အပိုင်း (၄၈)

အပူရှိန် စတင်စီးဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ဆူပွက်နေသော ရေနွေးပူကဲ့သို့ပင် အယ်လ်၏ ပုံမှန်ကိုယ်အပူချိန်သည် မျက်စိရှေ့တင် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။ အဝတ်အစားများအောက်ရှိ သူ၏အရေပြားမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း နီရဲလာပါတော့သည်။

ဤအရှိန်အတိုင်းသာ ဆက်သွားလျှင် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ဒုတိယဂီယာ (Second Gear) သုံးထားသော လူဖီကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲကာ အငွေ့များ ထွက်လာတော့မည်ဟု အယ်လ် ခံစားနေရသည်။ လူဖီ၏ ဒုတိယဂီယာမှာ ခြေထောက်နှင့် လက်များကို သုံးကာ သွေးလှည့်ပတ်မှုကို မြန်ဆန်စေပြီး ခွန်အားနှင့် အရှိန်ကို မြှင့်တင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အယ်လ်၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာလည်း ထိုပုံစံနှင့် အလွန်ဆင်တူနေသည်။ သို့သော် ကွဲပြားသည်မှာ အယ်လ်၏ အခြေအနေမှာ သွေးလှည့်ပတ်မှု မြန်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဆဲလ်ပေါင်း ထရီလီယံချီတို့မှာ ပြင်ပအားကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရပြီး အံ့ဩဖွယ် ကောင်းသော ဇီဝအင်အားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှဲ... ရှဲ...

ဤအချိန်တွင် အယ်လ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားနေရန် အချိန်မရှိပေ။ သူ၏ မွေးရာပါ ပါရမီ သုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော၊ မွေးကတည်းက အဆင့်မြင့်လှသည့် "ဇီဝကမ္မထိန်းချုပ်ခြင်း" သည် အလိုအလျောက် အလုပ်လုပ်လာပြန်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသော အပူရှိန်များမှာ ရုတ်တရက် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် ဤသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ အာဟာရဖြည့်စွက်စာ၏ အာနိသင် ကုန်သွားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ အယ်လ်၏ အစာခြေစနစ်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သွားပြီး အာဟာရရည်ထဲရှိ စွမ်းအင်အားလုံးကို ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ချက်ချင်း အစာခြေလိုက်သည့်အတွက် ပေးဆပ်ရသည့် တန်ဖိုးမှာ အယ်လ်၏ ကိုယ်အပူချိန်မှာ ခဏချင်း အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်သွားပြီး အဝတ်အောက်မှ အရေပြားမှာ နီရဲတောက်ပသွားခြင်းပင်။ ထိုနီရဲသောအလင်းမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လင်းလက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားကာ အယ်လ်၏ ဦးခေါင်းထိပ်မှ အဖြူရောင် အငွေ့တစ်တန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အယ်လ်၏ အခြေအနေမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပါတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဝိုင်ပုလင်းကို ကိုင်ထားသည့် ဒေါက်တာ ကူရဲဟာမှာ ဝိုင်သောက်လက်စ တန့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ မှေးစပြုလာသည်။ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားနေသည့် အယ်လ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်လေး ကွေးရုံ ပြုံးကာ နောက်ပြောင်သလို ပြောလိုက်သည် - "...ဒီအသက်အရွယ်နဲ့ ဒီလောက် ကြံ့ခိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေတာ မဆန်းပါဘူး၊ မင်းက ဇီဝကမ္မထိန်းချုပ်ခြင်း ကို တတ်မြောက်ထားတာကိုး။"

"နှမြောစရာပဲ... ကြည့်ရတာ ကိုယ်ကာယပိုင်းမှာ ပါရမီပါတဲ့သူ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ဓားနဲ့ပဲ ကစားနေတာကိုး။"

အယ်လ်၏ ခါးမှာ ချိတ်ထားသည့် ဓားကို ကြည့်ရင်း ဒေါက်တာ ကူရဲဟာက ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

သို့သော်... ဒေါက်တာ ကူရဲဟာမှာ အယ်လ်၏ ဓားသိုင်းပါရမီကို မသိသေးပေ။ သိလျှင်တော့ ဤသို့ တွေးမိမည် မဟုတ်ပါ။

"...တကယ်ကို ပြင်းထန်တဲ့ အာနိသင်ပဲ!" အယ်လ်ကတော့ ဒေါက်တာ ကူရဲဟာ၏ သက်ပြင်းချသံကို မကြားပုံရပေ။

ဤအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။ "ဇီဝကမ္မထိန်းချုပ်ခြင်း" ဖြင့် အာဟာရရည်၏ စွမ်းအင်ကို အစာခြေလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဂိမ်းလောက စကားနှင့် ပြောရလျှင် Experience (Exp) အမှတ်များ ရုတ်တရက် တက်လာသလိုမျိုးပေါ့။ နောက်ထပ် ပုလင်းအနည်းငယ်လောက် ထပ်သောက်လျှင် Level တက်တော့မည်ဟု အယ်လ် ခံစားနေရသည်။

ဒါက ပိုက်ဆံသုံးပြီး သန်မာလာရတဲ့ ခံစားချက် လား?

အာဟာရဖြည့်စွက်စာ သုံးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှင့်တင်ဖို့ အယ်လ် မစဉ်းစားခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကောင်မလေး သုံးယောက်က ငယ်သေးသလို သူတို့ လေးယောက်လုံးမှာ ဆေးပညာ ဗဟုသုတ မရှိကြတာကြောင့် ဘာမှ မလုပ်ရဲခဲ့တာပါ။ အကယ်၍ စနစ်တကျ မဟုတ်ဘဲ လျှောက်စားလျှင် ဆိုးကျိုးတွေ ရနိုင်တာကြောင့် အယ်လ်က ဒီနည်းလမ်းကို အသုံးမပြုခဲ့တာပါ။

သူကတော့ မတတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တတ်တဲ့သူ ရှိတယ်လေ!

ဒါကြောင့် အယ်လ်က ဂရန်းလိုင်းထဲ ရောက်တာနဲ့ ဒရမ်ကျွန်းရဲ့ အီတာနယ် ပို့စ်ကို ဝယ်ပြီး ဒေါက်တာ ကူရဲဟာဆီ လာခဲ့တာပါ။ အခုတော့ ဒေါက်တာ ကူရဲဟာက အယ်လ်အတွက် ဖြတ်လမ်းတစ်ခုကို ပေးလိုက်ပါပြီ။ ဆေးဖက်ဝင်အပင် အများအပြားနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ဒီအာဟာရရည်ဟာ ပင်လယ်သားရဲ အကောင်ပေါင်းများစွာရဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ ညီမျှပါတယ်။ ဒါကို သောက်တာဟာ ပင်လယ်သားရဲ အများကြီးကို စားလိုက်ရသလိုပါပဲ။

ဒီဆေးရည်ကို ဖော်စပ်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ်က အရမ်းများပြီး တစ်ပုလင်းကို ဘယ်ရီ သန်းချီ ကုန်ကျပေမယ့် အယ်လ်အတွက်တော့ ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်သုံးပစ်မယ်၊ နောက်မှ ပိုကြိုးစားပြီး ပြန်ရှာမှာပေါ့! ကောင်မလေး သုံးယောက်နဲ့ သူကိုယ်တိုင်သာ ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ နှစ်ပေါင်း ၂၀၊ ၃၀ လောက်ရှိတဲ့ လေ့ကျင့်မှု ရလဒ်မျိုး ရမယ်ဆိုရင် ဘယ်ရီ ဘီလီယံ ရာချီ ကုန်ရင်တောင် အယ်လ်ကတော့ အကုန်အကျ ခံဖို့ အသင့်ပါပဲ။

အယ်လ်၏ အတွေးကို သိနေသကဲ့သို့ ဒေါက်တာ ကူရဲဟာက ရုတ်တရက် ရေအေးနဲ့ အပက်ခံလိုက်သလိုမျိုး ပြောလိုက်သည် - "ကလေးလေး၊ ဒီ 'အာဟာရဖြည့်စွက်စာ' က အစွမ်းထက် ဆေးစွမ်းကောင်း မဟုတ်ဘူးနော်။"

"ဒါက အသက် ၁၈ နှစ်အောက် ကလေးတွေအတွက်ပဲ သင့်တော်တာ၊ ပြီးတော့ သာမန်လူဆိုရင် တစ်နေ့ကို တစ်ပုလင်းပဲ သောက်ရမယ်။"

"မဟုတ်ရင်တော့ မင်းမှာ ဇီဝကမ္မထိန်းချုပ်ခြင်း ရှိလို့ ခန္ဓာကိုယ်က အကုန်အစာခြေနိုင်ရင်တောင်မှ မင်းရဲ့ စိတ်ဓိဉာဉ် က ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကြီးထွားမှုကို မမီနိုင်တော့ဘူး။ အဲဒီအခါ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ဓာတ် သန်မာလာမယ့်အစား ပိုပြီး အားနည်းသွားလိမ့်မယ်။"

"အသက် ၁၈ နှစ်ကျော်ရင်တော့ ဒီဆေးရဲ့ အာနိသင်က တစ်ဝက်လောက် လျော့သွားမယ်။ အသက် ၂၀ ဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်တွင်းအဖွဲ့အစည်းတွေက ဒီဆေးကို ခံနိုင်ရည်ရှိသွားလိမ့်မယ် (Immune ဖြစ်သွားမည်)။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီဆေးတစ်ပုလင်းရဲ့ စွမ်းအင်က မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် မလောက်တော့ဘူး။ အများကြီး သောက်ပြန်ရင်လည်း ဆေးထဲက အဆိပ်အတောက်တွေက မင်းရဲ့ အလားအလာတွေကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်။"

"...နားလည်ပါပြီ။" ဒေါက်တာ ကူရဲဟာ၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် အယ်လ်က စိတ်အေးအေးထားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ စိတ်ကူးယဉ်လွန်းသွားပုံရသည်။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အဆင့်တိုင်းမှာ လိုအပ်ချက်က ကွဲပြားသည်။ အခု သူက ကလေးဖြစ်နေသေးတာကြောင့် ဒီအာဟာရရည်က ထိရောက်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လူကြီးဖြစ်သွားလျှင်တော့ ဤစွမ်းအင်မှာ လုံလောက်မည် မဟုတ်တော့ဘဲ အလွန်အကျွံ သောက်ခြင်းက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးသာ ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ သူ ဒေါက်တာ ကူရဲဟာဆီ လာခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါက အစောပိုင်း ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက်ပဲ သင့်တော်တာကိုး။

ဒီလိုနဲ့ အယ်လ်က ဒေါက်တာ ကူရဲဟာကို ထပ်မေးလိုက်သည် - "စီနီယာ၊ ဒါဆို ကျွန်တော့်အတွက် တစ်နေ့ကို ဘယ်နှစ်ပုလင်း သောက်ရင် အဆင်ပြေမလဲ၊ ပြီးတော့ ဘယ်အချိန်မှာ သောက်တာကို ရပ်သင့်လဲ?"

"စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု ကောင်းသားပဲ၊ ငါ မင်းကို နည်းနည်း သဘောကျလာပြီ ကလေးစုတ်လေး။" အယ်လ် အချိန်တိုအတွင်း စိတ်အေးသွားတာကို မြင်တော့ ကူရဲဟာက ချီးကျူးလိုက်ပြီး - "မင်းအတွက်ကတော့ တစ်နေ့ကို သုံးပုလင်းထက် မပိုတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ သုံးပုလင်း ဆက်တိုက် သောက်တာမျိုးလည်း မလုပ်နဲ့။"

"သောက်ပြီးရင်လည်း ဇီဝကမ္မထိန်းချုပ်ခြင်းနဲ့ ချက်ချင်း အစာခြေပစ်တာမျိုး မလုပ်ဘဲ၊ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူတာက အကောင်းဆုံးပဲ။"

"ဒါဆိုရင် ခန္ဓာကိုယ်က ဆေးအာနိသင်ကို အပြည့်အဝ ရရှိမှာဖြစ်သလို၊ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေစဉ်အတွင်း မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကလည်း ကြံ့ခိုင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကြီးထွားမှုကို အမီလိုက်နိုင်မှာပေါ့..."

ဒေါက်တာ ကူရဲဟာ ရှင်းပြနေသည့် ဆေးရည်၏ ကောင်းကျိုး၊ ဆိုးကျိုးများကို အယ်လ်က လိမ္မာသော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်ကာ နားထောင်နေသည်။

"...ဒါတွေပဲ သတိထားရမှာ၊ ကဲ... မင်းကိုယ်တိုင် တစ်ခါလောက် စမ်းဖော်ကြည့်ဦး။"

ဒေါက်တာ ကူရဲဟာက ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး ဆေးဖော်စပ်သည့် စက်ကိရိယာများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့!"

အယ်လ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ဒေါက်တာ ကူရဲဟာ ခုနက လက်တွေ့ပြသခဲ့သည့် အဆင့်များအတိုင်း အာဟာရရည်ကို စတင်ဖော်စပ်ပါတော့သည်။