လီဟွိုင်း၏ ပြန်လည်ဖြေကြားမှုကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လင်းဖုန်းတစ်ယောက် ရင်ထဲက အပူလုံးကြီး ကျဆင်းသွားကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်သည်။
"ဘယ်လို တည်နေရာ သုံးခုလဲ"
"ဗီဒီယိုထဲက မြင်ကွင်းအရဆိုရင် ပတ်ဝန်းကျင်က စွန့်ပစ်ထားတဲ့ စက်ရုံဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ချီကျိုးမြို့ထဲမှာ စွန့်ပစ်စက်ရုံ အရေအတွက်က သိပ်အများကြီး မရှိပါဘူး။ ပြီးတော့ ဗီဒီယိုထဲက အချိန်နဲ့ ရာသီဥတု၊ နေရောင်ခြည် အနေအထားတွေကိုပါ တွက်ချက်ကြည့်ရင် အဲ့ဒီစက်ရုံက နေရောင်ကောင်းကောင်းရပြီး အလင်းပမာဏ အရမ်းများတဲ့ နေရာမှာ ရှိနေတာပါ။ ဒါ့အပြင်..."
လီဟွိုင်းသည် ခြေရာခံရမိသမျှ သဲလွန်စအားလုံးကို စနစ်တကျ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပစ်မှတ်ကို စွန့်ပစ်စက်ရုံ သုံးခုအထိ ကျဉ်းမြောင်းပစ်လိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို အဲ့ဒီစက်ရုံ သုံးခုစလုံးရဲ့ အနီးနားဆီ သွားပြီး မသိမသာ ထောက်လှမ်းခိုင်းထားပါပြီ။ နာရီဝက်မပြည့်ခင်အတွင်းမှာတင် အဖြေအမှန် သေချာပေါက် ထွက်လာပါလိမ့်မယ် !"
လင်းဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်မိရင်း လီဟွိုင်း၏ လုပ်ငန်းစွမ်းဆောင်ရည် အပီအပြင် မြန်ဆန်လှမှုအပေါ် အထူးပင် ကျေနပ်မိသွားသည်။
"အဲ့ဒီစက်ရုံ သုံးခုရဲ့ လိပ်စာတွေက ဘယ်မှာလဲ။ အဲ့ဒီသုံးနေရာစလုံးကို သွားမယ်ဆိုရင် အကွာအဝေးချင်း အတူတူပဲ ဖြစ်မယ့် အလယ်ဗဟိုနေရာတစ်ခုကို အရင်ရှာ၊ ပြီးရင် လူတွေကို အဲ့ဒီနေရာဆီ ကြိုခေါ်သွားပြီး စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ကြ။ ဘယ်စက်ရုံလဲဆိုတာ သတင်းအတိအကျ ရတာနဲ့ တို့တွေ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားကြတာပေါ့!"
"အမိန့်အတိုင်းပါ လင်းဒါရိုက်တာကြီး!"
......
နံနက်ခင်း ၅ နာရီ မိနစ် ၄၀ ဝန်းကျင်ခန့်တွင်။
လင်းဖုန်း၊ လီဟွိုင်းနှင့် လုံခြုံရေးကုမ္ပဏီမှ လူအယောက် ဒါဇင်အများအပြားသည် အငှားအိမ်ရာဝင်းတစ်ခု၏ အနီးနားသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ဤတည်နေရာသည် စောစောက စက်ရုံသုံးခုစလုံးနှင့် အကွာအဝေးချင်း တူညီလှပြီး ဤနေရာကနေ ထွက်ခွာလျှင် မည်သည့်စက်ရုံကိုမဆို အလွန်ဆုံး တက်မောင်း ၁၅ မိနစ်ခန့်အတွင်း ရောက်ရှိနိုင်သည်။
ထိုစဉ် လီဟွိုင်းဆီသို့ ဖုန်းတစ်ကော ဝင်လာခဲ့ပြီး ဖုန်းကိုင်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံက စူးရှတောက်ပသွားလျက် လင်းဖုန်းကို လှမ်းကြည့်ကာ— "လင်းဒါရိုက်တာကြီး... ပစ်မှတ်ကို အပိုင်ခြေရာခံမိပါပြီ။ တျန်းချောင်လမ်း အနီးနားက စက်ရုံဟောင်းထဲမှာပါ!"
လင်းဖုန်း လေသံအေးစက်စက်ဖြင့် မိန့်မှာလိုက်သည်— "သွားကြစို့!"
လူအယောက် ဒါဇင်အများအပြားသည် ချက်ချင်းပဲ ကားပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်ရောက်လိုက်ကြပြီး ပစ်မှတ်တည်နေရာဆီသို့ တဟုန်ထိုး မောင်းနှင်သွားကြတော့သည်။
ကားပေါ်တွင် လင်းဖုန်းထံသို့ လျှိုရှုထံမှ ဖုန်းတစ်ကော ထပ်မံ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြန်သည်။
"အခု ၅ နာရီ ၄၂ မိနစ် ရှိပြီ။ ငါ မင်းကို အချိန် တစ်နာရီ ပေးထားတာ၊ အခု မိနစ် ၄၀ တောင် ကျော်လွန်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ အွန်လိုင်းပေါ်မှာ မင်းရဲ့ ရှင်းလင်းချက် သတင်းတွေကို အခုထိ မမြင်ရသေးဘူးနော်။ မင်း ငါ့ကို လာပြီး ကစားနေတာလား"
"ငါ တစ်ချိန်လုံး ဆွန်ချီဟန်နဲ့ ညှိနှိုင်းနေရလို့ပါ။ ဒီကိစ္စကို ပြန်ပြီး ရှင်းလင်းချက်ထုတ်ပေးဖို့ဆိုတာ ငါက အွန်လိုင်းပေါ်မှာ စကားနှစ်ခွန်းလောက် တက်ပြောရုံနဲ့ လူတွေက မင်း အပြစ်မရှိဘူးဆိုပြီး ယုံကြည်သွားကြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ! တကယ်လို့ ကာယကံရှင် ဆွန်ချီဟန်ကိုယ်တိုင် ရှေ့ထွက်မလာရင် ဘာသက်သေမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘဲ ဘယ်သူက မင်းကို အပြစ်မရှိဘူးလို့ ထင်မှာလဲ။ အဲ့ဒါကြောင့် ငါလည်း အသည်းအသန် အချိန်ပေး ဖျောင်းဖျပြီးမှ နောက်ဆုံး ဆွန်ချီဟန်ကို သဘောတူအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ!
ငါ အခု ဆွန်ချီဟန် ရှိတဲ့နေရာကို သွားနေတာ။ သူ နောက်ကျရင် ပြောရမယ့် စကားတွေကိုလည်း ငါ အကုန်လုံး ကြိုတင် ရေးသားပြင်ဆင်ပေးထားပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်း သတ်မှတ်ထားတဲ့ တစ်နာရီထက်စာရင်တော့ အချိန် နည်းနည်းလေး ပိုပြီး နောက်ကျသွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်နေမှတော့ မိနစ်ပိုင်းလောက် နောက်ကျတာက မင်းအတွက် တကယ်ကြီး အရေးပါနေလို့လား။ မင်း စိတ်ထဲထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား"
ဖုန်းအခြားတစ်ဖက်က လျှိုရှု နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း— "ခဏတဖြုတ် နောက်ကျတာဆိုရင်တော့ ငါ သဘောထားကြီးပေးလို့ရတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ ငါ့ကို ဂျင်းထည့်ဖို့အတွက် တမင်သက်သက် အချိန်ဆွဲနေတာဆိုရင်တော့... ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ လာမပြောနဲ့ဦး!"
"ငါက ကတိတည်တဲ့သူပါ။ စောင့်နေလိုက်စမ်းပါ၊ ငါ ဆွန်ချီဟန် ရှိတဲ့နေရာကို ရောက်ခါနီးနေပြီ။ နာရီဝက်မပြည့်ခင်အတွင်းမှာတင် မင်းအတွက် ပြန်လည် ရှင်းလင်းချက်ထုတ်ပေးထားတဲ့ ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းကို သေချာပေါက် မြင်တွေ့ရစေရမယ်!"
"ကောင်းပြီ... ငါ မင်းကို စောင့်နေမယ်!"
......
စက်ရုံပျက်ကြီးအတွင်း၌။
လျှိုရှု ဖုန်းကို ချပစ်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးသို့ ပစ်တင်လိုက်ကာ ကြိုးဖြင့် တုတ်နှောင်ခံထားရသည့် ချန်ရန်ချိုး၏ ရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။
"ဒီလင်းဖုန်းဆိုတဲ့ကောင်က မင်းအပေါ် အဲ့လောက်အထိ အလေးအနက် ထားလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် ထင်မထားမိဘူး။ မင်းအတွက်နဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကလဲ့စားချေ စီမံကိန်းကြီးကိုတောင် အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်ရဲတယ်ပေါ့။ ကြည့်ရသလောက် မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက တော်တော်လေး နက်ရှိုင်းပုံရတယ်! ငါတောင် သူ့ကို နည်းနည်း အားကျမိသွားပြီ။ ဒါနဲ့ မနေ့တနေ့က သူ့ဘေးနားမှာ ပါလာတဲ့ ကောင်မလေးချောချောလေးကော သူ့ရဲ့ ရည်းစားပဲလား။
မိန်းမလှလေး နှစ်ယောက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်ဆိုင်ပြီး အမြိန်သား စံပယ်နေရတယ်ပေါ့... တကယ့်ကို ကောင်းချီးပေးခံရတဲ့ ဘဝပါပဲလား!
ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အမှားကတော့... ငါနဲ့ လာပြီး အရောင်းအဝယ် လုပ်မိတာပဲ!
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက ဘယ်တော့မှ ကတိမတည်တတ်လို့လေ... ဟားဟားဟားဟားဟား...
သူ အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ရှင်းလင်းချက် ဗီဒီယို တင်ပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါ့လူတွေကို နောက်ကွယ်ကနေ မသိမသာ မီးလောင်ရာလေပင့်ခိုင်းလိုက်မယ်၊ ပြီးရင်တော့... မင်းက ငါ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီပေါ့!
အဲ့ဒီနောက်ကျရင် မင်းနဲ့ငါ ပျော်ပါးနေတဲ့ ဗီဒီယိုကို လင်းဖုန်းဆီ ပို့ပေးပြီး သူ့ရဲ့ မိန်းမကို ငါ ဘယ်လိုမျိုး အနိုင်ကျင့် စော်ကားပစ်လဲဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် ထိုင်ကြည့်ခိုင်းလိုက်မယ်! ဟားဟားဟား..."
ချန်ရန်ချိုးသည် လျှိုရှုကို အေးစက်လှသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး စိတ်ထဲတွင်တော့ အစော်ကားခံရမည့်အစား သေပစ်ဖို့ကိုသာ ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ချက် ချထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်နှင့်အမျှ လင်းဖုန်း၏ ချောမောခန့်ညားလှသော ပုံရိပ်က သူမ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။ လျှိုရှုက သူမကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး လင်းဖုန်းကို ခြိမ်းခြောက်နေတယ် ဟုတ်လား။
ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ကြည့်လျှင် သူမနှင့် လင်းဖုန်းသည် တစ်ကြိမ်တည်းသာ ဆုံတွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ခုနက လျှိုရှု ပြောသွားတဲ့ စကားအရဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း အွန်လိုင်းပေါ်မှာ မုန်တိုင်းထန်နေတဲ့ လျှိုရှုအမှုကြီးတစ်ခုလုံးကို နောက်ကွယ်ကနေ ဖန်တီးခဲ့တာ လင်းဖုန်း ဖြစ်နေခဲ့တာပေါ့!
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူမရဲ့ အသက်ဘေးကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် လင်းဖုန်းက လျှိုရှုရဲ့ နာမည်ဆိုးကို ပြန်ပြီး သန့်စင်ပေးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ရရှာသည်။
သူမရဲ့ တန်ဖိုးက လင်းဖုန်းအတွက် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စီမံကိန်းကြီးတွေထက်တောင် ပိုပြီး အရေးပါနေလို့လား။
ချန်ရန်ချိုး၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံး ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်သွားခဲ့ရရှာသည်!
......
ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်။
လျှိုရှု အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မနက် မိုးလင်းခါနီး ၆ နာရီ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဧပြီလ၏ ရာသီဥတုအရ ၆ နာရီဆိုလျှင် ကောင်းကင်ကြီးက လင်းပွင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လျှိုရှု ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ အနားယူနေလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး တစ်ညလုံး လုံးဝ မအိပ်ရသေးပေ။
ချန်ရန်ချိုး မိမိဘေးနားက လူအချို့မှာ သမ်းဝေနေကြပြီး အချို့မှာ ဟောက်ပင် ဟောက်နေကြပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် မိမိနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသည့် ဓားမြှောင်လေးတစ်လက်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။
ဘေးနားက လူများ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေသည့် အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ကာ ချန်ရန်ချိုးသည် သူမ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို သုံးပြီး ထိုဓားမြှောင်လေးဆီသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးကပ်လိုက်တော့သည်။
ကြိုးများဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချည်နှောင်ခံထားရခြင်းကြောင့် ချန်ရန်ချိုးအနေဖြင့် လှုပ်ရှားရသည်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှရှာသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမ ခန္ဓာကိုယ်၏ အကန့်အသတ်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊ သူမ၏ ညာဘက်ခြေထောက်သည် ထိုဓားမြှောင်လေးနှင့် စင်တီမီတာ အနည်းငယ်ခန့် ကွာဝေးနေဆဲပင်။
ဤတိုတောင်းလှသည့် စင်တီမီတာ အနည်းငယ်ခန့်သော အကွာအဝေးသည် ယခုအချိန်တွင် ချန်ရန်ချိုးအတွက်မူ မိုင်ပေါင်းသန်းချီ ဝေးကွာလွန်းလှသည့်အလား ခံစားနေရရှာသည်!
ချန်ရန်ချိုး၏ လက်မောင်းနှင့် ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ကြိုးများ၏ အတင်းအကျပ် တုတ်နှောင်မှုကြောင့် နာကျင်ကိုက်ခဲနေခဲ့ရသော်လည်း အနည်းငယ်မျှသာ လိုပါတော့သည်။
ချန်ရန်ချိုးသည် အကယ်၍ မိမိ ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေပါက ဘေးနားက လူများ သတိပြုမိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မတတ်သာဘဲ သူမ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို လောလောဆယ် ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ရတော့သည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို သူမသည် မိမိနှင့် ကျောချင်းကပ်လျက် ချည်နှောင်ခံထားရသည့် ချန်ရိဟယ်ကို ကိုယ်ချင်းတိုးပြီး အချက်ပြလိုက်ကာ ခြေထောက်ဖြင့် ဓားမြှောင်ရှိရာဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ချန်ရိဟယ်သည် သူမထက်စာလျှင် ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ခံထားရခြင်းကြောင့် လုံးဝကို လှုပ်ရှား၍ မရရှာပေ!
ချန်ရန်ချိုး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်၊ နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အထက်အောက် အသည်းအသန် လှုပ်ရှားရုန်းကန်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်က ကြိုးများကို အောက်သို့ အနည်းငယ် လျှောကျသွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်ရာ ကြိုး၏ တုတ်နှောင်မှုသည် အနည်းငယ်မျှ လျော့ရဲသွားခဲ့ရသည်။
ပြင်ဆင်မှုအားလုံး ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် ချန်ရန်ချိုး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေသေချာချာ အကဲခတ်လိုက်သည်။ ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်တော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် သူမ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို အမြန်ဆုံး လှမ်းဆန့်လိုက်တော့သည်။ ဒီတစ်ခေါက်တွင်တော့ သူမသည် ဓားမြှောင်လေးကို ထိမိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်!
ဒါပေမဲ့...
ထိုဓားမြှောင်လေးဆီမှ အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်!
ချလွင်!
ဓားမြှောင်လေးသည် မြေပြင်နှင့် ထိခိုက်မိသွားပြီး စူးရှပြတ်သားလှသောအသံတစ်ချက် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ရာ အနီးနားတွင် မှေးစက်နေကြသည့် လူများအားလုံး ချက်ချင်း လန့်နိုးသွားကြတော့သည်!
လျှိုရှုလည်း မျက်လုံးကို ဝုန်းခနဲ ဖွင့်လိုက်သည်။ ချန်ရန်ချိုးခမျာ သူမ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘဲ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ထိတ်လန့်အေးစက်သွားခဲ့ရတော့သည်!
"ဟဟ... ထွက်ပြေးချင်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့ အပင်ပန်းခံနေတာလဲ။ ငါက မူလက လင်းဖုန်း ငါ့အတွက် ရှင်းလင်းချက် ဗီဒီယို တင်ပေးပြီးတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ မင်းကို လာထိမလို့ စိတ်ကူးထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက လိမ္မာယဉ်ကျေးမှု မရှိတော့မှတော့ ငါ့ကို ကြိုပြီး လက်စွမ်းပြရတယ်ဆိုပြီး လာမကျိန်စမ်းပါနဲ့။ အခု မင်းက ကြိုးနဲ့ အသေချည်ခံထားရတော့ လုံးဝ လှုပ်လို့မရဘူး မဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင်လည်း ငါ မင်းရဲ့ အရသာကို အရင်ဆုံး မြည်းစမ်းကြည့်ရသေးတာပေါ့!"
လျှိုရှု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုတ်မာရိုင်းစိုင်းလှသော အပြုံးဆိုးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ကာ ချန်ရန်ချိုး၏ အနားသို့ တရွေ့ရွေ့ လှမ်းတိုးကပ်လာခဲ့တော့သည်။
လျှိုရှု လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ချန်ရန်ချိုး၏ ပါးစပ်ပေါ်တွင် ကပ်ထားသည့် တိပ်အမည်းကြီးကို ဆွဲခွာပစ်လိုက်ရာ သူ့၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် အလိုရမ္မက် အပြည့်ဖြင့် တရစပ် လျှံထွက်နေခဲ့တော့သည်— "မင်း နာကျင်ပင်ပန်းမှုတွေ မခံစားချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေစမ်း၊ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းကို ပျော်ပါးမယ့်သူက ငါတစ်ယောက်တည်း တင် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးနော်!"
အသက်လုရမည့် ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးဆုံး လျှပ်တစ်ပြက် အန္တရာယ် အခြေအနေတွင် လျှိုရှုသည် ချန်ရန်ချိုး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိတွေ့ရန် လက်လှမ်းလိုက်စဉ်မှာပဲ လျှိုရှု၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် အေးစက်လှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရတော့သည်!
လျှိုရှုတစ်ယောက် ဘာဖြစ်သွားမှန်း သတိမပြုမိလိုက်ခင်မှာတင်— သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြတ်တောက်ကျဆင်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ကာ၊ ၎င်းနှင့်အတူ ရင်ကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှသော အရိုးကွဲမတတ် နာကျင်မှု ဝေဒနာကြီးက တရစပ် ဟိန်းထွက်လာခဲ့တော့သည်!