြေးအလွှား သွားတော့သည်။

လင်းချီ နားနေဆောင်ဘက်သို့ ပြေးသွားစဉ်မှာပင် ဆူညံသံများကြောင့် ဖန်းကျန့်နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ မြေအောက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ လူတိုင်းမှာ အလွိုင်း (Alloy) ဂေါ်ပြားများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး တစ်ခုခုကို လွတ်သွားမည် စိုးသကဲ့သို့ လမ်းမပေါ်သို့ စူးစမ်းကြည့်နေကြသည်။

"အိုဘုရားသခင်! ဒီဂိမ်းထဲမှာ NPC တွေ အများကြီးပဲ!" ပျက်စီးနေသော လမ်းမပေါ်တွင် စုဝေးနေကြသည့် လေလွင့်သူ အုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ဖန်းကျန့်၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေသည် - "သူတို့ဆီကသာ Quest တွေ ရမယ်ဆိုရင်တော့ အံ့သြစရာပဲ။"

"ဒီလူတွေက တကယ့်ကို လက်တွေ့ဆန်တာပဲ!" နတ်ဘုရားတို့၏ ဆည်းဆာကလည်း အလားတူပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည် - "ကြည့်စမ်း၊ သူတို့ရဲ့ အဝတ်အစားတွေက မတူကြရုံတင်မကဘူး၊ မျက်နှာအမူအရာတွေကပါ တကယ့်ကို အစစ်အတိုင်းပဲ။ ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေ တကယ်ကို ကြိုးစားထားတာပဲ။"

"ဒီလောက် NPC တွေ အများကြီး စုနေတယ်ဆိုတော့ တစ်ခုခု ထူးခြားတာ ဖြစ်နေမှာ သေချာတယ်။ ငါတို့ သွားကြည့်ကြရအောင်၊ ဖြစ်နိုင်ရင် အထူး Quest တစ်ခုခုကို ဖော်ထုတ်နိုင်မလားလို့" ဟု ဖန်းကျန့်က အကြံပြုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကျန့်... မမေ့ပါနဲ့ဦး၊ ဂိုဏ်းချုပ်က ငါတို့ကို သိုင်းသင်တန်းကျောင်း နယ်မြေထဲကနေ ထွက်ခွင့်မပေးဘူးလေ။ အပြင်ထွက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ မှတ်မိသေးတယ် မဟုတ်လား?" နတ်ဘုရားတို့၏ ဆည်းဆာက သတိပေးလိုက်သည်။

"တောက်! ဒီဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေကတော့ ရက်စက်လိုက်တာ၊ ကြည့်ပဲ ကြည့်နေရပြီး ထိလို့မရဘူး ဖြစ်နေတယ်" ဟု ဖန်းကျန့်က NPC တွေ ပြည့်နေတဲ့ လမ်းမကို ကြည့်ကာ မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

လက်ရှိ Descent of High Martial သည် စမ်းသပ်မှုအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှု နယ်ပယ်မှာ Black Obsidian သိုင်းသင်တန်းကျောင်းအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားသည်။ ယခင်က နတ်ဘုရားတို့၏ ဆည်းဆာသည် ဂိမ်းက မည်မျှအထိ တိုးတက်ထားသည်ကို သိလိုသဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ခိုးထွက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူသည် သင်တန်းကျောင်း နယ်နိမိတ်မှ ၁၀ မီတာပင် မရောက်သေးဘဲ လိပ်ပြာလွင့်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လဲကျသွားကာ အင်တာနက် လိုင်းပြတ်သွားသည့် လက္ခဏာများ ပြသခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ဂိုဏ်းချုပ် လင်းချီက လမ်းလျှောက်လာပြီး နတ်ဘုရားတို့၏ ဆည်းဆာကို ပြန်ဆွဲခေါ်သွားကာ သူ၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အပြင်မထွက်ရန် အမိန့်ထုတ်ခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်မှာ အန္တရာယ်များပြီး ထွက်သွားပါက ဖြစ်လာမည့် နောက်ဆက်တွဲများကို ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရမည်ဟု ဆိုသည်။

ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားတို့၏ ဆည်းဆာသည် နောက်ပိုင်းတွင် လိမ္မာသွားပြီး ဂိမ်း၏ ကန့်သတ်ချက်များကို စိန်ခေါ်မည့်အစား မြေအောက်လုပ်ငန်းများကိုသာ အာရုံစိုက်နေတော့သည်။

"ငါတို့ အပြင်ကို တိုက်ရိုက်သွားလို့ မရပေမဲ့ ဒီကနေ လှမ်းကြည့်လို့တော့ ရတာပဲ" ဟု ဝူရှန်းက ဂေါ်ပြားကို ကိုင်လျက် ထိုနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် - "ဒီဂိမ်းက ဖွံ့ဖြိုးဆဲပဲ ရှိသေးတယ်။ NPC တွေ စုဝေးနေတာက ထုတ်လုပ်သူတွေဘက်က စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်မှာပဲ၊ ငါတို့က Beta Tester တွေလေ။ တိုက်ရိုက် ပါဝင်ခွင့်မရရင်တောင် တစ်နည်းနည်းနဲ့ လှမ်းကြည့်လို့တော့ ရမှာပါ။"

"လှမ်းကြည့်မယ်?" ဖန်းကျန့်က အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ညကလည်း မှောင်နေပြီဖြစ်ရာ မည်သို့ ကြည့်ရမည်ကို သူ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေသည်။

"မြင့်မြင့်ရပ်လေ ဝေးဝေးမြင်လေပဲ၊ အပေါ်ကို တက်ကြည့်ကြမယ်" ဟု ဝူရှန်းက Black Obsidian သိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ အမိုးဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ! အပေါ်ကို တက်ကြည့်လို့ ရတာပဲ!" နတ်ဘုရားတို့၏ ဆည်းဆာ သဘောပေါက်သွားသည်။

Black Obsidian သိုင်းသင်တန်းကျောင်း တစ်ခုလုံးမှာ စတုရန်းပေ ၈၀,၀၀၀ ကျော် ကျယ်ဝန်းပြီး အားကစားကွင်းကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူလှသည်။ အမိုးမှာ မီတာ ၃၀ ကျော် မြင့်သဖြင့် မနီးမဝေးတွင် စုဝေးနေကြသော NPC များကို ကောင်းစွာ လှမ်းမြင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ သုံးယောက်၊ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ကြ။"

သူတို့ သုံးယောက် အမိုးပေါ်ကို မည်သို့ တက်ရမည်ကို ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် လင်းချီသည် နားနေဆောင်ထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါင်းစပ်လေး (Compound Bow) တစ်လက်နှင့် စတီးနက်မြား ကိုးစင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဖန်းကျန့်နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ အားနည်းနေသေးသော်လည်း (ဝူရှန်းမှာ အလယ်တန်းကျောင်းသား အဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့်) သိုင်းလောကမှ ဝါရင့်လေလွင့်သူများကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ မျက်စိတစ်ဖက်ပိတ် အမျိုးသား ပြောသကဲ့သို့ပင် လူအင်အား များနေခြင်းက တစ်ဖက်လူကို ခြောက်လှန့်ရန်အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။

"ကျွန်တော်တို့လည်း လိုက်လို့ရတာလား ဂိုဏ်းချုပ်?" ဖန်းကျန့်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရင်ခုန်သွားပြီး လင်းချီကို မဝံ့မရဲ မေးလိုက်သည်။

"ငါ သိသားပဲ၊ စနစ်အပ်ဒိတ်ဖြစ်ပြီး NPC တွေ ဒီလောက် အများကြီး စုနေကတည်းက ဂိမ်းဘက်က တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် စီစဉ်ထားမှာပဲ" ဟု နတ်ဘုရားတို့၏ ဆည်းဆာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည် - "တော်သေးတာပေါ့၊ မနက်ဖြန် ငါ ကျောင်းပိတ်တယ်၊ တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ ဆော့လို့ ရပြီ!"

"အပြင်မှာ တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် ဖြစ်နေလို့လား ဂိုဏ်းချုပ်?" Celestial Might ၏ ဒု-ဥက္ကဌဖြစ်သော ဝူရှန်းသည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် အဓိကကျသော မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

"သိပ်ပြီး ထူးထူးခြားခြားတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ လေလွင့်သူ တစ်စုက ငါတို့ နယ်မြေကို သိမ်းချင်နေလို့။ ငါတို့က သူတို့ကို သွားတိုက်မလို့" ဟု လင်းချီက ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သိနေတယ်!" နတ်ဘုရားတို့၏ ဆည်းဆာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်မှု အငွေ့အသက်များ ယှက်သန်းသွားသည် - "ဇာတ်လမ်းလိုင်းအသစ်က စတင်တော့မှာပဲ! ဒါက တိုက်ခိုက်ရေးစနစ် (Combat system) ကို အဓိက စမ်းသပ်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်!"

"ဂိုဏ်းတိုက်ပွဲလား?" ဖန်းကျန့်ကလည်း ဝမ်းသာသွားသည် - "Descent of High Martial လို့ အမည်ပေးထားတဲ့ ဂိမ်းမှာ ငါတို့ကို နေ့တိုင်း မြေကြီးတူးခိုင်းပြီး လယ်စိုက်ခိုင်းနေတာက ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ တွေးနေတာ။ နောက်ဆုံးတော့ တိုက်ခိုက်ရေးစနစ်ကို စမ်းသပ်ရတော့မယ်။"

တစ်ဖက်တွင်လည်း တိတ်ဆိတ်နေသော ဝူရှန်းသည် အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ ဂေါ်ပြားကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"အခုတော့ Descent of High Martial ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစနစ်က ဘယ်လောက်အထိ ကောင်းလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။ တကယ်လို့ Pilgrimage လိုမျိုး ကောင်းမယ်ဆိုရင်တော့ ဥက္ကဌကြီးဆီကို အစီရင်ခံရမယ်။"

ဝူရှန်းသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။ Celestial Might သည် လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ဂိမ်းပြောင်းကစားခြင်းက အမှားအယွင်းရှိပါက ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

Descent of High Martial ၏ ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးမှုမှာ ဈေးကွက်ထဲရှိ မည်သည့်ဂိမ်းကိုမဆို ကျော်လွန်နေသော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်ရေးစနစ်သာ မကောင်းပါက Celestial Might အနေဖြင့် ဤဂိမ်းကို ရွေးချယ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့ဂိုဏ်းသည် သိုင်းဂိမ်းများကြောင့် ကျော်ကြားပြီး အဖွဲ့ဝင်များ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်အပေါ်တွင်သာ အမြဲ အာရုံစိုက်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဘာတွေ ကြောင်ကြည့်နေကြတာလဲ? မြန်မြန် ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ!" လင်းချီသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပြီး ငြိမ်နေကြသော ထိုသုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်သွားပြီး ထပ်မံ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့!"

ထိုသုံးယောက်မှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး လင်းချီ၏ နောက်မှလိုက်ကာ သိုင်းသင်တန်းကျောင်းထဲမှ ထွက်၍ တခြားလမ်းမတစ်ခုပေါ်သို့ အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းသွားကြတော့သည်။