အခန်း ၉၈ ကျွန်ုပ်သည် အုပ်စိုးစိုးမိုးမှုကို အလိုရှိသည် [အပိုင်း ၁]

သူတို့အတွက် တာဝန်ပေးထားသည့် အော့ခ်စစ်သည် ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် ကိုလက် နှင့် မက်တီတို့၏ မျက်နှာပေးကို ကြည့်ရင်း အီကို က သူမပါးစပ်ထဲ အတင်းထိုးထည့်ထားသည့် သားရဲအမြုတေ ကို ပျော်ပျော်ကြီး ဝါးစားနေသည်။

လျင်မြန်မှုကို အသားပေးသည့် ရိုင်းစိုင်းဦးဂျိုပါယုန် များနှင့်မတူဘဲ ယခုပြိုင်ဘက်မှာ ခွန်အားကို အဓိကထားပြီး သွေးပမာဏလည်း အလွန်မြင့်မားသည်။

နှစ်ကောင်စလုံးမှာ အဆင့် ၂ ရှိသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ပုံ ကွာခြားချက်မှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရုံနှင့် သိသာလှသည်။

လပ်စ်သည် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူ၏ အရိုးစုစစ်သည် များ၏ သွေးပမာဏကို စစ်ဆေးရင်း မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ သွေးကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြသဖြင့် တိုက်ပွဲမှာ မည်မျှ ပြင်းထန်ခဲ့ကြောင်း သိနိုင်သည်။

'ငါသာ အရိုးစုစစ်သည် ခုနစ်ကောင်စလုံးရယ်၊ ဒီယာဘလို ၊ အစ်ရှ်တာ နဲ့ အရိုးစု လေးသမားတော်ကြီး တွေကိုပါ ဆင့်ခေါ်ပြီး ကိုလက်တို့နဲ့အတူ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင်၊ အဆင့် ၂ သတ္တဝါ ငါးကောင်ကနေ ခုနစ်ကောင်အထိ တစ်ပြိုင်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်' ဟု လပ်စ် တွေးနေမိသည်။ 'အကယ်၍ အုပ်စုထဲမှာ အဆင့် ၃ သတ္တဝါ တစ်ကောင်ပါလာရင်တော့ ဒီယာဘလိုက အားအကောင်းဆုံးကောင်ကို ထိန်းထားတဲ့အချိန်မှာ ငါတို့ အဆင့် ၂ သတ္တဝါ သုံးကောင်ကနေ လေးကောင်အထိပဲ အများဆုံး ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်။'

ရုတ်တရက် အသိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လပ်စ်၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ အသိပေးချက်ကို ဖတ်ပြီးနောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားသည်အထိ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

—-

အီကိုသည် ပင်ကိုစွမ်းရည် ဖြစ်သော ''ဒဏိခ့နိုင်ခြင်း ကို သင်ယူလိုက်သည်။

– သက်လုံ အမှတ် +၃၀ တိုးလာသည်။

အီကိုသည် တုပခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်!

– ပစ်မှတ်- လပ်စ် ဗွန် ကိုင်ဇာ

– စွမ်းရည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း ကို အောင်မြင်စွာ ကူးယူနိုင်ခဲ့သည်!

—--

– ''ဒဏ်ခံနိုင်ခြင်း စွမ်းရည်သည် ပင်ကိုစွမ်းရည် ဖြစ်သောကြောင့် အလိုအလျောက် 'အလွန့်အလွန်ဒဏ်ခံနိုင်ခြင်း' အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ခံရသည်။

– သက်လုံ အမှတ် +၆၀ တိုးလာသည်။

—-

"ဤလောကသည် ငါ့အတွက်သာ!"

– အမည်ရ စလိုင်း သတ္တဝါ

– အဆင့်သတ်မှတ်ချက်- E

– တိုးတက်မှု (၂၀ / ၂၀၀၀)

သွေးပမာဏ: ၃,၈၅၀ / ၃,၈၅၀

မာန်နာ: ၇,၅၀၀ / ၇,၅၀၀

ခွန်အား : ၁၇

ဉာဏ်ပညာ : ၁၅၀

သက်လုံ : ၇၇

လျင်မြန်မှု : ၁၇

ကျွမ်းကျင်မှု : ၁၇

—-

'အလွန့်အလွန်ဒဏ်ခံနိုင်ခြင်း တဲ့လား? တကယ်ပဲလား?' သူ၏ စလိုင်းလေး၏ ကစားပွဲဖျက်သည့်အလား ကောင်းမွန်လွန်းသည့် စွမ်းရည်ကြောင့် လပ်စ်မှာ ရယ်ရမလား ငိုရမလား မသိတော့ပေ။

လပ်စ်၏ စွမ်းရည်ကြောင့် အီကိုသည် သားရဲအမြုတေ တစ်ခုတည်း စားရုံဖြင့် သူမ၏ သက်လုံအမှတ်များကို အကြီးအကျယ် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဟုတ်သည်၊ စလင်းမ်လေး ပိုသန်မာလာလေ၊ အီလီဆီယမ် လောကတွင် သူ့အတွက် ပိုပြီး အထောက်အကူ ဖြစ်လေဖြစ်သောကြောင့် လပ်စ်လည်း သူမအတွက် အလွန်ဝမ်းသာပါသည်။

'သူမသာ ပြဿနာရှာတတ်တဲ့ကောင်မလေး မဟုတ်ရင် ပိုကောင်းမှာပဲ' လပ်စ်က ခေါင်းကို မတတ်သာသလို ခါယမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် အီကိုက သားရဲအမြုတေကို စားသုံးပြီးနောက် အော့ခ်စစ်သည်များ ပိုင်ဆိုင်သည့် စွမ်းရည်တစ်ခုကို သူ ပိုမိုနားလည်သွားခဲ့သည်။ 'ငါလည်း အဲဒီ ခံနိုင်ရည် စွမ်းရည်ကို လိုချင်တယ်။ ဒီယာဘလိုနဲ့ အစ်ရှ်တာတို့အတွက်လည်း အသုံးဝင်မှာပဲ။'

ကိုလက်နှင့် မက်တီတို့ အားအင်ဖြည့်ဆေးရည်များ သောက်ပြီးနောက်၊ အဖွဲ့သားများသည် လပ်စ်၏ လမ်းပြမှုနောက်သို့ လိုက်ပါကာ သူတို့သွားမည့်နေရာသို့ ဆက်လက်ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။

'ရောက်ပြီ' လပ်စ်က လမ်းမကြီးပေါ်က သွားလာသူများ သတိမထားမိနိုင်သည့် မထင်မရှား နေရာတစ်ခုတွင် ဆောက်ထားသည့် သစ်သားအိမ်လေးကို ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

သူရှာနေသည့် ပစ္စည်း ရှိသေးသလား၊ လျှို့ဝှက်အလုပ် ကို တစ်စုံတစ်ယောက် ပြီးမြောက်သွားပြီလား ဆိုသည်ကို သိနိုင်ရန် သူ အမြန်အတွင်းသို့ ဝင်ကြည့်လိုက်သည်။

တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ရှိနေသည့် အိမ်လေးကို တွေ့ရသည်။ ပင့်ကူအိမ်များ သို့မဟုတ် ကြာရှည်စွာ ပစ်ထားခဲ့သည့် လက္ခဏာများ မရှိပေ။ ရှင်းနေသည်မှာ ဤအိမ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် နေထိုင်နေဆဲ သို့မဟုတ် မကြာသေးမီကအထိ နေထိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါ နားနေဖို့ နေရာကောင်းပဲ" ကိုလက်က အခန်းထဲသို့ ဝင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်တို့ကို ခေါ်လာချင်တဲ့နေရာက ဒါလား?"

လပ်စ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဒီကို နားဖို့လာတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ တစ်ခုခုကို စစ်ဆေးဖို့ လာတာ။"

"တစ်ခုခု စစ်ဆေးဖို့လား?"

"အင်း။"

လပ်စ်က မီးဖိုဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားပြီး အပေါ်က နွားသိုးရုပ် အလှဆင်ပစ္စည်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသား လူပု တစ်ယောက်ပင် ကုလားထိုင် သို့မဟုတ် တစ်ခုခု အကူအညီမပါဘဲ လက်လှမ်းမီနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အော့ခ်များဆိုလျှင် အလွယ်တကူ လက်လှမ်းမီနိုင်သော်လည်း လပ်စ်က ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကို ပယ်ဖျက်ထားသည်။ ဤနေရာမှာ အော့ခ်များအတွက် ဂူဗိမာန် တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ကို တာဝန်ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားမည် မဟုတ်ပေ။

လပ်စ်မှာ ကြီးထွားနေဆဲ အရွယ်ဖြစ်သဖြင့် အရပ်သိပ်မရှည်သေးပေ။ ထို့အပြင် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် မမျှတမှုကြောင့် အရွယ်ရောက်ချိန် ကြီးထွားမှု အဟုန်ကို မရရှိခဲ့သေးပေ။ အီရီယိုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးပြီးမှသာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ လမ်းမှန်ပေါ် ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ခန့်မှန်းချက်အရ နောက်တစ်နှစ်ခန့်ကြာလျှင် သူ လိုချင်သည့် အရပ်အမြင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏မာန်နာကို ခဏဘေးဖယ်ကာ ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲယူလိုက်ရာ လူပုလေးများက သူ့ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ရပ်လိုက်သောအခါ လပ်စ်သည် အလှဆင်ပစ္စည်းကို အလွယ်တကူ လက်လှမ်းမီသွားသည်။ သူက နွားသိုး၏ ဦးချိုနှစ်ခုကို ကိုင်ကာ အပေါ်သို့ တွန်းတင်လိုက်သည်။ အိမ်ထဲတွင် တစ်ခုခု ရွေ့လျားသွားသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လူပုလေးများမှာ လန့်ဖျပ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ၊ အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်" လပ်စ်က သူတို့ကို စိတ်ချစေပြီးနောက် ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ အခန်း၏ အပေါ်ဘယ်ဘက်ထောင့်ရှိ ကုတင်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

"မက်တီ၊ အဲလက်စ်၊ အန်ဒီ... ငါ့ကို ဒီကုတင် ဘေးကို ရွှေ့ဖို့ ကူညီပေးကြဦး" လပ်စ်က လူပုလေးများကို အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။

မက်တီက တတွတ်တွတ် ညည်းညူနေသော်လည်း လပ်စ်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကုတင်ကို ဝိုင်းရွှေ့ပေးကြသည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ကိုလက်နှင့် ဟယ်လင် တို့ကတော့ အော့ခ်တစ်ကောင် အလွယ်တကူ အိပ်နိုင်သည့် ကုတင်ကြီးကို ယောက်ျားလေးများ ဝိုင်းရွှေ့နေသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

ခဏအကြာတွင် မြေအောက်သို့ ဆင်းသွားသည့် လှေကားထစ်များကို အားလုံး မြင်လိုက်ကြရသည်။

"မင်းတို့ ဒီမှာပဲ နေခဲ့" လပ်စ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ငါ တစ်ယောက်တည်း ဝင်သွားလိုက်မယ်။"

လှေကားထစ်များအတိုင်း ဆင်းသွားစဉ် လပ်စ်သည် သူ၏ ရင်ခုန်သံကို ပြန်ကြားနေရသည်။ နေရာမှာ မှောင်နေသော်လည်း ဟာ့ဖ်အယ်ဖ်များမှာ အလင်းရောင် အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် အမှောင်ထဲတွင် မြင်နိုင်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှေ့အနည်းငယ်ကို မြင်နိုင်ရန် အလင်းထုတ်ပေးသည့် ကျောက်တုံးလေး တစ်တုံး ရှိနေသည်။

သူ့ထက် အရင် တစ်စုံတစ်ယောက်က လျှို့ဝှက်အလုပ်ကို ရယူမသွားပါစေနှင့်ဟု သူ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေမိသည်။ တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က လုပ်ပြီးသွားပြီဆိုလျှင်လည်း သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။

နာရီဝက်ခန့် တည့်တည့်လျှောက်ပြီးနောက် ဖုန်ထူနေသည့် သစ်သားသေတ္တာကြီး တစ်လုံးကို လပ်စ် တွေ့လိုက်ရသည်။

လပ်စ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် သေတ္တာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖွင့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ထူးထူးခြားခြား မရှိပုံရသည့် စုတ်ပြတ်နေသော စောင်တစ်ထည် ရှိနေသည်။ သို့သော် ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လပ်စ်သည် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားသည်။ ၎င်းမှာ သူရှာနေသည့် ပစ္စည်းပင် ဖြစ်သည်။

"ကံကောင်းလို့ ငါ ဒီအလုပ်ကို ပထမဆုံး ရှာတွေ့တဲ့သူ ဖြစ်နေတာပဲ" လပ်စ်က ရေရွတ်ရင်း သူ ပြီးမြောက်လိုသည့် လျှို့ဝှက်အလုပ်ကို စတင်ရန် ထိုပစ္စည်းကို လက်ဖြင့် ထိလိုက်သည်။

—-

ဒေါင်!

– သင်သည် လျှို့ဝှက်အလုပ် "စိုးမိုးအုပ်ချုပ်လိုသည်" ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီ။

– ဤကွက်စ်ကို လက်ခံလိုပါသလား?

—-

လပ်စ်က 'Yes' ကို ပြတ်ပြတ်သားသား နှိပ်လိုက်ရာ၊ အလုပ် စတင်ပြီဖြစ်ကြောင်း အသိပေးချက် ပေါ်လာသည်။

ထိုအသိပေးချက်ကို ရရှိသည်မှာ လပ်စ် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ ကိုလက်နှင့် အခြားသူများလည်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်အလုပ်ကို လက်ခံလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဤအလုပ်ကို အောင်မြင်ရန် ဂူဗိမာန်၏ အရှင်သခင် ကို နှိမ်နင်းရန် မလိုကြောင်း လပ်စ် သိထားသည်။ ဤတာဝန်ကိုသာ အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက၊ နောက်ဆုံး ဘော့စ် ကို အနိုင်ယူလိုက်သကဲ့သို့ တာဝန်၏ ဆုလာဘ်အပြည့်အဝနှင့် ဂူဗိမာန်မှ ဆုလာဘ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း လျှို့ဝှက်အလုပ်များမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ အားစိုက်ထုတ်မှု တစ်ဝက်ဖြင့် ဆုလာဘ် နှစ်ဆ ရရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လပ်စ် သူ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအတွက် အားရပါးရ မပျော်ရွှင်ရသေးခင်မှာပင် အိမ်၏ ဧည့်ခန်းထဲမှ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကိုလက်နှင့် အခြားသူများ၏ အော်ဟစ်သံများ ပါလာသည်။

ဘာဖြစ်နေသနည်းဟု သိရန် လပ်စ် လှေကားများအတိုင်း အမြန်ပြန်တက်လာရာ၊ ကိုလက်နှင့် မက်တီတို့သည် လက်နက်များကိုယ်စီဖြင့် အခြားသူများ၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည့် အော့ခ်ကပြား တစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ဒေါသထွက်နေပြီး သွေးဆိုးနေသည့် မျက်လုံးများက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာသည့် ဧည့်သည်များက သူ၏အိမ်ကို မွှေနှောက်ထားသည်ကို ထိုသတ္တဝါက လုံးဝ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်မှာ သိသာလှပေသည်။