နတ်ဘုံတံခါးဝမှ အားအကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ

အခန်း (၄၈) ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အတွင်းမှ တိုက်ပွဲငယ်

လပ်စ်သည် ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်၏ ဝင်ပေါက်တစ်ခုအနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် ခြင်များ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အဆင့် ၂ သားရဲဖြစ်သော 'သံခွံ နှိပ်စက်ခြင်' တစ်ကောင်နှင့် အဆင့် ၁ သားရဲဖြစ်သော 'အော့ဘ်စီဒီယမ် ရန်ငြိုးခြင်' လေးကောင် ဦးဆောင်သည့် ခြင်အုပ်ကြီးမှာ ခုခံကာကွယ်သူများကို စတင်တိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပုရွက်ဆိတ်များသည် အနိုင်ကျင့်ခံရမည့်သူများ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်တတ်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ အခြေအနေအရ တုံ့ပြန်ရန် လိုအပ်လာပါက မည်သည့်ကျူးကျော်သူကိုမဆို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။

ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်၏ အစောင့်အရှောက်များဖြစ်သော 'ချိုပါ စစ်သည်ပုရွက်ဆိတ်' ( - အဆင့် ၁) များသည် သူတို့၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသော ခြင်များကို ဖော်မစ်အက်ဆစ် များဖြင့် ထွေးထုတ် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

အနီစင်းပါ သားရဲခြင်များသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အက်ဆစ်များ ကျရောက်သွားသောအခါ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

အော့ဘ်စီဒီယမ် ရန်ငြိုးခြင်များမှာမူ ဒဏ်ရာအနည်းငယ်သာ ရရှိသော်လည်း ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေကြသေးသည်။

သံခွံ နှိပ်စက်ခြင် တစ်ကောင်တည်းသာလျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော အက်ဆစ်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှိနေသည်။

၎င်းသည် အစောင့်ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ကို သူ၏ လှံကဲ့သို့သော သွေးစုပ်တံဖြင့် ရဲတင်းစွာ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး သွေးများကို စတင်စုပ်ယူတော့သည်။

ပုရွက်ဆိတ်များသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အသိုက်အတွင်းမှ အကူအညီများကို ခေါ်ယူလိုက်ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ချိုပါ စစ်သည်ပုရွက်ဆိတ်များ ပိုမိုထွက်ပေါ်လာပြီး ရန်သူများကို အက်ဆစ်များဖြင့် တရစပ် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

အရေအတွက် အဆမတန် ကွာခြားမှုကြောင့် ခြင်များ၏ အရေအတွက်မှာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ အော့ဘ်စီဒီယမ် ရန်ငြိုးခြင်များပင်လျှင် ပုရွက်ဆိတ်စစ်တပ်၏ တိုးစစ်ကို မရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ကြပေ။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ သံခွံ နှိပ်စက်ခြင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုရွက်ဆိတ်များ ပက်ဖြန်းနေသော အက်ဆစ်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်။

သူ၏ အခြံအရံများ အားလုံး သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သံခွံ နှိပ်စက်ခြင်သည် ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်သော်လည်း၊ ပုရွက်ဆိတ်များက ၎င်းကို လွတ်မပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။ သူတို့သည် အသိုက်၏ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်မည့်လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ကျူးကျော်သားရဲကို ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ပုရွက်ဆိတ်များသည် အသိုက်၏ နံရံများနှင့် မျက်နှာကြက်များပေါ်သို့ တက်သွားကြပြီး လေထဲတွင် ရှိနေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသော ကျူးကျော်သူထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။ ပုရွက်ဆိတ်များစွာက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွယ်ကပ်လိုက်သောအခါ ၎င်းသည် ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပုရွက်ဆိတ်များသည် သွေးဆာနေသော လူမိုက်ဂိုဏ်းတစ်ခုကဲ့သို့ သံခွံ နှိပ်စက်ခြင်ကို ဝိုင်းအုံ တိုက်ခိုက်ကြပြီး သူတို့၏ သာလွန်မှုကို ပြသလိုက်ကြတော့သည်။

ပုရွက်ဆိတ်များက ခြင်ကို ကိုက်ခဲခြင်း၊ ဆွဲငင်ခြင်းနှင့် ဆွဲဖြဲခြင်းတို့ ပြုလုပ်နေကြစဉ် လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ အကူအညီမဲ့နေသော ခြင်သည် ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားသောအခါ၊ ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်၏ နက်ရှိုင်းရာမှ နှစ်မီတာခန့် မြင့်သော ပုရွက်ဆိတ် သုံးကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လပ်စ်သည် ဤပုရွက်ဆိတ် မျိုးစိတ်၏ အမည်ကို သိရှိသည်။ အကြောင်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်များ တည်ဆောက်ထားသော မြေအောက်ဝင်္ကပါအတွင်း လှည့်လည်သွားလာစဉ်က သူတွေ့မြင်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သံချပ်ကာ မေးရိုးများ ၊" လပ်စ်က ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်၏ အဆင့် ၂ အစောင့်အရှောက်များကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤပုရွက်ဆိတ်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ အစွမ်းထက်သော မေးရိုးများကို အသုံးပြုကာ သံခွံ နှိပ်စက်ခြင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းကိုင်ပြီး ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ကြသည်။

လပ်စ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ပုရွက်ဆိတ်များကို သူ၏ စီးပွားဖက်များအဖြစ် ယုံကြည်စိတ်ချစွာ သတ်မှတ်ခဲ့ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့သည် ဖီဂါရိုဥယျာဉ်၏ တကယ့်အရှင်သခင်များ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ခြင်များသည် သောင်းနှင့်ချီသော အရေအတွက်ကြောင့် ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း၊ သိန်းနှင့်ချီသော ပုရွက်ဆိတ်များကိုမူ အနိုင်မတိုက်နိုင်ကြပေ။ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကြား သာလွန်မှုကို ပြောရလျှင် ပုရွက်ဆိတ်များက သိသိသာသာ အနိုင်ရရှိသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်လိုသော စိတ်ဓာတ်မရှိခဲ့ပါက၊ ဖီဂါရိုဥယျာဉ်၏ တကယ့်အုပ်ချုပ်သူများ ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ကြာလှပေပြီ။

တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ပုရွက်ဆိတ်များသည် ခြင်အလောင်းများကို သူတို့၏ ဘုရင်မ စားသောက်နိုင်ရန် သယ်ဆောင်သွားကြသည်။ သူတို့သည် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခဲ့သော သူတို့၏ အဖော်များ၏ ရုပ်အလောင်းများကိုလည်း 'ပုရွက်ဆိတ်သင်္ချိုင်း' ဟုခေါ်သော သီးသန့်နေရာတွင် မြှုပ်နှံရန် သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

အစောပိုင်းက လပ်စ် ကူညီပေးချင်ခဲ့သော်လည်း ပုရွက်ဆိတ်များ အကူအညီမလိုကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် ဘေးမှသာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂလင်းနှင့် မီဂန်တို့မှာမူ သေဆုံးသွားသော ခြင်များကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လပ်စ်၏ အကူအညီသာ မပါခဲ့ပါက သူတို့သည်လည်း အလွန်ပင် နာကျင်စရာကောင်းပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းမျိုးဖြင့် သေဆုံးသွားရမည် ဖြစ်သည်။

လပ်စ်သည် အစောင့်ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ အီလီစီယမ်လမ်းညွှန်စာအုပ်ကို ထုတ်၍ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

လိုအပ်သော သတင်းအချက်အလက်များ ရရှိပြီးနောက်၊ သူသည် ပုရွက်ဆိတ်ကို နှုတ်ဆက်ကာ ဂလင်းနှင့် မီဂန်တို့ကို လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"ဒီလိုဏ်ခေါင်းက ငါတို့ကို မြေပြင်ပေါ် ရောက်စေလိမ့်မယ်။ ဒါက ခြင်တွေ ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ထဲကို ဝင်လာတဲ့ လမ်းလည်း ဖြစ်တယ်၊" ဟု လပ်စ်က ရှင်းပြသည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။ ဒီနယ်မြေမှာရှိတဲ့ ခြင်တွေကို အကုန်သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့၊ ဒီလမ်းကနေ သစ်ရွက်ကျေးရွာကို ပြန်ဖို့ ဘေးကင်းပါတယ်။"

လူပုနှစ်ဦးမှာ နားလည်ကြောင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြကြသည်။

"ဒီယာဘလို၊ ထွက်လာခဲ့!" လပ်စ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "အရိုးစုစစ်သည်၊ မင်းလည်း ဒီကိုလာ!"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အနက်ရောင်ဝတ် စစ်သည်တစ်ဦးနှင့် အရိုးစုစစ်သည်တစ်ဦးတို့ သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

"ဝင်ပေါက်နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ခြင်တွေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးလိုက်။" လပ်စ်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ "သစ်ရွက်ကျေးရွာကို ပြန်တဲ့လမ်းမှာ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိအောင် သေချာ ရှာဖွေစစ်ဆေးခဲ့။"

ဒီယာဘလိုနှင့် အရိုးစုစစ်သည်တို့မှာ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ ချိုပါ စစ်သည်ပုရွက်ဆိတ် အများအပြားမှာလည်း သူတို့၏ အသိုက်ကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ပြန်လည် ထမ်းဆောင်ဖို့ လပ်စ်တို့ နားမှ ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။

သုံးဦးသားမှာ ပုရွက်ဆိတ်များ၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။ ထိုသို့သွားခြင်းက ပိုမိုဘေးကင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၁၅ မိနစ်ခန့် ကင်းထောက်ပြီးနောက်၊ ဒီယာဘလိုက လပ်စ်ထံသို့ လမ်းကြောင်းရှင်းလင်းကြောင်းနှင့် မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မရှိကြောင်း အကြောင်းကြားလာသည်။

သူ၏ ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ငယ်သား၏ သတင်းပို့ချက်ကို ကြားရသဖြင့်၊ လပ်စ်သည် လူပုနှစ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ လမ်းခရီးတွင် မည်သည့်သားရဲနှင့်မျှ မတွေ့ဘဲ သစ်ရွက်ကျေးရွာသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊" ဂလင်းက ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်သည်။ "ဒီကျေးဇူးကို အနာဂတ်မှာ ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်။"

"ကျွန်မလည်း အတူတူပါပဲ၊" မီဂန်က ခိုင်မာစွာ ပြောသည်။ "ဒီကျေးဇူးကို ကျွန်မ ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။"

လပ်စ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ "မင်းတို့ရဲ့ အဖော်တွေရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို သေချာ ဂရုစိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေဆီ ပြန်ပေးလိုက်ကြပါ။"

ဂလင်းနှင့် မီဂန်တို့မှာ ဝမ်းနည်းစွာ ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခဲ့သော သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များအတွက် သူတို့လုပ်ပေးနိုင်သည့် အနည်းဆုံးအရာ ဖြစ်သည်။

"ဂလင်း! မီဂန်! မင်းတို့ အသက်ရှင်နေတာ တော်သေးတာပေါ့!" လူပုတစ်ဦးက သူတို့ရှိရာသို့ ပြေးလာရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဂလင်းနှင့် မီဂန်တို့မှာ သူတို့၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် 'အိုမန်' ကို ဝမ်းနည်းသော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အိုမန်က သူတို့ကို လူစုခွဲရန် ပြောခဲ့စဉ်ကတည်းက၊ ၎င်းမှာ အဖွဲ့အတွင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အရေအတွက် ပိုများလာစေရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။

သူတို့သည် ခြင်ရာပေါင်းများစွာကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မယှဉ်နိုင်ကြပေ။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ သေဆုံးခြင်းကိုသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

လူပုလေး သူတို့အနားသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ လပ်စ်သည် ဆိုလစ်ရှိ အိမ်သို့ ပြန်သယ်ဆောင်ရန် အိတ်များထဲတွင် ထည့်ထားသော လူပုသုံးဦး၏ ရုပ်အလောင်းများကို ချပေးလိုက်သည်။

"အိုမန်၊ ဒါက လပ်စ် တဲ့၊" သုံးဦးသား ပြန်လည်ဆုံတွေ့ပြီးနောက် ဂလင်းက ပြောလိုက်သည်။ "သူက ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့သူ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ အလောင်းတွေကိုလည်း ပြန်ယူလာပေးတဲ့သူပါ။"

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အိတ်သုံးအိတ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုမန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ ခြင်များ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက်၊ လူပုလေးမှာ သူ၏အဖွဲ့သားများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအတွက် မိမိကိုယ်မိမိသာ အပြစ်တင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိတစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ဟု တကယ်ပင် ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး အပြစ်ရှိစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဂလင်းနှင့် မီဂန်တို့ကို မတွေ့မီကပင်၊ အိုမန်သည် ဖီဂါရိုဥယျာဉ်သို့ ပြန်သွားပြီး သူ၏အဖွဲ့သားများ၏ ရုပ်အလောင်းများကို ရှာဖွေကာ ကောင်းမွန်စွာ သင်္ဂြိုဟ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာလပ်စ်၊" အိုမန်က ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်သည်။ "အကယ်၍ တစ်ချိန်ချိန်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်လာခဲ့ရင် တစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်ပါ။ ကျွန်တော့်အသက်နဲ့ ရင်းရရင်တောင် ခင်ဗျားကို အစွမ်းကုန် ကူညီပါ့မယ်။"

အိုမန်က သူ၏ လက်သီးဆုပ်ဖြင့် ရင်ဘတ်ကို သုံးကြိမ် ပုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ လူပုများက တစ်စုံတစ်ဦးကို အသက်နှင့်ရင်း၍ အကြွင်းမဲ့ ကတိကဝတ်ပြုသည့်အခါ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသော အမူအရာ ဖြစ်သည်။

လပ်စ်သည် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် ညိုသောမျက်လုံးများရှိသည့် လူပုလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူ့ကို အလွန်တည်ကြည်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"နားလည်ပါပြီ၊" လပ်စ်က ပြန်ဖြေသည်။ "အကယ်၍ ငါ့မှာ မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တဲ့အချိန် တကယ်ရောက်လာရင်၊ ငါ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ မင်းကို ခေါ်ပါ့မယ်။"

လူပုများနှင့် အချိန်ဖြုန်းပြီးနောက်၊ ဟာ့ဖ်အယ်ဖ်ကောင်လေးမှာ သူတို့သည် ကတိကဝတ်ပြုရာတွင် မည်မျှအထိ တည်ကြည်ကြကြောင်း နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် အိုမန်၏ ကတိကို လက်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လုပ်ဆောင်သင့်သည့် မှန်ကန်သော အရာလည်း ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို သူတို့ ချစ်ရသူတွေဆီ ပြန်ပေးလိုက်ပါ၊ ပြီးတော့ လောလောဆယ် ဖီဂါရိုဥယျာဉ်ထဲကို ထပ်မသွားပါနဲ့ဦး၊" ဟု လပ်စ်က ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီက ပတ်ဝန်းကျင်က မင်းတို့လို ကလေးတွေအတွက် အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ ပြီးတော့ လောဘကြောင့်နဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေကို မစတေးလိုက်ကြပါနဲ့။ ငါတို့မှာ အသက်က တစ်ချောင်းပဲ ရှိတာပါ။ အဲ့ဒါကို တန်ဖိုးထားပြီး အကောင်းဆုံး ရှင်သန်ကြပါ။"

လပ်စ်သည် လူပုများကို နှုတ်ဆက်ကာ တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဖီဂါရိုဥယျာဉ်တွင် တစ်ပတ်ခန့် နေထိုင်ခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကောင်းမွန်စွာ အိပ်မပျော်ခဲ့ရပေ။ ထို့ပြင် သူ ရေချိုးရန်လည်း အလွန်ပင် လိုအပ်နေပြီဖြစ်ရာ ကျန်ရှိသည့်နေ့ကို အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တည်းခိုခန်းသို့ လမ်းလျှောက်သွားစဉ်၊ သူသည် စောင့်ကြပ်ရေးတာဝန်ကို လက်ခံသွားခဲ့ကြသော သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များအကြောင်းကို တွေးနေမိသည်။ သူသည် ထိုဆူညံလှသော လူပုတစ်သိုက်ကို အတော်ပင် လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။ အထူးသဖြင့် အမြဲတမ်း တက်ကြွလန်းဆန်းနေသော ကိုလက်ကိုပင်။

"ငါ မမှားဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် နှစ်ပတ်နေရင် သူတို့ ပြန်ရောက်လာကြလိမ့်မယ်၊" လပ်စ်က သူ၏ အခန်းသို့ သွားရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "သူတို့ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ၊ ရည်မှန်းချက်လွင်ပြင်က 'ကာဗန်ကယ်' ကို အမဲလိုက်ဖို့ သူတို့ကို အကူအညီတောင်းရမယ်။"

ကာဗန်ကယ်သည် ရည်မှန်းချက်လွင်ပြင်၏ အယ်လ်ဖာသားရဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အဆင့် ၃ သားရဲ ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အထူးပြုခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား ၎င်းမှာ သူ့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးနေသော လက်အောက်ငယ်သားများကို ကုသပေးခြင်းနှင့် အစွမ်းတိုးပေးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အကူအညီပေးရေး အမျိုးအစား သားရဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အစပြုသူကျေးရွာရှိ အယ်လ်ဖာသားရဲ သုံးကောင်အနက် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါက ထိုသားရဲကို ပြဿနာမရှိဘဲ အမဲလိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လပ်စ်က ယုံကြည်နေသည်။

"အားလုံးပဲ ဘေးကင်းကြပါစေ၊" လပ်စ်က လင်ဒိုးရွာ တည်ရှိရာ အရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်ရင်း ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့နဲ့အတူ စွန့်စားခန်းတွေ ထပ်သွားဖို့ ငါ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။"