ယနေ့ တော်ဝင်ညီလာခံ ပြီးဆုံးတော့မည်ဟု အားလုံးက ထင်မှတ်နေချိန်မှာပင်၊ အောရက်ခ်၏ အသံက ရုတ်တရက် အေးစက်သွားခဲ့သည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်တွေအတွင်းမှာ နားခါးစရာ စကားတချို့ကို ငါ ကြားနေရတယ်။"
သူ စကားဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဝင်စတန်၊ ဟိုင်းမားဒင်းဂါးနှင့် အခြားသော မှူးမတ်အားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားကြသည်။
"မင်းတို့လည်း ဒီကောလာဟလတွေကို သိထားပြီးသားပုံပဲ။"
အောရက်ခ်၏ အကြည့်က သူတို့အပေါ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝင်စတန်က ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းကြီး၊ တီးတိုးပြောဆိုနေကြတဲ့ စကားတချို့ကို ကျွန်တော်မျိုး တကယ်ပဲ ကြားခဲ့ရပါတယ်။ မကြာသေးခင် ရက်ပိုင်းတွေအတွင်း ဟိုင်းရူးလ် စစ်ပညာသင်တန်းကျောင်းက ကျောင်းသားတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အတန်းတွေကို လစ်လျူရှုထားကြတယ်။ ကြိုးကြိုးစားစား ပညာသင်ရမယ့်အစား၊ မကောင်းတဲ့ လွှမ်းမိုးမှုတွေအောက်မှာ လမ်းမှားရောက်နေကြတယ်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက်ဆိုသလို အင်ပါယာကို စော်ကားပုတ်ခတ်တဲ့ စကားတွေကို ဖြန့်ဝေနေကြပါတယ်။"
"ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လူတွေကို ကျွန်တော်မျိုး စေလွှတ်ထားပြီးပါပြီ။ မကြာခင်မှာပဲ အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး ယုံကြည်ပါတယ်။"
သို့သော်လည်း အောရက်ခ်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ်မျှပင် ပြေလျော့သွားခြင်း မရှိပေ။
"စုံစမ်းတယ် ဟုတ်လား။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းလို့ရမယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ယုံကြည်နေတာလား။ တရားခံတွေကို ရှာတွေ့ခဲ့ရင်တောင် ဘာထူးခြားသွားမှာလဲ။ ဒီကလေးတွေ ဒီလောက် မဆင်မခြင် ရိုင်းစိုင်းနေကြတာက သူတို့မှာ အကြောက်တရား မရှိလို့ပဲ။ သူတို့ကို ဟန့်တားမယ့်အရာ မရှိလို့ပဲ။"
"အင်ပါယာရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှုနဲ့ အကာအကွယ်ကို ရရှိထားပြီးတဲ့နောက်မှာတောင်၊ ဒီလောက် ဗြောင်ကျကျ စော်ကားပုတ်ခတ်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်ကြလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"
"ဒီ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ကောင်တွေက အင်ပါယာရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို နည်းနည်းလေးတောင် ကျေးဇူးမတင်မှတော့၊ သူတို့ကို ဆက်ပြီး သည်းခံနေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ဘူး။"
"ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်တွေ မလိုအပ်ဘူး။"
အောရက်ခ်က သူ၏ ရာဇလှံတံကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မြှောက်လိုက်သည်။ ခန်းမကြီးအတွင်းသို့ အေးစိမ့်သော အငွေ့အသက်များ စိမ့်ဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ မှူးမတ်များသည် သူတို့၏ ကျောပြင်ကို အေးစက်သော လေအေးတစ်ခု ဖြတ်တိုက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။
သူတို့ရှေ့မှ ဧကရာဇ်ငယ်လေးသည် သူက အားနည်းသူတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း သူ၏ လုပ်ရပ်များဖြင့် သက်သေပြခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
ယခုလည်း ထိုကျောင်းသားများ၏ အပြုအမူက သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းနှင့် ဘာမှမခြားနားတော့ပေ။
တကယ့် မေးခွန်းက အောရက်ခ်အနေဖြင့် ဟိုင်းရူးလ် စစ်ပညာသင်တန်းကျောင်းကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်လဲ ဆိုသည်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အောရက်ခ်၏ စိတ်သဘောထားကို သိထားကြသူများပီပီ၊ သူက သင်တန်းကျောင်း၏ သဘောထားကို ဂရုစိုက်ပါ့မလားဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာပင်။
နောက်ဆုံးတွင် အောရက်ခ်က သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြေညာလိုက်သည်။
"သူတို့က ပြဿနာရှာဖို့ကိုပဲ အတင်းအကျပ် လုပ်နေကြမှတော့၊ ငါတို့ကလည်း အင်ပါယာ ဥပဒေအတိုင်း ဖြေရှင်းရမှာပေါ့။"
"လူတစ်ရာကို သတ်ပြီး သတိပေးတာက မလုံလောက်သေးရင်၊ လူတစ်ထောင်ကို သတ်မယ်။ တစ်ထောင်သတ်လို့ မလုံလောက်ရင်၊ တစ်သောင်းကို သတ်ပစ်မယ်။"
ထိုစကားလုံးများက မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။
ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မှူးမတ်တိုင်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက်တွင် အေးစိမ့်သော ခံစားချက်တစ်ခု ပြေးလွှားသွားသည်။
ဒါဟာ အမှန်ပဲ—အရှင်မင်းကြီးက တကယ်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပဲ။
ထိုကျောင်းသားများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဟိုင်းရူးလ် စစ်ပညာသင်တန်းကျောင်းကြီး ရှိနေလျှင်တောင်မှ အောရက်ခ်က ရပ်တန့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့၏ အမြင်များ ကွဲလွဲနိုင်သော်လည်း၊ အချက်တစ်ချက်ကတော့ သံသယဝင်စရာ မရှိပေ။ အောရက်ခ်၏ ရဲရင့်မှု၊ ပြတ်သားမှုနှင့် သူ၏ ကြီးမားလှသော ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အရည်အချင်းတို့က လူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ မည်သည့် ဧကရာဇ်ထက်မဆို အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။
ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကြည်ညိုလေးစားစရာလည်း ကောင်းလှသည်။
အမှန်တရားကို ပြောရလျှင်၊ အောရက်ခ်ကိုချည်း လုံးဝ အပြစ်တင်၍ မရနိုင်ပေ။
အင်ပါယာ၏ နှလုံးသားနေရာက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုကြီးတစ်ခုကို ခုလေးတင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်သည် တည်ငြိမ်မှု အလိုအပ်ဆုံး အချိန်အခါဖြစ်သည်။
သို့တိုင် ဟိုင်းရူးလ် စစ်ပညာသင်တန်းကျောင်းမှ ကျောင်းသားများက ဤအချိန်ကိုမှ ရွေးချယ်ကာ တော်ဝင်မိသားစုကို ပုတ်ခတ်စော်ကားရန်နှင့် အင်ပါယာကြီးကို ဖြုတ်ချရန်ပင် အိပ်မက်မက်နေကြသည်။
ထိုကဲ့သို့သော မာနထောင်လွှားမှု၊ အဆင်အခြင်မဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုမျိုးက မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ခြင်းနှင့်သာ ထိုက်တန်ပေသည်။
အောရက်ခ်အနေဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်မှာလည်း အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။
ထိုကျောင်းသားများ၏ ပုန်ကန်မှု နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော လက်မည်းကြီးများစွာ ရှိနေပြီး၊ သူတို့က ဤကမောက်ကမဖြစ်မှုကြီးကို တွန်းအားပေး၊ မီးမွှေးကာ၊ အားပေးအားမြှောက် ပြုနေကြသည်ဆိုခြင်းကို အောရက်ခ်ထက် ပိုသိသူ မရှိပေ။
သို့သော် အောရက်ခ်က ဤအရိပ်ထဲမှ နောက်ခံလူများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
အခြေခံဒြပ်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် နာမည်တိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
ကျန်နေသေးသည်က အချိန်အခါကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အားလုံးကို အောရက်ခ်က ရှင်းလင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။
ဤအကြိမ်အတွက် သူ ရွေးချယ်ထားသော ပစ်မှတ်မှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ မန်ဟက်တန် တပ်မကြီးပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သော ဟေမာန်ခုန်ပျံ ကြေးစားတပ်ဖွဲ့ကို ပြဿနာရှာရန် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခဲ့သူများမှာ သူတို့ပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့က မီးကို စတင်မွှေးခဲ့မှတော့၊ ဒီမီးတောက်ကို ဘယ်လို အဆုံးသတ်မလဲဆိုတာကို အောရက်ခ် တစ်ယောက်တည်းကသာ ဆုံးဖြတ်ပေလိမ့်မည်။
ဟိုင်းရူးလ် စစ်ပညာသင်တန်းကျောင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ နောက်ဆက်တွဲ ဘာဖြစ်လာမည်ဆိုသည်ကို အောရက်ခ် ကောင်းစွာ သိသည်။
သင်တန်းကျောင်း၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုက ခရော့စ်ဘရစ်ချ် အင်ပါယာ အပြင်ဘက်အထိ ကျယ်ပြန့်သည်။ ၎င်း၏ နာမည်နှင့် အာဏာစက်က အရှေ့ပိုင်း အင်ပါယာများ တစ်ခွင်လုံးတွင်ပါ ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားလှသည်။
ထို့ကြောင့် ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပေ—အောရက်ခ် ဘာပဲလုပ်လုပ်၊ သင်တန်းကျောင်းက သူ့အပေါ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုများကို အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ဖြန့်ဝေသွားမည်မှာ သေချာသည်။
အိမ်နီးချင်း အင်ပါယာများကလည်း ၎င်းတို့နှင့် အသံတူ ထပ်တူညီစွာဖြင့် သူ့ကို အာဏာရှင်တစ်ဦးဟု ခေါ်ဝေါ်ကြလိမ့်မည်။
သို့သော် အောရက်ခ်က ထိုအရာများကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ပေ။
သူ့ကို ကရုဏာကင်းမဲ့တဲ့ အာဏာရှင်၊ ရာဇဝတ်မှုတိုင်းကို ကျူးလွန်ထားတဲ့ လူဆိုးကြီးတစ်ယောက်အဖြစ် ပုံဖော်ကြမယ် ဆိုရင်တောင်မှ—ဘာဖြစ်သေးလဲ။
အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအား၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထိုစကားလုံးများက အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းလှသည်။
ထိုကျောင်းသားများက အင်ပါယာအပေါ် သစ္စာရှိစွာ အလုပ်အကျွေး မပြုနိုင်ဘူးဆိုလျှင် သူတို့၏ အသက်များနှင့် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရလိမ့်မည်။
ခရော့စ်ဘရစ်ချ် အင်ပါယာကြီးသည် ယခုအခါ အန္တရာယ်၏ အစွန်းအဖျားတွင် ရပ်တည်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
ဂုဏ်သတင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ အင်ပါယာကြီးသာ အပိုင်းပိုင်းအတစ်တစ် ပျက်စီးသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဂုဏ်သတင်းက ဘာအသုံးဝင်တော့မည်နည်း ဟု အောရက်ခ်က တွေးလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင်၊ ကြီးမားလှသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများအပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အမိန့်အာဏာကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အခြားအရာများအားလုံးထက် ပို၍အရေးကြီးသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ တည်ငြိမ်ရေးသာ ဖြစ်သည်။
ထိုတည်ငြိမ်ရေးကို မည်သည့်တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရပါစေ ကာကွယ်သွားရမည် ဖြစ်သည်။
ဟိုင်းရူးလ် စစ်ပညာသင်တန်းကျောင်းကို ဆန့်ကျင်ရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဖြစ်ပါစေပေါ့။
အောရက်ခ်၏ အကြည့်များက တပ်မှူး ဂါအီယာ ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
"ဂါအီယာ၊ မြို့တော်ရဲ့ တပ်စွဲထားတဲ့ အင်အားစုတချို့ကို ကွပ်ကဲဖို့ မင်းကို ငါ အာဏာလွှဲအပ်တယ်။ မြို့စောင့်တပ်တွေအပေါ်မှာ မင်း ဩဇာအာဏာ သက်ရောက်စေရမယ်။"
"ငါ့မှာ လိုအပ်ချက် တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ အင်ပါယာကို စော်ကားတဲ့ ဘယ်ကျောင်းသားကိုမဆို ဖမ်းဆီးပြီး၊ ဥပဒေအတိုင်း ကြိုးစင်တင် ကွပ်မျက်ရမယ်။"
"ဒီကိစ္စကို ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ရဲတဲ့သူ ရှိရင်၊ အဲဒီသူတွေကိုပါ သတ်ပစ်လိုက်။"
ထိုစကားလုံးများက နက်ရှိုင်းသော ရေကန်တစ်ခုအတွင်းသို့ ကျောက်ခဲများ ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ တွန့်ဆုတ်မှုများနှင့် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများကြောင့် လေးလံသွားကြသည်။
အားလုံး သိကြသည်။ အကယ်၍သာ အောရက်ခ်က ဤအမိန့်များကို အကောင်အထည်ဖော်လိုက်ပါက၊ ဟိုင်းရူးလ် စစ်ပညာသင်တန်းကျောင်းကို ပြန်လှည့်မရနိုင်လောက်အောင် စော်ကားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များက အင်ပါယာကြီး ကိုယ်တိုင်အပေါ် ကြီးမားပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ဟိုင်းမားဒင်းဂါးက ဆက်လက်၍ တိတ်ဆိတ်မနေနိုင်တော့ပေ။ သူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အလျင်စလို စကားဆိုလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းကြီး၊ သတိထားဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ ဟိုင်းရူးလ် စစ်ပညာသင်တန်းကျောင်းမှာ တခြားအင်ပါယာတွေအထိ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ ကျောင်းခွဲတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က ဒီမြို့တော်ထဲက သင်တန်းကျောင်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နယ်နိမိတ်တွေအပြင်ဘက်အထိပါ ကွင်းဆက် တုံ့ပြန်မှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။"
အောရက်ခ်က ဖွဖွလေးသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဒီအရာတွေ အားလုံးကို သူ ကြိုတင်စဉ်းစားခဲ့တာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။
"အများကြီး တွေးနေစရာ မလိုဘူး။ ပြဿနာရှာတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို အင်ပါယာ ဥပဒေအတိုင်း အရေးယူရလိမ့်မယ်။"
တပ်မှူး ဂါအီယာက ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်သည်။
"စိတ်ချတော်မူပါ အရှင်မင်းကြီး။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ကို မတွန့်ဆုတ်ဘဲ အကောင်အထည်ဖော်ပါ့မယ်။"
"ကောင်းပြီ။ ဒီနေ့အတွက် ဒီလောက်ပဲ။ ညီလာခံကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီ။"
အောရက်ခ်က သူ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှ ထကာ၊ လှည့်ပြီး ခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ မှူးမတ်များလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
သို့သော် ဝင်စတန်၊ ဟိုင်းမားဒင်းဂါးနှင့် အခြားလူအနည်းငယ်ကမူ ထွက်မသွားချင်သေးဘဲ တွေဝေနေကြသည်။
သူတို့က ဧကရာဇ်မင်းနှင့် သီးသန့် စကားပြောလိုကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ရင်တွင်းအနက်ရှိုင်းဆုံး တစ်နေရာတွင်၊ အောရက်ခ် ရွေးချယ်လိုက်သော ဤလမ်းက တွက်ဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည့် အန္တရာယ်များကို သယ်ဆောင်ထားကြောင်း သူတို့ သိရှိနေသောကြောင့်ပင်။