အခန်း (၁၆) - ရူးသွပ်သွားသော နော့ခ်

"မင်းတို့ကို တကယ် အထင်သေးမိသွားတာပဲ။"

ဘတ်တလာ ဘရောင်း၏ မျက်မှောင်များ တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ ဒေါသများက ပွက်ပွက်ဆူလာသည်။ တပည့်နှစ်ဦး သေဆုံးသွားမှုက နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူ မခံစားဖူးခဲ့သော ပြင်းထန်လှသည့် ဒေါသမီးကို တောက်လောင်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် သာမန် အလုပ်သင်များ မဟုတ်ကြပေ။ သူ၏ တပည့်ရင်းများ၊ သူ၏ သွေးသောက်များဖြစ်သလို ယူနီကွန်း ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ သူ၏ ရပ်တည်မှုကို သက်သေပြနေသူများလည်း ဖြစ်သည်။

သို့ပါလျက်နှင့် သူတို့သည် သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာပင် တိရစ္ဆာန်များသဖွယ် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဒီရုပ်သေးရုပ်တွေက ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းနေရတာလဲ။ သူတို့နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ဆရာသခင်ကရော ဘယ်လောက်တောင် အတင့်ရဲနေရတာလဲ။ ဒီ လျှို့ဝှက်ရုပ်သေးဆရာက သူ့လုပ်ရပ်တွေရဲ့ အကျိုးဆက်ကို နားမလည်တာလား။ ယူနီကွန်းဂိုဏ်းကို စော်ကားမိမှာကို သူ မကြောက်ဘူးလား။

ကောင်းပြီလေ။ ဒါက သူ ရွေးချယ်တဲ့ လမ်းဆိုရင်လည်း ဘတ်တလာ ဘရောင်းက သနားညှာတာမှု ပြသနေမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူ၏ ဓားရှည်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ နှိုးထသူ စွမ်းရည်မှာ လက်နက်များကို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ မိသားစု မျိုးရိုးသည် ဓားပညာကို မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်း လေ့လာလိုက်စားခဲ့ကြသည်။ သူသည် အစဉ်အလာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား၊ ၎င်းကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ဖြင့် ပေါင်းစပ်ကာ သံမဏိနှင့် စွမ်းအားတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

ဤပေါင်းစပ်မှုက သူ့ကို ရွယ်တူများထက် သာလွန်စေခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းအတွင်း၌ 'ဂိုဏ်းတာဝန်ခံ' ရာထူးကို ရရှိစေခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်တော့ ထိုစွမ်းအားအပြည့်အဝကို သူ ထုတ်ဖော်ပြသတော့မည်ဖြစ်သည်။

"သေချာ ကြည့်ထားစမ်း။" သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ သေခြင်းတရားကို ကတိပေးနေသည့်အလား ဩရှနေသည်။ "ဒါက မင်းတို့ရဲ့ သေဒဏ်ပဲ။"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ဘတ်တလာ ဘရောင်းက သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဓားကို ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ဆောင်လိုက်သည်။ လေထုက တုန်ခါသွားသည်။ သူ၏ ဓားမှာ ဝါးသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဓားရိပ်များအဖြစ် ကွဲထွက်သွားကာ အရိပ်တစ်ခုစီတိုင်းက အလင်းတန်းများကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

ဓားသိုင်း - ဓားငရဲ။

စွမ်းအင်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံက ဓားသွားပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ သံမဏိဓားသွားမှာ နီရဲလာပြီး အလင်းရောင်များက စူးရှတောက်ပလာရာ အရည်ပျော်နေသော မီးတောက်များကို ဓား၏ အမြုတေထဲသို့ ဆွဲသွင်းထားသကဲ့သို့ပင်။ ဓားခုတ်ချက် တစ်ချက်စီတိုင်းနှင့်အတူ ဓားအရှိန်အဝါ လှိုင်းတံပိုးများက အပြင်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြက်သွေးရောင် ဓားသွားပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

ထိုစွမ်းအင်များက ငရဲဘုံ၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုအဖြစ် ပုံပေါ်လာသည်။ အဆုံးမဲ့ ဓားများဖြင့် ဖန်တီးထားသော၊ ကြက်သွေးရောင် တောက်လောင်နေသော၊ သေစေလိုသော အရှိန်အဝါများဖြင့် အော်ဟစ်နေသော ဓားငရဲဘုံပင် ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုဓားငရဲက အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ထွက်သွားပြီး ရဲတိုက်၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို မျိုချပစ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် နံရံများ အက်ကွဲကာ ပြိုကျသွားသည်။ ပရိဘောဂများ တစ်စစီ ဖြစ်သွားသည်။ ရုပ်တုများမှာလည်း ကျောက်စရစ်ခဲများအဖြစ် ပြိုလဲသွားသည်။ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုက ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ ထိမိသမျှအရာအားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်နေသည်။

ထွက်ပြေးရန် နှေးကွေးလွန်းလှသော ကံဆိုးသည့် အစောင့်အချို့သည် မုန်တိုင်းထဲတွင် ပိတ်မိသွားခဲ့သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေသော စွမ်းအင်လှိုင်းများအောက်တွင် အသားစများ၊ သွေးစများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သို့သော် အခြေခံဒြပ်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကမူ ထိတ်လန့်မသွားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ပြီးပြည့်စုံသော ညီညွတ်မှုဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားကြရာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အေးစက်ပြီး စနစ်ကျလှသည်။ သူတို့သည် မုန်တိုင်းကို ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့ ပိုသိကြသည်။

သူတို့အတွက်ပင်လျှင် 'ဓားငရဲ' သည် ခုခံရန် ကြီးမားလွန်းသော အင်အားတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ သူတို့၏ နည်းဗျူဟာမှာ စိတ်ရှည်သည်းခံခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ငရဲမီးတောက်၏ အစွန်းကို ရှောင်ရှားကာ မီးတောက်များ အလိုအလျောက် ငြိမ်းသတ်သွားမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းဖြစ်သည်။

ဘတ်တလာ ဘရောင်း၏ မျက်လုံးများက သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူ အလျှော့မပေးခဲ့ပေ။ သူ၏ ဓားရှည်ကြီးက တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် တောက်ပလာကာ တိုက်ကွက်တိုင်းက ပျက်စီးခြင်းဒီရေလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေသည်။ သူသည် ထိုအရိပ်များကို အလင်းရောင်အောက်သို့ ဆွဲထုတ်မည်၊ သူတို့၏ အကာအကွယ်များကို ဖယ်ရှားမည်၊ ထို့နောက် သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ခုတ်ပိုင်းပစ်မည်ဖြစ်သည်။

သို့တိုင် လုပ်ကြံသူများက ပုန်းကွယ်နေဆဲပင်။

သူသည် ကျွမ်းကျင်အဆင့်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကပင် ထိုသူတို့၏ ဖုံးကွယ်ထားမှုကို မထိုးဖောက်နိုင်ပေ။ ထိုအရာက သူတို့၏ အားသာချက်ဖြစ်သည်။ တိတ်ဆိတ်ခြင်းနှင့် မျက်မြင်မရခြင်းပင်။

သူရဲကောင်းအဆင့်သို့ မရောက်မချင်း၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်တိုင်က အသွင်မပြောင်းမချင်း၊ မည်သူကမျှ အခြေခံဒြပ်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကို ထိပ်တိုက် ရင်မဆိုင်ရဲကြပေ။

ထူးချွန်အဆင့်နှင့် ကျွမ်းကျင်အဆင့် - သူတို့ နှစ်ခုကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ မိုးနှင့်မြေလိုပင် ကျယ်ပြန့်လှသည်။ ထိန်းချုပ်နိုင်သော စွမ်းအင်၊ ကွေးညွှတ်နိုင်သော နိယာမ၊ စွမ်းအား၏ ပမာဏ - မည်သည့်အရာကမှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ အမှောင်ထုထဲတွင် ရပ်တန့်နေရင်း အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဘတ်တလာ ဘရောင်း၏ ဒေါသက သူ့ကို ပိုမို ရှေ့ဆက်သွားစေသည်။ သူ စွမ်းအင်တွေ ပိုထုတ်လေလေ၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတွေက ပိုနှေးကွေးလေလေ ဖြစ်လာသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် အသက်ရှူကျပ်လောက်အောင် သိပ်သည်းလှသော ဓားအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မြေကြီးသည် ထိုအလေးချိန်အောက်တွင် တုန်ခါနေသည်။

သို့သော် မည်သည့် လုပ်ကြံသူမှ ထွက်ပေါ်မလာပေ။ မည်သည့်ပုံသဏ္ဌာန်မျှ အလင်းရောင်အောက်သို့ ရောက်မလာခဲ့ပေ။

"ပုန်းနေတုန်းပဲလား။ ရေဆိုးမြောင်းထဲက အမှိုက်ကောင်တွေ!" သူက တံတွေးထွေးရင်း အေးစက်စူးရှစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သူက အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။ သူ၏ ဓားသည် ကပ်ဘေးတစ်ခုအလား စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တစ်ခဏတာမျှ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး မှေးမှိန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ရဲတိုက်နံရံများအတွင်း ညဉ့်အမှောင်ထု ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားသကဲ့သို့ပင်။ ဓားစွမ်းအင်လှိုင်းများက အပြင်ဘက်သို့ လျှံတက်သွားပြီး ရဲတိုက်တစ်ခုလုံးကို ကြက်သွေးရောင် သေမင်းအမိုးခုံးကြီးတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင်... လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု။

သူ၏ ကျောဘက်တွင် လုပ်ကြံသူ လေးဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ ဓားမြှောင်များက တဖျတ်ဖျတ် လက်နေပြီး သူတို့၏ တိုက်ကွက်များက သူ၏ ကျောရိုးနှင့် လည်ချောင်းဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။

"ကျစ်!" ဘတ်တလာ ဘရောင်းက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး သူ၏ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုက တင်းမာသွားသည်။ သူက ကိုယ်ကို လိမ်လိုက်ပြီး အသေအပျောက်အများဆုံး တိုက်ကွက်မှ ရှောင်ဖယ်လိုက်သည်။ ဓားမြှောင်က လေကိုခွဲကာ သူ၏ ဝတ်ရုံကို ပွတ်တိုက်သွားသည်။

သို့သော် လုပ်ကြံသူများက နောက်ဆုတ်သွားခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ပိုတိုးလာကြသည်။ သူတို့၏ တိုက်ကွက်များက အဆက်မပြတ်နှင့် တိကျလှပြီး တစ်ချက်စီတိုင်းက အသေအလဲ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

နော့ခ်နှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော အစောင့်အနည်းငယ်မှာ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ အထင်းသားပေါ်လွင်လျက် ကြောင်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ဤသူကား ဘတ်တလာ ဘရောင်း။ သူတို့၏ တန်ခိုးကြီးမားသော ကျောထောက်နောက်ခံ၊ ကျွမ်းကျင်အဆင့် နှိုးထသူတစ်ဦး၊ တားဆီး၍မရနိုင်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့ပါလျက်နှင့် ယခုအခါ သူသည် နောက်ဆုတ်နေရပြီး သာမန်ရုပ်သေးရုပ်များ၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။ သူ၏ စွမ်းအားကို စိန်ခေါ်ခံနေရပြီး သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာများ တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲခံနေရသည်။

ဒီလိုရုပ်သေးရုပ်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေတာလဲ။ လေးခုလား။ ဆယ်ခုလား။ ငါးဆယ်လား။

နော့ခ်၏ စိတ်များ ချာချာလည်သွားသည်။ ဧကရာဇ် အော်ရက်ခ်သည် ဤစစ်တပ်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖန်တီးခဲ့သည်။ အားနည်းပြီး အရည်အချင်းမရှိဟု သူတို့အားလုံး ဥပေက္ခာပြုထားခဲ့သော လူတစ်ယောက်သည် နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေသော လက်နက်တိုက်တစ်ခုကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

သူ ဒါကို ဘယ်အချိန်က လုပ်ခဲ့တာလဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး အော်စတင်ဆီကနေတောင် ဘယ်လိုများ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့တာလဲ။

အစကတည်းက အရာအားလုံးက ဟန်ဆောင်မှုတစ်ခုများလား။

နော့ခ်၏ သွေးများ အေးစက်သွားသည်။

ဘတ်တလာ ဘရောင်းကိုယ်တိုင်လည်း မယုံကြည်နိုင်မှု၏ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါတွေက ရုပ်သေးရုပ်တွေဆိုတာ မှန်ပေမယ့်... သူတို့က သူသိထားတဲ့ နိယာမအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်တဲ့ ဇွဲလုံ့လ၊ သိမ်မွေ့မှုတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နေကြတာပဲ။ သူတို့က သာမန် စစ်တိုက်စက်ရုပ်တွေ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီထက်ပိုတဲ့ တစ်စုံတစ်ရာပဲ။

ထိုစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူတို့ တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း လေပြေတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသည်။ သိမ်မွေ့ပြီး အားနည်းသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။

သော့ချက်ပဲ။

လေသာ မရှိတော့ဘူးဆိုရင်၊ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည် ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်။

ဘတ်တလာ ဘရောင်း၏ နှုတ်ခမ်းများက ကြောက်မက်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားသည်။ သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို သိသွားပြီ။

သူ၏ စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဓားကွန်ရက်ဖြင့် ရက်လုပ်လိုက်ပြီး လေဟာပြင်ကို စွမ်းအားကြိုးမျှင်များဖြင့် ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။ အတွင်းရှိလေထုမှာ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရပြီး ငြိမ်သက်သွားသည်။ လေတစ်ချက်မျှ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

"အထဲဝင်!" သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ၊ ငါ့အနောက်က အခန်းထဲကို ဝင်ကြ!"

နော့ခ်နှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက အချိန်မဆွဲတော့ပေ။ သူတို့သည် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် လုယက်ပြေးဝင်သွားကြပြီး အခြားတစ်ဖက်ရှိ လုံခြုံသောနေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ဘတ်တလာ ဘရောင်း၏ ယုံကြည်မှုများ မြင့်တက်လာသည်။ အခုမှ အရိပ်တွေ သူတို့ရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို စမ်းကြည့်ပါစေတော့။ တံခါးတွေနဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေကို ပိတ်လှောင်လိုက်တာနဲ့၊ လေထုကို ပိတ်ဆို့လိုက်တာနဲ့ လေပြေဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပုန်းအောင်းလို့ မရတော့ဘူး။ လွတ်မြောက်ဖို့လည်း လမ်းမရှိတော့ဘူး။

နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရင်း သူသည် နောက်ဆုံးမှ ဝင်ရောက်လာသူ ဖြစ်သည်။ သူက တံခါးများကို ဆောင့်ပိတ်လိုက်စဉ် သူ၏ စွမ်းအင်များ မြင့်တက်သွားသည်။ ဖိနှိပ်မှုများပြီး နက်ရှိုင်းလှသော အမှောင်ထုက အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

သို့သော် သူ မကြောက်ရွံ့ပေ။ ကျွမ်းကျင်အဆင့်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများက ညဉ့်အမှောင်ကို နေ့ခင်းလိုပင် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး ဓားကို အသင့်ပြင်ထားကာ သူ၏ မျက်လုံးများက အကဲခတ်နေသည်။

လုပ်ကြံသူများ အခု ထွက်လာရတော့မည်။ သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဒါက သူ ထင်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပခုံးကို နာကျင်မှုတစ်ခုက စူးရှစွာနှင့် ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်သွားသည်။ သူ၏ အသားထဲမှ ဓားမြှောင်တစ်လက် ထိုးထွက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဒယိမ်းဒယိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ကျစ်!" သူက ဟိန်းဟောက်ရင်း ရမ်းကားစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ဒုတိယမြောက် ဓားမြှောင်တစ်လက်က သူ၏ ပေါင်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးစိုက်သွားသည်။

ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုက သူ့ကို ဆုတ်ဖြဲသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိုင်နဲ့သွားသည်။ သွေးများ အတားအဆီးမရှိ စီးကျလာပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံကို စွန်းထင်းသွားစေကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အစက်အပြောက်များ ကျလာသည်။

ထိုအခါမှ သူ နားလည်သွားသည်။ လေထုထဲရှိ သွေးညှီနံ့သည် သူ့ဆီမှချည်းသာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက ပို၍ သိပ်သည်းပြီး လေးလံနေသည်။ အခြားသူများ၏ သွေးများက သူ၏သွေးနှင့် ရောနှောနေခြင်းဖြစ်သည်။

အေးစက်ပြီး ကရုဏာကင်းမဲ့သော တိုးတိုးရေရွတ်သံတစ်ခုက သူ၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

"လေမရှိရင်တောင်၊ မင်းတို့ ငါတို့ကို ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထိုစကားလုံးများက ရေခဲတစ်ခုအလား သူ၏ အတွင်းပိုင်းအထိ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော တည်ငြိမ်မှုများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး!" သူ၏ အသံက ရူးသွပ်မှုဖြင့် အက်ကွဲသွားသည်။ "ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အောရက်ခ်ရဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တွေက ဒီလောက်အထိ အင်အားမကြီးနိုင်ဘူး။ ဧကရာဇ်... မင်း ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလဲ။ ဘယ်လို အိပ်မက်ဆိုးမျိုးကို လွှတ်ပေးလိုက်တာလဲ!"

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တဆတ်ဆတ် တုန်ရီသွားသည်။ ဓားတစ်လက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိကျမှုဖြင့် ထိုးဖောက်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်သွားသည်။

ကျွမ်းကျင်အဆင့် ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်စေ၊ နှလုံးသားသည် အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်အဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် ထိုးဖောက်ခံရသည်နှင့် ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

သူ၏ စွမ်းအင်များသည် မီးပွားမုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြိုကွဲသွားသည်။ သူ၏ ဓားရှည်ကြီးက သတ္တုသံ မြည်ဟည်းလျက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ၎င်း၏ အလင်းရောင်များက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဘတ်တလာ ဘရောင်း... သေသွားပြီလား။"

နော့ခ်၏ လည်ချောင်းထဲမှ စကားလုံးများ ထွက်ကျလာသည်။ သူသည် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ရပ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေကာ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသောအရာ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်တွင် သူ၏ စိတ်အစဉ်က ပြိုကွဲနေသည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟု သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများက လည်ထွက်နေသည်။ "ဒါ တကယ် မဟုတ်ဘူး။ ငါ အိပ်မက်မက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်၊ အိပ်မက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်!"

သူ၏ ရယ်သံက အက်ကွဲသွားပြီး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ရူးသွပ်မှုအဖြစ် မြင့်တက်သွားကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက ရူးသွပ်မှုများဖြင့် တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေသည်။

တန်ခိုးကြီးမားလှသော စစ်ဝန်ကြီး နော့ခ် တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရူးသွပ်သွားခဲ့လေပြီ။