အပိုင်း (၄၃)

အယ်လ်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ပြတ်သားတယ်လို့ပဲ ဖော်ပြရပါလိမ့်မယ်။ ပင်လယ်ဓားပြအုပ်စုကို အနိုင်ယူပြီးတဲ့နောက် သူဟာ ဆုကြေးထုတ်ခံထားရတဲ့ ပင်လယ်ဓားပြ သုံးယောက်ရဲ့ ခေါင်းတွေကို ဒီမြင်ကွင်းနဲ့ ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်တဲ့ ကောင်မလေး သုံးယောက်ရှေ့မှာတင် ဖြတ်ချလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီခေါင်း သုံးလုံးကို အဝတ်နဲ့ ထုပ်ပိုးပြီးတဲ့နောက်၊ အယ်လ်ဟာ ကောင်မလေးတွေကို ခေါ်ပြီး ဆိပ်ကမ်းမှာ ဆိုက်ကပ်ထားတဲ့ အဲဒီဓားပြအဖွဲ့ပိုင် သင်္ဘောဆီကို သွားပါတယ်။

ဓားပြတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ဖတ်ပြီး လိုအပ်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ အကုန်ရထားတာကြောင့် သင်္ဘောကို စောင့်နေတဲ့ ကျန်တဲ့ဓားပြတွေကို အယ်လ်က ဘာမှ ညှာတာမနေတော့ဘဲ လည်ပင်းကို ဓားနဲ့တစ်ချက်တည်း ခုတ်ကာ အပြတ်ရှင်းလိုက်ပါတယ်။ ဒဏ္ဍာရီလာ "နဂါးသတ်သမား" ရူမာ (Ryuma) နဲ့ ကာဗန်ဒစ်ရှ် (Cavendish) ရဲ့ ဒုတိယပင်ကိုယ်စရိုက် 'ဟားကူဘား' တို့လိုပါပဲ... အယ်လ်ရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ မြန်ဆန်မှုကို မမီတဲ့ ဘယ်ပင်လယ်ဓားပြမဆို သူ့ရဲ့ ဓားချက်ရှေ့မှာ သေဖို့ပဲ ရှိပါတယ်။ အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုလို လျင်မြန်တဲ့ ဓားဆွဲထုတ် တိုက်ခိုက်မှုဟာ အယ်လ်အတွက်တော့ အမှိုက်တွေကို သိမ်းကျုံးသုတ်သင်တဲ့ မှော်ဆန်တဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ။

သင်္ဘောစောင့်နေတဲ့ ဓားပြတွေကို သတ်ပြီး သင်္ဘောပေါ်က ရတနာတိုက်နဲ့ ကပ္ပတိန်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ငွေတွေကို အကုန်သိမ်းကျုံးယူပြီးနောက် သူတို့လေးယောက်ဟာ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်ဆီကို ဆက်သွားပါတယ်။ တကယ်တော့ နာမီသာ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ရှိမယ်ဆိုရင် အယ်လ်က အလုပ်ခွဲလုပ်ချင်တာပါ။ သူက ဓားပြတွေကို တိုက်ခိုက်နေတုန်း နာမီ့ကို ဓားပြသင်္ဘောတွေဆီ လွှတ်ပြီး အိမ်စီးသိမ်းခိုင်းတာမျိုးပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို ရွက်လွှင့်ခေတ်မှာ မီးတောက်တွေဟာ ရေကြောင်းတိုက်ပွဲတွေအတွက် အကြောက်ဆုံး လက်နက်တစ်ခုပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ နာမီက မတော်တဆ သင်္ဘောနဲ့ ရတနာတွေကိုပါ မီးရှို့မိမှာစိုးလို့ အယ်လ်ကပဲ အကုန်ကိုယ်တိုင် လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ။ နာမီ သန်မာလာပြီး သူမရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုထိန်းချုပ်နိုင်မှပဲ အယ်လ်က သူမကို တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခိုင်းပါတော့မယ်။

တစ်နာရီအတွင်းမှာတင် အယ်လ်ဟာ ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ကို နှိမ်နင်းခဲ့ပြီး၊ ကပ္ပတိန်တွေနဲ့ အရာရှိတွေအားလုံးကို ခေါင်းဖြတ်ကာ သူတို့ရဲ့ ရတနာတိုက်တွေကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပါတယ်။ အယ်လ် လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း လမ်းမပေါ်မှာ ဒါမှမဟုတ် အရက်ဆိုင်ထဲမှာ ဖြစ်တာကြောင့် သူ့ရဲ့သတင်းက မြို့ထဲမှာ အချိန်တိုအတွင်း ပျံ့နှံ့သွားပါတယ်။ တခြား ပင်လယ်ဓားပြတွေ ဒီသတင်းကို ကြားတဲ့အခါမှာတော့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားကုန်ကြပါတယ်။ သူတို့တွေက ဂရန်းလိုင်းထဲကို အခုမှ စဝင်ခါစဆိုတော့ မသိသေးတဲ့အရာတွေအပေါ် ကြောက်စိတ် ရှိနေကြတာပါ။ အယ်လ်ရဲ့ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် အမဲလိုက်မှုတွေကြောင့် "ဂရန်းလိုင်းက ဆုကြေးစားမုဆိုးတွေဟာ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား" ဆိုပြီး သူတို့ ထင်သွားကြပါတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ အယ်လ် သူတို့ဆီ မရောက်လာခင်မှာတင် ကျွန်းပေါ်ကနေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အလုအယက် ထွက်ပြေးကြပါတော့တယ်။ ဆုကြေးနည်းတဲ့ ဓားပြတွေဆိုရင် သူတို့ထက် ဆုကြေးများတဲ့သူတွေတောင် အသတ်ခံနေရပြီဆိုတာ ကြားတော့၊ စွန့်စားခန်းကို လက်လျှော့ပြီး ဇာတိမြေကိုတောင် ပြန်ပြေးဖို့ ပြင်ကြပါတယ်။ ဂရန်းလိုင်းဟာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နေရာပါပဲ။

ပစ်မှတ်တွေ အကုန်ပြေးကုန်တော့လည်း အယ်လ်က လိုက်မဖမ်းတော့ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူနှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ ဓားပြအဖွဲ့ သုံးဖွဲ့တည်းနဲ့တင် သူဟာ တကယ့်သူဌေးကြီး ဖြစ်သွားပြီလို့ ပြောလို့ရတာကိုး။ ဟုတ်ပါတယ်၊ တကယ့်သူဌေးကြီးပါ။ အကယ်၍ အရှေ့ဘက်ပင်လယ်မှာဆိုရင် ဓားပြအဖွဲ့ အများကြီးကို အမဲလိုက်မှ ရမယ့် ရလဒ်ဟာ အခု ဂရန်းလိုင်းက တစ်ဖွဲ့တည်းနဲ့တောင် မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပင်လယ်ဓားပြဆိုတာ ပိုက်ဆံဆိုတဲ့ အသိအမြင် မရှိကြလို့ပါပဲ။ သူတို့ဟာ ရသမျှ ပိုက်ဆံကို အလျှံပယ်သုံးပြီး ပါတီပွဲတွေ နေ့တိုင်းလုပ်ကြတဲ့သူတွေပါ။ ပိုက်ဆံမရှိရင် လုမယ်၊ ရှိရင် သုံးမယ်။ သူတို့အတွက်တော့ ဓားဖျားပေါ်မှာ နေ့တိုင်း ရှင်သန်နေရတာဖြစ်လို့ မနက်ဖြန် သေမလား၊ ရှင်မလား ဘယ်သူမှ မသေချာပါဘူး။ ဒါကြောင့် ပိုက်ဆံတွေကို ဘာလို့ စုထားမှာလဲ? ရှိတုန်း မသုံးရင် ငတုံးပဲပေါ့။ စားသောက် ပျော်ပါးတာအပြင် တိုက်ပွဲတစ်ခုပြီးတိုင်း ခဲယမ်းမီးကျောက်နဲ့ လက်နက်တွေ ဖြည့်တင်းဖို့အတွက်လည်း ပိုက်ဆံအမြောက်အမြား သုံးကြပါတယ်။

အခု အယ်လ် နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့က ကြွယ်ဝနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူတို့ဟာ ဂရန်းလိုင်းထဲဝင်ဖို့ အသေအချာ ပြင်ဆင်လာကြလို့ပါ။ ဂရန်းလိုင်းကို ကြောက်ရွံ့ကြတာကြောင့် သူတို့ဟာ မဝင်ခင်မှာ အကြီးအကျယ် လုယက်လာခဲ့ကြတာမို့ အခုဟာ သူတို့ အချမ်းသာဆုံးအချိန်ပေါ့။ ဒီလိုအဖွဲ့တွေကို အမြစ်ပြတ်ရှင်းလိုက်တဲ့ အယ်လ်တို့အဖို့တော့ ပျော်ရွှင်မှု သုံးဆ ရရှိတာပေါ့။ ဒီကပ္ပတိန်တွေရဲ့ ဆုကြေးတွေကို မတွက်ဘဲ သူတို့ဆီက ရတနာနဲ့ ကိုယ်ပိုင်ငွေတွေချည်းတင် အယ်လ်ဟာ အနည်းဆုံး ဘယ်ရီ သန်း ၇၀၀ လောက် ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ ၁၅၁၀ ခုနှစ်ရဲ့ ဘယ်ရီ သန်း ၇၀၀ ဆိုတာကို သတိပြုရပါမယ်။ အကယ်၍ ခေါင်းတွေကိုပါ ငွေနဲ့လဲလိုက်ရင် အယ်လ်ဟာ ဒီတစ်ခေါက် အမဲလိုက်မှုမှာတင် အနည်းဆုံး ဘယ်ရီ ၁ ဘီလီယံ (သန်း ၁၀၀၀) လောက် ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နာရီအတွင်းမှာ ဘယ်ရီ ၁ ဘီလီယံလောက် ရတာဟာ ဒီမဟာ ပင်လယ်ဓားပြခေတ်ကြီးမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဆုကြေးစားမုဆိုးတွေ ဘယ်လောက်အထိ နေရာရလဲဆိုတာ ပြသနေတာပါပဲ။ ပိုက်ဆံရိုက်စက်တောင်မှ ဒီလောက်အမြန်နှုန်းနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။

စကားမစပ်... ဂရန်းလိုင်းထဲကို ဝင်လာပြီဆိုကတည်းက အယ်လ်ဟာ "ကမ္ဘာ့ဇာတ်ခုံ" လို့ခေါ်တဲ့ နေရာပေါ်ကို ရောက်လာပါပြီ။ ဒီဇာတ်ခုံပေါ်မှာ နည်းနည်းလေး ထူးထူးခြားခြား ပြသနိုင်တာနဲ့တင် တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိမှာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တိတ်ဆိတ်ရပ်ဝန်းတွေကြားက လမ်းကြောင်းဖြစ်တဲ့ ဂရန်းလိုင်းဟာ "ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး သတင်းစာ" (World Economic Journal) ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်လို့ပါပဲ။ ဒီလမ်းကြောင်းရဲ့ ပထမပိုင်းနဲ့ ဒုတိယပိုင်းမှာရှိတဲ့ သတင်းစာတိုက်အားလုံးဟာ "ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး သတင်းစာ" ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေချည်းပါပဲ။ သတင်းစာ ထုတ်ဝေနိုင်စွမ်းနဲ့ လူထုအမြင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ပိုင်ရှင် နှစ်ဦးပဲ ရှိပါတယ်။ တစ်ဦးကတော့ သတင်းပို့ ငှက်ကလေး (News Coo) သောင်းနဲ့ချီကို မွေးမြူထားတဲ့ "ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး သတင်းစာ" ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးကတော့ အမြောက်အမြား မွေးမြူထားတဲ့ မာရီဂျွိုင်းနဲ့ ရေတပ်ဌာနချုပ်တို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အစိုးရထုတ်ပြန်တဲ့ သတင်းတွေထက်စာရင် ကမ္ဘာပေါ်က လူတွေက "ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး သတင်းစာ" ကို ပိုပြီး နှစ်သက်ကြပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီသတင်းစာတိုက်ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ အမှောင်လောက ဧကရာဇ် တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ "သတင်းထူးရှင်" (Big News) မော်ဂန် (Morgans) ဟာ ဘာမဆို ပြောရဲ ရေးရဲတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ တစ်ကမ္ဘာလုံးက သိထားလို့ပါပဲ။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မော်ဂန်ဟာ မာရီဂျွိုင်း၊ ရေတပ်ဌာနချုပ်၊ ဧကရာဇ်လေးပါး၊ ပင်လယ်ပြာ သူပုန်ခုနစ်ယောက် နဲ့ တော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့တွေအထိ အင်အားစုအားလုံးကို ရန်စခဲ့ပြီးပါပြီ။ ပင်လယ်ပြင်မှာရှိတဲ့ အင်အားကြီးအဖွဲ့မှန်သမျှ မော်ဂန် ရန်မစဖူးတာ မရှိသလောက်ပါပဲ။ ဒါတောင် သူ အခုထိ အသတ်မခံရသေးပါဘူး! ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ လျှာကြောင့် ပေးဆပ်ရတဲ့ တန်ဖိုးကတော့ "ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး သတင်းစာ" တိုက်မှာ ပုံသေ အခြေစိုက်စခန်း မရှိဘဲ အချိန်မရွေး ရွှေ့ပြောင်းနိုင်တဲ့ ရွေ့လျားဌာနချုပ်ပဲ ရှိတာပါပဲ။

ဒါကြောင့် အသေခံရဲတဲ့ မော်ဂန်ရဲ့ သတင်းတွေကြောင့် အစိုးရထုတ် သတင်းစာတွေဟာ လူအာရုံစိုက်မှုကို သိပ်မရတော့ပါဘူး။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကောင်းကင်နဂါးမျိုးနွယ်စုတွေကြောင့် ကမ္ဘာ့လူသားတွေဟာ ဒီလို အစိုးရသတင်းတွေကို ငြင်းပယ်တဲ့ စိတ်တွေလည်း ရှိနေကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် မာရီဂျွိုင်းနဲ့ ရေတပ်ဌာနချုပ်ဟာ အရေးကြီးတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကလွဲလို့ သတင်းပို့ငှက်တွေ မွေးတာနဲ့ သတင်းစာရိုက်တာမှာ ငွေကုန်ကြေးကျ မခံတော့ဘဲ မော်ဂန်နဲ့ပဲ ပူးပေါင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး မော်ဂန်ဟာ ဒိုဖလာမင်ဂိုလိုပဲ အဖြူရော အမည်းရော နှစ်ဖက်စလုံးမှာ နေရာရတဲ့သူ ဖြစ်လာပါတယ်။ သူ့ရဲ့ သတင်းပို့ငှက်တွေဟာ ပင်လယ်နော့ငှက်တွေထက်တောင် ပိုပြီး ပါးနပ်ကြသလို၊ ကုန်းပေါ်မှာလည်း သူ့ကို သတင်းပေးမယ့် သတင်းထောက်တွေနဲ့ ပြည့်နေပါတယ်။

လူဦးရေ တစ်သိန်းကျော်ရှိတဲ့ မြို့ထဲမှာ အယ်လ်က ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဓားပြတွေကို အမဲလိုက်ခဲ့ပြီး တစ်နာရီအတွင်းမှာ အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့လုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့တာပါ။ မဟာ ပင်လယ်ဓားပြခေတ်ကြီး စတင်ကတည်းက ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ဆုကြေးစားမုဆိုးဆိုတာ အလွန်ရှားပါးလှပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် အယ်လ်ရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို တိတ်တဆိတ် ရိုက်ယူထားတဲ့ သတင်းထောက်တွေဟာ ဒီသတင်းနဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို ပိုက်ဆံကောင်းကောင်းရမယ်လို့ ယူဆပြီး ဖက်စ် (Fax) နဲ့ ပို့လိုက်ကြပါတော့တယ်။ အဆင့်ဆင့် စစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက် အယ်လ်ရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေ၊ အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ အရှေ့ဘက်ပင်လယ်က မှတ်တမ်းတွေကို သတင်းစာတိုက်က ရှာတွေ့သွားပြီး၊ ဒါဟာ ဂရန်းလိုင်း ပထမပိုင်းနဲ့ ဒုတိယပိုင်းက သတင်းတွေ၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးက သတင်းတွေကိုပါ ကျော်ဖြတ်ပြီး အကောင်းဆုံး သတင်းပစ္စည်း ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။

"ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး သတင်းစာ" ရဲ့ အယ်ဒီတာချုပ် တစ်ဦးကတော့ ဒါဟာ လူစိတ်ဝင်စားမှု အများကြီးရမယ့်အရာ လို့ ယူဆပြီး သတင်းစာရဲ့ ဒုတိယစာမျက်နှာမှာ ထည့်သွင်းဖော်ပြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ နောက်တစ်နေ့မှာ "ကမ္ဘာ့သတင်း" ထွက်လာတဲ့အခါမှာတော့ ဒီသတင်းဟာ ပင်လယ်ပြင် တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားပါတော့တယ်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့... အသက် ရှစ်နှစ်အရွယ် ဓားသမားငယ် အယ်လ် (El) ဆိုတဲ့ နာမည်ဟာ ကမ္ဘာ့အလယ်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တကယ့်ကို ထင်ရှားကျော်ကြားစွာနဲ့ နေရာယူသွားနိုင်ခဲ့ပါပြီ။