အပိုင်း (၁၅)

"ရော့... ဒါက ဒီတစ်ခေါက်အတွက် မင်းတို့ဝေစုပဲ။"

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်၊ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့က ဟိုတယ်ခန်းထဲမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

အယ်လ်က ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ ကာရီနာနဲ့ နာမီကို ဘယ်ရီ ၅ သန်းစီပါတဲ့ သေတ္တာတစ်လုံးစီ ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် ထရပ်ကာ ရေချိုးခန်းဆီ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်တယ် - "စောစောနားကြတော့၊ မနက်ဖြန်ကျရင် ဘဏ်ရှိတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုဆီ ငါတို့ သွားကြမယ်။"

"နီးစန်... ကျွန်မ ကျောတိုက်ပေးမယ်လေ။"

"နီးစန်... ဆံပင်လျှော်ပေးဖို့ ကျွန်မကို ကူခွင့်ပြုပါဦး။"

ပိုက်ဆံဆိုရင် အသက်ထက်မက ချစ်ကြတဲ့ ကာရီနာနဲ့ နာမီတို့ဟာ သေတ္တာတွေကို ဘေးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပစ်ချထားခဲ့ပြီး အယ်လ်ရဲ့ ဘယ်ညာဘေးဆီ အပြေးလေးရောက်လာကာ အရမ်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်ကြတယ်။

"ဒီနေ့မှ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ဒီလောက် အလိုလိုက်နေကြတာလဲ?"

အယ်လ်က မျက်ခုံးပင့်ပြီး နောက်ပြောင်လိုက်တယ် - "ငါ့ကို ဖဲထပ်ကစားဖို့ ဆွဲခေါ်ချင်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်၊ မင်းတို့ ရှုံးတာ မဝသေးဘူးလား?"

"...ဟဲဟဲ၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ရပါဘူး!"

အယ်လ်ရဲ့ စကားကြောင့် ကာရီနာနဲ့ နာမီတို့ဟာ မကောင်းတဲ့ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်တချို့ကို သတိရသွားပုံရပြီး သူတို့မျက်နှာပေါ်က အပြုံးတွေဟာ ခဏလောက် တောင့်တင်းသွားပါတယ်။

ရှင်းရှင်းပြောရရင် ၂၄ နာရီပတ်လုံး စိတ်ဖတ်နိုင်တဲ့ အယ်လ်နဲ့ ဖဲကစားခဲ့ရတဲ့ ကောင်မလေးနှစ်ယောက်ဟာ တကယ့်ကို မှတ်လောက်သားလောက်အောင် သင်ခန်းစာ ပေးခံခဲ့ရတာပါ။

ကာရီနာက ရယ်ကျဲကျဲနဲ့ ပြောလိုက်တယ် - "ကျွန်မတို့က ကိုယ်စိုက်ထုတ်ရတဲ့ အားထုတ်မှုနဲ့ ရတဲ့အကျိုးအမြတ်က မမျှဘူးလို့ ခံစားရလို့ပါ။ ဒါကြောင့် နီးစန်အတွက် တစ်ခုခု ပြန်လုပ်ပေးချင်လို့ပါ။"

"အင်းဟင်း..."

နာမီကလည်း ခေါင်းကို တဆတ်ဆတ်ညိတ်ပြီး အကြံပြုတယ် - "ဒါ့အပြင် နီးစန်ရဲ့ ဆံပင်တွေက အရမ်းရှည်တာပဲ၊ တစ်ယောက်ယောက် ကူပေးတာက ပိုကောင်းမှာပါ။"

"...ကောင်းပြီလေ။"

လူတွေရဲ့ စိတ်ကို မြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားအရ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ စိတ်ရင်းအစစ်အမှန်ဆိုတာ သိလိုက်ရတာကြောင့် အယ်လ်လည်း မငြင်းတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကောင်မလေးနှစ်ယောက် သူ့ကို ကူညီပေးတာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တော့တာမို့ အယ်လ်လည်း ကျင့်သားရနေပါပြီ။

ရေငွေ့တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ [ရေချိုးခန်း] ထဲမှာ အယ်လ်က ရေချိုးသဝါကို ပတ်ပြီး ထိုင်ခုံပုလေးပေါ်မှာ ထိုင်နေပါတယ်။ သေသေသပ်သပ် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ကောင်မလေးနှစ်ယောက်ကတော့ သူ့ကျောကို တိုက်ပေးပြီး ဆံပင်လျှော်ပေးနေကြတယ်။

"နီးစန်... လက်ရှိ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းမှာ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပါတဲ့ နာမည်ကြီး ဓားပြတွေကိုတော့ ငါတို့ အကုန်နီးပါး နှိမ်နင်းပြီးသွားပြီနော်။"

ကာရီနာ့လက်တွေမှာ ရေမြှုပ်တွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး အယ်လ်ရဲ့ ကျောကို တိုက်ပေးရင်း အကြံပေးလိုက်တယ် - "နောက်ထပ်ကျရင် ငါတို့ ခဏလောက် ငြိမ်နေကြမလား၊ ဒါမှမဟုတ် စာရင်းကိုပဲ ပြောင်းလိုက်မလား။ ဥပမာ - အရှေ့ဘက်ပင်လယ်ရဲ့ 'အသန်မာဆုံး ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့' စာရင်းမျိုးပေါ့?"

ကာရီနာ့စကားအဆုံးမှာ အယ်လ်ရဲ့ ခေါင်းပေါ်က လက်ကလေးတွေ ရပ်တန့်သွားတာကို သူ သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ အာရုံခံမှုမှာတော့ နာမီ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေဟာ ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ နာမီဟာ တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာ ထင်ရှားပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ သုံးယောက် အဖွဲ့ဖွဲ့ခဲ့တာ တစ်လကျော်ပဲ ရှိသေးလို့ပါ။

ဒီနှစ်ရဲ့ အရှေ့ဘက်ပင်လယ် အသန်မာဆုံး ဓားပြအဖွဲ့ စာရင်းမှာ အားလောင် ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့က နံပါတ် (၁) နေရာမှာ ရှိနေတုန်းပါပဲ။

တစ်လကျော်အတွင်းမှာတင် အယ်လ်က ကြက်ကလေး ငှက်ကလေး သတ်သလိုမျိုး နာမည်ကြီး ဓားပြကြီး ၄ ယောက်ကို အလွယ်တကူ သုတ်သင်ခဲ့တာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ နာမီဟာ အယ်လ်ရဲ့ စွမ်းအားကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်ထားပြီးသားပါ။

အစွမ်းထက်လွန်းပြီး ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး။

ဒီတစ်လအတွင်းမှာ နာမီဟာ အယ်လ်ကို အကူအညီတောင်းဖို့ တစ်ကြိမ်မက စိတ်ကူးခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမရင်ထဲက ကြင်နာတတ်တဲ့ စိတ်ကပဲ နှုတ်ဖျားအထိ ရောက်လာတဲ့ စကားတွေကို အမြဲတမ်း တားဆီးနေခဲ့တာပါ။

အခုတော့ အယ်လ်သာ သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းပြီး အဲဒီ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်မယ်ဆိုရင် နာမီဟာ ဒီတစ်ခါတော့ သေချာပေါက် သတ္တိမွေးပြီး အကူအညီတောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အယ်လ်က နာမီ့ကို စိတ်ဓာတ်ကျစေမယ့် အဖြေမျိုးပဲ ပြန်ပေးလိုက်တယ် - "ခဏလောက်တော့ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေကြတာပေါ့။ ပိုက်ဆံတွေကို ဘဏ်မှာ အပ်ပြီးရင် ငါ တစ်နေရာကို သွားပြီး အားကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ဆီကို သွားလည်ချင်တယ်။"

"နီးစန်၊ ဘယ်ကို သွားချင်လို့လဲ?"

ကာရီနာကတော့ နာမီ ဘာတွေ တွေးနေလဲ မသိပါဘူး။

အယ်လ်ရဲ့ စကားကို ကြားတော့ သူမက စပ်စုချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ် - "အားကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ဆီ သွားလည်မယ် ဟုတ်လား? အရှေ့ဘက်ပင်လယ်မှာ ရှင့်ထက် ပိုသန်မာတဲ့သူ ရှိသေးလို့လား?"

နာမီကလည်း မယုံနိုင်တဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ အယ်လ်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

"..."

အယ်လ်ကတော့ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားပါတယ်။ တစ်လကျော်အတွင်းမှာတင် ဒီကောင်မလေးနှစ်ယောက်က သူ့အပေါ်မှာ ဒီလောက်အထိ အထင်ကြီး လေးစားနေလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်မထားခဲ့ပါဘူး။

ဒါကြောင့် အယ်လ်က စိတ်ရှည်လက်ရှည်ပဲ ရှင်းပြလိုက်ရတယ် - "ကမ္ဘာကြီးက အရမ်းကျယ်တာ၊ ငါ့ထက် သန်မာတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။"

"ငါ သွားတွေ့ချင်တဲ့လူက ငါ့ကို ဓားသိုင်းပညာ သင်ပေးခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။"

"ကြားရတာတော့ အဲဒီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်း (Dojo) ရဲ့ ဆရာက အရမ်းကို အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားသမားတစ်ယောက်ပဲ တဲ့။"

"ငါ ပင်လယ်ထဲ ထွက်လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေထဲက တစ်ခုက သူ့ကို စိန်ခေါ်ဖို့ပဲ။"

"အခု ငါ့ရဲ့ တကယ့်ခွန်အားက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာ ငါကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာဘူး။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်သိဖို့အတွက် အင်အားကြီးတဲ့သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါ အရမ်းလိုအပ်နေတယ်။"

အယ်လ်ရဲ့ စကားတွေက အမှန်တဝက် အလိမ်တဝက်ပါ။

သူ့ကို လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဓားသိုင်းသင်ပေးခဲ့တဲ့ 'ဆရာ' ဆိုတာကတော့ အဲဒီ Dojo က သင်တန်းသားတစ်ယောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ အင်အားကြီးတဲ့ ဓားသမားတစ်ယောက်ဆီ သွားတွေ့မယ်ဆိုတာကတော့ အမှန်ပါ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် သူက ရိုးရိုးဓားသမား မဟုတ်ဘဲ ဓားဆရာ (Master Swordsman) တစ်ယောက်ပါ။ အယ်လ်လိုပဲ မာကျောမှုနဲ့ ပျော့ပြောင်းမှု ပေါင်းစပ်မှုကို တတ်မြောက်ထားပြီး အယ်လ်ထက်တောင် ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့သူပါ။

အဲဒီ ကြီးမြတ်တဲ့ ဓားသမားကတော့ ဝါနို (Wano) နိုင်ငံကနေ လာတဲ့ ဇိုရိုရဲ့ ဆရာ - ရှိမိုဆူကီ ကိုရှီရိုး (Shimotsuki Koushirou) ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

'ရှိမိုဆူကီ' ဆိုတဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ဒီခေတ်မှာတော့ သိပ်မရင်းနှီးကြပေမယ့်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာချီတုန်းကတော့ ဒီမျိုးရိုးအမည်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်က ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဝါနိုနိုင်ငံမှာ တကယ့် ဓားဆရာတွေ ရှိတယ်ဆိုတာကို ကမ္ဘာက သိအောင် လုပ်ပေးခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ပေါ့။

သူကတော့ ပျံလွှားနဂါးကို ခုတ်ပိုင်းခဲ့ပြီး ဝါနိုနိုင်ငံက ဓားနတ်ဘုရားအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံထားရတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားသမား - ရှိမိုဆူကီ ရူမာ (Shimotsuki Ryuma) ပါပဲ။ ကိုရှီရိုး နဲ့ သူ့သမီး ကုအီနာ တို့ဟာ ဒီနဂါးသတ်သူရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။

မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှာ ကိုရှီရိုးက ဘယ်တိုက်ပွဲမှာမှ ပါဝင်တိုက်ခိုက်ပြတာမျိုး မရှိပေမယ့်၊ သူ ဇိုရိုကို ပြသခဲ့တဲ့ အမြင့်ဆုံး ဓားသိုင်းပညာနဲ့ မန်းကီး ဒီ ဒရဂွန် နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပုံတွေကို ကြည့်ရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အခုအချိန်မှာ အယ်လ် အနိုင်ယူနိုင်မယ့် အဆင့်မျိုး လုံးဝ မဟုတ်တာ သိသာပါတယ်။

ကိုရှီရိုးကို စိန်ခေါ်ဖို့ဆိုတာထက်စာရင် အယ်လ်က သူ့ဆီကနေ အကြံဉာဏ် သွားတောင်းချင်တာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရှေ့ဘက်ပင်လယ် တစ်ခုလုံးမှာ၊ မြေးဖြစ်သူဆီ ခဏခဏ အလည်လာတတ်တဲ့ ရေတပ်သူရဲကောင်း မန်းကီး ဒီ ဂါပ် (Monkey D. Garp) ကို ဖယ်လိုက်ရင်၊ သံမဏိ ဟာကီ ကို တတ်မြောက်ထားတယ်လို့ အယ်လ် အသေအချာ ယုံကြည်ရတဲ့သူ (၂) ယောက်ပဲ ရှိပါတယ်။

တစ်ယောက်ကတော့ လူဖီရဲ့ ငယ်ဘဝ ဆရာဖြစ်ပြီး ဂိုး ဒီ ရော်ဂျာ (Gol D. Roger) ကို ရှုံးခဲ့ဖူးတယ်လို့ ပြောတဲ့ နာဂူရီ (Naguri) ပါ။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ကိုရှီရိုး ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်မှာရှိမှန်း မသိတဲ့ နာဂူရီနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ကိုရှီရိုးဆီကနေ ပညာသင်ယူဖို့ အခွင့်အရေးက ပိုများမယ်လို့ အယ်လ် ခံစားရပါတယ်။

ကာရီနာနဲ့ နာမီတို့ကတော့ အယ်လ် ဘာတွေ တွေးနေလဲ မသိကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အယ်လ်ရဲ့ "ငါ့ထက် သန်မာတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်" ဆိုတဲ့ စကားကြောင့် သူတို့ တုန်လှုပ်သွားကြပါတယ်။ ကမ္ဘာကြီးကို ကောင်းကောင်း မမြင်ဖူးသေးတဲ့ ဒီကောင်မလေးနှစ်ယောက်အတွက်တော့ အယ်လ်ရဲ့ လေခွဲဓားချက်ကတင် သူတို့မျက်လုံးထဲမှာတော့ မယုံနိုင်စရာ စွမ်းအားကြီး ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။

သူတို့တစ်သက်မှာ မြင်ဖူးသမျှထဲမှာတော့ အယ်လ်ဟာ အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပါပဲ။

ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အယ်လ်ထက် ပိုပြီး သန်မာတဲ့သူတွေ ရှိနေဦးမယ်ဆိုတာကိုတော့ သူတို့တွေ လုံးဝ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ကြည့်နိုင်ကြပါဘူး။

အကယ်၍သာ အယ်လ်ထက် ပိုသန်မာတဲ့သူတွေ တကယ်ရှိနေမယ်ဆိုရင်... အဲဒီလူတွေက ဘယ်လောက်တောင်မှ အစွမ်းထက်နေကြမှာလဲ?