အပိုင်း (၂၅)

"အစနဲ့ အဆုံးသတ်မြို့" လို့ လူသိများတဲ့ လော့တောင်း (Loguetown) ဟာ အရှေ့ဘက်ပင်လယ်ကနေ ဂရန်းလိုင်း (Grand Line) အဝင်ဝအနီးမှာ တည်ရှိပါတယ်။ ပြောင်းပြန်တောင် (Reverse Mountain) ရဲ့ အဝင်ဝအနီးမှာရှိတဲ့ ကျွန်းလေးကျွန်းထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ လော့တောင်းဟာ အရှေ့ဘက်ပင်လယ်ရဲ့ စည်ကားတဲ့ မြို့တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ အရှုပ်ထွေးဆုံး နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်... လက်ရှိ လော့တောင်းဟာ အရှေ့ဘက်ပင်လယ်မှာ အရှုပ်ထွေးဆုံး နေရာပါပဲ။

ဘာကြောင့် အရှေ့ဘက်ပင်လယ်မှာ "အပျောက်ဆုံးစေချင်ဆုံး ပင်လယ်ဓားပြများရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်" ဆိုတာ ရှိနေရတာလဲ? ဆုကြေးငွေ ဘယ်ရီ ဆယ်သန်းကျော်တဲ့ 'နာမည်ကြီး ဓားပြ' တွေ ဘာလို့ ဒီလောက်များနေရတာလဲ?

အကြောင်းရင်းကတော့ အရမ်းရှင်းပါတယ်၊ လော့တောင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ့် နတ်မင်းကြီး မရောက်လာသေးလို့ပါပဲ။ "ဝမ်းပိစ်"

ဂိုး ဒီ ရော်ဂျာ (Gold D. Roger) မွေးဖွားရာနဲ့ သေဆုံးရာ နေရာဖြစ်တဲ့အပြင်၊ ပြောင်းပြန်တောင် အဝင်ဝအနီးမှာ ရှိနေတာကြောင့် ဒီမြို့ဟာ ယခင်ဘဝက နာမည်ကြီး ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်တွေ သွားတဲ့ နေရာတွေလိုပဲ အရှေ့ဘက်ပင်လယ် ပင်လယ်ဓားပြတွေအတွက်တော့ အမြဲတမ်း အထွတ်အမြတ်ထားရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ရေတပ်ဌာနချုပ်က လိုဂျီယာ (Logia) အမျိုးအစား နတ်ဆိုးအသီး စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ကို မစေလွှတ်ခင်အချိန်အထိ လော့တောင်းမှာ ရေတပ်ဌာနခွဲ ရှိနေရင်တောင်မှ ပင်လယ်ဓားပြတွေက ဒီမှာ အမြဲတမ်း လာရောက်သောင်းကျန်းနေကြတာပါ။

"...ဆိပ်ကမ်းကြီးက အကျယ်ကြီးပဲ။ တကယ့်ကို အရှေ့ဘက်ပင်လယ်ရဲ့ စီးပွားရေးအကောင်းဆုံး မြို့တွေထဲက တစ်ခုပီသတာပဲ။"

ရက်အနည်းငယ် ရွက်လွှင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ရွက်လှေလေးဟာ လော့တောင်းဆိပ်ကမ်းကို ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ ကြိုးကြာဖြူတွေလို မတ်မတ်ရပ်နေတဲ့ အဆောက်အအုံတွေနဲ့ ဆိပ်ကမ်းမှာ သင်္ဘောတွေ အများကြီး ဆိုက်ကပ်ထားတဲ့ ကျွန်းကို ကြည့်ရင်း လော့တောင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတဲ့ နာမီက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။

"ကျွန်းပေါ်ရောက်သွားရင် မင်းတို့ ငါ့နောက်ကနေ ကပ်လိုက်ခဲ့ကြနော်။" နီးကပ်လာတဲ့ ကျွန်းကို ကြည့်ရင်း အယ်လ်က ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကောင်မလေး သုံးယောက်ကို သတိပေးလိုက်တယ် - "ဒီမှာ အမှိုက်တွေ အရမ်းများတယ်။ အကယ်၍ ငါတို့သာ လူစုကွဲသွားရင် ပြန်ပေးဆွဲခံရဖို့ အရမ်းလွယ်ကူတယ်။"

"နားလည်ပါပြီ နီးစန်။" ကာရီနာနဲ့ နာမီတို့က လိမ္မာရေးခြားရှိစွာ ပြန်ဖြေကြတယ်။ ကုအီနာကလည်း ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ကုအီနာက တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရပြီး သူမ ရင်ခွင်ထဲမှာ ပိုက်ထားတဲ့ ဓားကို အယ်လ်ဆီ ကမ်းပေးလိုက်တယ် - "အယ်လ်၊ ငါ့ဖေဖေနဲ့ တိုက်တုန်းက မင်းရဲ့ လက်နက် ကျိုးသွားတယ်လေ။ မင်း ဓားအသစ်မဝယ်ရသေးခင် ငါ့ဓားကို အရင် သုံးလိုက်ပါ။"

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် လောလောဆယ် မင်းရဲ့ဓားကို ငါ ငှားသုံးလိုက်မယ်။" အယ်လ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ကုအီနာရဲ့ စေတနာကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပါဘူး။

ကုအီနာ့ဆီက ဓားကို ယူပြီးတဲ့နောက် အယ်လ်က မသိစိတ်အရ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ 'ဝါဒို အီချီမွန်ဂျီ' (Wado Ichimonji) ဟာ တခြားနာမည်ကြီး ဓားတွေလို အဆင်အယင် ဒီဇိုင်းတွေ မပါဘဲ အပြင်ပန်းကြည့်ရင် အရမ်းကို ရိုးရှင်းတဲ့ ဓားတစ်လက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဓားသမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ အယ်လ်က ဒီဓားရဲ့ ထူးခြားမှုကို ခံစားသိရှိနိုင်ပါတယ်။

"ရိုးရှင်းမှုအောက်မှာ ထက်မြက်တဲ့ ဓားသွားကို ဝှက်ထားတာပဲ၊ တကယ်ကို နက်နက်နဲနဲ ဖုံးကွယ်ထားတာ။ 'ထူးကဲအဆင့်ဝင်ဓား (၂၁) လက်' စာရင်းဝင် နာမည်ကြီးဓား ပီသပါပေတယ်။" အယ်လ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဓားကို အိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပါတယ်။

အစပိုင်းက လက်နက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာတောင်းဆိုမှုမှ မရှိခဲ့တဲ့ အယ်လ်ဟာ နာမည်ကြီး ဓားတစ်လက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုင်ကြည့်ပြီးမှသာ သာမန်ဓားတွေနဲ့ နာမည်ကြီး ဓားတွေကြားက ကွာဟချက်ကို သဘောပေါက်သွားပါတယ်။ အသွင်အပြင်တင်မကဘဲ အရည်အသွေးကပါ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားလွန်းလှပါတယ်။

မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှာ ဇိုရိုက သိမ်းငှက်မျက်လုံး မီဟော့ခ် ကို စိန်ခေါ်တုန်းက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်က သိမ်းငှက်မျက်လုံးရဲ့ ဓားနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ ရလဒ်အနေနဲ့ ဝါဒို အီချီမွန်ဂျီ ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ သာမန်ဓားနှစ်လက်စလုံး ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ပါတယ်။ သံမဏိ ဟာကီ မပါဘဲ သာမန်ဓားနဲ့ နာမည်ကြီးဓားကို ယှဉ်ခုတ်ရင် တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုပါပဲ။

ကုအီနာရဲ့ ဓားကို မြင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အယ်လ်ဟာ နာမည်ကြီးဓား တစ်လက်ကို ပိုင်ဆိုင်ချင်လာပါတော့တယ်။ ပြီးတော့ အယ်လ် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဒီအချိန်ကာလအတွင်း ဂရန်းလိုင်းက ကျွန်းတစ်ကျွန်းမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဝင်ဓား တွေထက် မညံ့တဲ့ နာမည်ကြီးဓား နှစ်လက် ရှိနေပါတယ်။

ဂရန်းလိုင်းထဲကို ဝင်ပြီး အဲဒါတွေကို သွားမရှာခင် လောလောဆယ်တော့ သာမန် နာမည်ကြီးဓား တစ်လက်လောက်နဲ့ အရင် အဆင်ပြေအောင် လုပ်ထားရမှာပေါ့။

ကျိုးသွားတဲ့ ဓားကို ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဝါဒို အီချီမွန်ဂျီကို သူ့ခါးမှာ ထိုးထည့်လိုက်ရင်း အယ်လ်က ရှေ့မှာရှိတဲ့ လော့တောင်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်ပါတယ်။

ရွက်လှေ ဆိုက်ကပ်သွားတဲ့အခါ လေးယောက်သား ဘာမှမယူဘဲ ကုန်းပေါ် တက်လာကြပါတယ်။ သူတို့က ရွက်လှေငယ်လေးတွေရဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခုကို ကောင်းကောင်း သိထားတာကြောင့် သင်္ဘောပေါ်မှာ ရတနာတွေ ထားခဲ့ဖို့ အမြဲတမ်း တွန့်ဆုတ်လေ့ရှိကြပါတယ်။ အကျိုးအမြတ်ရလာတိုင်း ဘဏ်မှာ သွားအပ်လေ့ရှိပြီး ကျွန်းတွေပေါ်မှာ သုံးဖို့အတွက် ငွေသားအနည်းငယ်ကိုပဲ ယူထားလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် သင်္ဘောပေါ်မှာ ဘာမှ ထားခဲ့စရာ မလိုပါဘူး။

ကုန်းပေါ်ရောက်ပြီးတဲ့နောက် သူတို့လေးယောက်ဟာ ဆိပ်ကမ်းက ဆိုင်ခန်းတစ်ခုမှာ လော့တောင်းရဲ့ မြေပုံတစ်ခုကို ဝယ်လိုက်ပြီး ကျွန်းပေါ်က ဘဏ်ဆီကို တန်းသွားကြပါတယ်။ အရှေ့ဘက်ပင်လယ်မှာ အကောင်းဆုံးနဲ့ အစည်ကားဆုံး ကျွန်းတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တာကြောင့် လော့တောင်းဟာ မဟာမိတ်နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ မြို့တော် မဟုတ်ရင်တောင်မှ အရာအားလုံး စုံလင်နေပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် ဘဏ်တွေ၊ ဆေးရုံတွေ၊ ပြီးတော့ သူတို့လေးယောက် သွားမယ့် သင်္ဘောကျင်းနဲ့ လက်နက်ဆိုင်တွေ အစုံအလင် ပါပဲ...

ဘဏ်မှာ ငွေသွားထုတ်ပြီးတဲ့နောက် လေးယောက်အဖွဲ့ဟာ သင်္ဘောကျင်းဆီကို အမြန် ရောက်လာကြပါတယ်။ ပိုက်ဆံနဲ့ လမ်းခင်းထားတာဖြစ်လို့ သူတို့လေးယောက်ကို အသက်ငယ်ရွယ်တယ်ဆိုပြီး သင်္ဘောကျင်းက အထင်မသေးရဲကြပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ပြောပြပြီးတဲ့နောက် လေးယောက်အဖွဲ့ကို မန်နေဂျာနဲ့ ဒီဇိုင်နာတို့က ကိုယ်တိုင် လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။ မန်နေဂျာက ဒီဇိုင်နာတစ်ယောက်ကိုပါ ခေါ်လာတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အယ်လ်ရဲ့ လိုအပ်ချက်က စိတ်ကြိုက်ပုံသွင်းထားတဲ့ ရွက်လှေ (Customized sailing ship) တစ်စင်းဆိုတာ သိသာပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကိုယ်တိုင် စိတ်ကြိုက် ဒီဇိုင်းဆွဲထားတဲ့ သင်္ဘောပါ။

ရှေးစကားရှိတယ်လေ - "ဒီနေ့က အတိတ်နဲ့ မတူတော့ဘူး" တဲ့။ တစ်လကျော်အတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ ခွန်အား၊ နာမီရဲ့ ရေကြောင်းပြ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ကာရီနာရဲ့ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းနိုင်စွမ်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ ပိုက်ဆံရှာရတဲ့ အမြန်နှုန်းက ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ အယ်လ် ထင်မထားခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီ နာမည်ကြီး ဓားပြတွေရဲ့ ခေါင်းတွေက ဖြတ်ယူရတာ အရမ်းကို လွယ်ကူလွန်းပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖတ်ပြီး တစ်ဖက်လူရဲ့ ရတနာတိုက် တည်နေရာကို ရယူကာ သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ ရတနာတွေကို ခြစ်ခြုတ်ယူလိုက်ရတာက အမဲလိုက်တိုင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ရလဒ်တွေပါပဲ။

ပစ်မှတ်လေးခုကို သတ်လိုက်ရုံနဲ့တင် အယ်လ်ရဲ့ စုဆောင်းငွေက ဘယ်ရီ သန်း ၁၀၀ နီးပါးတောင် ကျော်သွားခဲ့ပါပြီ။ နာမီနဲ့ ကာရီနာရဲ့ စုဆောင်းငွေတွေကလည်း ဘယ်ရီ ဆယ်သန်း နီးပါးစီ ရှိနေကြပြီလေ။

ငွေကြေးဖောင်းပွမှု သိပ်မရှိသေးတဲ့ ဒီခေတ်မှာ ဘယ်ရီ သန်း ၁၀၀ ဆိုတာ အရာများစွာကို လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ပြောရရင် နာမီနဲ့ အားလောင် တို့ကြားက သဘောတူညီချက်ကလည်း ဘယ်ရီ သန်း ၁၀၀ တည်းလေ။ ပြီးတော့ အယ်လ် စိတ်ကြိုက်အပ်မယ့် သင်္ဘောက ကောက်ရိုးဦးထုပ် ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ရဲ့ "ဂိုးဒင်း မယ်ရီ" (Going Merry) နဲ့ ဆင်တူပါတယ်။ ကုန်ကျမယ့် ဈေးနှုန်းက ဘယ်ရီ သန်း ၃၀ ထက် မပိုပါဘူး။ ဒီဈေးနှုန်းက ဒီဇိုင်နာနဲ့ မန်နေဂျာတို့ရဲ့ စိတ်ထဲကနေ အယ်လ် ရထားတဲ့ အဖြေပါ။

ဈေးနည်းနည်း ဆစ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ စုစုပေါင်းတန်ဖိုးကို ဘယ်ရီ ၃၃.၆၅ သန်းနဲ့ သဘောတူညီမှု ရခဲ့ပါတယ်။ အယ်လ်က စရန်ငွေ သုံးပုံတစ်ပုံ ပေးချေပြီးနောက် ကောင်မလေးသုံးယောက်ကို ခေါ်ပြီး လော့တောင်းရဲ့ ဗဟိုလမ်းမကြီးဆီကို ဦးတည်သွားခဲ့ပါတယ်။

သင်္ဘောသစ်ကိစ္စ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ဆင့်က ဓားသွားဝယ်ဖို့ပါ။ အယ်လ် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် လော့တောင်းက လက်နက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ ကျွမ်းကျင်အဆင့်ဝင်ဓား တစ်လက်နဲ့ ကျိန်စာသင့်ဓား တစ်လက် ရှိနေပါတယ်။ အဲဒါတွေကတော့ ယူဘာရှီရီ (Yubashiri) နဲ့ ဆန်ဒိုင်း ကီတက်ဆု (Sandai Kitetsu) တို့ပါပဲ။

အယ်လ် ဒီနေရာကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့... ဇိုရိုနဲ့ ဆန်ဒိုင်း ကီတက်ဆုတို့ရဲ့ ဆုံစည်းရမယ့် ကံကြမ္မာကို ကြားဖြတ်ပိုင်းဖြတ်ဖို့ပါပဲ။

အယ်လ်ဟာ တိုက်ပွဲဝင်တဲ့အခါမှာ ရန်သူကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းပစ်ရတာကို နှစ်သက်သလို၊ အဲဒီလိုပဲ တိုက်ခိုက်လေ့ရှိပါတယ်။

ဒါကြောင့်လည်း ကျွမ်းကျင်အဆင့်မီ ဓားတစ်လက်ဖြစ်တဲ့ ယူဘာရှီရီ ထက်စာရင်၊ အနှိုင်းမဲ့ ထက်မြက်လှတဲ့ ဆန်ဒိုင်း ကီတဲဆု ကို ပိုပြီး သဘောကျတာ ဖြစ်ပါတယ်။