အခန်း (၃၂) တော်ဝင်ကြေးစားစစ်သည်များနှင့် အင်ပါယာ၏ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များ

ယခုအခါ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အောရက်ခ် က အလုံးစုံ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီဟု ဆိုလျှင် ပိုမည်မထင်ပေ။ သေချာကျနသော အစီအစဉ်များနှင့် မဆုတ်မနစ်သော ဇွဲလုံ့လတို့ဖြင့် တစ်လှမ်းချင်းလှမ်းကာ အင်ပါယာမြို့တော် ကို သူ ထိန်းချုပ်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ရန်သူများကိုလည်း ထောင့်ကြပ်သွားစေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤအချိန်အတောအတွင်း၌ သူသည် အခြေခံဒြပ်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သုံးရာတိတိကို အံ့မခန်း ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတိုင်းသည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ထက်မြက်ကြရုံသာမက အစုလိုက်အပြုံလိုက် လှုပ်ရှားလာပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်တပ်မဟာကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေသည်။

ယခုဆိုလျှင် ကျွမ်းကျင်အဆင့် ခွန်အားကြီးမားသူတစ်ဦးပင်ဖြစ်လင့်ကစား ဤမျှများပြားသော အခြေခံဒြပ်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ များ၏ ညီညွတ်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရပါက အလွယ်တကူ ကျဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။ တစ္ဆေများ သဖွယ် တညီတညွတ်တည်း လှုပ်ရှားနေကြသော ဤတိတ်ဆိတ်သည့် လူသတ်သမားများကို ကြည့်ရင်း အောရက်ခ် သည် ရှားရှားပါးပါး စိတ်သက်သာရာရမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထီးနန်းတက်ပြီးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စစ်မှန်သော လုံခြုံမှုကို သူ ခံစားလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားသည်လည်း အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ နှုန်းထားဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤသို့ တိုးတက်လာသည့်တိုင် အောရက်ခ် ၏ မျက်နှာအမူအရာကမူ လေးနက်တည်ကြည်နေဆဲပင်။

လဝက်ခန့်က သူသည် အခြေခံဒြပ်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ငါးဆယ်ကို မြို့တော် တံတိုင်းအပြင်ဘက်သို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ တာဝန်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်- မြို့စွန်များတွင် အမြစ်တွယ်နေသော ဥပဒေမဲ့ ဂိုဏ်းများနှင့် အန္တရာယ်ရှိသော ဆိုးသွမ်းသည့် အင်အားစုများ ကို ရှင်းလင်းရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ လဝက်ကြာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ထိုလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများထဲမှ တစ်ယောက်မျှ ပြန်လည်ရောက်ရှိမလာခဲ့ပေ။ ယင်းအစား နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သူ့ထံရောက်ရှိလာသည်မှာ တရိပ်ရိပ် တက်လာနေသော ဧကရာဇ် အမှတ် များသာဖြစ်သည်။

၎င်းက ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

ယင်းက ခရော့စ်ဘရစ်ချ် အင်ပါယာ နှလုံးသား၏ တံခါးဝတွင်ပင် မရေမတွက်နိုင်သော မှောင်မိုက်ပြီး ကြမ်းကြုတ်သည့် အဖွဲ့အစည်းများ ရှင်သန်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ အခြေခံဒြပ်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ များ၏ ရက်စက်ပြတ်သားသော စွမ်းဆောင်ရည်နှင့်ပင် လဝက်ဆိုသောအချိန်က ၎င်းတို့အားလုံးကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

အင်ပါယာမြို့တော် ၏ အခြေအနေက ဤသို့ဆိုလျှင် တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာအရဆိုလျှင်ကော မည်သို့ရှိမည်နည်း။ ပြည်နယ်များ၏ အရိပ်ထဲတွင် ငါးနက်ဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော အဖွဲ့မည်မျှက တိုင်းပြည်၏ သွေးကြောကို ကပ်ပါးကောင်များ သဖွယ် စုပ်ယူစားသောက်နေကြမည်နည်း။

ထိုအတွေးက အောရက်ခ် ၏ နှလုံးသားကို လေးလံသွားစေပြီး ခဏတာမျှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက သူ့အပေါ် ဖိစီးလာသည်။ သို့သော် ထိုလေးလံမှုက ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု မီးပွားလေးတစ်ခု ပြန်လည်တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

လဝက်အကြာက သူ၏ လက်အောက်တွင် အခြေခံဒြပ်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ရာပင် မပြည့်ခဲ့ပေ။ ယခုအခါ သူတို့၏ အရေအတွက်က သုံးဆတိုးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူ့အား အချိန်အလုံအလောက်သာ ပေးမည်ဆိုပါက ဤမှောင်မိုက်သော အင်အားစုများကို ရှင်းလင်းရေးသည် သာမန်ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်လာပေမည်။ ၎င်းသည် မဖြစ်နိုင်သောအရာမဟုတ်ဘဲ ခက်ခဲရုံသာဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ် ဦးစားပေးရမည့်အရာမှာ အခြားတစ်နေရာတွင် ရှိနေသည်။ ပထမဦးစွာ နန်းတော် အတွင်း၌ အမြစ်တွယ်နေသော ဆန့်ကျင်ဘက်များနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများကို သူ ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ၏ ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်မှသာ ကျန်သည့်အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့သွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် အောရက်ခ် သည် သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေရန် မိမိကိုယ်ကို မြှုပ်နှံလိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဧကရာဇ် အမှတ် များကို ဆက်လက်အသုံးပြုခဲ့သည်။

အလုပ်သင်အဆင့် တွင် အရေးကြီးဆုံးတာဝန်မှာ စွမ်းအင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှု ကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။ နှိုးထသူ အများစုကြားတွင် စွမ်းအင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည့် အဓိကအချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ သဟဇာတဖြစ်မှု မြင့်မားလေလေ၊ ပို၍ခရီးရောက်လေလေဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အောရက်ခ် သည် ဧကရာဇ် အမှတ် အမြောက်အမြားကို သုံးစွဲနေသော်လည်း အလုပ်သင်အဆင့် တွင်သာ တဝဲလည်လည် ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသာ တမင်သက်သက် သူ၏ တိုးတက်မှုကို ဖိနှိပ်မထားခဲ့လျှင် ထူးချွန်အဆင့် သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် အောရက်ခ် သည် သာမန်အဆင့်တက်ရုံဖြင့် ရောင့်ရဲမနေပေ။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်က ထိုထက်မက ကြီးမားလှသည်။ သူသည် စွမ်းအင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုကို ၎င်း၏ အကန့်အသတ်ဆုံးအထိ တွန်းပို့ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

ယင်းကြောင့် သူသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် အလုပ်သင်အဆင့် တွင်သာ ရှိနေသော်လည်း အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အရဆိုလျှင် မည်သည့် ထူးချွန်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားထက်မျှ မနိမ့်ကျပေ။

သို့သော် သူ၏ သဟဇာတဖြစ်မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ အောရက်ခ် သည် အတားအဆီးသစ်တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့လာရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ စွမ်းအင်ကို လုံလောက်စွာ မစုပ်ယူနိုင်တော့ပေ။

ဤအခြေအနေတွင် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်- စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများ ပင်ဖြစ်သည်။

ရွဲ့ချင်စရာကောင်းလှသည်။ သူသည် ခရော့စ်ဘရစ်ချ် အင်ပါယာ ၏ ဧကရာဇ် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုအတွက် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး တစ်တုံးမျှပင် ပိုင်ဆိုင်မထားချေ။

တော်ဝင်ပါတီဝင်များ ထံမှ တောင်းဆိုရန်တွေးမိသော်လည်း အောရက်ခ် သည် ထိုအတွေးကို ချက်ချင်း ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေရုံသာမက ပိုဆိုးသည်မှာ သူ၏ ခေါင်းဆောင်မှုအပေါ် ပါတီ၏ ယုံကြည်မှုကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် အတွေးတစ်ခုက သူ့ခေါင်းထဲ ဝင်လာသည်။ အိမ်တော်ထိန်း ဘရောင်း အစောပိုင်းက ပြသခဲ့သော ရတနာသိုက်ကို သူ သတိရသွားသည်။ ထိုရတနာများထဲတွင် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများ အမှန်တကယ် ပါဝင်နေခဲ့သည်။

တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ အောရက်ခ် သည် ၎င်းတို့ကို ထုတ်ယူကာ စွမ်းအင်များကို စတင်စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကျောက်တုံးများအတွင်း ချိတ်ပိတ်ထားသော သန့်စင်သည့် စွမ်းအင်များသည် သူ့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းလာခဲ့သည်။ မိုးရေကို ငတ်မွတ်နေသော မြေကွဲကြီးကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထိုစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူသောက်သုံးလိုက်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် တည်ငြိမ်စွာ မြင့်တက်လာသည်။ အလုပ်သင်အဆင့် အဆင့်နှစ်... ထို့နောက် သုံး... မကြာမီမှာပင် အလုပ်သင်အဆင့် အဆင့်လေးသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူ၏ အဆောင်တော်အပြင်ဘက်တွင် အလျင်စလို ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ နန်းတော်ကိုယ်ရံတော်များ အများအပြား အပြေးအလွှား သွားလာလှုပ်ရှားနေကြပြီး အရေးတကြီး ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အောရက်ခ် သည် တံခါးကိုဖွင့်ကာ အေးစက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့တွေ ဘာတွေ အလုပ်များနေကြတာလဲ"

အန်ဂျီ သည် မျက်နှာရဲရဲ ချွေးသံတရွဲဖြင့် အလျင်အမြန် ရှေ့ထွက်လာကာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဗာလိုရီယာ နန်းတော် မှာ တပ်စွဲထားတဲ့ အငှားစစ်သည် တွေအတွက် လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးတွေ ပြင်ဆင်နေတာပါ"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အောရက်ခ် ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားခဲ့သည်။

"အကုန်ရပ်လိုက်။ အခုချက်ချင်း"

"ဗျာ?"

အန်ဂျီ ၏ မျက်နှာသည် အံ့အားသင့်မှုဖြင့် အေးခဲသွားသည်။ သူက ကန့်ကွက်ရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဧကရာဇ်၏ အေးစက်လှသော အကြည့်နှင့် ဆုံလိုက်ရသည်။ သူ၏ သတ္တိများ ချက်ချင်း အရည်ပျော်ကျသွားကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မဟဝံ့တော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့လိုက်ရတော့သည်။

"အကုန်ရပ်လိုက်" အောရက်ခ် က ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး... ဒါပေမဲ့ အငှားစစ်သည် တွေကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုပြောရမလဲ" အန်ဂျီ က ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။

အငှားစစ်သည် များသည် အရေးမပါသောသူများ မဟုတ်ပေ။ ဗာလိုရီယာ နန်းတော် ၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် သူတို့၏ တည်ရှိမှုက အရေးပါလှသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့အထဲတွင် ကျွမ်းကျင်အဆင့် စစ်သည်တော် ဆယ့်နှစ်ယောက် ပါဝင်ပြီး ပြဿနာရှာလိုသူများကို ခြိမ်းခြောက်ရန် လုံလောက်သော အင်အားပင်ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မိသားစု ကသာ သူတို့ကို စော်ကားမိမည်ဆိုပါက အင်ပါယာအတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေမည်။

"ဘာမှ ရှင်းပြနေစရာ မလိုဘူး" အောရက်ခ် က ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူတို့ဘာသာ ငါ့ဆီ လာလိမ့်မယ်"

စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မဆိုတော့ဘဲ သူလှည့်ကာ အဆောင်တော်အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။

နန်းတော် ၏ အခြားတစ်နေရာတွင် အငှားစစ်သည် များသည် သူတို့၏ ထောက်ပံ့ကြေးများ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိသွားကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားကြသည်။

"ဒီဧကရာဇ်လေး က ဘာသဘောလဲ" သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ငါတို့ သူ့ဆီ တိုက်ရိုက်သွားမေးတာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်" အခြားတစ်ယောက်က လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် အကြံပြုလိုက်သည်။

တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းအလျင်းမရှိဘဲ ကျွမ်းကျင်အဆင့် ကြေးစားစစ်သည် ဆယ့်နှစ်ယောက်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့၏ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အောရက်ခ် ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာကြသည်။

"ဧကရာဇ်၊ ဒါက ဘာသဘောလဲ" တစ်ယောက်က စူးရှသောလေသံဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "ငါတို့ရဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးတွေကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာလား။ ငါတို့ကို ဗာလိုရီယာ နန်းတော် ကနေ ထွက်သွားစေချင်နေတာလား"

အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ခြိမ်းခြောက်သည့်လေသံဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "သေသေချာချာ စဉ်းစားဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။ ငါတို့သာ ထွက်သွားရင် ဒီနန်းတော် ကြီး ဘာဖြစ်သွားမယ်ထင်လဲ။ မင်းကော ဘာဖြစ်သွားမယ်ထင်လဲ"

သူတို့ပေါင်းစပ်လိုက်သော ဖိအား က မုန်တိုင်းတစ်ခုလို ဖိကျလာသည်။ လူအများစုအတွက်ဆိုလျှင် ကျွမ်းကျင်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား ဆယ့်နှစ်ယောက်၏ ဖိစီးမှုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အောရက်ခ် ကမူ သူ၏လက်ထဲမှ စာအုပ်ကို ဘေးချလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ မော့ကြည့်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူတို့၏ အင်အားက အထင်ကြီးလောက်စရာဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တည်ရှိမှုကပင် အင်အားစု အများစုကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည်။ သို့သော် သူ၏အမြင်တွင်တော့ သူတို့သည် ထူးခြားသူများမဟုတ်ဘဲ—အင်ပါယာ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများဖြင့် ဝဖြိုးနေသော ကြေးစားစစ်သည် ဆယ့်နှစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။

"အင်ပါယာ က မင်းတို့ကို အများကြီး ပေးသနားခဲ့တယ်" အောရက်ခ် က အေးစက်သော်လည်း အာဏာပြည့်ဝသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အစစ်အမှန် တာဝန်ကို မင်းတို့ မေ့သွားကြပြီထင်တယ်"

အငှားစစ်သည် များ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားကြသည်။

"မင်းက ဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲ ကောင်လေး" တစ်ယောက်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဒီထက်ပိုပြီး ဘာမှမရှိပါဘူး" အောရက်ခ် က ညိမ့်ညောင်းသောလေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အင်ပါယာ ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ကုန်သလောက်ဖြစ်နေပြီ။ မင်းတို့တွေ နားလည်ပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

အငှားစစ်သည် များသည် မယုံနိုင်စွာဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒါဆို မင်းပြောချင်တာက" တစ်ယောက်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ခရော့စ်ဘရစ်ချ် အင်ပါယာ က ငါတို့ကို ဆက်ပြီး ထောက်ပံ့ကြေး မပေးတော့ဘူးဆိုတဲ့ သဘောလား"

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်နေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ဘူး"

"ဟုတ်တယ်။ ထောက်ပံ့မှုမရှိဘဲ ငါတို့ကို ဆက်နေစေချင်တာလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

သူတို့၏ အသံများ မြင့်တက်လာပြီး မကျေနပ်မှုလှိုင်းတံပိုးက ခန်းမအတွင်း လှိမ့်ဝင်လာသည်။

သို့သော် အောရက်ခ် ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲမသွားပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် အရှင်သခင် တစ်ပါး၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားခြင်းမရှိသော ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် တောက်ပနေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့" နောက်ဆုံးတွင် သူက တည်ငြိမ်သော်လည်း ဓားသွားလို ထက်ရှသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ထွက်သွားလို့ရပြီ"

ထိုစကားလုံးများသည် မိုးကြိုး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ထိမှန်သွားသည်။

အငှားစစ်သည် များ အေးခဲသွားကာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ဆွံ့အသွားကြသည်။ အတန်ကြာသည်အထိ အခန်းတွင်း၌ သေမင်းတမန်တိတ်ဆိတ်မှုကြီး လွှမ်းမိုးသွားသည်။

အောရက်ခ် ဤသို့ ပြောရဲလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ—တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ—မတွေးထင်ထားခဲ့ဖူးပေ။

ကလေးတစ်ယောက်အဖြစ် သူတို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သော ဤအားနည်းပြီး ကျောရိုးမရှိတဲ့ သူရဲဘောကြောင်သူ ဧကရာဇ်လေး က ယခု သူတို့ကို ထွက်သွားရန် အမိန့်ပေးနေသည်လား။

သူ ရူးသွားပြီလား။

သူတို့သာ မရှိခဲ့လျှင် ဗာလိုရီယာ နန်းတော် သည် ကာလကြာရှည်ကတည်းက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့မည်ကို သူ နားမလည်ဘူးလား။

သူ ဘာတွေတွေးနေတာလဲ။ တကယ်ကြီး သူတို့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးလေ။

ယင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ရယ်စရာကောင်းလှသည်။ သို့သော်လည်း အောရက်ခ် ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ရေခဲတမျှ အေးစက်သော သေချာမှုက သူပြောသော စကားလုံးတိုင်းသည် အတည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို ပြောပြနေသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြေးစားစစ်သည်များ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲ တုန်ချမ်းသွားမှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။