အခန်း ၅၇ ငါ အဲ့ဒီအယ်ဖ်ကပြားနောက်ကို လုံးဝမလိုက်ဘူး။

လပ်စ်သည် ပြုတ်ကျခဲ့သည့်ဒဏ်ကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေပြီး ကြွက်သားတစ်ခုပင် မလှုပ်ရှားနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရိုးအက်ခြင်း မရှိသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး ညိုမည်းစွဲအောင် နာကျင်နေမှုကြောင့် အော်ဟစ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေမိသည်။

"ဒီယာဘလို၊ လာခဲ့" လပ်စ်က အမိန့်ပေးလိုက်ရာ သူ၏ ယုံကြည်ရသော လက်တွဲဖော်မှာ ဘေးနားတွင် ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။

လပ်စ်လေးသည် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဆေးရည်အချို့ကို စိတ်အာရုံဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်ရာ ဒီယာဘလိုက ထိုဆေးများကို လပ်စ်၏ ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖြန်းပေးသည်။ ကျန်ရှိသော ဆေးရည်များကိုလည်း တိုက်ကျွေးလိုက်သဖြင့် လပ်စ်၏ ဒဏ်ရာများမှာ တဖြည်းဖြည်း သက်သာလာခဲ့သည်။

သူသည် ကိုဘိုး အသိုက်၏ အနက်ပိုင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကိုဘိုးများ မရှိပေ။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အသက်လုထွက်ပြေးနေသည့် ဂနု (Dwarf) များကို ဖမ်းဆီးရန် အပေါ်ထပ်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေကြသည်။

လပ်စ်သည် သူရောက်ရှိနေသည့် နေရာကို စစ်ဆေးရန် ဝိညာဉ်စာအုပ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ဟယ်လင်၏ အမှတ်အသားမှာ သူနှင့် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားရသည်။

"အရင်ဆုံး ကိုးလက်နဲ့ တခြားသူတွေကို သွားကယ်ကြစို့" ဟု ပြောကာ သူငယ်ချင်းများထံ ရောက်ရှိနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဒီယာဘလိုက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီးနောက် ကိုဘိုးလ်များ တည်ဆောက်ထားသည့် မြေအောက်ဝင်္ကပါထဲတွင် ပြေးလွှားနေသော ဆံပင်နီနှင့် လူငယ်လေးနောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

လပ်စ်နှင့် ဒီယာဘလိုတို့သည် ဘေးကင်းရေးကို ဦးစားပေးနေရသဖြင့် ခရီးလမ်းမှာ မချောမွေ့လှပေ။ လက်ရှိတွင် လပ်စ်လေးမှာ ရန်သူ့နယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး အမှားအယွင်း အနည်းငယ်ကပင် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

လူသူကင်းမဲ့နေသည့် ကိုဘိုးအသိုက်၏ အောက်ထပ်လမ်းကြောင်းများကို တစ်နာရီနီးပါး ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူတို့၏ ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ရော်ဘင်နှင့် အန်ဒီတို့ကဲ့သို့ပင် လပ်စ်၏ သူငယ်ချင်းများမှာ လှောင်အိမ်ထဲတွင် အကျဉ်းကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ချည်းပဲ မဟုတ်ဘဲ အခြားသော ဂနုများစွာလည်း အကျဉ်းကျနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူ အံ့သြသွားမိသည်။

'ရောက်နေမှတော့ အားလုံးကို တစ်ခါတည်း ကယ်ထုတ်လိုက်တာပေါ့' ဟု တွေးကာ အခြားသော ဂနုများကို ပိတ်လှောင်ထားသည့် သစ်သားတံခါးများကို ဖျက်ဆီးရန် ဒီယာဘလိုကို လပ်စ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လပ်စ်သည် သူ၏ သူငယ်ချင်းများကို ဦးစားပေး ကယ်တင်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့မှာ သူ ဤအန္တရာယ်ရှိသော ကိုဘိုးအသိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"အ-အစ်ကိုကြီး?" ကိုလက်က အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီကို ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ?!"

"မင်းတို့ကို ကယ်ဖို့ လာတာ" လပ်စ်က ပြန်ပြောသည်။ "ရှူး... အသံမထွက်နဲ့။ အသံကျယ်ရင် လူမိသွားလိမ့်မယ်။"

ကိုးလက်က နားလည်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်သည်။ လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက် သူမသည် အခန်းထောင့်ရှိ သစ်သားသေတ္တာများဆီသို့ သွားကာ သူမ၏ လက်နက်ကိရိယာများနှင့် သိုလှောင်လက်စွပ်များကို ပြန်လည်ယူဆောင်လိုက်သည်။

မက်တီနှင့် အက်ဇယ်တို့လည်း ထို့အတူပင် ပြုလုပ်ကြသလို၊ လပ်စ်နှင့် ဒီယာဘလိုတို့ ကယ်ထုတ်ပေးလိုက်သည့် အခြားသော ဂနုများလည်း လိုက်လုပ်ကြသည်။ လူတိုင်းကို ကုသဆေးရည်များ ဝေငှပေးပြီးနောက် ဒဏ်ရာအများစုမှာ သက်သာသွားကြပြီး ၎င်းတို့ကို ဖမ်းဆီးထားသည့် ကိုဘိုးများကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မျက်လုံးပြာရှိသော ဂနုတစ်ဦးမှာ ပုဆိန်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် လပ်စ်ထံ လျှောက်လာသည်။ သူက ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ပေးသည့်အတွက် လပ်စ်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားပြီး သူ၏အမည်မှာ ဟန်းစ် ဖြစ်ကြောင်း မိတ်ဆက်သည်။

သူသည် ဂွီလီဗင် ဘုရင့်နိုင်ငံရှိ ထင်ရှားသော ကုန်သည်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နော်ရီယာ ခံတပ်အနီးရှိ ကျေးရွာများနှင့် မြို့များတွင် စီးပွားရေးလုပ်ကိုင်သူ ဖြစ်သည်။

ထိုရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် ဂနုမှာ ကိုလက်နှင့် အခြားသော စွန့်စားသူအဖွဲ့များကို အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ငှားရမ်းခဲ့သည့် ကုန်သည်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်လည်း ဖြစ်သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ကိုဘိုးများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ကုန်ပစ္စည်းအားလုံးလည်း သိမ်းဆည်းခံခဲ့ရသည်။

လပ်စ်သည် ထိုဂနုနှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဂူအတွင်းရှိ လူတိုင်းကို လှည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"တခြားအရာတွေထက် အရင်ဆုံး လက်ရှိအခြေအနေကို ကျွန်တော် ရှင်းပြပါရစေ။ အခု နော်ရီယာက စီးနင်းတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ ဒီကို ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ဖို့ ရောက်နေကြပြီ။ ကျွန်တော်က သူတို့အတွက် လမ်းပြအဖြစ်နဲ့ ဒီနေရာကို ခေါ်လာပေးခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကိုဘိုးတွေက အရမ်းများလွန်းတာကြောင့် လူအနည်းငယ်ကိုပဲ ကယ်ထုတ်နိုင်ပြီး ခေတ္တဆုတ်ခွာပေးခဲ့ရပါတယ်။"

"တိုက်ပွဲပြင်းထန်နေတုန်းမှာ ကိုဘိုးမှော်ဆရာတွေရဲ့ မှော်အတတ်ကြောင့် ကျွန်တော် ဒီအောက်ထပ်ကို ပြုတ်ကျလာခဲ့တာပါ။ အဓိကစစ်ကြောင်းကတော့ အခုအချိန်မှာ အပြင်ဘက်ကို ထွက်ခွာသွားလောက်ပါပြီ။"

"ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူကြပါနဲ့။ နော်ရီယာခံတပ်က စစ်ကူတွေ ထပ်ရောက်လာတာနဲ့ သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းတွေ ဆက်လုပ်ပြီး ဒီထဲက ကိုဘိုးတွေကို ရှင်းလင်းပါလိမ့်မယ်။"

လပ်စ်သည် သူသည် နော်ရီယာစီးနင်းတပ်ဖွဲ့ကို လမ်းပြခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးပြောကြားခြင်းဖြင့် သူ၏ အရေးပါမှုကို ဂနုများ သိရှိအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဂနုအများစုမှာ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးရှိသေးသဖြင့် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားကြသည်။

"မင်းက ဒီနေရာမှာ လမ်းကြောင်းရှာနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်နော်" ဟန်းစ်က ပြတ်သားသော အကြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ငါတို့ကို ထွက်ပေါက်အထိ လမ်းပြပေးနိုင်မလား?"

လပ်စ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သော်လည်း သူ၏ နောက်ထပ်စကားများက လူတိုင်းကို စိတ်ဓာတ်ကျသွားစေသည်။

"လမ်းပြပေးနိုင်ပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး" လပ်စ်က ဖြေသည်။ "ကျွန်တော် ဒီကို ဘေးမသီဘဲ ရောက်လာတာဟာ ကိုဘိုးအများစုက ကျူးကျော်သူတွေကို လိုက်ဖမ်းဖို့ အပေါ်ထပ်ကို တက်သွားကြလို့ပါ။ အခုသာ ကျွန်တော်တို့ အပေါ်တက်သွားရင် ဝိုင်းပြီး အပိုင်းပိုင်း အခုတ်ခံရမှာပဲ။ အကောင်းဆုံးကတော့ စစ်ကူတွေ လာမယ့်အချိန်အထိ စောင့်နေဖို့ပါပဲ။"

ဘေးမှ နားထောင်နေသော ကိုးလက်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ဒါဆို အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ? ဒီမှာပဲ ဒီအတိုင်း နေနေကြမှာလား?"

လပ်စ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက အရမ်းကျယ်လွန်းတော့ ကာကွယ်ရခက်တယ်။ ကိုဘိုးတွေရန်ကနေ ထိထိရောက်ရောက် ခုခံနိုင်မယ့် ပုန်းအောင်းစရာ နေရာကောင်းတစ်ခု ရှာရမယ်။"

လပ်စ်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စာအုပ်ကို အသုံးပြု၍ သွေးဆာနေသော ကိုဘိုးလ်အုပ်ကြီးကို ခုခံနိုင်မည့် ကျဉ်းမြောင်းသော ပုန်းခိုရာနေရာကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ကြ" လပ်စ်က ပြောသည်။ "ပုန်းစရာနေရာတစ်ခု ကျွန်တော် တွေ့ပြီ။"

"ငါတို့က ဘာလို့ မင်းနောက် လိုက်ရမှာလဲ?" ဒေါသကြီးသော ဂနုတစ်ဦးက ပြန်မေးသည်။ "ငါတော့ ဒီလပ်စ်နောက် မလိုက်နိုင်ဘူး။"

လပ်စ်သည် ထိုဂနုကို လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ကိုလက်နှင့် အခြားသူများကို ခေါ်ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူသည် သုံ့ပန်းများအတွက် လုပ်ပေးနိုင်သည်ကို လုပ်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ လိုက်ခြင်း မလိုက်ခြင်းမှာ သူနှင့် မဆိုင်တော့ပေ။

လပ်စ်၏ ဂရုမစိုက်သည့် အမူအရာကို မြင်သဖြင့် ထိုဂနုမှာ တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲနေတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဟန်းစ်သည် လပ်စ်၏နောက်သို့ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ လိုက်ပါသွားသည်။

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် ဂနုမှာ ကုန်သည်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ရာတွင် သူသည် သူ၏ ဗီဇစိတ်ကို အမြဲယုံကြည်လေ့ရှိသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဗီဇစိတ်က လပ်စ်နောက်သို့ လိုက်ရန် ပြောနေသဖြင့် သူ ထိုအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟန်းစ်နောက်သို့ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ဂနုအချို့လည်း လိုက်ပါသွားကြသည်။

ကျန်ရှိနေသော အခြားနေရာများမှ ဖမ်းဆီးခံထားရသည့် ဂနုများမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြသည်။

တိကျသော မြေပုံမရှိဘဲ ကိုဘိုးအသိုက်ထဲတွင် လျှောက်သွားနေခြင်းမှာ အလကားပင်။ ထို့ပြင် လပ်စ်လေး ပြောသည်မှာလည်း မှန်ကန်ကြောင်း ၎င်းတို့ သိကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ထွက်ပေါက်သို့ သွားရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ သောင်းကျန်းနေသော ကိုဘိုးလ်အုပ်ကြီး၏ လက်ချက်ဖြင့် အသေစောရန် ကြိုးစားခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မြေအောက်လိုဏ်ခေါင်းများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် လပ်စ်သည် သူငယ်ချင်းများကို ကိုဘိုးများ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရာနေရာအဖြစ် အသုံးပြုပုံရသော ဂူငယ်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ပုပ်စော်နံသော အနံ့ဆိုးများက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသဖြင့် ဂနုများ နှာခေါင်းရှုံ့ကြသော်လည်း လက်ရှိတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ဟန်းစ်ပင်လျှင် ဤနေရာသည် ပုန်းအောင်းရန် ကောင်းသောနေရာဖြစ်ကြောင်း လက်ခံလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုဘိုးများမှာ ဤနေရာမျိုးသို့ တကူးတက လာရှာမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

အမှိုက်ပုံသို့ သွားသည့် လမ်းကြောင်းမှာလည်း အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသော ဂနုတစ်ဦးစာသာ လျှောက်နိုင်ပြီး အမိုးမှာလည်း နိမ့်သဖြင့် လပ်စ်မှာ အနည်းငယ် ကုန်း၍ လျှောက်ရသည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လပ်စ်သည် သုံ့ပန်းများထံမှ ရရှိလာသော အလွတ်သိုလှောင်လက်စွပ်များကို အသုံးပြု၍ အမှိုက်များကို တတ်နိုင်သမျှ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သန့်စင်ခြင်းမှော် တတ်သော ကိုလက်ကဲ့သို့သော ဂနုများက ဂူအတွင်းရှိ ဆိုးရွားလှသော အနံ့အသက်များကို လျော့ပါးသွားအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အနံ့ဆိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ဂနုများမှာ ကျေးဇူးတင်မိကြသည်။

ဂူမှာ ၎င်းတို့ အကျဉ်းကျခဲ့သည့် နေရာထက် သေးငယ်သော်လည်း အားလုံး နေထိုင်ရန် လုံလောက်မှု ရှိသည်။

"နားထောင်ကြပါ၊ ဒီမှာနေတုန်း စည်းကမ်းအချို့ ထားချင်ပါတယ်" လပ်စ်က တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ပထမဆုံးအနေနဲ့ စကားပြောခွင့် မရှိဘူး။ အကယ်၍ ကိုဘိုးတစ်ကောင် ဒါမှမဟုတ် အုပ်စုလိုက် ရောက်လာရင် သူတို့ အချက်ပေးသံ မပြုလုပ်နိုင်ခင် အမြန်ဆုံး သတ်ပစ်ရမယ်။"

ဂနုများအားလုံးက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။ လပ်စ်ချမှတ်သည့် စည်းကမ်းကို မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိပေ။

"ဒုတိယ စည်းကမ်းကတော့ အသံအတတ်နိုင်ဆုံး မထွက်ဖို့ပါပဲ။ အားလုံး ခေတ္တ အနားယူကြပါ။ ဒီကနေ ထွက်ခွာဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့မှာ အင်အားအပြည့်အဝ ရှိနေဖို့ လိုပါတယ်။"

ဂနုများက ထပ်မံ၍ ခေါင်းငြိမ့်ကြပြန်သည်။

"နောက်ဆုံးအနေနဲ့၊ တကယ်လို့ လူမိသွားခဲ့ရင်လည်း လူတိုင်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိကြပါ။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ရင် ဒီနေရာကို ခုခံနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အရိုးစုစစ်သည်တွေက ရှေ့တန်းကနေ ကာကွယ်ပေးထားမယ်။ အကယ်၍ သူတို့ ကျရှုံးသွားခဲ့ရင် ကျန်းမာသန်စွမ်းသူတွေ အားလုံးက ကျွန်တော်နဲ့အတူ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ပြီး ခုခံကြရမယ်။"

ဂနုများမှာ နောက်ဆုံးအကြိမ် ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီးနောက် အင်အားစုဆောင်းရန် အနားယူကြတော့သည်။

လပ်စ်မှာမူ သူ၏ ထက်မြက်သော အကြားအာရုံကို အသုံးပြု၍ တစ်စုံတစ်ယောက် လာနေခြင်း ရှိမရှိ သိနိုင်ရန် ဂူဝတွင် ထိုင်နေလိုက်သည်။

ကိုလက်၊ မက်တီနှင့် အက်ဇယ်တို့မှာ အလွန်ပင်ပန်းနေသဖြင့် အိပ်ပျော်သွားကြရာ လပ်စ်တစ်ဦးတည်းသာ စောင့်ကြပ်နေခဲ့သည်။

ကလေးငယ်များမှာ လပ်စ်လေးအပေါ်တွင် ခိုင်မာသော ယုံကြည်မှု ရှိနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် သူသည် အန္တရာယ်ကြားမှ ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ရန် ရောက်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကလေးငယ်များ အိပ်ပျော်နေသည်ကို လပ်စ်က ပြုံးလျက် ကြည့်နေမိသည်။ အားလုံး အခြေကျသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယခုအချိန်မှာ လာမည့်တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီယာဘလိုသည် လပ်စ်ထံသို့ လျှောက်လာပြီး အနက်ရောင် သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ကမ်းပေးသည်။

လပ်စ်က ၎င်းကို လက်ခံလိုက်ပြီး အတွင်းထဲကို ကြည့်လိုက်သည်။

လက်စွပ်ထဲတွင် ရာနှင့်ချီသော သားရဲအနှစ်သာရ များကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လပ်စ် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ သူ ဒီယာဘလိုနှင့် အရိုးစုစစ်သည်များကို အနောက်တွင် ချန်ထားခဲ့သည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ကိုဘိုးအလောင်းများထံမှ သားရဲအနှစ်သာရများကို သိမ်းဆည်းရန် ဖြစ်သည်။

နော်ရီယာစီးနင်းတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ရော်ဘင်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အလောတကြီး တိုက်ခိုက်နေရသဖြင့် အနှစ်သာရများကို ကောက်ယူရန် အချိန်မရှိကြောင်း လပ်စ် သိထားသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ အလကားရသော ပစ္စည်းများကို သူ သိမ်းဆည်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြေအနေ ဆိုးရွားလာပါက သူငယ်ချင်းများကို ကယ်တင်ရန် သူကိုယ်တိုင်၏ အင်အားကိုသာ အားကိုးရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသည်။

လပ်စ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ သားရဲအနှစ်သာရတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စွမ်းရည်အမှတ် များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်၊ ဒီယာဘလိုနှင့် အရိုးစုစစ်သည်များကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အနှစ်သာရ အမြောက်အမြားကို အသုံးပြုသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အဆင့် (၃) ရှိသော သားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ၎င်းတို့သည် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သေပြီးသားအရာများကို ပြန်သတ်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ကြောင်း ကိုဘိုးများကို သက်သေပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။