အပိုင်း (၄၁)

သူတို့လေးယောက်ရဲ့ ဂရန်းလိုင်း ပထမဆုံးမှတ်တိုင်က မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲက "ရှားစောင်းလက်ပတ်ကျွန်း ဝီစကီ ပိခ်" (Whisky Peak) မဟုတ်ပါဘူး။ သာမန်လည်းဆန်သလို ထူးလည်းထူးခြားတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပါ။ သာမန်ဆန်တယ်ဆိုတာကတော့ ဒီမှာ လော့တောင်းထက် တစ်ဆင့်နိမ့်တဲ့၊ လူဦးရေ တစ်သိန်းကျော်ရှိတဲ့ မြို့တစ်မြို့ရှိနေလို့ပါ။ ထူးခြားတယ်ဆိုတာကတော့ လမ်းကြောင်းခုနစ်သွယ်ထဲက တစ်သွယ်ရဲ့ ပထမဆုံးမှတ်တိုင်ဖြစ်နေပြီး၊ မဟာမိတ်နိုင်ငံလည်းမဟုတ်သလို ရေတပ်စခန်း ဒါမှမဟုတ် အမြဲတမ်းတပ်မတော်လည်း မရှိဘဲနဲ့ အခုထိ ဖျက်ဆီးခံရခြင်း ဒါမှမဟုတ် အသိမ်းပိုက်ခံရခြင်း မရှိသေးလို့ပါပဲ။

ပင်လယ်လေးစင်းကနေ တက်လာတဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေဆိုတာ ဘယ်လောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းရမ်းကားတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိမှာပါ။ မသိနားမလည်တဲ့ အရှိန်အဝါကြောင့် မသောင်းကျန်းရဲတဲ့ သတိကြီးတဲ့ဓားပြတွေ ရှိသလို၊ ဂရန်းလိုင်းကို ငါတို့ရောက်ပြီဟေ့ဆိုပြီး ရမ်းကားချင်ဇောနဲ့ ဦးနှောက်မပါတဲ့ ဓားပြတွေက ပိုများပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီမြို့လေး အခုထိ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နေနိုင်တာဟာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုရှိရပါမယ်။

ကုန်းပေါ်တက်လိုက်တာနဲ့ အယ်လ်ဟာ သူ့ရဲ့ လူစိတ်ဖတ်စွမ်းရည်ကို သုံးပြီး ဒေသခံတစ်ယောက်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ဖတ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအခါမှ ဒီမြို့ဟာ တကယ်တော့ မှောင်ခိုဈေးကွက် (Black Market) ရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှိနေတာကို သိလိုက်ရပါတယ်။ မှောင်ခိုဈေးကွက် ဆိုတာ တရားမဝင်ဈေးကွက်၊ အရိပ်အောက်ကဈေးကွက် ဒါမှမဟုတ် မြေအောက်ဈေးကွက်လို့လည်း ခေါ်ကြပါတယ်။ ဒါဟာ အင်အားစုတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ မဟာမိတ်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအတွက် ယေဘုယျခေါ်ဝေါ်တဲ့ အမည်ပါ။ ဒီအဖွဲ့အစည်းဟာ အမှောင်လောကရဲ့ ဧကရာဇ်အချို့က ဦးဆောင်ပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးက မီးခိုးရောင်နဲ့ အမည်းရောင် အင်အားစုတွေ စုပေါင်းထားတဲ့ ဧရာမ မဟာမိတ်ကြီးပါ။

မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ အရာအားလုံး ဝယ်လို့ရပါတယ်။ လက်နက်တွေ၊ တားမြစ်ဆေးဝါးတွေ၊ ကျွန်တွေ၊ ကခုန်ခြင်းမှုန့် (Dance Powder)၊ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေ၊ သတင်းအချက်အလက်တွေ စသဖြင့်... တားမြစ်ထားတဲ့အရာမှန်သမျှ၊ လူသားကိုတောင်မှ မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ ဝယ်နိုင်ပါတယ်။ ပင်လယ်ဓားပြလောကမှာ စကားပုံတစ်ခုတောင် ရှိပါတယ် - "ရေတပ်နဲ့ မာရီဂျွိုင်း ကို ရန်စရင် ရန်စ၊ မှောင်ခိုဈေးကွက်ကိုတော့ မရန်စနဲ့" တဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပင်လယ်ဓားပြဆိုတာ လက်နက်ကို အမြဲသုံးစွဲနေရတဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဖြစ်ပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် လက်နက် မထုတ်လုပ်နိုင်လို့ပါ။ ရေတပ်စခန်းတွေကို တိုက်ခိုက်ပြီး လက်နက်လုယူရင်တောင် အဲဒါက သူတို့သုံးစွဲဖြုန်းတီးဖို့ မလောက်ပါဘူး။ သူတို့ ရိက္ခာနဲ့ လက်နက်ဝယ်ယူနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောနေရာက မှောင်ခိုဈေးကွက်ပဲ ရှိတာပါ။

ပင်လယ်ဓားပြတွေတင်မကပါဘူး၊ ရေတပ်သင်္ဘောတွေတောင် ပင်လယ်ထဲမှာ ခဲယမ်းကုန်သွားရင် အနီးဆုံး မှောင်ခိုဈေးကွက်ကို သွားဝယ်တတ်ကြပါတယ်။ အဲဒါမှ စခန်းကို ပြန်တဲ့လမ်းမှာ တခြားဓားပြတွေနဲ့တွေ့ရင် ခုခံနိုင်မှာလေ။ ဒီမှောင်ခိုလောကရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နေတဲ့ ဧရာမခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကတော့ "ကောင်းကင်မိစ္ဆာ" (သို့မဟုတ်) ဂျိုကာ (Joker) လို့ လူသိများတဲ့ ဒွန်ကီဟိုတေး ဒိုဖလာမင်ဂို (Donquixote Doflamingo) ပါပဲ။ သူဟာ ကမ္ဘာကြီးကို နှစ်ပေါင်း ၈၀၀ အုပ်ချုပ်လာတဲ့ မာရီဂျွိုင်း (ကောင်းကင်နဂါးမျိုးနွယ်) တွေဆီကိုတောင် သေနတ်တွေ ရောင်းခဲ့တာပါ။ ကမ္ဘာ့အရှင်သခင်တွေတောင် ဒိုဖလာမင်ဂိုဆီက လက်နက်ဝယ်နေရတယ်ဆိုတာ မှောင်ခိုဈေးကွက် ဘယ်လောက်အင်အားကြီးလဲဆိုတာ ပြနေတာပေါ့။

ဓားပြတွေအတွက် ရေတပ်က ဆုကြေးထုတ်တာဟာ ဂုဏ်အသရေဖြစ်ပေမယ့်၊ မှောင်ခိုဈေးကွက်က နာမည်ပျက်စာရင်း (Blacklist) သွင်းလိုက်ရင်တော့ ငရဲပါပဲ။ အဲဒီလိုဖြစ်သွားရင် တခြားဘယ်မှောင်ခိုဈေးကွက်ကမှ သူတို့နဲ့ အရောင်းအဝယ် မလုပ်တော့ပါဘူး။ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ထောက်ပံ့ရေးလမ်းကြောင်း ပြတ်တောက်သွားတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ဒါကြောင့် ဘယ်လောက်ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ဓားပြအဖွဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် မှောင်ခိုဈေးကွက်ရှိတဲ့နေရာမှာတော့ မသောင်းကျန်းရဲကြပါဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီမြို့လေး အခုထိ ရပ်တည်နေနိုင်တာပါ။

"ဂရန်းလိုင်းရဲ့ ပထမဆုံးမှတ်တိုင်က မှောင်ခိုဈေးကွက်ရဲ့ အမာခံစခန်းတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး" လို့ အယ်လ်ဆီက အကျိုးအကြောင်း သိသွားတဲ့ ကာရီနာက ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။ အရှေ့ဘက်ပင်လယ်မှာလည်း မှောင်ခိုဈေးကွက်ရှိပြီး ကာရီနာဟာ သူတို့လေးယောက်ထဲမှာ မှောင်ခိုလောကကို ရောက်ဖူးတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူပါ။

"ပထမဆုံးမှတ်တိုင်က မှောင်ခိုစခန်းဖြစ်နေတာ ငါတို့အတွက် ပင်လယ်ကြီးက ပေးတဲ့ ကောင်းချီးပဲ" လို့ အယ်လ်က ပြုံးပြီး မြို့ထဲကို လျှောက်ဝင်သွားတယ် - "သွားကြစို့၊ ဈေးဝယ်ထွက်ရအောင်။"

ဒေသခံတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ဖတ်လိုက်တာရော၊ တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံထားတဲ့ အာရုံခံ ဟာကီကြောင့်ပါ အယ်လ်ဟာ ဒီမြို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်အားလုံးကို ရထားပါပြီ။ ဒီမှာ သူလိုအပ်တာ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်။ အပြင်ပန်းကတော့ သာမန်မြို့လေးပါပဲ။ တကယ့်မှောင်ခိုဈေးကွက်ကတော့ မြို့ထဲက အိမ်တစ်အိမ်မှာရှိပြီး လက်နက်နဲ့ တားမြစ်ပစ္စည်းတွေကို အထူးရောင်းတဲ့ ဆိုင်ပါ။ အဲဒီထဲမှာ ဈေးနှုန်းတွေက အရမ်းကြီးပါတယ်။ အယ်လ်လိုချင်တာကို အဲဒီထဲမှာသွားဝယ်ရင် လော့တောင်းမှာ လော့ဂ်ပို့စ်ဝယ်တုန်းကလိုပဲ အဆမတန် ဈေးခုတ်ခံရမှာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မှောင်ခိုဈေးကွက်ရဲ့ အငမ်းမရ ခေါင်းပုံဖျက်ချင်တဲ့ စိတ်က ပိုကြီးလို့ပါပဲ။ အဲဒီမှာ အကုန်ရပေမယ့် ဈေးက သာမန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ များပါတယ်။ အရမ်းအသည်းအသန် လိုအပ်နေတဲ့သူတွေပဲ အဲဒီထဲကို ဝင်ကြတာပါ။

ဒါကြောင့် အယ်လ်ဟာ သာမန်ဆိုင်တွေမှာ သူလိုချင်တာ ရှာမတွေ့မှသာ မှောင်ခိုဈေးကွက်ကို သွားဖို့ စဉ်းစားထားပါတယ်။ ခဏအကြာမှာတော့ အယ်လ်ဟာ ကောင်မလေးသုံးယောက်ကို မြို့ထဲက ရေကြောင်းသုံးပစ္စည်းဆိုင်ကို ခေါ်လာပါတယ်။ သူဝယ်ချင်တာက လော့ဂ်ပို့စ် ပါပဲ။ အတိအကျပြောရရင် အီတာနယ် ပို့စ် (Eternal Pose) (တစ်နေရာတည်းကို အမြဲတမ်း ညွှန်ပြနေသည့် သံလိုက်အိမ်မြှောင်) ပါ။

"ကြိုဆိုပါတယ်ဗျာ။"

သူတို့ဆိုင်ထဲဝင်လိုက်တာနဲ့ ဆိုင်ဝန်ထမ်းရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။ အယ်လ်က ကောင်တာကို သွားပြီး တိုက်ရိုက်မေးလိုက်တယ် - "ဒီမှာ ဒရမ်ကျွန်း (Drum Island) ရဲ့ အီတာနယ် ပို့စ် ရှိသလား?"

"...ရှိပါတယ်ခင်ဗျာ။ ဒရမ်ကျွန်းက ဂရန်းလိုင်းမှာ ဆေးပညာနဲ့ နာမည်ကြီးတာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အီတာနယ် ပို့စ်က အမြဲတမ်း အရောင်းရဆုံး ပစ္စည်းတစ်ခုပဲလေ။ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီခွဲတွေရှိတဲ့ ဘယ်ကျွန်းမှာမဆို အဲဒီကျွန်းရဲ့ အီတာနယ် ပို့စ်ကို အဆင်သင့် ပြင်ထားပါတယ်" ဆိုင်ဝန်ထမ်းက အယ်လ်လို ကလေးတစ်ယောက်က အီတာနယ် ပို့စ် အကြောင်း သိနေတာကို အံ့ဩသွားပုံရပါတယ်။ ကြည့်ရတာ ဒီဧည့်သည်က လူသစ်လေးတော့ မဟုတ်ပုံပါပဲ။

သူမက ဖန်လုံးတွေအပြည့်ရှိတဲ့ ကောင်တာထဲကနေ နာရီမှန်ပုံစံ သစ်သားဘောင်ခတ်ထားတဲ့ ဖန်လုံးလေးတစ်လုံးကို ထုတ်ပြီး သူတို့ရှေ့မှာ ချပေးလိုက်ပါတယ်။

"ဒါကို ငါယူမယ်၊ ပြီးတော့ ဒီအီတာနယ် ပို့စ်တွေပါ တစ်ခါတည်း ထုပ်ပေးပါဦး" အယ်လ်က ကောင်တာအောက်က စာလုံးတွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တခြားဖန်လုံး အချို့ကိုပါ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပါတယ်။

"...နောက်တစ်ခါ ပြန်လာခဲ့ပါဦးဗျာ။ ဘေးကင်းပါစေ!"

ဆိုင်ထဲဝင်ပြီး ပြန်ထွက်လာတာ ၃ မိနစ်တောင် မကြာပါဘူး။

"နီးစန်၊ ဘာလို့ အီတာနယ် ပို့စ်တွေ အများကြီး ဝယ်တာလဲ?" လော့ဂ်ပို့စ် အမျိုးအစားတွေ အများကြီးရှိတာကို အခုမှ သိလိုက်ရတဲ့ ရေကြောင်းပြမလေး နာမီက စပ်စုလိုက်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အယ်လ် ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဝယ်တာလဲဆိုတာကိုလည်း သူမ သိချင်နေပါတယ်။

"ဒရမ်ကျွန်းဆိုတာ ဂရန်းလိုင်းမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ဆေးပညာရှင်တွေရှိတဲ့ နိုင်ငံပဲ။ နီးစန်၊ အဲဒီမှာ ဘာသွားလုပ်မလို့လဲ?" ကာရီနာကလည်း နားမလည်နိုင်သလို ကြည့်ကာ မေးလိုက်ပါတယ်။

"ငါတို့အတွက် 'အာဟာရဖြည့်ဆေး' တွေ ဖန်တီးပေးဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် ဖန်တီးနည်း သင်ပေးဖို့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆရာဝန်တစ်ယောက်ဆီ သွားမလို့လေ" အယ်လ်က နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ပြောပြလိုက်ပါတယ်။ ဒါဟာ သူ Twin Cape မှာ ကရိုကပ်စ်ကို မစောင့်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ် - "ဂရန်းလိုင်း က အရှေ့ဘက်ပင်လယ်နဲ့ မတူဘူး။ ဒီမှာ အန္တရာယ်တွေ အများကြီးရှိသလို အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ အချိန်မရွေး တွေ့နိုင်တယ်။ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လေ့ကျင့်နေရင် ငါတို့ သန်မာလာဖို့ အရမ်းနှေးလွန်းလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ပိုသန်မာလာဖို့ ပြင်ပအားတွေကို သုံးရမယ်။"

"ဒါကြောင့်ကိုး... အာဟာရဖြည့်ဆေးတွေက ငါတို့ ကြီးထွားနှုန်းကို ပိုမြန်စေမှာပေါ့။ ဒီလိုနည်းလမ်းရှိတာ တကယ်ကို နီးစန်ပဲ၊ ထင်ထားတဲ့အတိုင်း တော်လိုက်တာ!"
ကာရီနာနဲ့ ကျန်တဲ့ကောင်မလေးနှစ်ယောက်ဟာ ခဏလောက် မှင်တက်သွားကြပြီးနောက် အယ်လ်ကို အားကျအတုယူတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

အထူးသဖြင့် ထက်မြက်တဲ့ ဦးနှောက်ရှိတဲ့ ကာရီနာဆိုရင် ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးကို သူမတစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဖူးပါဘူး။ (ဒါကြောင့်လည်း အယ်လ်ကို ပိုပြီး ကြည်ညိုသွားတာပေါ့။)