အပိုင်း (၄၉)
အယ်လ် အာဟာရရည်ကို စတင်ဖော်စပ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဒေါက်တာ ကူရဲဟာကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး အံ့ဩသွားစေပါတယ်။ မွေးရာပါ စိတ်ဖတ်စွမ်းရည်ရှိပြီး မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အယ်လ်ဟာ ဘယ်နယ်ပယ်မှာမဆို အနာဂတ်မှာ ဆရာကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပါပဲ။ ဒီပါရမီ နှစ်ခုကြောင့် အယ်လ်ဟာ ဘာမဆို မြန်မြန်သင်ယူနိုင်သလို၊ သက်ဆိုင်ရာ နယ်ပယ်က ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ဖတ်ပြီး သူတို့နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့တဲ့ ဗဟုသုတတွေကို တိုက်ရိုက် ကော်ပီ (Copy) ကူးယူနိုင်ပါတယ်။
အကယ်၍ အယ်လ်က ဆရာဝန်ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒရမ်ကျွန်းက နာမည်ကြီး ဆရာဝန်တွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ဖတ်လိုက်ရုံပါပဲ။ ခဏအတွင်းမှာတင် သူဟာ ခွဲစိတ်ခန်းထဲဝင်ပြီး လူနာတွေကို စတင်ကယ်တင်နိုင်တဲ့ ဆရာဝန်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ အခြေခံဓားသိုင်းကို တစ်ခါကြည့်ရုံနဲ့ တတ်မြောက်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။ အယ်လ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက ဆေးဖော်စပ်တဲ့ အဆင့်တိုင်းနဲ့ အချိန်အတိအကျကို ဒေါက်တာ ကူရဲဟာနဲ့ မခြားနားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိစေပါတယ်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒေါက်တာ ကူရဲဟာထက် မညံ့အောင်ကို တတ်မြောက်သွားတာပါ။ သူမ ဆေးဖော်နေတုန်းက အယ်လ်ဟာ သူမရဲ့ စိတ်ထဲက အတွေးတွေကို အစအဆုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာလေ။ သူမရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်း၊ သူမ စိတ်ထဲက တွေးတောပုံတိုင်းကို အယ်လ်က မြင်နေရပါတယ်။ အယ်လ် အတုယူလိုက်တာက သူမရဲ့ လက်လှုပ်ရှားမှုတင်မကဘဲ အဲဒီအဆင့်တွေမှာ သူမ ဘယ်လိုစဉ်းစားသလဲဆိုတဲ့ အချက်ကိုပါ အတုယူလိုက်တာပါ။
ဒီလိုမျိုး ကုဋေကုဋာမှာ တစ်ယောက်တည်းရှိတဲ့ ပါရမီမျိုးကြောင့် ဒေါက်တာ ကူရဲဟာရဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ ရှားရှားပါးပါး မျက်စိကျတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ နှမြောတသမှုတွေနဲ့ အစားထိုးသွားပြန်ပါတယ်။ အယ်လ်ရဲ့ ပါရမီကို မြင်တော့ ကူရှီရို လိုပဲ သူမလည်း အယ်လ်ကို တပည့်အဖြစ် မွေးချင်စိတ် ပေါက်သွားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ၁၃၀ နှစ်သက်တမ်းရှိတဲ့ သူမရဲ့ အတွေ့အကြုံအရ အယ်လ်ဟာ ငြိမ်ငြိမ်ဆင်ဆင်နေပြီး အထီးကျန်မှုကို အဖော်ပြုမယ့်သူ မဟုတ်မှန်း ချက်ချင်း သိလိုက်ပါတယ်။ ဒီကလေးစုတ်ကို ဆေးပညာသင်ခိုင်းတာက သေခိုင်းတာထက်တောင် ခက်ပါလိမ့်မယ်။
အယ်လ်ကတော့ ဒေါက်တာ ကူရဲဟာ ဘာတွေးနေလဲ မသိပါဘူး။ အခုအချိန်မှာ သူက အာဟာရရည် ဖော်စပ်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်နေတာမို့ သူမရဲ့ အတွေးတွေကို လိုက်မဖတ်နိုင်ပါဘူး။ အချိန်တွေ ဘယ်လောက်ကုန်သွားလဲ မသိဘဲနဲ့... သူ့ရှေ့က ပုလင်းထဲမှာ အစိမ်းရောင်အရည်တွေကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ အယ်လ်ဟာ ကျေနပ်ပီတိနဲ့ ပြုံးလိုက်မိပါတယ်။ ပထမဆုံးအကြိမ်မှာတင် အောင်မြင်သွားပြီ၊ သူကတော့ တကယ်ကို ပါရမီရှင်တွေထဲက ပါရမီရှင်ပါပဲ!
"ကလေးစုတ်၊ မင်းရဲ့ ပါရမီကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးမိအောင် သတိထားနော်။" အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ကူရဲဟာက ဝိုင်တစ်ငုံသောက်ရင်း (ဒါပေမဲ့ မူးမနေဘဲ) လေးလေးနက်နက် သတိပေးလိုက်တယ် - "ပါရမီက အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို သတ်မှတ်ပေးတယ်ဆိုပေမယ့် လူတိုင်းရဲ့ အချိန်ကတော့ ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်။"
"အကယ်၍ မင်းရဲ့ ပါရမီတွေကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အပြည့်အဝ မဖော်ထုတ်နိုင်ဘူးဆိုရင်၊ ပါရမီပြရမယ့် အရွယ်ကို ကျော်သွားတာနဲ့ မင်းရဲ့ ပါရမီတွေက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားလိမ့်မယ်။ ကမ္ဘာ့နံပါတ် (၁) ဖြစ်နိုင်တဲ့ ပါရမီကနေ မင်းအောက်မှာ ရှိခဲ့တဲ့သူတွေနဲ့ တန်းတူအဆင့်အထိ ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ နောင်တရလည်း ဘာမှ ပြန်ပြင်လို့ မရတော့ဘူး။"
"သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒေါက်တာ ကူရဲဟာ၊ ကျွန်တော် ဆရာဝန်ကြီးရဲ့ ဆုံးမမှုကို ရင်ထဲမှာ မြဲမြဲမှတ်ထားပါ့မယ်!" အယ်လ်က ဆေးရည်ပုလင်းကို ချလိုက်ပြီး ဒေါက်တာ ကူရဲဟာကို စိတ်ရင်းနဲ့ ဦးညွှတ်လိုက်ပါတယ်။
ဒေါက်တာ ကူရဲဟာ ပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာ သူ သိပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဂရန်းလိုင်းရဲ့ ဒုတိယပိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ ပါရမီကို ဖြုန်းတီးပစ်နေတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရှိနေလို့ပါပဲ။ လောကကြီးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရတဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာမဟာ မူလက ဒီခေတ်ကြီးရဲ့ သမီးတော်ပါ။ သူမသာ သူမရဲ့ ပါရမီတွေကို အပြည့်အဝ သုံးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာ့အသန်မာဆုံး မဟုတ်ရင်တောင်၊ အသန်မာဆုံးဖြစ်ဖို့ အနီးစပ်ဆုံးလူ ဖြစ်နေမှာပါ။ ဂရန်းလိုင်းမှာရှိတဲ့ ဘယ်ဘီလူးသတ္တဝါမှ (အယ်လ်ကလွဲလို့) ရှာလော့ လင်းလင်း လောက် ပါရမီ မရှိကြပါဘူး။
မွေးကတည်းက ဓားမတိုးတဲ့ အရေပြားနဲ့ ဧရာမ ခွန်အားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သူမဟာ တခြားသူတွေ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားမှ ရောက်မယ့် ပန်းတိုင်မှာ မွေးကတည်းက ရပ်နေတာပါ။ ဒါဟာ သူမရဲ့ အလားအလာ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းလဲဆိုတာ ပြနေတာပေါ့။ သူမသာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ထိန်းသိမ်းပြီး ပါရမီနဲ့ နတ်ဆိုးအသီးကို ဆက်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ထိ သန်မာလာမလဲ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး။ ပါရမီကို ဖြုန်းတီးပစ်ထားတာတောင် ရှာလော့ လင်းလင်းဟာ အခုထိ ဧရာမအင်အားကြီး သုံးပါးထဲက တစ်ဦးဖြစ်နေဆဲဖြစ်သလို "အသန်မာဆုံး ပင်လယ်ဓားပြ ဘုရင်မ" လို့လည်း အသိအမှတ်ပြုခံထားရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ သူမအတွက်တော့ လောကကြီးက ပေးထားတဲ့ ပါရမီတွေကို နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျရှုံးမှုတစ်ခုပါပဲ။
၆ နှစ်သားအရွယ် မုတ်ဆိတ်ဖြူ ဘာလုပ်နေလဲ ကြည့်မလား? ၆ နှစ်သားအရွယ် ရှာလော့ လင်းလင်းကတော့ ဆုကြေး ဘယ်ရီ သန်း ၅၀ နဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာလူသစ် ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒါဟာ သာမန်လူနဲ့ မိစ္ဆာကြားက ကွာဟချက်ပါပဲ။ အယ်လ်အတွက်တော့ ရှာလော့ လင်းလင်းဟာ သင်ခန်းစာယူရမယ့်သူပါ။ သူဟာ သူမလို မဖြစ်စေဘဲ ပါရမီအားလုံးကို အပြည့်အဝ အသုံးချတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်လာရပါမယ်။ အဲဒါမှလည်း နောက်ထပ် ၁၂ နှစ်အကြာမှာ ရောက်လာမယ့် ပရမ်းပတာကမ္ဘာကြီးမှာ ထိပ်ဆုံးကနေ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ကြည့်နိုင်မယ့် "ကစားသမား" တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပါ။
အာဟာရရည် ဖော်စပ်နည်းကို သင်ယူပြီးတဲ့နောက် အယ်လ်ဟာ ဒေါက်တာ ကူရဲဟာဆီကနေ ရိုးရှင်းတဲ့ ဆေးပညာတချို့ကိုပါ ထပ်မံ သင်ယူခဲ့ပါတယ်။ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက ခဏခဏ မရနိုင်ဘူးလေ။ ကူရဲဟာကလည်း မငြင်းပါဘူး။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူမ သဘောကျတဲ့ လူငယ်မျိုး မပေါ်လာခဲ့တာကြောင့် အခုတွေ့တဲ့အချိန်မှာတော့ လက်တွန့်မနေဘဲ သင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒါတင်မကဘဲ သူမ ပထမဆုံး ပွဲထွက်တုန်းက ရေးခဲ့တဲ့ ဆေးကျမ်းအချို့နဲ့ နှစ်ပေါင်းရာချီပြီး ဘယ်သူမှ မထိတွေ့ခဲ့တဲ့ ဆေးအုပ်စု တစ်ဒါဇင်လောက်ကိုပါ ကိုယ်တိုင် လေ့လာဖို့ ပေးလိုက်ပါသေးတယ်။
ညနေပိုင်း ရောက်တော့မှ အယ်လ်က ကောင်မလေး သုံးယောက်ကို ခေါ်ပြီး ဒေါက်တာ ကူရဲဟာကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။
"နီးစန်၊ အာဟာရရည် ဖော်စပ်နည်းကို တကယ်ပဲ တတ်သွားပြီလား?" ကေဘယ်ကားပေါ်မှာ ကာရီနာက အယ်လ်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဖက်ရင်း စပ်စုလိုက်ပါတယ်။
"အင်း၊ တတ်သွားပြီ" အယ်လ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်က ကုအီနာနဲ့ နာမီ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်တယ် - "တောင်အောက်ရောက်ရင် ဆေးဖော်စပ်မယ့် စက်ကိရိယာတွေနဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေ သွားဝယ်ကြမယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းတို့အတွက် အာဟာရရည် ငါကိုယ်တိုင် ဖော်ပေးမယ်။"
"ငါကိုယ်တိုင်လည်း သောက်ကြည့်ပြီးပြီ၊ အာနိသင်က တကယ် အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်။ အကယ်၍ ဒါကို ရေရှည်သောက်မယ်ဆိုရင် တစ်နှစ်တည်းနဲ့တင် ပုံမှန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်တာ နှစ်ပေါင်းများစွာစာ ရလဒ်မျိုး ရနိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။"
"တကယ်လား? အဲဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား?" အယ်လ်ရဲ့ စကားကြောင့် ကာရီနာနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေဟာ မယုံနိုင်စရာ ပါးစပ်လေးတွေ ဟသွားကြပါတယ်။
"ဒါပေါ့..." အယ်လ်က ဆက်ပြောပြတယ် - "ဒီအာဟာရရည်ဆိုတာ ဆေးဖက်ဝင်အပင် အများကြီးထဲက အနှစ်ကို ထုတ်ယူထားတာလေ။ အဲဒီထဲမှာပါတဲ့ စွမ်းအင်က ပင်လယ်သားရဲ အကောင်ပေါင်းများစွာရဲ့ အာဟာရနဲ့ ညီမျှတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပင်လယ်သားရဲတစ်ကောင်လုံးကို ကုန်အောင် မစားနိုင်ပေမယ့်၊ ဒီဆေးရည် တစ်ပုလင်းကိုတော့ သောက်နိုင်တယ်လေ။"
"မင်းတို့သာ ဆေးအာနိသင်ကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် ပင်လယ်သားရဲ အကောင်အများကြီးကို အစာခြေလိုက်ရသလိုပဲ... ငါဆိုရင် တစ်နေ့ကို ပင်လယ်သားရဲ အကောင်ပေါင်းများစွာ စားတယ်လေ။ ဒါကြောင့် ဒီဆေးရည် တစ်ပုလင်း သောက်တာက ငါ့ရဲ့ တစ်နေ့တာ အစားအစာနဲ့ တူတူပဲ။ အဲဒါကို ရေရှည်သောက်ရင် ဘယ်လောက် သန်မာလာမလဲဆိုတာ မင်းတို့ စဉ်းစားကြည့်ပေါ့။"
"...နားလည်ပြီ!" ကောင်မလေး သုံးယောက်လုံး အံ့ဩသွားကြပါတယ်။
အထူးသဖြင့် သန်မာချင်စိတ် အပြင်းပြဆုံးဖြစ်တဲ့ ကုအီနာ့ရဲ့ လှပတဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာတော့ တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်နေပါပြီ။ အကယ်၍ အာနိသင်ကသာ အယ်လ်ပြောသလို တကယ်ရှိမယ်ဆိုရင်၊ သူမဟာ ပိုပြီး မြန်မြန် သန်မာလာနိုင်မှာဖြစ်သလို အယ်လ်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်မယ့်သူလည်း မဟုတ်တော့ပါဘူး!