အပိုင်း (၄၂)

အီတာနယ် ပို့စ် ကို ဝယ်ယူပြီးနောက် လေးယောက်သား ရိက္ခာဖြည့်တင်းရန် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများ သင်္ဘောပေါ်သို့ အားလုံးရောက်ရှိပြီးသည့်နောက် အယ်လ်တို့အဖွဲ့သည် သူတို့၏ အဓိကလုပ်ငန်းဖြစ်သော ဆုကြေးစားမုဆိုး အလုပ်ကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့ကြသည်။ ဂရန်းလိုင်း ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ရေတပ်နှင့် ကောင်းကင်နဂါးမျိုးနွယ်စုများ၏ ဘဏ္ဍာငွေကို ခွဲဝေယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို သူတို့ လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။

ပင်လယ်ဓားပြတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အခြားသူများကို လုယက်ခြင်းထက်၊ ပင်လယ်ဓားပြများ၏ ရတနာတိုက်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး သူတို့၏ခေါင်းများကို ငွေနှင့်လဲလှယ်ခြင်းက ပိုက်ဆံရိုက်စက်ထက်ပင် ပို၍မြန်ဆန်လှပါသည်။ အယ်လ်၏ လက်ရှိအစီအစဉ်မှာ ဒရမ်ကျွန်း သို့ သွားရောက်ကာ အာဟာရဖြည့်စွက်စာများ ဖော်စပ်နည်းကို သင်ယူရန်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက သင်ပေးရန် ငြင်းဆန်မှသာ သူ၏စိတ်ဖတ်စွမ်းရည်ကို သုံးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် ငွေပေး၍သာ ဝယ်ယူလိုပါသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏လုပ်ရပ်တိုင်းသည် သူ့ဘေးရှိ ကောင်မလေး သုံးယောက်၏ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင့်ကျက်လာမှုကို သက်ရောက်မှုရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် "ကောင်မလေးများကို ပျိုးထောင်သည့် ကမ္ဘာ့နံပါတ် (၁) ဆရာကြီး" ဖြစ်ရန် ရည်မှန်းထားသူဖြစ်ရာ၊ အဖြူထည်လေးများဖြစ်သည့် ကောင်မလေးများ၏ စိတ်ဓာတ်များ သူ့ကြောင့် ညစ်နွမ်းသွားမည်ကို မလိုလားပေ။ မကောင်းမှုတစ်ခုခု လုပ်ရန်လိုအပ်ပါက သူသည် ကောင်မလေးများကို ဖုံးကွယ်၍သာ လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။

ဖော်စပ်နည်းနှင့် စက်ကိရိယာများ ဝယ်ယူရန် ငွေအမြောက်အမြား လိုအပ်ပါတယ်။ လော့တောင်း တွင် ရရှိခဲ့သော ငွေကြေးမှာ သူ့အတွက် လုံလောက်သော လုံခြုံမှုမပေးနိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် ဤကျွန်းရှိ ပင်လယ်ဓားပြများအတွက်တော့ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပါတော့သည်။

မှောင်ခိုဈေးကွက်၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် အခြားပင်လယ်ဓားပြများမှာ ဤမြို့၌ မသောင်းကျန်းရဲသော်လည်း အယ်လ်အတွက်မူ ထိုကဲ့သို့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မရှိပေ။ သူသည် အာရုံခံ ဟာကီ ကို အသုံးပြု၍ ကျွန်းပေါ်ရှိ အစွမ်းထက်သော ပင်လယ်ဓားပြများ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ ထို့နောက် အရှေ့ဘက်ပင်လယ်တွင် အမဲလိုက်ခဲ့သလိုပင် ပစ်မှတ်ထားသည့် အဖွဲ့ရှေ့သို့ ကလေးသုံးယောက်နှင့်အတူ ပေါ်လာခဲ့သည်။

မြို့ထဲရှိ လမ်းမတစ်ခုပေါ်တွင်... မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ လက်နက်သွားဝယ်ရန် ပြင်နေသော ပင်လယ်ဓားပြတစ်အုပ်မှာ ကလေးအချို့၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"ကလေးစုတ်၊ လမ်းဖယ်စမ်း... အား!"

အရပ် ၂.၅ မီတာခန့်ရှိသော လူသန်ကြီးတစ်ဦးမှာ အယ်လ်၏ ခေါင်းကိုကိုင်၍ ဘေးသို့ ပစ်ထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ ရှေ့ရှိကလေးမှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တခြားသော ပင်လယ်ဓားပြများမှာ သူတို့ဘေးမှ မှောင်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသကဲ့သို့သာ ခံစားလိုက်ရသည်။

အယ်လ် ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်တွင် သူသည် ပင်လယ်ဓားပြများ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ရောက်ရှိနေပြီး ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်နေသည့် အမူအရာဖြင့် ရှိနေသည်။ "ကလောက်" ခနဲ ဓားအိမ်ထဲ ဓားဝင်သွားသံနှင့်အတူ သူတို့နောက်ကွယ်ရှိ ပင်လယ်ဓားပြများ၏ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြတ်သွားသံနှင့် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည့် အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အား... အား... အား..."

ခြေကြော လက်ကြောများ အဖြတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူတို့အားလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်အော်ဟစ်နေကြသည်။ အယ်လ်သည် ပင်လယ်ဓားပြတစ်ဦး၏ ခေါင်းကို ကိုင်၍ မှတ်ဉာဏ်ဖတ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းတို့မှာ အနောက်ဘက်ပင်လယ် (West Blue) မှ လာသော အဖွဲ့ဖြစ်ကြောင်း၊ ကပ္ပတိန်၏ ဆုကြေးမှာ ဘယ်ရီ ၄၅ သန်းဖြစ်ပြီး ကျန်လက်ရုံးနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးလျှင် ၂၁ သန်းစီ ရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူတို့သယ်လာသော သေတ္တာများထဲတွင် လက်နက်ဝယ်ရန် ယူလာသော ငွေများ အပြည့်ရှိနေသည်။

"ဝိုး..." ကာရီနာနှင့် နာမီတို့မှာ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြသည် - "ကပ္ပတိန်က ၄၅ သန်း၊ လက်ရုံးနှစ်ယောက်က ၄၅ သန်းပေါင်းရင်... ဒီလူသုံးယောက်တည်းတင် သန်း ၁၀၀ နီးပါး ရှိတာပေါ့? ဒါက ဂရန်းလိုင်းရဲ့ စံနှုန်းလား?!"

အရှေ့ဘက်ပင်လယ်တွင် အားလောင် ၏ ဆုကြေးမှာပင် သန်း ၂၀ မပြည့်သေးရာ၊ ယခု ဂရန်းလိုင်း၏ ပထမဆုံးမှတ်တိုင်မှာတင် သန်း ၁၀၀ နီးပါး တန်ကြေးရှိသော အဖွဲ့ကို အမဲလိုက်နိုင်ခြင်းမှာ သူတို့အတွက်တော့ ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

"ဆုကြေး သန်း ၄၀ ကျော်တဲ့လူက ဒီလောက်တောင် အားနည်းတာလား?" နာမီက အယ်လ်၏ ခြေရင်းတွင် ဝပ်နေသော ကပ္ပတိန်ကို ကြည့်ကာ သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည် - "သူက အားလောင်လောက်တောင် မသန်မာသလိုပဲ။"

"တောက်..." ဘုန်း!

နာမီ၏ အထင်သေးမှုကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပင်လယ်ဓားပြကပ္ပတိန်က ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ အယ်လ်၏ ဘွတ်ဖိနပ်က သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာသည်။ သွားများကျိုးပဲ့ကာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသဖြင့် သူ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

အယ်လ်က ပင်လယ်ဓားပြကို အေးစက်စွာကြည့်ရင်း နာမီ့ကို ရှင်းပြလိုက်သည် - "ဒီကောင်က အနောက်ဘက်ပင်လယ်မှာ ရပ်တည်လို့မရတော့လို့ ဂရန်းလိုင်းထဲကို ထွက်ပြေးလာတာ။ ပြီးတော့ မှတ်ထားရမှာက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားကို ဆုကြေးငွေနဲ့ပဲ မတိုင်းတာနဲ့။"

"အရှေ့ဘက်ပင်လယ်က အားအနည်းဆုံး ပင်လယ်လို့ သတ်မှတ်ခံထားရပေမယ့်၊ အားလောင်အဖွဲ့ကတော့ တကယ့်ကို သတိကြီးပြီး လျှို့ဝှက်နေထိုင်တဲ့ အဖွဲ့ပဲ။ အကယ်၍ အားလောင်သာ တခြားပင်လယ်တွေမှာဆိုရင် သူ့ရဲ့ လူသားထက် ဆယ်ဆ သန်မာတဲ့ ငါးလူသားခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ရေအောက်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကြောင့် သူ့ရဲ့ဆုကြေးက ဒီကောင့်ထက် အများကြီး ပိုများနေမှာ သေချာတယ်။"

"...နားလည်ပါပြီ နီးစန်။" နာမီက လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အယ်လ်က သူမကို ပေါ့ဆမှုမရှိစေရန် ကြိုတင်သတိပေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိပါသည်။

ရန်သူရဲ့ ဆုကြေးငွေက နည်းနေရုံနဲ့တင် ရန်သူကို အထင်မသေးမိဖို့ပါပဲ၊ မဟုတ်ရင်တော့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ သူမကိုယ်တိုင် နစ်နာဆုံးရှုံးမှုတွေ ကြုံရနိုင်လို့ပါ။

တကယ်တော့ အသက် ရှစ်နှစ်အရွယ်သာရှိသေးတဲ့ နာမီဟာ လိုဂျီယာ နတ်ဆိုးအသီးကို စားသုံးပြီး အားလောင်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမကိုယ်သူမ အတော်လေး ဂုဏ်ယူနေမိပြီး စိတ်ကြီးဝင်ကာ နည်းနည်းတော့ "ဘဝင်မြင့်" နေခဲ့တာ အမှန်ပဲလေ။