လင်းဖုန်း စကားပြောလို့ပြီးသွားတော့ စနစ်မလေးခမျာ စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ကြောင်အမ်းသွားပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အသည်းအသန် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရတော့သည်!
သို့သော်လည်း လင်းဖုန်းကတော့ စနစ်ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ စောစောစီးစီး ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါဟာ နာမည်မချန်ဘဲ ကောင်းမှုကုသိုလ် ပြုလုပ်သွားပြန်တဲ့ နောက်ထပ် နေ့တစ်နေ့ပါပဲလား။
စနစ်မလေးရဲ့ ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် လင်းဖုန်းရဲ့ စောစောက တွေးတောနေတဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေအားလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
သူ စောစောက ဘာအကြောင်း တွေးနေတာပါလိမ့်။
ဪ... အော်၊ သတိရပြီ!
မမချိုး အကြောင်းပဲ!
အနည်းဆုံးတော့ အခုလောလောဆယ် အခြေအနေအရ မမချိုးအပေါ် မသမာတဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေ မွေးမြူလို့မဖြစ်သေးပေ။
ဆုယွီရှုနဲ့ မမချိုးက ညီအစ်မအရင်းတွေလို ရင်းနှီးကြတာမို့လို့ တကယ်လို့ လင်းဖုန်းသာ လောဘတက်ပြီး နှစ်ယောက်စလုံးကို သိမ်းပိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ နောက်ဆုံးမှာ ဘာမှမရဘဲ လက်ဗလာနဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့ရမှာ သေချာလှသည်။
စိတ်ထဲကနေ အားလုံးကို အပြီးသတ် တွက်ချက်ပြီးနောက် လင်းဖုန်းသည် စားပွဲပေါ်က ကျန်နေတဲ့ ပေါက်စီတွေကို ပါးစပ်ထဲ တစ်လုံးချင်းစီ ကောက်ထည့်လိုက်ပြီး ရေတစ်ငုံနဲ့အတူ ဗိုက်ထဲရောက်အောင် မျိုချပစ်လိုက်တော့သည်။
"ဒါကိုမှ တကယ့် အလုပ်ရှုပ်တဲ့ နေ့တစ်နေ့လို့ ခေါ်တာကွ။ ငါသာ ဆုယွီရှုကို စိတ်ဆိုးအောင် မလုပ်ထားရင် ဒီနေ့တစ်နေ့လုံး ငါ ဘာလုပ်လို့ လုပ်ရမှန်း သိမှာမဟုတ်ဘူး"
ဒီနည်းလမ်းကတော့ အချင်းချင်း တွဲရတာ ငြီးငွေ့နေပြီး တစ်နေ့တာလုံး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေကြတဲ့ ချစ်သူစုံတွဲတွေအားလုံး အတုယူသင့်တဲ့ နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
သူမကို စိတ်ဆိုးအောင် အရင်လုပ်၊ ပြီးမှ တစ်နေ့လုံး အချိန်ကုန်ခံပြီး ပြန်ချော့။
ဒီလိုဆိုရင် နေ့တစ်နေ့က အလိုလို ကုန်ဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ပါလား။
(ရည်းစားမရှိတဲ့ လူတေကတော့ ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ မှတ်ထားပေါ့ မသေခင် တစ်ချိန်ချိန်သုံးရအောင်🥹)
မနက်စာ စားသောက်ပြီးနောက် လင်းဖုန်း တိုက်ခန်းကနေ ထွက်ခွာပြီး ကုမ္ပဏီဆီသို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။
ကုမ္ပဏီကို ရောက်တဲ့အခါ လင်းဖုန်း သူ့ရဲ့ ရုံးထိုင်ခုံဆီကို ချက်ချင်းမသွားဘဲ ၃၃ ထပ်မြောက်မှာရှိတဲ့ ကျန်းလေ့ရဲ့ ရုံးခန်းဆီသို့ အရင်ဦးတည်လိုက်သည်။
ကျန်းလေ့သည် ကုမ္ပဏီရဲ့ စာရွက်စာတမ်း ဖိုင်အချို့ကို စနစ်တကျ ဖြေရှင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လင်းဖုန်း ဝင်လာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူ ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး "လင်းဒါရိုက်တာကြီး... ရောက်လာပြီလား"
လင်းဖုန်း အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း "ငါ လျှိုရှုရဲ့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး လာခဲ့တာ။ ငါ မကြာခင်မှာပဲ လျှိုရှုကို စတင် ကိုင်တွယ်တော့မှာမို့လို့ မင်းကို ကြိုတင်အကြောင်းကြားပြီး ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားနိုင်အောင်လို့ပါ"
ကျန်းလေ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း "ကောင်းပါပြီ လင်းဒါရိုက်တာကြီး၊ ဒါနဲ့ လင်းဒါရိုက်တာကြီးရဲ့ အစီအစဉ်က ဘယ်လိုမျိုးလဲ"
"ငါ မကြာသေးခင်ကမှ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေး (PR) ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ရရှိထားခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကတော့..."
လင်းဖုန်းသည် 'ဝေါ့လ်ရီဗာဆယ် ကုမ္ပဏီ' ကို ရရှိပြီးတဲ့နောက် သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးထဲမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တဲ့ အစီအစဉ်အားလုံးကို သေသေချာချာ ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။
"ဒါက လျှိုရှုတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ သီးသန့်ပစ်မှတ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ၊ တက္ကသိုလ်တုန်းက သူ လူတွေကို ဆေးရုံရောက်အောင် ရန်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သတင်းဆိုးတွေအပြင် တခြားသော တရားမဝင် လုပ်ရပ်တွေအားလုံးကို အွန်လိုင်းပေါ်မှာ အကုန်ဖွင့်ချပစ်မယ်။ ဒီလိုနည်းနဲ့ သူ့ကို လူမှုအဖွဲ့အစည်းကြားထဲမှာ မျက်နှာပျက်စေပြီး ထောင်ထဲရောက်အောင် ပို့ပစ်မယ်။ ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်ကြီးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း လူလွှတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အပုပ်နံ့တွေကို အသည်းအသန် တူးဆွပြီး သတင်းဖွင့်ချခိုင်းလိုက်မယ်၊ အဲ့ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အရောင်းကဏ္ဍကို သေချာပေါက် ထိခိုက်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ တာဝန်ကတော့... ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်တွေ ငွေကြေးပိုင်းဆိုင်ရာ အကြပ်အတည်း အကြီးအကျယ် ကြုံတွေ့လာရမယ့် အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ပြီးတော့ အဲ့ဒီကုမ္ပဏီကို ဟွာရုန်ဂရုရဲ့ လက်အောက် ရောက်အောင် သိမ်းပိုက်ပစ်ဖို့ပဲ!"
ကျန်းလေ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း "လင်းဒါရိုက်တာကြီးမှာ အခုလိုမျိုး တခြားပြင်ဆင်မှုတွေ ရှိနေမှတော့ အစီအစဉ်က ပိုပြီးတော့တောင် လွယ်ကူသွားဦးမှာပေါ့။ ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်တွေက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ စာရင်းဇယားတွေကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်း လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘယ်လိုပဲ စုံစမ်းစုံစမ်း အပုပ်နံ့တွေကတော့ တောင်ပုံရာပုံ ထွက်လာမှာ အမှန်ပဲ။ သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေ အဖတ်ဆယ်မရအောင် ပျက်စီးသွားတဲ့ အချိန်ကျမှ ကျွန်တော် ဝင်လုပ်ပြီး သိမ်းပိုက်မယ့် ဈေးနှုန်းကို အနိမ့်ဆုံးအထိ ဆွဲချပစ်လိုက်ပါ့မယ်!"
"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ငါ အခုပဲ ဝေါ့လ်ရီဗာဆယ် ကုမ္ပဏီရဲ့ တာဝန်ခံဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်၊ ပြီးရင် ငါတို့အားလုံး အစီအစဉ်ရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို သေသေချာချာ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် လင်းဖုန်းသည် ဝေါ့လ်ရီဗာဆယ် ကုမ္ပဏီ၏ အဓိကတာဝန်ခံ ဖြစ်သူ 'ချိုးယွဲ့' ဆီသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်တော့သည်။
ချိုးယွဲ့ရဲ့ လေသံက ရင့်ကျက်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပြီး မမကျောင်း (အာကျောင်း) ရဲ့ စတိုင်နဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူလှသည်။
ချိုးယွဲ့ဆီ ဖုန်းဆက်ပြီးနောက် လင်းဖုန်းသည် ကျန်းလေ့ရဲ့ ရုံးခန်းထဲကနေ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ၃၂ ထပ်မြောက်မှာရှိတဲ့ အတွင်းရေးမှူးဌာနရဲ့ ရုံးခန်းဧရိယာဆီသို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ ရုံးထိုင်ခုံလေးဆီ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဆုယွီရှုသည် လင်းဖုန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဟွန့်ခနဲ နှာမှုတ်ကာ ခုံကို အခြားတစ်ဖက်သို့ အဝေးကြီး ရွှေ့ပစ်လိုက်တော့သည်။
တကယ်လို့ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ အချင်းချင်း စကားမပြောဘဲ စိတ်ကောက်ကြရင်းနဲ့ နောက်ဆုံး လမ်းခွဲတဲ့အဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားနိုင်သော်လည်း လင်းဖုန်းကတော့ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ သူက တကယ့်ကို အရှက်မရှိ အရေထူလွန်းသူ ပီပီ သူ့ရဲ့ရုံးထိုင်ခုံကို ဆုယွီရှုရဲ့ ဘေးနားဆီသို့ ဇွတ်အတင်း ကပ်ပြီး တိုးရွှေ့လိုက်တော့သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆုယွီရှု အခုလို စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေရခြင်းက သူ့ရဲ့ လက်သရမ်းမှုကြောင့် မဟုတ်ပါလား။
ဆုယွီရှု ထပ်မံ ဟွန့်ခနဲ နှာမှုတ်လိုက်ပြန်ရင်း "နင် ဘာလုပ်တာလဲ။ ဒါ ငါ့ရဲ့ ရုံးထိုင်ခုံ နေရာလေးလေ၊ နင် ငါ့အလုပ်တွေကို လာပြီး နှောင့်ယှက်နေတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ငါလည်း အခု အလုပ်လုပ်နေတာလေဟာ။ စောစောက အထဲမဝင်ခင် မမကျောင်းနဲ့ ဆုံခဲ့လို့၊ သူမက ငါ့ကို ဒီနေ့အတွက် လုပ်ရမယ့် တာဝန်တွေ ပေးလိုက်တာ။ အဲ့ဒါကြောင့် ငါလည်း ဘာမှတတ်နိုင်ဘဲ နင့်ဆီ လာခဲ့ရတာပေါ့"
လင်းဖုန်း သူ့ရဲ့ခုံပေါ်မှာ နောက်မှီထိုင်လိုက်ရင်း မျက်ဝန်းတွေက တကယ့်ကို ရိုးသားလေးနက်လှပုံ ဖမ်းထားသည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း သွားလုပ်လေ! ဘာလို့ ငါ့ဆီ လာနေရတာလဲ"
"ဒါပေမဲ့ မမကျောင်းက ဒီအလုပ်က လူနှစ်ယောက် တူတူလုပ်ရမှာလို့ ပြောတယ်၊ ပြီးတော့ တို့နှစ်ယောက်ကို သီးသန့် တာဝန်ပေးလိုက်တာလေ။ ငါလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး... နင့်ဆီပဲ လာရတော့တာပေါ့။ နင် ငါ့အပေါ် စိတ်ဆိုးနေမှန်း ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရုံးလုပ်ငန်းကတော့ ပြီးအောင် လုပ်ရမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"
ဆုယွီရှု ကိုယ်လေးကို ပြန်လှည့်လာခဲ့ရင်း "မမကျောင်းက တို့တွေကို ဘာလုပ်ခိုင်းလိုက်လို့လဲ။ ဘာလို့ ငါ ဘာမှမသိရတာလဲ"
လင်းဖုန်း တဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်ရင်း ကျန်းလေ့ရဲ့ ရုံးခန်းထဲကနေ သူ တမင် သယ်ဆောင်လာခဲ့တဲ့ ဖိုင်စာရွက်စာတမ်းကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။
"မမကျောင်းက တို့တွေကို ကုန်စုံစတိုးဆိုင် လက်လီလုပ်ငန်းကဏ္ဍထဲ ဝင်ရောက်တဲ့အခါ ဘယ်လို အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တွေကို သတိထားရမလဲဆိုတာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခိုင်းတာ၊ ပြီးရင် သူမအတွက် PPT တစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးရမယ်တဲ့"
ဆုယွီရှု ထိုစာရွက်စာတမ်းကို မြင်လိုက်ရတော့မှ လင်းဖုန်းအပေါ် သံသယတွေ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း စောစောက လင်းဖုန်း သူမရဲ့ ရင်အုပ်ကို လာရောက် စမ်းသပ်သွားတဲ့ ကိစ္စအပေါ်တော့ စိတ်ထဲကနေ ခံပြင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း အဲ့ဒီဖိုင်ကို ငါ့ပေး၊ ငါ့ဘာသာငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ ပြီးအောင် လုပ်လိုက်မယ်"
"မရဘူးလေ... မမကျောင်းက တို့နှစ်ယောက်လုံးကို တာဝန်ပေးထားတာ။ တကယ်လို့ မမကျောင်းက နင်တစ်ယောက်တည်းပဲ ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်နေပြီး ငါက ဘေးကနေ ခိုးနားနေတာကို မြင်သွားရင် ငါ့ကို အလုပ်အပေါ် စိတ်မပါဘူး၊ တက်ကြွမှုမရှိဘူးဆိုပြီး သေချာပေါက် ထင်သွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ငါ့ကို အလုပ်ထုတ်ပစ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ယွီရှုရယ်... တို့နှစ်ယောက် တူတူ စုံစမ်းကြရအောင်နော်၊ တောင်းပန်ပါတယ်"
ဆုယွီရှု ထပ်မံ ဟွန့်ခနဲ နှာမှုတ်လိုက်ပြန်ရင်း "ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ ရမယ်နော်၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး အခွင့်အရေးမယူနဲ့ဦး!"
လင်းဖုန်းတစ်ယောက် စိတ်ထဲကနေ အရမ်းကို ဝမ်းသာသွားခဲ့ရပြီး ဆုယွီရှုရဲ့ ခုံနားဆီသို့ အသည်းအသန် တိုးကပ်ကာ တူတူ အလုပ်လုပ်ကြတော့သည်။
လင်းဖုန်းက မိန်းကလေးတွေကို ချော့မြူတဲ့နေရာမှာ တကယ့်ကို ပါရမီရှင် ဆရာကြီးတစ်ယောက် မဟုတ်ပါလား။ တူတူ ထိုင်ဖြစ်ကြတဲ့ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် ဆုယွီရှုကို အကြိမ်ကြိမ် အော်ရယ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမရဲ့ စိတ်ဆိုးဒေါသတွေအားလုံး တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါကို သူတို့ရဲ့ ထိုင်ပုံထိုင်နည်း အနေအထားကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် သိသာလှသည်။
အစပိုင်းမှာတော့ ဆုယွီရှုသည် လင်းဖုန်းကို ကျောခိုင်းပြီး ထိုင်နေခဲ့သော်လည်း စကားပြောရင်း ပြောရင်းဖြင့် ဆုယွီရှုတစ်ယောက် ကိုယ်ကို မတ်မတ်ပြန်ထိုင်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကိုယ်လေးကို လင်းဖုန်းဘက်သို့ လုံးဝ ဦးတည်လှည့်ပြောင်းလာခဲ့တော့သည်။
လင်းဖုန်းနဲ့ ဆုယွီရှုကြားက ရေခဲတောင်ကြီး အရည်ပျော်ကျပြီး ဆက်ဆံရေးတွေ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခါနီး အချိန်မှာပဲ မမကျောင်းက ရုတ်တရက် လှမ်းလာခဲ့သည်။
"မင်္ဂလာပါ မမကျောင်း!"
"နံနက်ခင်းပါ မမကျောင်း!"
"နိုးပြီလား မမကျောင်း!"
...
လမ်းတစ်လျှောက်လုံးက ဝန်ထမ်းတွေအားလုံး အာကျောင်းကို တန်းစီပြီး နှုတ်ဆက်ကြသည်။
အာကျောင်းကလည်း တစ်ယောက်ချင်းစီကို ပြုံးပြီး ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ကာ လင်းဖုန်းနဲ့ ဆုယွီရှုတို့ရဲ့ ခုံအနားသို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။
"လင်းဖုန်း... ဒီကို ခဏလိုက်ခဲ့ဦး၊ ငါ နင့်ကို မေးစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့"
လင်းဖုန်း အာကျောင်းကို မျက်စိတစ်ဖက် မသိမသာ မှိတ်ပြလိုက်ရင်း "မမကျောင်း... ကျွန်တော်နဲ့ ယွီရှုက မမကျောင်း အခုတင်ပဲ ခိုင်းထားတဲ့ တာဝန်ကို ပြီးအောင် ကြိုးစားနေကြတာပါ။ အဲ့ဒီကိစ္စအတွက် ကျွန်တော့်ကို လာရှာတာလား"
အာကျောင်း ခဏလောက် ကြောင်သွားပြီးမှ လင်းဖုန်းရဲ့ စကားနောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့သည်။
လင်းဖုန်းက အခုပဲ သူမရဲ့ နာမည်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး တစ်ခုခု ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်တာမို့ သူမအနေနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို လာပြီး ဖော်ကောင်မလုပ်မိဖို့ သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အာကျောင်းက ပုံမှန်အချိန်ဆို အူကြောင်ကြောင် နိုင်တတ်သော်လည်း လင်းဖုန်းရဲ့ အရေးကြီး အလုပ်ကိစ္စတွေကို ကူညီပေးတဲ့ နေရာမှာတော့ တကယ့်ကို ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့သူ ဖြစ်သည်။
အာကျောင်း ချက်ချင်းပဲ အလိုက်သင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်— "ဒီတစ်ခေါက်တော့ အဲ့ဒီကိစ္စအတွက် လာရှာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ စောစောက ငါ ခိုင်းထားတဲ့ အလုပ်ကို အရမ်းကြီး လောပြီး လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး၊ ငါ အရေးမကြီးဘူးလေ။ အခု တခြား ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့၊ ငါနဲ့အတူ အပြင်ကို ခဏ လိုက်ခဲ့ဦး"
လင်းဖုန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးမှာ အပြုံးတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရသည်၊ ကြည့်ရတာ ဒီကောင်မလေးရဲ့ တုံ့ပြန်မှုစွမ်းဆောင်ရည်က တော်တော်လေး မြန်ဆန်လှပါလား!
ပြန်ကျရင်တော့ ဒီအာကျောင်းလေးကို ဆု ကောင်းကောင်း ချရဦးမည်!
လင်းဖုန်း ဆုယွီရှုရဲ့ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ဆုယွီရှုကလည်း ဘယ်လိုမှ ရုန်းကန်ခြင်းမရှိဘဲ ငြိမ်ခံနေတာမို့ စောစောက ရင်သား ထိတွေ့ခဲ့မိတဲ့ စိတ်ဆိုးဒေါသတွေအားလုံး လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
"ငါ အပြင်ကို ခဏ သွားလိုက်ဦးမယ်နော်"
ဆုယွီရှု ခေါင်းလေး အပွတ်သပ်ခံထားရတဲ့ ပုံစံလေးက တကယ့်ကို ယဉ်ပါးလွန်းတဲ့ ယုန်ဖြူလေးတစ်ကောင်အတိုင်းပဲ— "အင်း... နင် ပြန်လာမယ့်အချိန်ကို ငါ စောင့်နေပါ့မယ်"
လင်းဖုန်းသည် အာကျောင်းရဲ့ နောက်ကနေ သူမရဲ့ ရုံးခန်းထဲကို လိုက်ပါဝင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အခန်းထဲ ရောက်သွားတာနဲ့ အမျှ အာကျောင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်လှတဲ့ အမျိုးသမီး အထက်လူကြီး ပုံစံကနေ ချက်ချင်းဆိုသလို နူးညံ့ပျော့ပြောင်းလှတဲ့ အမျိုးသမီး လက်အောက်ငယ်သား ပုံစံလေးအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။
"လင်းဒါရိုက်တာကြီး... လင်းဒါရိုက်တာကြီး၊ စောစောက ကျွန်မရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက တော်တော်လေး မြန်တယ်မလား။ ဒါနဲ့... လင်းဒါရိုက်တာကြီးအနေနဲ့ အချိန်ခဏလောက်ပေးပြီး ကျွန်မကို ထပ်ပြီး သင်ကြားပေး လို့ ရဦးမလား။ ကုမ္ပဏီရဲ့ အလုပ်ကိစ္စရပ်တွေကို ကျွန်မကို ထပ်ပြီး သင်ပေးပါဦးနော်”