အခန်း (၈၇) - ပထမဆုံး ဥက္ကဋ္ဌကြီး ထွက်ပေါ်လာခြင်း

"ကျစ်! ဘယ်ကောင် ငါ့ကို တိုက်ခိုက်နေတာလဲ။"

အီသန်က ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက သတိကြီးစွာဖြင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ထက်မြက်စွာ ဝေ့ကြည့်နေ၏။

လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကမှ သူသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ လေပြေလေးတစ်ခုမှလွဲ၍ ဘာကိုမျှ မခံစားခဲ့ရပေ။ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါ မရှိ၊ စွမ်းအင်လှိုင်းခတ်မှု မရှိ၊ လှုပ်ရှားမှု မရှိ။ သို့တိုင် သူ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေပမာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများအကြောင်း သတိပေးခဲ့သော လိုင်ကာရွန်၏ စကားများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

တစ္ဆေ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေ ဆိုတာက... တကယ်ပဲ အစစ်အမှန်တွေများလား။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် အရာအားလုံးက ရုတ်တရက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားလေပြီ။

သို့တိုင် အီသန်က မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများက တစ္ဆေတွေ တကယ်ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ သူတို့က မရှုံးနိမ့်နိုင်သူတွေတော့ မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက ခပ်ဖျော့ဖျော့ လေပြေလေးကို အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ မည်မျှပင် သေးငယ်ပါစေ သူ၏ အာရုံခံစားမှုက တစ်ခုခုကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့ထံတွင် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင်။

ထိုအတွေးက သူ့ကို တည်ငြိမ်သွားစေသည်။ သူက လေကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်၏။

အီသန်က အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော်လည်း၊ မန်ဟက်တန် တပ်မကြီး၏ ကြေးစားစစ်သည်များမှာမူ ထိုမျှ ကံမကောင်းခဲ့ကြပေ။

ဓာတ်သဘာဝ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ က သူတို့၏ အလုပ်ကို စတင်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ဖရိုဖရဲ ကစဉ့်ကလျား အခြေအနေများကြားတွင်၊ ကြေးစားစစ်သည်များမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားကြပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ မျက်လုံးစုံမှိတ် ပြေးလွှားနေကြ၏။ အရိပ်များထဲတွင် ပုန်းခိုနေသော မမြင်ရသည့် ဓားသွားများကို ခုခံရန်မဆိုထားနှင့်၊ မိမိကိုယ်ကိုပင် မနည်း ကာကွယ်နေရသည်။ လည်ပင်းများ တိတ်ဆိတ်စွာ အလှီးခံလိုက်ရပြီး ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ သွေးများ ပန်းထွက်သွားကာ၊ သူတို့က နားမလည်နိုင်သော ပြူးကျယ်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားကြလေသည်။

ဤသူတို့သည် မန်ဟက်တန် တပ်မကြီး၏ ထူးချွန်စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်— နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်မှုများ၊ အရင်းအမြစ်များနှင့် သွေးချွေးများဖြင့် သွန်းလောင်းထားသော စစ်သည်တော်များပင်။ သို့သော် ဤတိုက်ပွဲတွင်မူ၊ သူတို့သည် သတ်ကွင်းထဲက သိုးငယ်လေးများအလား အကူအညီမဲ့နေကြသည်။

အားလုံးထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ၊ သူတို့ကို မည်သူက သတ်ဖြတ်သွားမှန်းပင် မသိလိုက်ရဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အောရက်ခ်!!"

အီသန်၏ ဟိန်းဟောက်သံက ကောင်းကင်ကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ သူ၏ ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့်အတူ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားနယ်ပယ်ကို ချဲ့ထွင်လိုက်ပြီး၊ ပုန်းကွယ်နေသော ရန်သူများကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ရန် ရည်ရွယ်သည့် စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုကို ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ ဆက်လက်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအရာက သူ့ကို သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။

တိုက်ပွဲစတင်ခဲ့သည်မှာ မိနစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်အတွင်း၌ပင် တပ်မကြီး၏ ထူးချွန်စစ်သည်များမှာ တစ်ဝက်တိတိ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

တစ်ဝက်တိတိပင်။

သူက ရွှေများ၊ သွေးချွေးများနှင့် သံမဏိစည်းကမ်းများဖြင့် တစ်ဆင့်ချင်း တည်ဆောက်ခဲ့ရသော တပ်မကြီး၏ ကျောရိုးများမှာ သားသတ်ရုံထဲက ဝက်များပမာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံနေရသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံများက ဒေါသကြောင့် မူးဝေလာ၏။ ကျိန်စာသင့်မယ့်ကောင် အောရက်ခ်! ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကို သူ ဘယ်ကနေ ရလာခဲ့တာလဲ။

မဟုတ်ဘူး။ ဒီအခြေအနေကို သူ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်မှ ရမယ်။ သို့မဟုတ်လျှင် တပ်မကြီး ဖျက်ဆီးခံရတော့မည်။

သူ၏ လက်က ဝတ်ရုံထဲသို့ နှိုက်လိုက်ပြီး ဟောင်းနွမ်းနေသော ရှေးဟောင်း အိတ်ဆောင်နာရီ တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများက တင်းကျပ်သွား၏။

"ပထမဆုံး ဥက္ကဋ္ဌကြီး" သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး အိပ်မောကျနေရာကနေ နိုးထတော်မူပါ။"

"မန်ဟက်တန် တပ်မကြီး က အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခံရတော့မယ့် အခြေအနေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပါပြီ!"

"နိုးထပါ! အခုပဲ နိုးထတော်မူပါ!"

သူက အိတ်ဆောင်နာရီထဲသို့ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများကို ပုံအောထည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းက မှိန်ပျပျ လင်းလက်လာသည်အထိ စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်လျှံသွား၏။

အလွန်ဝေးကွာလှသော တောင်တန်းကြီးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ သာမန် ဂူတစ်ခုက စတင် တုန်ခါလာသည်။ ရေထဲသို့ ခဲတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သည့်အလား စွမ်းအင်လှိုင်းများ အပြင်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်သွား၏။

လှိုင်းငယ်များက လှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြစ်လာသည်။

လှိုင်းလုံးကြီးများက မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

"မိုက်မဲတဲ့ ကောင်တွေ" မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသံတစ်ခုက မိုးခြိမ်းသံပမာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ "ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ငါ့ကို နှိုးရတယ်လို့... တကယ်လို့ ဒါက ရှင်သန်ရေး အကျပ်အတည်းတစ်ခုသာ မဟုတ်ခဲ့ရင်၊ မင်းတို့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ခေါင်းတွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ငါ ဖြတ်ပစ်လိုက်မယ်။"

ထိုဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ၊ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ဖြတ်သန်းလာသော ပုံရိပ်တစ်ခု လင်းလက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက ဩဇာအာဏာများ လွှမ်းခြုံလျက် မန်ဟက်တန်မြို့ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။

သူက ကြေးစားစစ်သည်တစ်ဦးနှင့် လုံးဝမတူပေ။ သူ၏ ပုံရိပ်က သပ်ရပ်သန့်စင်သော ပညာရှင်ဝတ်ရုံကို ဆင်ယင်ထားပြီး၊ အောက်ဘက်ရှိ ကြမ်းတမ်းကာ သွေးများပေကျံနေသော စစ်သည်များနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။

လေထုကြီးကိုယ်တိုင်ကပင် သူ့ကို ဦးညွှတ်နေသယောင် ရှိ၏။

အီသန်၏ မျက်နှာတွင် သက်သာရာရသွားမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ၏ တင်းမာနေသော ပခုံးများ လျော့ကျသွားပြီး လေကို ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်၏။

"ဥက္ကဋ္ဌကြီး ရို့စ်ဝုဒ်... နောက်ဆုံးတော့... လူကြီးမင်း နိုးထလာခဲ့ပြီပဲ။"

ရို့စ်ဝုဒ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူက အီသန်ကို အရေးမစိုက်သော အကြည့်တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မန်ဟက်တန်မြို့၏ အပျက်အစီးများဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မှင်တက်အံ့ဩမှုများ တဖျပ်ဖျပ် ဖြစ်ပေါ်သွား၏။

"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ" သူက ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူက မန်ဟက်တန်မြို့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ရဲတင်းတာလဲ။ ငါတို့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်တာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ သူတို့ နားမလည်ကြဘူးလား။"

သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ တိုက်စားသွားသည်။

တောင်တန်းများ တုန်လှုပ်သွား၏။ သစ်ပင်ကြီးများမှာ သစ်ကိုင်းခြောက်များပမာ ထက်ပိုင်းကျိုးသွားကြသည်။

ရို့စ်ဝုဒ်၏ တည်ရှိမှု တစ်ခုတည်းကပင် တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများက အထက်သို့ လှည့်သွား၏။

အနက်ရောင် တိမ်တိုက်များ။ ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများ။ ကောင်းကင်ယံရှိ ဖိနှိပ်လိုသော ပျက်သုဉ်းခြင်းစွမ်းအားများ။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးကာ လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"မိုးကြိုးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့က လုံးဝ အသုံးမကျတဲ့သူတွေတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ" သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မန်ဟက်တန် တပ်မကြီးကို စိန်ခေါ်နိုင်မယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေရင်တော့ ပစ်မှတ်ကို မှားယွင်းရွေးချယ်လိုက်တာပဲ။"

သူက လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်၏။

ကြယ်တစ်ပွင့်၏ အသည်းနှလုံးပမာ တောက်ပနေသော သန့်စင်သည့် အလင်းရောင် စက်လုံးတစ်ခုက သူ၏ လက်ထဲတွင် ဖြစ်တည်လာသည်။

"သွား" သူက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ ဘာလဲ သူတို့ကို ပြသလိုက်စမ်း။"

ထိုအဖြူရောင် စက်လုံးက အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတစ်ခုအလား အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ နူးညံ့စွာဖြင့် အထက်သို့ လွင့်ပျံသွား၏။

သို့သော် ရလဒ်များကမူ သေးငယ်မနေခဲ့ပေ။

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ခရမ်းရောင်မိုးကြိုး က ထိုစက်လုံး တိမ်တိုက်များနှင့် ထိတွေ့သွားချိန်တွင် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။

၎င်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် မုန်တိုင်းက ပြိုကွဲသွားသည်။

အနက်ရောင် တိမ်တိုက်များက ဘာမျှမဟုတ်သည့်အရာများအဖြစ် ကြေမွသွား၏။ ကြမ်းတမ်းသော မိုးကြိုးများက မရိုက်ခတ်နိုင်မီမှာပင် ပြိုကျသွားလေသည်။

ထိုစက်လုံးက ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်မှ မြေဖြူများကို ဖျက်ပစ်လိုက်သည့်အလား၊ ရေထဲတွင် ပျော်ဝင်သွားသော မှင်ရည်များအလား သူတို့အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

အသက်အနည်းငယ် ရှူစာ အချိန်အတွင်းမှာပင် မန်ဟက်တန်မြို့ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မုန်တိုင်း၏ တစ်ဝက်ခန့် ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

ကြေးစားစစ်သည်များက သက်သာရာရမှုဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

"သူ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ! ပထမဆုံး ဥက္ကဋ္ဌကြီး လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဟေ့!"

"ငါတို့ ကယ်တင်ခံလိုက်ရပြီ! ရို့စ်ဝုဒ် က ဘယ်တော့မှ မရှုံးနိမ့်နိုင်ဘူး!"

"သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိကြလား။ ရို့စ်ဝုဒ် က တစ်ချိန်က တော်ဝင်မျိုးနွယ်ပဲ! ဘုရင်တစ်ပါးလေ! တော်ဝင်မိသားစု ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပေမဲ့ သူက အဲဒီနာမည်ကို ဆက်ထိန်းထားတာ။ သူက သာမန် ဥက္ကဋ္ဌ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး— သူက သရဖူမဆောင်းထားတဲ့ ဘုရင်တစ်ပါးပဲ!"

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကြားတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ဆူပွက်လာ၏။

ခဏအကြာကမှ ကြေမွပျက်စီးနေခဲ့သော တပ်မကြီး၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများက ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော မီးတောက်တစ်ခုပမာ မြင့်တက်လာလေသည်။

ရို့စ်ဝုဒ်၏ စွမ်းအားက ငြင်းဆန်ဖွယ်ရာ မရှိပေ။ သူသည် တပ်မကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားသော အစွမ်းအထက်ဆုံး တည်ရှိမှုဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်၊ သူတို့၏ မဏ္ဍိုင်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားက ဆရာသခင်အဆင့် နှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီး လူအများက သူ ထိုအနားသတ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဟုပင် တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

အရှေ့အရပ်တွင် သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အင်အားမျိုးကို အောရက်ခ် က တကယ်ပဲ အနိုင်ယူနိုင်ပါမည်လား။ ဤအရာကို ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် စွမ်းအားများကို သူ တကယ်ပဲ ကွပ်ကဲနိုင်ပါမည်လား။

အင်အားချိန်ခွင်လျှာ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ တိုက်ပွဲမြေပြင်က တုန်လှုပ်သွား၏။

လူတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာမှုကပင် မရေမတွက်နိုင်သော အစီအစဉ်များကို ရိုက်ချိုးပစ်ရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။

၎င်းက စစ်မှန်သော အစွမ်းထက် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး၏ လွှမ်းမိုးနိုင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ကြေးစားစစ်သည်များက ပြန်လည်စုစည်းလာကြပြီး၊ ရို့စ်ဝုဒ်၏ အရှိန်အဝါကို ဘေးကင်းရာ ခံတပ်တစ်ခုအလား မှတ်ယူကာ ထိုနေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားနယ်ပယ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန့်ကားသွားပြီး၊ ဓာတ်သဘာဝ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သူ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသော တည်ရှိမှုကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံရကာ ယိမ်းယိုင်သွားကြ၏။

မှန်သည်။ တပ်မကြီးက ၎င်း၏ ထူးချွန်စစ်သည် တစ်ဝက်ခန့်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ သို့သော် ရို့စ်ဝုဒ် က အရေးမစိုက်ပေ။ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့်၊ ထူးချွန်စစ်သည်သစ်များကို ပုံသွင်းနိုင်သည်၊ စုဆောင်းနိုင်သည် သို့မဟုတ် ခေါ်ယူနိုင်ပေသည်။ စွမ်းအားက သစ္စာစောင့်သိမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်က စွမ်းအား၏ ပြယုဂ်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယုံကြည်မှုများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် ခဏမှာပင်—

ထိုအရာက ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

ရို့စ်ဝုဒ် ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်တွင် ငွေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွား၏။

အေးစက်သော လင်းလက်မှုတစ်ခု။

သူကိုယ်တိုင်ပင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်လောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

နောက်ထပ် နှလုံးတစ်ခုတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင်၊ တစ်တပ်လုံး၏ မှင်တက်နေသော အကြည့်များရှေ့တွင် ရို့စ်ဝုဒ် ၏ ဦးခေါင်းက သူ၏ ပခုံးပေါ်မှနေ၍ သပ်ရပ်စွာ ပြတ်ထွက်သွားလေသည်။

၎င်းက လေထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်လျက် အထက်သို့ လွင့်ပျံသွား၏။

သွေးများက ကြက်သွေးရောင် ရေပန်းတစ်ခုပမာ ပန်းထွက်လာပြီး အီသန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ နွေးထွေးစိုစွတ်စွာ ရွာကျလာလေသည်။

အချိန်ကာလကြီး အေးခဲသွားသယောင်ပင်။

မန်ဟက်တန် တပ်မကြီး ၏ အခိုင်မာဆုံး မဏ္ဍိုင်ကြီး၊ ပထမဆုံး ဥက္ကဋ္ဌကြီး၊ သူတို့ မရှုံးနိမ့်နိုင်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော ထိုလူသား...

မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။