အခန်း (၁) နဂါးကို သူသတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး

“ကြားပြီးပြီလား... စီနီယာအစ်ကိုကြီးနဲ့အတူ မြစ်နက်ရွှံ့တောကို သွားခဲ့တဲ့ လင်းရွှမ်လေ"

“နောက်ဆုံးအချိန်ကျမှ ထွက်လာတဲ့ကောင်လား... အင်း… တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့ကောင်ပဲ"

“ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးပဲ ရှိတာဆိုတော့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသက်သက်ပေါ့... စီနီယာအစ်ကိုကြီးက နဂါးနဲ့ အသက်လုပြီး တိုက်ခိုက်နေချိန်မှာ ဒီကောင်က ဘယ်နေရာမှာ သွားပုန်းနေမှန်းတောင် မသိဘူး... နောက်ဆုံးကျမှသာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ ပြန်ပေါ်လာတာ"

“သူ့မှာ ဝိညာဉ်အမြစ်ရောနှောတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာမျိုး ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်... ဒီတစ်သက်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကိုတောင် ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့"

“စီနီယာအစ်ကိုကြီးက သူ့အစား ဖုံးဖိပေးခဲ့လို့သာပေါ့... မဟုတ်ရင် ဒီလိုသူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်ကို ဂိုဏ်းထဲကနေ အစောကြီးကတည်းက ထုတ်ပယ်လိုက်သင့်ပြီ"

“ရှူး… အသံတိုးတိုးပြောကြ… သူက ဟောဟိုထောင့်မှာ ရှိနေတယ်"

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း... လင်းယွင်ခန်းမကြီး…

ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး တေးဂီတသံများနှင့် ဝိညာဉ်သစ်သီးများ... ဝိညာဉ်သေရည်တို့၏ မွှေးရနံ့များက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေလေသည်။

စန္ဒကူးသားစားပွဲပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို ယပ်တောင်ပုံစံ စီတန်းထားပြီး အတွင်းစည်းဂိုဏ်းတပည့်များနှင့် အပြင်စည်းဂိုဏ်းတပည့်များ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

လူတိုင်း၏အကြည့်များသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြစ်စေ... မရည်ရွယ်ဘဲဖြစ်စေ ခန်းမကြီး၏ အဝေးဆုံးထောင့်တစ်နေရာသို့ မကြာခဏ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုနေရာတွင် အစိမ်းရောင်တပည့်ဝတ်ရုံ အဟောင်းတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ထိုင်နေခဲ့သည်။

သူ့အသက်က ဆယ့်ခုနစ်... ဆယ့်ရှစ်နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်က နူးညံ့သိမ်မွေ့သော်လည်း အလွန်အမင်း ဖြူဖျော့နေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အားနည်းနွမ်းပါးသည့် ပညာတတ်လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တူပြီး အနိုင်ကျင့်ရန် လွယ်ကူမည့်ပုံပေါ်နေသည်။

သူ့ရှေ့တွင်တော့ သာမန်ဝိညာဉ်သစ်သီးအချို့နှင့် အရက်ပျော့တစ်အိုးသာ ရှိသည်။

သူနာမည်ကတော့ လင်းရွှမ်…

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါး... ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ သုံးနှစ်ရှိပြီဖြစ်သည့် အပြင်စည်းဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်‌သည်။

သူဟာ မြစ်နက်ရွှံ့တောထဲက နဂါးသတ်ရန် စေလွှတ်ခံရသည့် တာဝန်မှ ဒဏ်ရာတစ်ချက်မျှ မရဘဲ ပြန်လာနိုင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော ‘ကံကောင်းသူ’ လည်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်တော့ နောက်ဆုံးအချိန်ကျမှ ထွက်လာသည့် သူရဲဘောကြောင်သူပေါ့...

ဒါပေမဲ့ အဲဒီနဂါးကို သူပဲ သတ်ခဲ့တာဆိုတာတော့ သေချာနေသည်။

လင်းရွှမ်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မေးစေ့ကို ထောက်ထားရင်း အရက်ခွက်ကို အပျင်းပြေ လှည့်ကစားနေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အတင်းအဖျင်းစကားများကို မကြားရသည့်အလားပင်။

သူက အရက်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။

အရသာက ပေါ့ရွှတ်ရွှတ်…

သူ့အရင်ဘဝက သောက်ခဲ့ဖူးသည့် အရက်လောက်တောင် မပြင်းခဲ့ပေ…

ကျင့်ကြံရေးလောကထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ သုံးနှစ်ရှိပြီ... အစပိုင်းက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ... ရုန်းကန်မှုများမှ ယခုလို စိတ်တည်ငြိမ်လာသည်အထိ အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။

သူဟာ မိမိကိုယ်ကို ‘အမြောက်စာ အပြင်စည်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦး’ သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း လက်ခံနိုင်ဖို့ အချိန်အတော်ကြာ ယူခဲ့ရသည်။

သူ ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။

အားကုန်ထုတ်ပြီးလည်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။

တစ်နေ့လျှင် လေးနာရီသာ အိပ်စက်ပြီး  ဂိုဏ်းတာဝန်များကို အသည်းအသန် လက်ခံလုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေစုဆောင်းခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံရှိသူများထံမှလည်း လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံခဲ့သည်။

သူ့အရင်ဘဝက ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတစ်ဦးအဖြစ် အလုပ်ကြိုးစားခဲ့ရသူပီပီ အခြားကိစ္စများမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုမရှိရင်တောင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုအပေါ်မှာတော့ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသည်။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ့ရဲ့ ပါရမီက အကန့်အသတ်ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့မှာ ရောနှောဝိညာဉ်အမြစ်သာ ရှိသည်။

ထို့အပြင် အရင်းအမြစ်များလည်း ရှားပါးသလို နောက်ခံအင်အားလည်း မရှိပေ။

သုံးနှစ်တာအတွင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးမှ အဆင့်ငါးအထိသာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

နဂါး‌မြွေကိုသတ်ပြီး သူသတိမေ့မျောရာမှ နိုးထလာပြီးနောက် သူ့စိတ်ထဲမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲနေကြောင်း သတိပြုမိခဲ့သည်အထိပေါ့…

【ဒင်... အလွန်ပြင်းထန်သော အနုတ်လက္ခဏာစိတ်ခံစားမှု ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါပြီ…】

【အိမ်ရှင်သည် တခြားသူများ၏ ခံစားချက် များမှဆုလာဘ်များ ရရှိနိုင်ပါမည်…】

……………..

“အားလုံးပဲ"

ခန်းမကြီး၏ အဆုံးဘက်တွင် ဂိုဏ်းချုပ် ရွှမ်ရှောင်က ကျောက်စိမ်းလှေကားထစ်များပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။

သူ့ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များမှာ ဖြူဖွေးနေပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံက လေမတိုက်ဘဲ လွင့်လူးနေသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူဟာ မတ်တတ်ရပ်နေရုံဖြင့်ပင် လောကီဘောင်ကို ကျော်လွန်နေသည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်ပြသနေခဲ့သည်။

ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်း၏အကြည့်များက သူ့ထံသို့ စုဝေးသွားကြသည်။

“ဒီနေ့ ကျင်းပတဲ့ ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံပွဲဟာ" ဂိုဏ်းချုပ် ရွှမ်ရှောင်၏ အသံက ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

“ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းဂိုဏ်း တပည့် ချူယွင်ခွမ်က မြစ်နက်ရွှံ့တောကို ဒုက္ခပေးနေခဲ့တဲ့ ရွှမ်ယင်နဂါးမြွေကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုဖို့ ကျင်းပတဲ့ ဧည့်ခံပွဲပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

“ဝူး..."

ခန်းမကြီးအတွင်း မိုးခြိမ်းသံပမာ ကျယ်လောင်သည့် အားပေးသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တပည့်များ၏ မျက်နှာများ နီရဲလာကြပြီး လက်ခုပ်များကို အားရပါးရ တီးခတ်ကြသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် လေးစားကြည်ညိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

မျိုးဆက်သစ် ကျင့်ကြံသူများအကြားတွင် ရွှမ်ယင်နဂါးမြွေ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတင်းကို မကြားဖူးသူ မည်သူရှိမည်နည်း။

အဲဒီမကောင်းဆိုးဝါးသားရဲဟာ မြစ်နက်ရွှံ့တောကို နှစ်ပေါင်းသုံးရာတိုင်တိုင် သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ပြီး ဖြတ်သန်းသွားလာကြသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ရာကျော်ကို ဝါးမျိုခဲ့ဖူးသည်။

ထိုထဲတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် အစောပိုင်းရှိ အလွတ်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးတောင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

ဒီနေ့တော့ နဂါးမြွေကြီးဟာ သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီ...

နဂါးမြွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူကလည်း ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချူယွင်ခွမ်ပင် ဖြစ်သည်။

“ယွင်ခွမ်... ရှေ့ကို လာခဲ့ပါဦး"

ဂိုဏ်းချုပ် ရွှမ်ရှောင်က လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူတစ်ဦးက ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

ချူယွင်ခွမ်..

ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ဆိုင်သူ…

အသက်နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်... အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်းတွင် နှစ်တစ်ရာလျှင် တစ်ဦးသာ ပေါ်ထွက်နိုင်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ့မျက်ခုံးများက ထက်ရှပြီး မျက်လုံးများက တောက်ပသည်။ ရုပ်ရည်လည်း ခန့်ညားချောမောလှသည်။

ယခုအချိန်တွင်တော့ သူ့ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ပတ်တီးဖြင့် စည်းနှောင်ထားပြီး ပတ်တီးကြားမှ သွေးစွန်းရာများက အနည်းငယ် စိမ့်ထွက်နေသည်။ အဲဒီပုံစံက တိုက်ပွဲမှ ပြန်လာသည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ ရဲရင့်ခန့်ညားမှုကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေသည်။

သူက ကျောက်စိမ်းလှေကားထစ်များရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“တပည့် ရောက်ရှိပါပြီ"

“ဒီတိုက်ပွဲမှာ အဓိကဂုဏ်ပြုထိုက်သူက မင်းပဲ ဖြစ်တယ်" ဂိုဏ်းချုပ် ရွှမ်ရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ချီးကျူးဂုဏ်ပြုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“မြစ်နက်ရွှံ့တောထဲမှာ အဲဒီနဂါးမြွေကို ဘယ်လို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သလဲဆိုတာ အားလုံးကို ပြောပြပါဦး"

လူတိုင်း နားစွင့်လိုက်ကြသည်။

ချူယွင်ခွမ်က အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြောပြလာသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က တပည့်ဟာ မြစ်နက်ရွှံ့တောကို ကင်းလှည့်ဖို့ အမိန့်ရခဲ့ပါတယ်... မမျှော်လင့်ဘဲ ရွှံ့တောထဲကို မိုင်သုံးဆယ်လောက် ဝင်ရောက်လာချိန်မှာ အဲဒီနဂါးမြွေရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပါတယ်... အဲဒီမကောင်းဆိုးဝါးသားရဲဟာ ရွှေအမြုတေအဆင့် အစောပိုင်းကိုတောင် ရောက်ရှိနေပါပြီ... တပည့်လည်း သူနဲ့ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ မဝံ့ရဲတာကြောင့် နောက်ဆုတ်ရင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပါတယ်"

သူက ‘အသက်လုပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည့်’ တိုက်ပွဲအကြောင်းကို စတင်ပြောပြလာသည်။

နဂါးမြွေ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ဘယ်လိုခံခဲ့ရကြောင်း... ရွှံ့တောအလယ်ပိုင်းရှိ ကျွန်းငယ်တစ်ကျွန်းသို့ ဘယ်လို ဆုတ်ခွာခဲ့ရကြောင်း... နောက်ဆုံးတွင် မိမိ၏ ဓားကို အသုံးပြုပြီး ချင်းယွင်ဓားသိုင်း၏ နဝမမြောက်ပုံစံကို ထုတ်ဖော်ကာ နဂါးမြွေ၏ အကြေးခွံဒဏ်ရာကို ထိုးဖောက်၍ နှလုံးကို ချေမှုန်းခဲ့ကြောင်း…

“နောက်ဆုံးအချိန်မှာ အဲဒီနဂါးမြွေက အရူးအမူး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာပါတယ်... တပည့်ရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို သူ့လက်သည်းနဲ့ ထိခိုက်မိခဲ့ပြီး ရေအိုင်နက်ကြီးထဲကို ဆွဲချခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်"

ချူယွင်ခွမ်က ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ့အသံမှာ အနည်းငယ် ဩရှလာသည်။

“ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဓားချီက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်... အဲဒီနောက်မှပဲ တပည့်ဟာ နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီနဂါးမြွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာပါ"

သူ့စကားဆုံးသွားသည်နှင့် ခန်းမကြီးအတွင်း လူများ၏ အံ့အားသင့်စွာ အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တပည့်များကတော့ တောင့်တမျှော်လင့်သည့် အမူအရာများဖြင့် နားထောင်နေကြသည်။

အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ စီနီယာတပည့်များကတော့ မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် နားထောင်နေကြပြီး မိမိတို့ထက် အဆင့်မြင့်နေသည့် ရွှေရောင်အမြုတေ မကောင်းဆိုးဝါးသားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို ပိုမိုနားလည်လာကြသည်။

ရွှေအမြုအတေ အထွတ်အထိပ် အဆင့်များပင် ထိုမြွေနဂါး၏ နယ်မြေတွင် တိုက်ပါက အလွယ်အနိုင်ရမည် မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို ‘တိမ်ပင်လယ်ကို ခွင်းဖောက်ခြင်း’ ပဲ"

ဂိုဏ်းချုပ် ရွှမ်ရှောင်က လက်ခုပ်တီးကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဒါက ‘ရွှမ်ယွမ်ဆေးလုံး’ ပဲ... အဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တည်ငြိမ်စေတဲ့အပြင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်းအထိ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်"

“ဒါ့အပြင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်... ကျမ်းစာဆောင် တတိယထပ်မှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံရေးနည်းစနစ်တွေထဲက မင်းကြိုက်ရာတစ်ခုကိုလည်း ရွေးချယ်ခွင့်ပေးမယ်"

“ယွင်ခွမ်... ဒါတွေဟာ မင်းအတွက် ဂိုဏ်းက ချီးမြှင့်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေပဲ"

ကျောက်စိမ်းသေတ္တာက လေထဲတွင် ပျံဝဲလာပြီး ချူယွင်ခွမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ခန်းမကြီးအတွင်း မနာလိုအားကျသည့် အသံများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဆေးလုံးဆိုတာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတိုင်း အိပ်မက်မက်ရသည့် ဝိညာဉ်ဆေးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဆေးလုံးတစ်လုံးတည်းပင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာခန့် တန်ဖိုးရှိသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအပြင် ကြိုက်နှစ်သက်ရာ ကျင့်ကြံရေးနည်းစနစ်တစ်ခုကိုပါ ရရှိဦးမည်ဆိုတော့ အားကျစရာပင်ဖြစ်သည်။

ချူယွင်ခွမ်က ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို လက်ခံယူပြီး ထပ်မံဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ရက်ရောတဲ့ ဆုလာဘ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... တပည့်ဟာ ကံကောင်းလို့သာ အောင်မြင်ခဲ့တာပါ… ဆုလာဘ်အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရယူဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး"

“အလွန်အကျွံ နှိမ့်ချနေစရာ မလိုပါဘူး" ဂိုဏ်းချုပ် ရွှမ်ရှောင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ဒီတိုက်ပွဲမှာ မင်းရဲ့ ပံ့ပိုးမှုက အဓိကကျတယ်... ဂိုဏ်းကလည်း ဘယ်သူ့ရဲ့ အားထုတ်မှုက ဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိပါတယ်"

သူ့အကြည့်က ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ထောင့်စွန်းရှိ စားပွဲတစ်လုံးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

အဲဒီနေရာမှာ လင်းရွှမ်က ခေါင်းငုံ့ကာ ဝိညာဉ်သစ်သီးကို အေးအေးဆေးဆေး စားနေဆဲဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စိတ်အားထက်သန်တက်ကြွနေသည့် အငွေ့အသက်များနှင့် သူ့ပုံစံက လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ရွှမ်ရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူက စကားဆိုလိုက်သည်။

“လင်းရွှမ်"

လူငယ်က ခေါင်းမော့လာသည်။

“မင်းလည်း ယွင်ခွမ်နဲ့အတူ မြစ်နက်ရွှံ့တောထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့တာပဲ... တိုက်ပွဲမှာ တိုက်ရိုက် ပါဝင်ခဲ့တာမျိုး မရှိပေမဲ့ အတူတူ လိုက်ပါခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ" ဂိုဏ်းချုပ် ရွှမ်ရှောင်၏ အသံက အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

“ဂိုဏ်းက ဆုနဲ့ဒဏ်ကို ခွဲခြားသိပါတယ်... မင်းကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာနဲ့ စိတ်တည်ငြိမ်စေတဲ့ ပေယွမ်ဆေးလုံး သုံးလုံး ချီးမြှင့်မယ်"

ခန်းမကြီးအတွင်း လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချူယွင်ခွမ်ရရှိသည့် ဆုလာဘ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် လင်းရွှမ်ရရှိသည့် ဆုလာဘ်များမှာ တိမ်နှင့်မြေကြီးလောက် ကွာခြားနေသည်။

ပေယွမ်ဆေးလုံးဆိုတာ အခြေခံအကျဆုံး ဒဏ်ရာကုသရေးဆေးလုံးတစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။ အပြင်စည်းဂိုဏ်းတပည့်များပင် တစ်လလျှင် သုံးလုံးစီ ရရှိနေကြသည်။

ဒါဟာ သူတောင်းစားတစ်ဦးကို စေတနာသက်သက်နဲ့ အလှူပေးလိုက်သလိုပင်။

လင်းရွှမ်က မတ်တတ်ရပ်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူ့အသံက တည်ငြိမ်နေပြီး စိတ်ခံစားချက်တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ဖော်ပြမနေခဲ့ပေ။

ဂိုဏ်းချုပ် ရွှမ်ရှောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ဆက်လက်အာရုံမစိုက်တော့ပေ။

သူက လင်းရွှမ်ကို ဆုလာဘ်ကို တိုက်ရိုက်ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဆိုလိုရင်းကတော့ နောက်မှ ကိုယ်တိုင်သွားယူရမည်ဟုသာ ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ သူ သွားယူနိုင်ခဲ့မည်... မယူနိုင်ခဲ့မည်ဆိုတာကိုတော့ ဂိုဏ်းချုပ်က ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံပွဲက ဆက်လက်ကျင်းပနေဆဲဖြစ်သည်။

တေးဂီတသမားများနှင့် ကခုန်ဖျော်ဖြေသူများကလည်း ဆက်လက်ဖျော်ဖြေနေကြသည်။

တပည့်များက အချင်းချင်း အရက်ခွက်မြှောက်ကာ ရယ်မောပျော်ရွှင်နေကြပြီး သူတို့၏ စကားဝိုင်းများမှာလည်း ချူယွင်ခွမ် နဂါးမြွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကိုသာ အမြဲတစေ ဦးတည်နေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ လူအချို့က ချူယွင်ခွမ်ထံသို့ လာရောက်ပြီး အရက်ခွက်မြှောက် ဂုဏ်ပြုကြသည်။ ချူယွင်ခွမ်ကလည်း အားလုံးကို လက်ခံကာ ရယ်မောစကားပြောနေသည်။

လင်းရွှမ်ကတော့ ထောင့်စွန်းရှိ နေရာမှာ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်သစ်သီးတစ်လုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ အခွံနွှာနေသည်။

သူ့လက်ချောင်းများက တည်ငြိမ်နေပြီး သစ်သီးအခွံကို တစ်စစီ မပြတ်မတောက်ဘဲ တစ်လွှာတည်း နွှာချလိုက်သည်။ အတွင်းမှ ကြည်လင်တောက်ပသော အသားကို ဖော်ထုတ်လိုက်နိုင်သည်။

သူက သစ်သီးတစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်။

ချိုမြိန်သော အရည်များက ပါးစပ်ထဲတွင် ပျော်ဝင်သွားပြီး ဝိညာဉ်ချီအငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။

အရသာရှိလိုက်တာ။

အပြင်စည်းဂိုဏ်း စားသောက်ခန်းမမှာ စားရတဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ဆန်ကြမ်းတွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းသည်။

သူက သစ်သီးကို စားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆူညံသံများကို နားထောင်နေသော်လည်း သူ့မျက်လုံးနက်နက်များ၏ အတွင်းပိုင်းမှာတော့ ရေခဲနေသည့် ရေကန်တစ်ကန်ပမာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်က မြစ်နက်ရွှံ့တောထဲမှာ တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသိကြပေ။

အတိတ်မှ အမှတ်တရများက ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုလို သူ့စိတ်ထဲသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြန်လည်စီးဝင်လာသည်။

မြစ်နက်ရွှံ့တော…

မိုးဖွဲဖွဲလေး ရွာသွန်းနေသည်။

လင်းရွှမ်က ရွှံ့နွံများဖုံးလွှမ်းနေသည့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း သတိကြီးစွာ လျှောက်လှမ်းနေသည်။

သူဟာ ယာယီတာဝန်တစ်ခုအဖြစ် ရွှံ့တောအလယ်ပိုင်းရှိ မြက်ပင်တစ်မျိုးကို စုဆောင်းရန် စေလွှတ်ခံခဲ့ရသည်။

အဲဒီအပင်ကို ‘ရွှံ့တောနှလုံးသားမြက်’ ဟု ခေါ်ပြီး မြစ်နက်ရွှံ့တော၏ အတွင်းပိုင်းနက်ရှိုင်းသည့် နေရာများတွင်သာ ပေါက်ရောက်သည်။ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ပြုလုပ်ရာ၌ ပါဝင်ရသည့် ဖြည့်စွက်ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတစ်မျိုးလည်း ဖြစ်သည်။

သူနှင့်အတူ အပြင်စည်းဂိုဏ်းတပည့် သုံးဦးလည်း လိုက်ပါလာကြသည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ နဂါးမြွေကြီး ပေါ်လာခဲ့သည်။