လင်းဖုန်းသည် အာကျောင်း၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် စောင့်စားနေသည့် မျက်ဝန်းလေးကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်. "ကဲပါ... ဒါဆိုရင်လည်း ငါ နင့်ကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပညာပေးရသေးတာပေါ့။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကုမ္ပဏီရဲ့ အခြေအနေတွေကို သေသေချာချာ မိတ်ဆက်ပေးမယ်။"
"ဟဲဟဲ... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် လင်းဒါရိုက်တာကြီးရယ်။ လင်းဒါရိုက်တာကြီးက တကယ်ကို စိတ်သဘောထား ကောင်းလွန်းတာပဲ။"
"တဟီးဟီးနဲ့ ရယ်မနေနဲ့တော့။ ကဲ... သွားကြစို့၊ လူသူမရှိတဲ့ အစည်းအဝေးခန်း အလွတ်တစ်ခု ရှာရအောင်။"
... ... ... ...
... ... ... ...
တော်တော်လေး ကြာမြင့်ပြီးနောက်မှာတော့ လင်းဖုန်းရဲ့ စိတ်ရှည်လက်ရှည် သင်ကြားပြသပေးမှုကြောင့် အာကျောင်းတစ်ယောက် ဗဟုသုတတွေ တပွေ့တပိုက်ကြီး တိုးပွားသွားခဲ့ရသည်။
သင်ခန်းစာ ပြီးဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် သူမသည် အခန်းထဲကနေ လုံးဝ မထွက်ခွာချင်သေးဘဲ တွန့်ဆုတ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"လင်းဒါရိုက်တာကြီး... တို့တွေ သင်တန်းအချိန်လေး နည်းနည်းလောက် ထပ်တိုးလို့ မရဘူးလား။ ကျွန်မ နောက်ထပ် နားထောင်ချင်သေးလို့ပါ။"
လင်းဖုန်း သူမ၏ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပုတ်ပေးလိုက်ရင်း "နင်ကတော့ အဆုံးကို မရှိတော့ဘူး! နင် ငါ့ဆီ လာတာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့ မဟုတ်ဘူးလား။ ကဲ... အဓိက အလုပ်အကြောင်းကိုပဲ အရင်ပြောစမ်းပါဦး။ နောက်မှ အချိန်ရတဲ့အခါ နင့်ကို ဆု ကောင်းကောင်း ထပ်ချပေးမယ်!"
အာကျောင်း နှုတ်ခမ်းလေး စူလိုက်ရင်း "စောစောက စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ အဓိက အလုပ်ကိစ္စကို မေ့သွားတာ။ အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျန်း (ကျန်းလေ့) က ကျွန်မကို လွှတ်လိုက်တာလေ။ သူက ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေး (PR) ကုမ္ပဏီရဲ့ မန်နေဂျာချုပ် ချိုး (ချိုးယွဲ့) ရောက်လာပြီဖြစ်လို့ အလုပ်ရှင်အနေနဲ့ အသေးစိတ် ကိစ္စရပ်တွေကို တူတူ ဆွေးနွေးစေချင်လို့တဲ့။"
လင်းဖုန်း သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း တွေးတောလိုက်သည်။ သူ အပြင်ထွက်လာတာ ဆယ်မိနစ်နီးပါးလောက် ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်တာမို့ အကြာကြီး ထပ်ပြီး ပျောက်ကွယ်နေလို့ မဖြစ်ပေ၊ မဟုတ်ပါက ဆုယွီရှုတစ်ယောက် သေချာပေါက် သံသယဝင်လာပေလိမ့်မည်။
"မင်း ကျန်းလေ့ဆီ ပြန်သွားပြောလိုက်။ လျှိုရှုနဲ့ ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်တွေ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ ဘာတွေ လုပ်ဆောင်ခဲ့လဲဆိုတာကို အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးခိုင်းလိုက်။ သူတို့ရဲ့ အပုပ်နံ့တွေအားလုံးကို တူးဆွပြီး သက်သေအထောက်အထား ခိုင်ခိုင်လုံလုံ စုဆောင်းခိုင်းလိုက်ပါ။ ပြီးရင် အဲ့ဒါတွေကို အွန်လိုင်းပေါ်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ချခိုင်းလိုက်၊ ရံဖန်ရံခါလည်း လူတွေ ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေမယ့် သတင်းကြီးတွေကို ကြားညှပ်ပြီး ချပြခိုင်းလိုက်ပေါ့! ငါ အဲ့ဒီဘက်ကို မလာတော့ဘူး။ ကျန်းလေ့နဲ့ ချိုးယွဲ့တို့နှစ်ယောက်ပဲ အတူတူ တိုင်ပင်ပြီး စီစဉ်ခိုင်းလိုက်တော့။"
အာကျောင်းကို သေသေချာချာ မှာကြားပြီးနောက် လင်းဖုန်းသည် ရုံးခန်းဧရိယာဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ဆုယွီရှု၏ ဘေးနားတွင် ပြန်လည် ထိုင်လိုက်တော့သည်။
လင်းဖုန်း ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ ဆုယွီရှုသည် သူ့အနားသို့ တိုးကပ်လာခဲ့ရင်း "မမကျောင်းက နင့်ကို စောစောက ဘာကိစ္စအတွက် ခေါ်သွားတာလဲ" ဟု တိုးတိုးလေး မေးလာသည်။
"မနေ့က ငါ မမကျောင်းရဲ့ လျှပ်စစ်စကူတာ ဆိုင်ကယ်လေးကို စီးပြီး အပြင်ထွက်စားခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အဲ့ဒါ မမကျောင်းက ဒီနေ့ ဘာလို့ ဆိုင်ကယ်ကို ပြန်မောင်းမလာရတာလဲလို့ မေးနေလို့ပါ။"
ဆုယွီရှု ထိုအခါမှပဲ သတိရသွားပြီး "အော်... ဟုတ်သားပဲ၊ တို့တွေ မနေ့ညက တက္ကစီစီးပြီး ပြန်လာခဲ့ကြတာဆိုတော့ လျှပ်စစ်ဆိုင်ကယ်က မမချိုးရဲ့ ဆိုင်မှာ ကျန်ခဲ့တာပဲ။"
"ငါလည်း မမကျောင်းကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်ပါတယ်။ သူမကလည်း လောလောဆယ် သုံးဖို့ မလိုသေးဘူးဆိုတော့ အလောတကြီး သွားယူနေစရာ မလိုပါဘူးတဲ့။ တို့တွေ အချိန်ရတဲ့အခါကျမှပဲ အေးဆေး သွားမောင်းလာခဲ့လိုက်တော့မယ်။"
"ဒါဆိုရင်လည်း ဒီနေ့ အလုပ်ဆင်းရင် မမချိုးရဲ့ ဆိုင်ကို ဝင်ပြီး ဆိုင်ကယ်ကို တူတူ သွားမောင်းလာကြရအောင်။ မမကျောင်းကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းထားရင် မကောင်းဘူးလေ။"
လင်းဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း "အင်း... ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို အလုပ်ဆင်းရင် တို့နှစ်ယောက် တူတူ သွားကြတာပေါ့။"
... ... ... ...
နေ့လယ်ပိုင်း အချိန်တွင်။
အင်တာနက် လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာများပေါ်တွင် ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်သည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်— "မူလက အတန်းထဲတွင် အမြဲတမ်း ပထမရရှိခဲ့ပြီး တောက်ပလှပတဲ့ အနာဂတ်သစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကျောင်းသားကောင်းလေးတစ်ယောက်ဟာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ရန်ပွဲတစ်ခုကြောင့် တစ်သက်လုံး ဘီးတပ်ကုလားထိုင် ပေါ်မှာပဲ ဖြတ်သန်းသွားရမယ့် ဒုက္ခိတတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ရရှာတယ်!"
ထိုဆောင်းပါးကို အင်တာနက်ပေါ်တွင် တော်တော်လေး လူသိများပြီး နာမည်ကြီးလှသည့် ဘလော့ဂါ တစ်ဦးက အမည်မဖော်လိုသူ အသုံးပြုသူတစ်ဦးထံမှ ပေးပို့လာသည့် လျှို့ဝှက်တိုင်ကြားစာကို အခြေခံပြီး တင်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆောင်းပါးအတွင်း၌ ရိုက်နှက်အနိုင်ကျင့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည့် ကျောင်းသားလေး "ရှောင်စန်း" ၏ ကြေကွဲစရာ အတွေ့အကြုံများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားရှာသည်။
အကြောင်းအရင်းကတော့ အရမ်းကို ရိုးရှင်းလှသည်၊ ရှောင်စန်းသည် အဆောင်အခန်းအတွင်း၌ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အချိန်တွင် အသံတွေ အရမ်းမဆူညံဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ အဆောင်နေ အခန်းဖော်ကို စေတနာဖြင့် သတိပေးမိရုံတင် ရှိသေးသည်၊ သို့သော်လည်း ထိုအခန်းဖော်၏ ရက်ရက်စက်စက် ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်ခြင်းကို အပြင်းအထန် ခံခဲ့ရတော့သည်!
သစ်သားခုံအမာစားကြီးဖြင့် သူ့ရဲ့ ခြေထောက်ကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ရိုက်ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်!
ထို့အပြင် ဆူပွက်နေသည့် ရေနွေးအိုးကြီးဖြင့်လည်း သူ့ရဲ့ ခြေသလုံးပေါ်သို့ အငြိုးတကြီး လောင်းချခဲ့သေးသည်!
နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ အရိုးကျိုးသွားခဲ့သည့်အပြင် ပြင်းထန်သော အပူလောင်ဒဏ်ရာများဖြင့် ဆေးရုံသို့ အရေးပေါ် ပို့ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ဘဝတစ်ခုလုံးကို ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်ပဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြတ်သန်းသွားရဖို့ ကံကြမ္မာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရရှာသည်!
ရှောင်စန်းသည် မူလက စာပေထူးချွန်ပြီး အမှတ်ကောင်းလှသူ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ဖြေဆိုစဉ်အတွင်း မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့် ရလဒ်အမှတ်သည် ပုံမှန်ရနေကျ စံနှုန်းထက် အနည်းဆုံး အမှတ်ငါးဆယ်ခန့် လျော့နည်းသွားခဲ့ရပြီး မိသားစုကလည်း စာမေးပွဲပြန်ဖြေဖို့ ခွင့်မပြုခဲ့တာကြောင့် အခုလိုမျိုး ဒုတိယအဆင့် တက္ကသိုလ်တစ်ခုဆီကိုပဲ မတတ်သာဘဲ တက်ရောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ရှောင်စန်းသည် ဘဝကို အရှုံးမပေးခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် သူသည် နေ့စဉ်ရက်ဆက် စာပေကို ကြိုးကြိုးစားစား လေ့လာခဲ့ပြီး နှောင်းပိုင်း စာမေးပွဲတိုင်းတွင်လည်း အတန်းထဲ၌ အမြဲတမ်း ထိပ်ဆုံးက ပထမနေရာကိုပဲ ရရှိခဲ့ရှာသည်။ သူသည် လက်ရှိ ဆင်းရဲပင်ပန်းလှတဲ့ ဘဝကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ဖို့အတွက် မဟာဘွဲ့ အထိ တက်ရောက်နိုင်ဖို့ ရည်မှန်းချက် ထားရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့မိတာကတော့— ရိုးရှင်းလှတဲ့ သတိပေးစကားတစ်ခွန်းကြောင့် သာမန်လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘယ်လိုမှ စိတ်ကူးထဲတောင် ထည့်မတွေးရဲတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ငရဲတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့လိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်!
ထိုအဖြစ်အပျက်ပြီးကတည်းက ရှောင်စန်း၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေသည် လုံးဝ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး သေကြောင်းကြံစည်ဖို့အထိ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် လူတွေ အချိန်မီ တွေ့ရှိသွားလို့သာ အသက်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အနီးစပ်ဆုံး သေကြောင်းကြံစည်မှုတစ်ခု အတွင်းမှာတော့ ရှောင်စန်းတစ်ယောက် ဉာဏ်အလင်း ပွင့်သွားခဲ့ရသည်— ဘာဖြစ်လို့ ခံရတဲ့သူဖြစ်တဲ့ သူကမှ သေခြင်းတရားနဲ့ လွတ်မြောက်မှုကို ရှာဖွေနေရပြီး ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့ တရားခံယုတ်ကတော့ ဥပဒေအပြင်ဘက်မှာ ပျော်ပျော်ပါးပါး လွတ်လပ်စွာ လမ်းလျှောက်နေနိုင်ရတာလဲ။
ဒါကြောင့်မို့လို့ ရှောင်စန်းသည် အဖြစ်မှန်အားလုံးကို အွန်လိုင်းပေါ်မှာ တိုင်ကြားစာအဖြစ် ဖွင့်ချဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ရဲစခန်းကို ဖုန်းမဆက်ချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဖြစ်အပျက် စစချင်းတုန်းက သူ့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေက ရဲစခန်းကို တိုင်ကြားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဘာမှ အရေးယူပေးခြင်း မရှိဘဲ လုံးဝ အသုံးမဝင်ခဲ့လို့ ဖြစ်သည်!
ထို့ကြောင့် သူသည် အင်တာနက် လူမှုကွန်ရက်ကြီးကသာ သူ့အတွက် တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ချက် ထားရှိခဲ့ပြီး ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ လူယုတ်မာကလည်း ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို သေချာပေါက် ရရှိစေချင်တာ ဖြစ်သည်။
အဆိုပါ ဆောင်းပါးအတွင်း၌ ရှောင်စန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အမျိုးမျိုးသော ဒဏ်ရာပုံရိပ်များ၊ ဆေးရုံက ထုတ်ပေးထားတဲ့ ပြင်းထန်ဒဏ်ရာ အထောက်အထား လက်မှတ်များနှင့် နှောင်းပိုင်း ကာယကံရှင်အချင်းချင်း ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးခဲ့ကြတဲ့ ဗီဒီယိုဖိုင်နဲ့ အသံဖိုင်မှတ်တမ်းများကိုပါ ပူးတွဲ ဖော်ပြထားခဲ့သည်။
သက်သေအထောက်အထား အစုံအလင်က တကယ့်ကို ခိုင်လုံလွန်းလှတာမို့ ဖတ်ရှုလိုက်ရတဲ့ လူတိုင်းကို အလိုလိုနေရင်း ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်လာစေခဲ့တော့သည်။
နောက်ကွယ်ကနေ 'ဝေါ့လ်ရီဗာဆယ် ကုမ္ပဏီ' ၏ မသိမသာ ဝိုင်းဝန်းတွန်းအားပေးမှုကြောင့် ဤဆောင်းပါးသည် အချိန်တိုအတွင်းမှာတင် အဓိက အွန်လိုင်းပလတ်ဖောင်းကြီးများအားလုံး၏ အောင်မြင်မှု အကောင်းဆုံး ရေပန်းအစားဆုံး ရှာဖွေမှုဇယား၏ ထိပ်ဆုံးနေရာဆီသို့ တန်းပြီး ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။
ဆောင်းပါး၏ အဆုံးသတ်ပိုင်းတွင်တော့ ရိုက်နှက်ခဲ့သည့် တရားခံ၏ နာမည်နှင့် ကိုယ်ရေးအချက်အလက်အားလုံးကို အကွယ်အကာမရှိ ဖွင့်ချထားခဲ့သည်။
လျှိုရှု!
ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်ကြီးများ၏ အဓိကပိုင်ရှင် ဥက္ကဋ္ဌ လျှိုပင်၏ တစ်ဦးတည်းသော သားအရင်း!
ခဏချင်းအတွင်းမှာတင်!
ဒီဆောင်းပါးက အင်တာနက် ကွန်ရက်တစ်ခုလုံးကို မုန်တိုင်းတစ်ခုအတိုင်း အကြီးအကျယ် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့တော့သည်။
တရားမျှတမှုကို မြတ်နိုးကြတဲ့ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှတဲ့ အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူ တွေအားလုံးဟာ ဒီမီးခိုးမထွက်တဲ့ စစ်ပွဲကြီးထဲကို အလိုလိုနေရင်း ပါဝင်လာခဲ့ကြတော့သည်။
လူတစ်ယောက်တည်းရဲ့ အသံကတော့ တန်ဖိုးမရှိဘူးဆိုပေမဲ့ လူ ဆယ်ယောက်၊ လူ ရာကျော်၊ လူ သောင်းကျော်၊ လူ သိန်းသန်းချီ ဝိုင်းအော်လာကြရင်ကော။
ဘယ်သူမှ မိမိတို့ရဲ့ ဘဝသက်တမ်းအတွင်းမှာ လျှိုရှုလိုမျိုး လူယုတ်မာနဲ့ မဆုံတွေ့ချင်ကြသလို၊ မိမိတို့ရဲ့ သားသမီးတွေလည်း ရှောင်စန်းလိုမျိုး ကြေကွဲစရာ ကံကြမ္မာဆိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာကို လုံးဝ အဖြစ်မခံနိုင်ကြပေ။
မိမိတို့ရဲ့ ရင်သွေးငယ်တွေ ရှောင်စန်းလိုမျိုး မဖြစ်သွားစေဖို့နဲ့ လျှိုရှုလို ဘဝပျက်အောင်လုပ်မယ့် နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မကြုံတွေ့ရစေဖို့အတွက် သန်းနဲ့ချီတဲ့ အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူတွေအားလုံးဟာ ဒီကိစ္စကို အရှိန်အဟုန်မပျက် ပိုမို ရေပန်းစားလာစေရန်အတွက် အလိုအလျောက် မျှဝေခြင်းနှင့် မှတ်ချက်ပေးခြင်း များကို တက်ကြွစွာ ပြုလုပ်လာခဲ့ကြတော့သည်။
ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဝေါ့လ်ရီဗာဆယ် ကုမ္ပဏီရဲ့ တွန်းအားပေးမှုအချို့ ရှိနေခဲ့တယ်ဆိုပေမဲ့၊ ဒီရှာဖွေမှု အကောင်းဆုံး ဇယားရဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာမှာ နာရီပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မကျဘဲ တည်ရှိနေရခြင်းရဲ့ အဓိက သော့ချက်ကတော့ ကုမ္ပဏီကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူတွေ အားလုံးရဲ့ ရင်ထဲက တကယ့် ဒေါသမီးလျှံကြီးကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
"ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ! တကယ်ကို စိတ်ချောက်ချားစရာပဲ။ အခုလိုမျိုး ၂၁ ရာစု နည်းပညာထွန်းကားတဲ့ ကမ္ဘာကြီးပေါ်မှာ၊ ၂၁ ရာစု တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းဝန်းထဲမှာ အခုလိုမျိုး ယုတ်မာရိုင်းစိုင်းတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေ တကယ် ဖြစ်ပျက်နေတုန်းပဲဆိုတာကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်တော့ဘူး!"
"ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကျိုးသွားပြီး ဘဝတစ်ခုလုံးကို ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်မှာပဲ ဖြတ်သန်းသွားရမယ်တဲ့... ဒါက တို့တွေအတွက်တော့ ရိုးရှင်းလှတဲ့ စကားစုနှစ်ခွန်းပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခံရတဲ့ ကလေးအတွက်တော့ သူ့ရဲ့ ဘဝနောက်ဆုံးအချိန်အထိ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား! အဲ့ဒီကလေးခမျာ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပျက်အားငယ်နေခဲ့ရရှာမလဲ။ ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိနေခဲ့တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်၊ ဘဝအပေါ် ဘယ်တုန်းကမှ မညည်းညူခဲ့ဘဲ စာကိုပဲ ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ခဲ့တဲ့ ကလေးကောင်းတစ်ယောက်က ဘာဖြစ်လို့ အခုလိုမျိုး စိတ္တဇနတ်ဆိုးနဲ့ သွားပြီး ဆုံတွေ့ခဲ့ရတာလဲ!"
"ဒီလို ကောင်မျိုးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကို အပြစ်ပေးရမယ်!!! ကျွန်တော့်မှာလည်း တက္ကသိုလ်တက်နေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ တကယ်လို့သာ ကျွန်တော့်ကလေး အခုလိုမျိုး အဖြစ်ဆိုးနဲ့ ကြုံရမယ်ဆိုရင်တော့ အဲ့ဒီတရားခံက ဘယ်လောက်ပဲ ချမ်းသာချမ်းသာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်အိုကြီးနဲ့လဲပြီး အစအနမကျန်အောင် ကလဲ့စားချေပစ်မယ်။ ငါ့ကလေးကို လာထိတဲ့ကောင်ဆိုရင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ဆင်းတားရင်တောင်မှ လုံးဝ မလွှတ်ပေးဘူး!"
"ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးရမယ်! ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်ရမယ်!!! သေသေချာချာ အရေးယူပေးကြပါ!!! တကယ်လို့ အခုလိုမျိုး နတ်ဆိုးကောင်ကိုသာ ဥပဒေအပြင်ဘက်မှာ ဆက်ပြီး လွှတ်ထားပေးမယ်ဆိုရင် နောင်ကျရင် သူ တခြားသူတွေကို ဘယ်လောက်အထိ ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူး!"
"ဒီသတင်းကို မြင်ရတာ တကယ်ကို ရင်ကွဲမတတ် ခံစားရပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတင် ကျွန်မရဲ့ သမီးလေးလည်း ကျောင်းတွင်း အနိုင်ကျင့်မှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးလို့ပါ။ ကျွန်မသမီး ခံခဲ့ရတာက ဒီကလေး ခံရတာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပေါ့ပါးသေးတယ်ဆိုပေမဲ့ သမီးလေးခမျာ စိတ်ကျရောဂါအထိ ခံစားခဲ့ရတာမို့ အခုလိုမျိုး ကျောင်းတွင်း အနိုင်ကျင့်တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပါတယ်!!!"
"လူတွေက ဒေါသ မထွက်ပြရင် အူကြောင်ကြောင် အအတွေလို့ ထင်နေကြတာလား။ ကျွန်တော်လည်း အရင်က အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရဖူးတာမို့ အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အားကိုးရာမဲ့ အသည်းကွဲစရာ ခံစားချက်ကို အပြည့်အဝ နားလည်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီနေရာကနေပဲ ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်၊ တကယ်လို့ အဲ့ဒီရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့ လူယုတ်မာကိုသာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးမယူပေးဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သွားပြီးတော့ အဲ့ဒီကောင်ကို အဆုံးစီရင်ပစ်မယ်!"
"ပိုက်ဆံရှိရင် ကြိုက်တာလုပ်လို့ရတဲ့ ခေတ်ကြီးကိုး! ကျောင်းကလည်း ဘာမှမလုပ်ဘူး၊ ရဲစခန်းကလည်း ဘာမှ အရေးမယူပေးဘူး။ ပိုက်ဆံရှိတဲ့သူတွေရဲ့ အသက်ကပဲ ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိနေလို့လား။ ဆင်းရဲတဲ့သူတွေရဲ့ အသက်က သေထိုက်လို့ သေရတာလား။"
"အားလုံးက ပုခုံးနှစ်ဖက်ကြားမှာ ခေါင်းတစ်လုံးတည်း ရှိကြတာချင်း တူတူပဲ၊ ဘယ်သူကကော ဘယ်သူ့ထက် ပိုပြီး မြင့်မြတ်နေလို့လဲ။ ဘယ်သူ့မှာကော အသက်တွေ ပိုပြီး အပိုပါနေလို့လဲ။ ပိုက်ဆံရှိရုံတင်နဲ့ အဖြစ်မှန်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဝေးသေးတယ်! မင်း သတ္တိရှိရင် ငါ့ခြေထောက်တွေကိုပါ လာပြီး ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်စမ်းပါဦး!"
"@တရုတ်အစိုးရတရားဝင်စာမျက်နှာ @နန်ကျန်းရဲစခန်း @ချီကျိုးရဲစခန်း၊ အမြန်လာကြည့်ကြပါဦး! သင်တို့က အခုလိုမျိုး နတ်ဆိုးကောင်ကို ဥပဒေအပြင်ဘက်မှာ ဆက်ပြီး ပျော်ပါးခွင့် ပေးထားတော့မှာလား။ ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်ကြီးတွေ ဟုတ်လား။ အခုအချိန်ကစပြီး အဲ့ဒီစတိုးဆိုင်ကို ငါ့ရဲ့ Blacklist ထဲ ထည့်လိုက်ပြီ။ နောက်နောင် အဲ့ဒီဆိုင်ကို မြင်ရတဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာ တံတွေးနဲ့ လှမ်းထွေးပစ်မယ်!"
"ကျွန်တော်က လျှိုရှုနဲ့ အတန်းတူတူ တက်ခဲ့တဲ့ အတန်းဖော်တစ်ယောက်ပါ၊ ရှောင်စန်း ပြောပြသွားတဲ့ စကားလုံးတိုင်းက လုံးဝ အမှန်တရားတွေချည်းပဲ ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သက်သေခံရဲပါတယ်! ပြီးတော့ လျှိုရှု လုပ်ခဲ့တဲ့ မကောင်းမှုတွေက ဒီအဖြစ်အပျက်တစ်ခုတည်းတင် မဟုတ်ပါဘူး။ သူ ကျောင်းထဲမှာ လူတွေကို ရိုက်နှက်တာ၊ မိန်းကလေးတွေကို ဖြစ်သလို အသုံးချပြီး ပစ်ပယ်တတ်တဲ့ နာမည်ပျက် သတင်းဆိုးတွေက ကျောင်းတစ်ခုလုံးမှာ အားလုံး အသိပဲ။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အရင်က သူ့ရဲ့ ရိုက်နှက်မှုကို ခံခဲ့ရဖူးပါတယ်။ ဒီအကြောင်းအရာတွေကို အပြင်မှာ အနည်းငယ် စုံစမ်းကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် အကုန်သိနိုင်ပါတယ်!"
"ကျွန်မလည်း သက်သေခံရဲပါတယ်ရှင့်။ အခုအချိန်မှာတော့ ကျွန်မ သူ့ရဲ့ ကလဲ့စားချေမှုကို လုံးဝ ကြောက်မနေတော့ပါဘူး၊ ကျွန်မရဲ့ နာမည်အစစ်အမှန်နဲ့တင် သူ့ကို တရားဝင် တိုင်ကြားပါတယ်။ လျှိုရှုက ကျောင်းထဲမှာ အနည်းဆုံး လူ ဆယ်ယောက်ထက်မနည်းကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရအောင် လုပ်ခဲ့ဖူးတာပါ၊ ကျွန်မရဲ့ လက်ထဲမှာလည်း သက်သေအထောက်အထားတွေ အစုံအလင် ရှိနေပါတယ်!"
... ... ... …