နတ်ဘုံတံခါးဝမှ အားအကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ

အခန်း (၄၄) စိန်ခေါ်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြရအောင် [အပိုင်း ၂]

"စိန်ခေါ်ပွဲ စတင်ပြီ!"

တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းလုံးက တိုက်ပွဲစတင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်နှင့် တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦးစလုံးမှာ လျင်မြန်စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သုံးကြိမ်ခန့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်၊ ပြိုင်ဘက်၏ အရည်အချင်းကို အကဲဖြတ်ရန် နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

'ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ!?' ဖရက်ဒရစ်သည် လပ်စ်နှင့် လက်ရည်စမ်းပြီးနောက် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ 'သူက ငါ့လောက်နီးပါး သန်မာနေတာပဲ!'

ရှဲဒိုးတမ်းပက်စ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည်လည်း အခြားသူများကဲ့သို့ပင် မိမိကိုယ်တိုင် တမန်တော်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤတိုက်ပွဲမှာ မိမိဘက်က အလွယ်တကူ အနိုင်ရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရန်သူ၏ ခွန်အားကို စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ၊ မိမိက လပ်စ်ထက် ပိုမိုသန်မာနေသေးသော်လည်း သူတို့ကြားမှ ကွာဟချက်မှာ ထင်သလောက် မကြီးမားကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။

'ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါ သူ့ကို ထိပ်တိုက်ယှဉ်နိုင်တယ်၊' လပ်စ်က သူ့ရှေ့မှ လူပုလေးကို စကန်ဖတ်ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ 'ဒီကလေးကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရဦးမယ်!'

ဟာ့ဖ်အယ်ဖ်ကောင်လေးသည် သူ၏ညာဘက်ခြေထောက်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်နင်းလိုက်ပြီး ရန်သူထံသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း နောက်ထပ်တစ်လှမ်း မလှမ်းမီမှာပင် ဖရက်ဒရစ်၏ ဘယ်ဘက်လက်မှ သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသော မှော်လှိုင်းတုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျောက်တုံးကျည်ဆန်!" ဖရက်ဒရစ်က အော်လိုက်ရာ လက်သီးဆုပ်အရွယ် ကျောက်တုံးတစ်တုံးမှာ လပ်စ်ထံသို့ ပျံသန်းလာသဖြင့် လပ်စ်မှာ နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ဘေးသို့ အမြန်ရှောင်လိုက်ရသည်။

တိုက်ခိုက်ရန် အနေအထားမှာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သဖြင့် ဟာ့ဖ်အယ်ဖ်ကောင်လေးမှာ ဖရက်ဒရစ် ဆက်တိုက်ပစ်လွှတ်နေသော ကျောက်တုံးကျည်ဆန်များကို ရှောင်တိမ်းနေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

'တောက်! သူက မှော်ဓားသမား ကို!' လပ်စ်က စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ရင်း၊ မရှောင်နိုင်တော့သည့် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကာကွယ်ရန် 'ဒေါင်း' ဒိုင်းလွှားကို ထုတ်သုံးလိုက်ရသည်။

ကွင်းပြင်တစ်ခွင်တွင် ကျယ်လောင်သော သံချင်းထိသံ ပြန့်လွင့်သွားပြီး လပ်စ်မှာ သူရပ်နေသည့် နေရာမှ မီတာအနည်းငယ်အကွာအထိ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

"စောစောက မင်းကို အထင်သေးခဲ့မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊" ဖရက်ဒရစ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နောက်ထပ် မှော်စက်ကွင်းများ ပေါ်လာသည်။ "အခုကစပြီး ငါ တကယ် အလေးအနက် တိုက်တော့မယ်၊ ဒါကြောင့် ပြင်ဆင်ထား–"

ဖရက်ဒရစ် စကားမဆုံးမီမှာပင် လပ်စ်က မြေပြင်ပေါ်မှ ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး ဖရက်ဒရစ်၏ ဂါထာမန္တန်ရွတ်ဆိုမှုကို တားဆီးရန် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"ကျောက်တုံးကျည်ဆန်!" လပ်စ်က အော်လိုက်သည်။

ဖရက်ဒရစ်သည် လပ်စ်၏ မမျှော်လင့်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးသို့ ယိမ်းလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျောက်တုံးကျည်ဆန်များကို ဆက်တိုက်ပစ်လွှတ်သည့် 'ကျောက်တုံးကျည်ဆန် စက်သေနတ်' ဗားရှင်းဖြစ်သော "ကျောက်တုံးကျည်ဆန် မိုးရွာခြင်း" ဂါထာမှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

"မှော်သုံးနိုင်တာ မင်းတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးနော်၊" လပ်စ်က သူ၏လက်မဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထောက်ပြရင်း ကြေညာလိုက်သည်။ "ငါလည်း လုပ်နိုင်တယ်!"

စိန်ခေါ်ပွဲကို ကြည့်နေကြသော လူပုများမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူနေသော ဟာ့ဖ်အဲ့လ်ဖ်ကောင်လေးကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာများ တွန့်ကွေးသွားကြသည်။

'ကောင်လေးရေ... မင်းက ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို ကောက်ပြီး ပစ်လိုက်တာလေ။ အဲ့ဒါ မှော်ပညာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ဘာကိုယ်ရော မရှက်ဘူးလား?'

၎င်းမှာ ကွင်းပြင်ရှိ လူတိုင်း၏ စုပေါင်းအတွေးပင် ဖြစ်တော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ကိုလက်နှင့် သူမ၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် ရော်ဘင်မှတစ်ပါး အားလုံးပင် ရှက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားကြသည်။

ရော်ဘင်ကမူ သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး၊ ထိုသူများကို သူ မသိပါဟု အခြားလူပုများကို ပြောနေသကဲ့သို့ နောက်သို့ တမင်တကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

ဖရက်ဒရစ်သည် လပ်စ်၏ စကားကို လျစ်လျူရှုကာ သူတို့ကြားမှ အကွာအဝေးကို လျှော့ချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စောစောက သူ အဝေးတိုက်ကွက်ကို သုံးခဲ့ခြင်းမှာ ရန်သူ့ထံတွင် မိမိကို တန်ပြန်နိုင်သည့် အဝေးပစ်မှော်များ ရှိမရှိ စမ်းသပ်လိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မှန်ပါသည်၊ လပ်စ်သည် မသေမျိုးများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ကြောင်း ဖရက်ဒရစ် သိရှိထားပြီးသားဖြစ်သည်။ ထိုနေ့က အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သော လူပုများက သူသည် အယ်လ်ဖာသားရဲ၏ အလောင်းကို ထိုနည်းဖြင့် ရယူခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့ကြသည်။

ဖရက်ဒရစ်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေသည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သူက သူ၏ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါများကို အသုံးမပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြိုင်ဘက်၏ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါကို မကြောက်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို မထုတ်သုံးခြင်းက သူ့ကို အလေးမထားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦးမှာ အနီးကပ်တိုက်ပွဲအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့၏ ခုတ်ချက်တိုင်းကြောင့် လေထဲတွင် မီးပွားများ လွင့်စင်နေသည်။

"မုန်တိုင်းစစ်ပညာ ပထမပုံစံ..." ဖရက်ဒရစ်က အော်လိုက်သည်။

"ကိုင်ဇာဓားသိုင်း ဒုတိယပုံစံ..." လပ်စ်ကလည်း ကြေညာလိုက်သည်။

"လေဆင်နှာမောင်း ခုတ်ချက် !"

"လခြမ်းပုံစံ ခုတ်ချက် !"

ကွင်းပြင်အလယ်တွင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုက တိုက်ခိုက်နေသူနှစ်ဦးကို လူအများမြင်ကွင်းမှ ကွယ်ပျောက်သွားစေသည်။

သို့သော်လည်း လပ်စ်နှင့် ဖရက်ဒရစ်တို့မှာ တုံ့ဆိုင်းမသွားဘဲ ပြိုင်ဘက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သော သေစေနိုင်သည့် ဓားချက်များကို အပြန်အလှန် ပစ်လွှတ်နေကြသည်။

ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် လက်နက်ချင်း ထိခိုက်သံများကို ကြားနေရသည်။ တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦးမှာ အလွန်နီးကပ်သော အကွာအဝေးမှ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြစဉ် အလင်းတန်းများစွာကိုလည်း မြင်တွေ့နေရသည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထိမှန်သွားသည့်အခါတိုင်း နှစ်ဖက်စလုံး၏ သွေးပမာဏမှာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းလာသည်။ ပြင်းထန်သော ခုတ်ချက်တစ်ခုဖြင့် လပ်စ်သည် သူ၏တိုက်ကွက်ကို ကာကွယ်လိုက်သော ဖရက်ဒရစ်ကို မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။

လပ်စ် မသိခဲ့သည်မှာ ရှဲဒိုးတမ်းပက်စ်ခေါင်းဆောင်သည် ဤအရာကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် လပ်စ်၏ ခုတ်ချက်ရှိ အရှိန်ကို အသုံးချကာ ရန်သူနှင့် အလှမ်းဝေးသွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖရက်ဒရစ်သည် သူ၏လက်နက်ကို ကိုင်ပုံပြောင်းလိုက်ပြီး၊ ဓားကို မြေကြီးထဲသို့ ထိုးစိုက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မြေသားဆူးချွန်များ !"

လပ်စ်၏ ဆဋ္ဌမအာရုံက အချက်ပေးလိုက်သဖြင့်၊ လူပုလေး၏ မမျှော်လင့်ထားသော တိုက်ကွက်ကို ကိုင်တွယ်ရန် သူ၏ 'အရိုးစုစစ်သည်' ကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

လပ်စ် ရပ်နေသော နေရာတစ်ဝိုက်မှ နှစ်မီတာခန့်မြင့်သော ဆူးချွန်များစွာမှာ မြေပြင်မှ ထိုးထွက်လာပြီး ပစ်မှတ်ကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ၊ ဖရက်ဒရစ်သည် သူ၏ရှေ့တွင် လဲကျနေသော အရိုးစုစစ်သည်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း ဟာ့ဖ်အယ်ဖ်ကောင်လေးကိုမူ ဘယ်နေရာမှာမှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။

ရှာဖွေခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုထားသော အော်ဂတ်စတပ်စ်က လပ်စ်ရှိနေသည့် နေရာကို ချက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး သူ၏ ခေါင်းဆောင်အား သတိပေးရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဖရက်ဒရစ်၊ မင်းရဲ့ အပေါ်မှာ!" အော်ဂတ်စတပ်စ်က အော်ပြောလိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မြေသားဆူးချွန်များ မထိမှန်မီမှာပင် အရိုးစုစစ်သည်က လပ်စ်ကို လေထဲသို့ မြှောက်တင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဟာ့ဖ်အဲ့လ်ဖ်ကောင်လေးကို တိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်စေရုံသာမက တန်ပြန်တိုက်စစ်ကိုပါ ဆင်နွှဲခွင့် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ကိုင်ဇာဓားသိုင်း စတုတ္ထပုံစံ!' လပ်စ်သည် သူတို့ပိုင်နက်ရှိ သစ်ပင်များပေါ်မှ ခုန်ဆင်းရင်း လေ့ကျင့်ခဲ့သော သူ၏ မိသားစု သီးသန့်တိုက်ကွက်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် ဓားကို နောက်သို့ ဆွဲလိုက်သည်။

သူ အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် ဤတိုက်ကွက်ကို အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးရာ၊ သုံးကြိမ်လျှင် တစ်ကြိမ်ခန့် သတိလစ်သွားသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအခါ သတိလစ်သွားမည်ကို စိတ်ပူစရာမလိုတော့သဖြင့်၊ လပ်စ်သည် သူ သတိလစ်သွားသည်အထိ ဤတိုက်ကွက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့မှုကြောင့် အဘွားဗီရာ၏ ဖင်ရိုက်ခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခံခဲ့ရဖူးသော တိုက်ကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်တော့သည်။

"ဖီးနစ် ဆင်းသက်ခြင်း !"

လပ်စ်၏ ဓားမှာ တောက်ပစွာ လင်းလက်လာပြီး ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်၏ အော်မြည်သံကဲ့သို့သော အသံမှာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဟာ့ဖ်အဲ့လ်ဖ်ကောင်လေးမှာ လူပုလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူ၏ဓားကို ဘေးတွင် ထားလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လျှောတိုက် ဆင်းသက်လိုက်သည်ကို လူအုပ်ကြီးက ငေးကြည့်နေကြသည်။

"ဖီးနစ် ဆင်းသက်ခြင်း" မှာ အဘွားဗီရာ သင်ပေးခဲ့သော တိုက်ကွက်များအနက် လေထဲတွင် ရှိနေစဉ် အသုံးပြုနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော တိုက်ကွက်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ လုပ်ဆောင်ရခက်ခဲလွန်းသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် များစွာ ဝန်ပိစေသော တိုက်ကွက်လည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လက်ရှိ လပ်စ်မှာမူ ဤတိုက်ကွက်ကို အမှားအယွင်းမရှိ လုပ်ဆောင်နိုင်လောက်အောင် သန်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖရက်ဒရစ်သည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့်ဖိကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ သူ၏ မြေသားဆူးချွန်များကြားမှ တစ်စုံတစ်ယောက် လွတ်မြောက်ရုံတင်မက၊ မိမိကိုပါ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

စိန်ခေါ်ပွဲစနစ်အတွင်းမှာ တကယ်တမ်း ဒဏ်ရာမရရှိသော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်း၏ နာကျင်မှုကိုမူ ခံစားရဆဲဖြစ်သည်။ လပ်စ်၏ နောက်ဆုံးဓားချက်က လူပုလေးအား သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေခဲ့သည်။

"စိန်ခေါ်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီ!"

"အနိုင်ရရှိသူ - လပ်စ်!"

အလင်းလုံးက အနိုင်ရသူကို ကြေညာပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တိုက်ပွဲကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေသော ကိုလက်မှာ လပ်စ်ထံသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားပြီး သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ ဟာ့ဖ်အယ်ဖ်ကောင်လေးက လက်နက်ကို သိမ်းဆည်းကာ အမြဲတမ်း တက်ကြွနေသော မိန်းကလေးငယ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းယူ၍ ပတ်ချာလည် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကိုလက်မှာ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်နေတော့သည်။

လူပုများသည် ဤရလဒ်ကို မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ဟာ့ဖ်အယ်ဖ်ကောင်လေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် တိုက်ပွဲမှာလည်း အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

အော်ဂတ်စတပ်စ်က သူ၏လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်းဆောင် ဖရက်ဒရစ်က ဟာ့ဖ်အယ်ဖ်ကို ရှုံးသွားသည်ကို သူ မယုံကြည်နိုင်ပေ။ ယခု သူ၏ခေါင်းဆောင် ရှုံးသွားပြီဖြစ်ရာ၊ သူ တိုက်ခိုက်ရမည့် အလှည့် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

"မင်း တော်တော်လုပ်နိုင်တာပဲ၊ ဟာ့ဖ်အယ်ဖ်၊" အော်ဂတ်စတပ်စ်က ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အခု ငါ့အလှည့်ပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းကို အနားယူဖို့ မိနစ်အနည်းငယ် အချိန်ပေးပါ့မယ်။"

လပ်စ်သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာပေးရှိသည့် ဒိုင်းလွှားစစ်သည်ကို ကြည့်ရင်း ကိုလက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ချပေးလိုက်သည်။

"နားနေဖို့ မလိုပါဘူး၊" လပ်စ်က ပြောလိုက်သည်။ "အချိန်မဖြုန်းချင်ဘူး။ အခုပဲ စိန်ခေါ်လိုက်ရအောင်။"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လပ်စ်က စိန်ခေါ်ပွဲကို စတင်လိုက်ပြီး အလင်းလုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

သူ၏ သွေးတစ်စက်ကို ပေးပြီးနောက် အလင်းလုံးမှာ အော်ဂတ်စတပ်စ်ထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

'ငါက ဖရက်ဒရစ်လောက် တိုက်ခိုက်ရေးမှာ မကျွမ်းကျင်ပေမဲ့၊ ငါ့ရဲ့ ခံစစ်ကိုတော့ ငါ ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိတယ်၊' ဟု အော်ဂတ်စတပ်စ်က လပ်စ်၏ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံသည့်အနေဖြင့် အလင်းလုံးပေါ်သို့ သွေးတစ်စက်ချရင်း တွေးလိုက်သည်။ 'သူ ဘယ်လိုတိုက်ကွက်မျိုး သုံးသုံး၊ ငါ အကုန်လုံးကို ကာကွယ်နိုင်တယ်!'

"ငါသည် ဤစိန်ခေါ်ပွဲကို အသိအမှတ်ပြုသည်၊" ဟု မြင့်မြတ်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "တိုက်ပွဲသည် စက္ကန့်သုံးဆယ်အတွင်း စတင်ပါမည်။ ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ကြပါ။"

အော်ဂတ်စတပ်စ်က လပ်စ်ကို လှောင်ပြုံးပြလိုက်ရာ၊ လပ်စ်ကလည်း ပြန်လည်ပြုံးပြလိုက်သည်။ အချိန်စေ့သွားသောအခါ အော်ဂတ်စတပ်စ်မှာ သူ၏ဒိုင်းကို မြှောက်ကာ အခိုင်အမာ ရပ်တည်လိုက်သည်။

ခံစစ်ကို အထူးပြုသည့် ဒိုင်းလွှားစစ်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူသည် လပ်စ်အပေါ် တန်ပြန်တိုက်စစ် ဗျူဟာကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မိမိသာလျှင် နောက်ဆုံးအထိ မတ်တတ်ရပ်ကျန်ခဲ့မည့်သူဖြစ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်နေသည်။

သို့သော်လည်း လပ်စ်က လက်မြှောက်လိုက်ပြီး သူနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ရန် ဒီယာဘလိုနှင့် အရိုးစုစစ်သည်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သောအခါ၊ လူပုလေး၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ သူနှင့် တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရန် မလိုသော ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို သူ လုံးဝ မေ့လျော့နေခဲ့မိလေပြီ!