အခန်း ၇၅ ကူညီပေးရတာ ဝမ်းသာရုံသက်သက်ပါ

"အို... နတ်ဘုရားမလေးရယ်..."

ကျေးရွာသူကြီးအိမ်နောက်ဖေးတွင် လပ်စ် ဆင့်ခေါ်ထားသည့် ခေါင်းသုံးလုံးပါသော အရုပ်ဆိုးအကျည်းတန် သတ္တဝါကြီးကို ကြည့်ရင်း ဆက်ဒ်ဝမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ဤကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးကို ဆက်ဒ်ဝမ်တစ်သက်တွင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။ ၎င်းမှာ သဘာဝအတိုင်း မွေးဖွားလာသည့် သားရဲတစ်ကောင် မဟုတ်သည်မှာမူ သူ သေချာပေါက် သိနေသည်။ ထိုသတ္တဝါသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုမှတစ်ဆင့် အတင်းအကျပ် ဗီဇပြောင်းလဲအောင် ပြုလုပ်ထားသည့် အဖျက်သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်ရမည်ဟူသော အချက်မှလွဲ၍ အခြားရှင်းပြချက် မရှိနိုင်ပေ။

ဘေးရီးယပ်စ်သည် ထိုသားရဲကြီးကို ပတ်ပတ်လည်လျှောက်ကြည့်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို စစ်ဆေးနေသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ စစ်ဆေးပြီးနောက် သူက လပ်စ်ကို ကြည့်ကာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါ အဆင့် ၃ အယ်လ်ဖာ သားရဲပဲ" ဟု ဘောရီးယပ်စ်က အတည်ပြုပြောကြားလိုက်သည်။ "မင်း ဒါကို ဘယ်လိုသတ်လိုက်တာလဲ"

သစ်ရွက်ကျေးရွာတွင် မကြာခဏ လာရောက်အခြေစိုက်လေ့ရှိသော နော်ရီယာ မြင်းစီးသူရဲတပ်ဖွဲ့၏ တပ်ခွဲမှူးဖြစ်သူ ဘေးရီးယပ်စ်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သိလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤသတ္တဝါသာ ခြေထောက်ဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်လျှင် အနည်းဆုံး လေးမီတာခန့် မြင့်ပေလိမ့်မည်။ ဤမျှလောက်ကြီးမားသော ခြင်တစ်ကောင်အကြောင်း တွေးကြည့်ရုံနှင့်တင် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။

"သူ့အတောင်ပံတွေကို သေချာကြည့်ကြည့်ပါဦး" ဟု လပ်စ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူသည် ထိုမိစ္ဆာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပုံကို ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သည့်ပုံစံမျိုးဖြစ်အောင် ဇာတ်လမ်းဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူ့အတောင်ပံတွေက မဖွံ့ဖြိုးသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ မပျံနိုင်သေးဘူး" ဟု လပ်စ်က ရှင်းပြသည်။ "သူ ပိုးအိမ်ထဲမှာ ရှိနေတုန်း ကျွန်တော် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် သူက ကျွန်တော့်တိုက်ခိုက်မှုကို ဘာမှ ပြန်မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သူ သေတဲ့အထိ ကျွန်တော် ထပ်ခါတလဲလဲ ခုတ်ခဲ့တာ။ ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော် အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာကနေ အမြန်ထွက်လာပြီး ရွာကို ပြန်လာခဲ့တာပါ"

ဘေးရီးယပ်စ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အတိတ်တွင် အစွမ်းထက်သော သားရဲများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်သတ္တဝါမျိုးကို သူ မြင်ဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ့ကို စိုးရိမ်စေသည့်အချက်မှာ လပ်စ်၏ အင်အားသည် ဤသားရဲကို တစ်ကိုယ်တော် အနိုင်ယူနိုင်လောက်အောင် မတောင့်တင်းသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အရိုးစုစစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုအပြီး သစ်ရွက်ကျေးရွာရှိ လူပု များ ပြုလုပ်ထားသော ယာယီဆေးကုသဆောင်သို့ ထိုဟာဖ်အယ်ဖ် လေးကို ထမ်းလာစဉ်က သူ ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က လပ်စ်သည် အဆင့် ၁ သားရဲတစ်ကောင်ကိုပင် အနိုင်မတိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယခု ရှေ့မှ အကျည်းတန်သတ္တဝါကြီးမှာမူ အနည်းဆုံး အဆင့် ၃ ရှိနိုင်သည့် အယ်လ်ဖာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးပြောရလျှင် ၎င်းသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သည်။ လပ်စ်သည် ပိုးအိမ်ထဲ၌ ရှိနေစဉ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ကံကောင်းခဲ့သည်ဟု သူ ယုံကြည်ပေးလျှင်ပင်၊ သားရဲတွင်းထဲတွင်ရှိနေသော လူပု မှော်ဆရာကိုပါ မည်သို့ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကိုမူ ရှင်းပြရန် ခက်ခဲနေသည်။

လူသူမရှိသော သားရဲတွင်းတစ်ခုထဲသို့ တစ်ကိုယ်တော် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် တူသည်ကို လူတိုင်းသိသောကြောင့် လူမိုက်တစ်ယောက်သာလျှင် ထိုသို့လုပ်ရဲမည်ဖြစ်သည်။ ဘေးရီးယပ်စ်သည် လောလောဆယ် ခံတပ်တွင်ရှိနေသော နော်ရီယာတပ်မှူးနှင့် ဆွေးနွေးပြီးမှသာ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါ အဲဒီလူပုမှော်ဆရာကို စစ်ဆေးမေးမြန်းပြီး ဒီပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေလိုက်မယ်" ဟု ဘေးရီးယပ်စ်က အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီသားရဲအလောင်းကိုတော့ ငါတို့ရဲ့ ခံတပ်ကို ယူသွားဖို့ လိုမယ်။ ငါတို့ရဲ့ ပညာရှင်တွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့လာနိုင်ဖို့ပေါ့။ ဒါဆိုရင် ဒီသတ္တဝါဆိုးကို ဘယ်လိုဖန်တီးထားသလဲဆိုတာ ပိုပြီး နားလည်နိုင်လိမ့်မယ်"

လပ်စ်က နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဤခြင်ကြီးကို ဘာလုပ်ရမည်နည်းဟု သူ မသိပေ။ သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ ရန်းဒေါ့ဖ်ပင်လျှင် ဤခြင်၏ အစိတ်အပိုင်းများသည် လက်နက်နှင့် သံချပ်ကာများ ပြုလုပ်ရန် ကောင်းမွန်သည့် ပစ္စည်းများ မဟုတ်ကြောင်း ပြောထားပြီးဖြစ်သည်။

အများဆုံးအနေဖြင့် ဆေးပညာရှင်များက ၎င်း၏ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို အနာဂတ်တွင် အသုံးဝင်နိုင်မည့် ဆေးရည်များနှင့် အခြားပစ္စည်းများ ဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"သားရဲအမြုတေ ကော? မင်း ယူထားလား" ဟု ဘေးရီးယပ်စ်က မေးလိုက်သည်။

"ယူထားတာပေါ့" ဟု လပ်စ်က ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါ ကျွန်တော် သတ်ခဲ့တဲ့ ကောင်ပဲလေ"

ဘေးရီးယပ်စ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သားရဲအမြုတေကို မလေ့လာနိုင်တော့သည်မှာ နှမြောစရာကောင်းသော်လည်း၊ သတ်ခဲ့သူဖြစ်သည့်အတွက် ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မှာ လပ်စ်၏ အခွင့်အရေးသာ ဖြစ်သည်။ အလောင်းတစ်ခုလုံးကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်းမှာပင် လပ်စ်အတွက် အတော်လေး ရက်ရောလှပြီဖြစ်သဖြင့် ဘေးရီးယပ်စ်က ထပ်မတောင်းဆိုတော့ပေ။

"နော်ရီယာ မြင်းစီးသူရဲတပ်ဖွဲ့အနေနဲ့ လပ်စ်ကို ဆုလာဘ်တစ်ခုခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်" ဟု ဟာ့ဖ်အယ်ဖ်လေး၏ ပန်းပဲဆရာဖြစ်သူ ရန်းဒေါ့ဖ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ သူသာ ဒီအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ရင် ဒီနယ်မြေတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။ ဒါကို မင်းရဲ့ တပ်မှူးကိုလည်း ပြောပြလိုက်ဦး"

ဘောရီးယပ်စ်သည် သက်ပြင်းချကာ မတတ်သာသည့်အဆုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ရသည်။ ရန်းဒေါ့ဖ်ပြောသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်သဖြင့် သူ မငြင်းနိုင်ပေ။ အကယ်၍ ဤသားရဲသာ ကောင်းမွန်စွာ မွေးဖွားလာပြီး အပြည့်အဝ ကြီးထွားခွင့်ရခဲ့မည်ဆိုလျှင် အဆင့် ၅ အထိ ရောက်သွားနိုင်သည့် အလားအလာ အလွန်မြင့်မားသည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

အတွေ့အကြုံနုနယ်သူများရှိသည့် နယ်မြေတစ်ခုတွင် အဆင့် ၅ အယ်လ်ဖာသားရဲတစ်ကောင် ရှိနေခြင်းမျိုးမှာ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။ ဤသားရဲနှင့် ၎င်း၏နောက်လိုက်များကြောင့် နော်ရီယာဒေသရှိ လူဦးရေအပေါ် ကျရောက်လာမည့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားပေလိမ့်မည်။

ထိုဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရန် ဒွါ့ဖ်(လူပု)များသည် ကျေးရွာကိုပင် စွန့်ခွာသွားရသည့်အထိ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

"မင်းရဲ့ ကောင်းမှုကိစ္စကို ငါ့တပ်မှူးဆီ သေချာပေါက် တင်ပြပေးပါ့မယ်" ဟု ဘေးရီးယပ်စ်က လပ်စ်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်း နိုင်ငံတော်အတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှုကို လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တာပဲ"

"ကူညီခွင့်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" ဟု လပ်စ်က ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဖီဂါရို ဥယျာဉ်ထဲက ပြဿနာကတော့ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဖြစ်နိုင်ရင် နော်ရီယာ မြင်းစီးသူရဲတွေအနေနဲ့ ဒီလိုသားရဲမျိုး နောက်ထပ် မမွေးဖွားလာနိုင်အောင် ရှင်းလင်းရေးတွေ လုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

"နားလည်ပါပြီ။ ငါတို့ ခံတပ်ကနေ စစ်ကူတွေ ထပ်တောင်းလိုက်မယ်" ဟု ဘေးရီးယပ်စ်က ကတိပေးသည်။ "လိုအပ်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်နိုင်အောင် ငါ အခုပဲ သွားတော့မယ်"

နှုတ်ဆက်စကားပြောပြီးနောက် ဘေးရီးယပ်စ်သည် ဆက်ဒ်ဝမ်ကို ခေါင်းတစ်ချက်ညိတ်ပြကာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ရှိနေသည့် ယာယီစခန်းသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဤသည်မှာ အရေးကြီးသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် တပ်မှူးထံ အမြန်ဆုံး သတင်းပို့လေလေ၊ အမြန်ဆုံး အရေးယူဆောင်ရွက်နိုင်လေလေ ဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။

ဘေးရီးယပ်စ်က အခြားဘာမှ ထပ်မမေးတော့သဖြင့် လပ်စ် စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ အလိုချင်ဆုံးအရာမှာ တည်းခိုခန်းရှိ သူ့အခန်းသို့ပြန်ကာ အနားယူရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဖီဂါရို ဥယျာဉ်ရှိ တိုက်ပွဲကြောင့် သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

လပ်စ်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ဆက်ဒ်ဝမ်က အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးကြောင်း ကြေညာလိုက်ပြီး သူတို့ကျေးရွာအတွက် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သော ဂုဏ်ပြုထိုက်သည့် အမှုကိစ္စအတွက် လပ်စ်ကို တစ်ဖန် ထပ်မံကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ရွာရှိ အခြားလူကြီးပိုင်းများနှင့် သေချာဆွေးနွေးပြီးနောက် နောက်ရက်များတွင် ဆုလာဘ်များ ထပ်မံပေးအပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဆက်ဒ်ဝမ်၊ ရွာလူကြီးများနှင့် သူ၏ဆရာ ရန်းဒေါ့ဖ်တို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်၊ လပ်စ်သည် နောက်ဆုံးတွင် တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ခွင့်ရခဲ့သည်။ အခန်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် သူသည် ကုတင်ပေါ်သို့ ပစ်လှဲချလိုက်တော့သည်။ အဝတ်အစားပင် မလဲနိုင်တော့ဘဲ ဖိနပ်ကိုသာ ချွတ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

သူသည် ဖီဂါရို ဥယျာဉ်သို့ သွားခဲ့သည့် သူ၏ အဓိက ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသည့် ခြင်အုပ်စုများကိုမူ နော်ရီယာ မြင်းစီးသူရဲများ၏ လက်ထဲသို့သာ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်တော့မည်။

ဟာဖ်အယ်ဖ်လေး အိပ်မက်မက်ခြင်းမရှိဘဲ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေစဉ်၊ ဆက်ဒ်ဝမ်နှင့် ရွာလူကြီးများသည် လပ်စ်အား ပေးအပ်မည့် ဆုလာဘ်များအကြောင်း ဆက်လက်ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ရန်းဒေါ့ဖ်က အခြားလူကြီးများကို ဆုလာဘ်များ ပေးရာတွင် မတွန့်တိုကြစေရန် သေချာအောင် ပြောဆိုနေပြီး၊ လပ်စ်နှင့် ရင်းနှီးသော ဒွါ့ဖ်အဘွားအို အန်နီကလည်း ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော ပတ်အနည်းငယ်ကမှ သူတို့၏ ရွာကလေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော ထိုဝက်စပ် အဲ့လ်ဖ်လေးသည် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံရသည့် အလားအလာရှိသော လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။