အခန်း ၃၄။ ရှောင်လင်းလို့ပဲ ခေါ်လိုက်စမ်းပါ

လင်းဖုန်းက ကျန်းလေ့ကို ကြည့်ပြီး "ငါတို့ဂရုနဲ့ အလွန်နက်ရှိုင်းတဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေ ရှိနေတယ် ဟုတ်လား"

ကျန်းလေ့က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ချန်ဟယ်ကုမ္ပဏီရဲ့ အဓိကလုပ်ငန်းက ကုန်စုံစတိုးဆိုင်ကြီးတွေ ဖွင့်လှစ်တာပါ၊ အခုဆိုရင် တစ်ပြည်နယ်လုံး အတိုင်းအတာနဲ့ ဆိုင်ခွဲပေါင်း သုံးဆယ်ကျော် ဖွင့်လှစ်ထားပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ဟွာရုန်ဂရုက ဘဏ္ဍာရေးလုပ်ငန်းကို အဓိကထားလုပ်ကိုင်တာဆိုတော့ အချို့သောဘဏ်တွေက လက်တွဲလုပ်ကိုင်ဖို့ ငြင်းဆန်တဲ့အခါ လူတွေက ကျွန်တော်တို့ဆီကိုပဲ ရောက်လာကြတာပါ"

"မကြာသေးခင်နှစ်တွေအတွင်းမှာတော့ အင်တာနက်ကုမ္ပဏီကြီးအချို့က ပြင်ပ လက်လီအရောင်းဆိုင် ကဏ္ဍထဲကိုပါ ဝင်ရောက်လာကြလို့ ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်တွေရဲ့ လည်ပတ်မှုစွမ်းဆောင်ရည်က သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားပြီး ငွေကြေးပိုင်းဆိုင်ရာ အကြပ်အတည်းတွေ တော်တော်လေး ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဘဏ်တွေက သူတို့ကို ချေးငွေ ဆက်မပေးချင်တော့ပါဘူး။ အကျိုးဆက်အနေနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကစပြီး ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်တွေရဲ့ လည်ပတ်ငွေက ကျွန်တော်တို့ ဟွာရုန်ဂရုဆီကနေပဲ အမြဲတမ်း စီးဆင်းနေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်"

လင်းဖုန်း မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်ရင်း "ဘဏ်တွေတောင် လက်မတို့ရဲတဲ့ လုပ်ငန်းမျိုးကို ငါတို့ဂရုက ဝင်လုပ်နေတာပေါ့။ ဒီပိုက်ဆံတွေအားလုံး ရေမျောကုန်မှာ မကြောက်ဘူးလား"

"လင်းဒါရိုက်တာကြီး စိုးရိမ်လွန်နေပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ဂရုက အရှုံးခံပြီး ဘယ်လုပ်ငန်းမှ မလုပ်ပါဘူး။ ဘဏ်တွေက ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်တွေကို ချေးငွေမပေးချင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူတို့ရဲ့ ရှယ်ယာဖွဲ့စည်းပုံက တစ်ဦးတည်းမူပိုင် ဖြစ်နေလို့ပါ၊ လျှိုရှုရဲ့အဖေ လျူပင်ကပဲ ရှယ်ယာအားလုံးကို ချုပ်ကိုင်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"ဒါ့အပြင် သူတို့က ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူတွေရဲ့ ငွေပေးချေမှုကို တစ်နှစ်တာ ဆိုင်းငံ့ထားလေ့ရှိပြီး နှစ်ကုန်ခါနီးကျမှပဲ အားလုံးကို အပြီးသတ်ရှင်းလင်းပေးတတ်တဲ့ စည်းကမ်းချက် ရှိပါတယ်။ ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်တွေရဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုက သိပ်မကောင်းလှပါဘူး၊ အရင်ကလည်း ဘဏ်အတိုးနှုန်းတွေကို ပေးဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ပျက်ကွက်ခဲ့ဖူးပါတယ်"

"ဒါကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် သုံးသပ်အကဲဖြတ်ပြီးတဲ့နောက် ဘဏ်တွေက ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်တွေကို ချေးငွေမပေးတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကတော့ သတ်မှတ်ချက်အချို့နဲ့ သူတို့ကို ငွေထုတ်ပေးဖို့ သဘောတူခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဟွာရုန်ဂရုက ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်တွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်ပြီး စီမံခန့်ခွဲမှုပိုင်းမှာ ပါဝင်ဖို့ လူလွှတ်ကာ ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူတွေနဲ့ စတိုးဆိုင်တွေရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို လွှဲပြောင်းရယူထားပါတယ်။ ဒီလိုနည်းနဲ့ တကယ်လို့ လျူပင်တစ်ယောက် ပိုက်ဆံတွေ ယူပြီး ထွက်ပြေးသွားရင်တောင်မှ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုက အရမ်းကြီးမားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ပြီးတော့ ထိုစဉ်က ချန်ဟယ်ဂရုဆိုတဲ့ ပူလှတဲ့ အာလူးပူကြီးကို လက်ခံဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကလည်း ဟွာရုန်ဂရုရဲ့ လုပ်ငန်းလိုင်းကို ချဲ့ထွင်ပြီး စတိုးဆိုင်လက်လီလုပ်ငန်းကဏ္ဍထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့အတွက် ဖြစ်ပါတယ်"

လင်းဖုန်းသည် ကျန်းလေ့ရဲ့ စနစ်တကျ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း "ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ပီပီ တွေးခေါ်နိုင်ပုံက အံ့မခန်းပါပဲ။ လျှိုရှုရဲ့ မိသားစုကုမ္ပဏီက ငါတို့ဂရုနဲ့ အဲ့လောက်တောင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေမှတော့ ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်တွေကို ဟွာရုန်ဂရုရဲ့ လက်အောက်ခံဖြစ်သွားအောင် လုပ်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို ရှာဖွေလိုက်စမ်းပါ။ မင်းပဲ စတိုးဆိုင်လက်လီလုပ်ငန်းထဲ ဝင်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မလား။ အခုက အဆင်သင့် စောင့်ကြိုနေတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် အခုပဲ အစီအစဉ်တစ်ခု သွားဆွဲလိုက်ပါ့မယ်။ လျူမိသားစု သားအဖနှစ်ယောက် သူတို့ရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို လက်လွှဲပေးအပ်လာအောင် လုပ်ဖို့ဆိုရင် ချန်ဟယ်စတိုးဆိုင်ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်နာမည်ကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားအောင် အရင်လုပ်ရပါလိမ့်မယ်။"

"အရမ်းကြီး မလောပါနဲ့ဦး။ မင်း မျက်လုံးအောက်မှာ ကွင်းကြီးတွေ ပတ်နေတာကို ငါ မြင်နေရတယ်။ မနေ့ညက သေသေချာချာ အနားမယူခဲ့ရဘူး မလား"

"မနေ့က ကျန်းယွဲ့နဲ့ တစ်ညလုံး စကားပြောဖြစ်သွားလို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အခု မပင်ပန်းပါဘူး၊ အလုပ်လုပ်လို့ ရပါသေးတယ်"

"အနား ကောင်းကောင်းမယူဘဲနဲ့ အလုပ်ကို ဘယ်လိုလုပ် အာရုံစိုက်နိုင်မှာလဲ။ ငါက ဝန်ထမ်းတွေကို သွေးစုပ်ခြင်ကောင်လို နှိပ်စက်မယ့် အရင်းရှင် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနေ့ မင်းကို ခွင့်တစ်ရက် ပေးလိုက်မယ်။ မင်းရဲ့ ရည်းစားဟောင်းနဲ့ ပြန်အဆင်ပြေသွားတဲ့ ပထမဆုံးနေ့ပဲဥစ္စာ၊ အချစ်သစ်ကို ကောင်းကောင်း ပြန်လည် အသက်သွင်းလိုက်ဦးပေါ့"

လင်းဖုန်းက "ကောင်းကောင်း ပြန်လည် အသက်သွင်းလိုက်ဦး" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ဖိပြောလိုက်သည်။

ကျန်းလေ့ကလည်း ဘာမှမသိတဲ့ လူကောင်းလေး မဟုတ်တာမို့ လင်းဖုန်းရဲ့ စကားနောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို သဘာဝကျကျပဲ နားလည်လိုက်သည်။

"လင်းဒါရိုက်တာကြီး... တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့က မနေ့ကတည်းက... အဲ့ဒါ..."

"မနေ့ကက မနေ့ကလေ၊ ဒီနေ့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ဒါနဲ့ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ ဒီနေ့ နေ့လယ် မင်း အလုပ်လာစရာမလိုတော့ဘူး။ ဒါကို လစာရရက်နဲ့ ရည်းစားလုပ်ခွင့်လို့ ခေါ်တယ်၊ အခြားလူတွေ အားကျလို့ မရနိုင်တဲ့အရာကို မင်းက ငြင်းဆန်မလို့လား"

"ဒါဆိုရင်တော့ လင်းဒါရိုက်တာကြီးရဲ့ စေတနာကို ကျွန်တော် ရိုသေစွာ နာခံရုံပေါ့ဗျာ"

ကျန်းလေ့က ကျန်းယွဲ့ဆီ ဖုန်းဆက်ဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ လင်းဖုန်းက တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

"ငါ မင်းဆီ လာခဲ့ရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းကို မေ့တော့မလို့။ မြင်းကို ဇာတ်သွင်းဖို့ အရမ်းမလောပါနဲ့ဦး။ အရင်ဆုံး ငါ့အတွက် အင်တာဗျူးတစ်ခု စီစဉ်ပေးပါဦး။ ငါ ဟွာရုန်ဂရုမှာ တရားဝင် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဝင်လုပ်ချင်လို့"

"အော်... ဒါက လွယ်ပါတယ်။ ဖုန်းတစ်ချက် ဆက်လိုက်ရုံပဲ"

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုနဲ့ အားလုံးကို စီစဉ်ပေးပြီးနောက် ကျန်းလေ့သည် လစာရရက်ဖြင့် ရည်းစားချိန်းတွေ့ဖို့အတွက် ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ခဏကြာပြီးနောက် လင်းဖုန်း အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ နေ့လယ် ၂:၂၀ ရှိနေပြီဖြစ်တာမို့ သီးသန့်ဓာတ်လှေကားဖြင့် အောက်ဆင်းခဲ့ပြီးနောက် သာမန်ဓာတ်လှေကားဖြင့် အပေါ်သို့ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။

စုယွီရှုကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား ခဏလောက် စကားစမြည်ပြောဖြစ်ကြပြီး လင်းဖုန်းက သူမရဲ့လက်ကလေးကို ထပ်မံဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြန်သည်။ ဖုန်းထဲတုန်းကတော့ စုယွီရှုက လင်းဖုန်းသာ သူမကို ထပ်ထိရင် ကိုက်ပစ်မယ်လို့ ပြောခဲ့သော်လည်း...

သူမက နှုတ်ခမ်းသတ္တိပဲ ရှိတာ ဖြစ်သည်။ လင်းဖုန်းနဲ့ တကယ်တမ်း ဆုံတွေ့ရတဲ့အခါမှာတော့ လိပ်ပြာမလုံဘဲ ကြောက်ရွံ့သွားကာ အရိုးမရှိသလို အိစက်ညင်သာလှတဲ့ သူမရဲ့ လက်ဖဝါးနုနုလေးကို လင်းဖုန်း စိတ်ကြိုက် ဆုပ်နယ်ခွင့် ပေးထားလိုက်ရုံမှတစ်ပါး ဘာမှမတတ်နိုင်ရှာပေ။

"နင် အင်တာဗျူး သွားဖြေရတော့မယ်လေ၊ အခု ၂:၄၅ တောင် ရှိနေပြီကို" စုယွီရှုက လင်းဖုန်းရဲ့ အားအင်ကို မယှဉ်နိုင်တာမို့ သူမရဲ့ လက်ကလေးကို ပြန်လည်ရုန်းကန်ရင်း အားနည်းတဲ့ လေသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မလောပါနဲ့ဦး၊ နောက်တစ်ခါလောက် ထပ်ကိုင်... အား၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ နောက်ထပ် ငါးမိနစ်လောက် စကားစမြည် ထပ်ပြောတာက ဘာမှမဖြစ်သွားပါဘူး"

စုယွီရှု : "..."

နောက်ထပ် ငါးမိနစ် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် လင်းဖုန်းသည် နှမြောတသစွာဖြင့် သူမရဲ့လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရပြီး အင်တာဗျူးဖြေဖို့ သွားသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်လိုက်ရတော့သည်။

အင်တာဗျူးဟု ခေါ်သော်လည်း အနှစ်သာရအားဖြင့် လင်းဖုန်းတစ်ယောက် ရုံးခန်းထဲမှာ ခဏလောက် ဝင်ထိုင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းလေ့ စီစဉ်ပေးထားတဲ့ အင်တာဗျူးဖြေဆိုသူတွေအားလုံးက လင်းဖုန်းရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အဆင့်အတန်းကို ကောင်းကောင်းသိကြသည်။

အခန်းထဲမှာ နာရီဝက်နီးပါး ထိုင်ပြီးနောက် လင်းဖုန်း သူ့ရဲ့လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်ပြီး အချိန်လောက်ပြီဟု ခံစားရတာကြောင့် အာဂျောင်းဆီ ဖုန်းဆက်ကာ သူ့ကို အတွင်းရေးမှူးဌာနက သူ့ရဲ့ ရာထူးနေရာဆီ လာရောက်ခေါ်ဆောင်ပေးဖို့ ပြောလိုက်သည်။

အခုအချိန်မှာတော့ အာဂျောင်းက လင်းဖုန်းရဲ့ နာမည်ခံ အထက်လူကြီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အာဂျောင်းဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူမက အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့သည်။ "လင်းဒါရိုက်တာကြီး၊ လင်းဒါရိုက်တာကြီး"

"နောက်ဆိုရင် အပြင်မှာ ငါ့ကို လင်းဒါရိုက်တာကြီးလို့ မခေါ်နဲ့တော့။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းက ကုမ္ပဏီရဲ့ အတွင်းရေးမှူးဌာနက အလုပ်သင် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပဲ။ ငါ့ကို ရှောင်လင်းလို့ပဲ ခေါ်လိုက်စမ်းပါ။ မဟုတ်ရင် တစ်ယောက်ယောက်က အလုပ်သင်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ကို 'ဒါရိုက်တာကြီး' လို့ ခေါ်နေတာ ကြားသွားရင် ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မယ်"

အာဂျောင်းက ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာဖြင့် ကြည့်ရင်း "လင်းဒါရိုက်တာကြီး... ကျွန်မ တကယ်ပဲ ရှောင်လင်းလို့... ခေါ်ရမှာလား။ ရှင် စိတ်မဆိုးဘူးမလားဟင်"

"ငါက အဲ့လောက်အထိ စိတ်သဘောထား သေးသိမ်တဲ့သူလို့ ထင်လို့လား။ ရှောင်လင်းလို့ ခေါ်ရုံတင်ပဲဥစ္စာ၊ ဘာဖြစ်မှာလဲ"

"အဲ့ဒါဆိုရင် အခြားလူတွေရဲ့ ရှေ့မှာ ကျွန်မ ရှင်နဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ အထက်စီးကနေ ပြောလို့ရမလား။ ဥပမာ- ရှင့်ကို တစ်ခုခု လုပ်ခိုင်းတာမျိုးပေါ့"

"မင်းက အခု ငါ့ရဲ့ အထက်လူကြီးပဲဥစ္စာ၊ ငါ့ကို တစ်ခုခု ခိုင်းစေတာက သဘာဝကျပါတယ်" လင်းဖုန်းက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မ စိတ်အေးသွားပါပြီ။ ဒါဆို လင်းဒါရိုက်တာကြီး... ကျွန်မ အခုကစပြီး ခေါ်လို့ရပြီလား" အာဂျောင်းက ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့၊ အခုကစပြီး ငါ့ကို ရှောင်လင်းလို့ပဲ ခေါ်တော့"

လင်းဖုန်းဆီကနေ အတည်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက် အာဂျောင်းသည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမရဲ့ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ကာ မြှောက်လိုက်ပြီး ဗြန်းကနဲ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

သူမသည် လင်းဖုန်းရဲ့ တင်ပါးကို ဖြတ်ခနဲ လှမ်းရိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရှောင်လင်း... နင့်ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုက ပုံမှန် ဟုတ်မဟုတ် ငါ စမ်းသပ်ကြည့်တာ!"

လင်းဖုန်း : "???"

လင်းဖုန်းတစ်ယောက် နေရာမှာတင် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နေမိပြီး အာဂျောင်းကို အူကြောင်ကြောင် စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

တော်တော်ကြာမှ လင်းဖုန်းတစ်ယောက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး "နင် ဘာလုပ်တာလဲ"

"လင်းဒါရိုက်တာကြီး... ရှင်ပဲ ကျွန်မကို ရှောင်လင်းလို့ ခေါ်လို့ရတယ်လို့ ပြောထားပြီးတော့။ စိတ်ဆိုးသွားတာလားဟင်" အာဂျောင်းက အနည်းငယ် ကြောက်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ရှောင်လင်းလို့ ခေါ်တာ၊ မခေါ်တာနဲ့ မဆိုင်ဘူးလေ။ နင် ဘာလို့ စောစောက ငါ့တင်ပါးကို လှမ်းရိုက်တာလဲ။ ပြီးတော့ ဘာပြောလိုက်တယ်... 'နင့်ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုက ပုံမှန် ဟုတ်မဟုတ် ငါ စမ်းသပ်ကြည့်တာ' ဟုတ်လား။ နင်က ဂျေကော များ မှတ်နေလား"

အာဂျောင်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အောက်ချထားရင်း ခေါင်းလေးကို အနည်းငယ် ငုံ့ကာ "အဲ့လို လုပ်လို့မရဘူးလားဟင်"

"သေချာတာပေါ့၊ မရဘူး။ ငါ့ကို သာမန်အတိုင်းပဲ အထက်လူကြီးက လက်အောက်ငယ်သားကို ဆက်ဆံသလိုမျိုး ဆက်ဆံပေး"

အာဂျောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဪ... ဪ၊ ဒါဆို ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ"

"နင် တကယ်ပဲ နားလည်သွားတာလား။ ဒါဆို တစ်ခါတည်း သရုပ်ပြကြည့်။ အခု နင်က ငါ့ရဲ့ အထက်လူကြီးပဲ၊ ငါ့ကို ဘယ်လို စကားပြောမလဲ"

အာဂျောင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်းဆိုသလို အေးစက်တည်ငြိမ်သွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လိုက်ရင်း "ရှောင်လင်း... ငါ့အတွက် ရေတစ်ခွက် သွားခပ်ပေးစမ်း"

လင်းဖုန်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း "အေး... ဒါမျိုးမှပေါ့၊ တော်တော်လေး ဟန်ကျတယ်!"

"ဘာကို ပြုံးနေတာလဲ။ နင့်ကို ရေခပ်ခိုင်းနေတာလေ၊ အတည်ပေါက်နဲ့ မနောက်နဲ့!" အာဂျောင်းက မျက်နှာသေဖြင့် အော်လိုက်သည်။

လင်းဖုန်း : "..."

ကဲပါလေ... နင်က အခု အထက်လူကြီးဆိုတော့လည်း ငါ သည်းခံရမှာပေါ့။

"မမကျိုး... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး၊ ကျွန်တော် အခုပဲ ရေသွားခပ်ပေးပါ့မယ်"

မကြာခင်မှာပဲ လင်းဖုန်းသည် အာဂျောင်းဆီ ရေတစ်ခွက် ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။ "မမကျိုး... ရော့၊ ရေရပြီခင်ဗျာ"

အာဂျောင်းက ခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း "ဒါက ဘာလို့ ပူနေရတာလဲ။ အခုက ဘယ်နှလ ရှိနေပြီလဲ၊ အပူတွေ လာထည့်ပေးနေတုန်းပဲလား"

လင်းဖုန်း လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိပြီး အသက်ရှူသံတွေက အနည်းငယ် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

နင်က အထက်လူကြီးမို့လို့ ငါ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး သည်းခံလိုက်မယ်!

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် အခုပဲ ရေအေး သွားလဲပေးပါ့မယ်"

လင်းဖုန်းတစ်ယောက် ထပ်မံ အလုပ်ရှုပ်သွားရပြန်ပြီး ရေနွေးကို ရေအေးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခဲ့သော်လည်း အာဂျောင်းကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်မြဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားဆဲပင်။ "ဒါက ဘာလို့ အဲ့လောက်တောင် အေးစိမ့်နေရတာလဲ။ ဒါကို သောက်ရင် ငါ ဝမ်းလျှောကုန်မှာပေါ့"

"ဒါဆို နင်က ဘယ်လိုမျိုး သောက်ချင်တာလဲ။ အပူလည်း မရဘူး၊ အအေးလည်း မရဘူးနဲ့?" လင်းဖုန်းက အောင့်အည်းထားတဲ့ လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အပူကလည်း အရမ်းပူတယ်၊ အအေးကလည်း အရမ်းအေးတယ်။ နင် အချိုးကျအောင် မရောစပ်တတ်ဘူးလား။ အပူတစ်ဝက်၊ အအေးတစ်ဝက် ရောပြီး စပ်လိုက်ရင် မျှတသွားတာပေါ့"

အာဂျောင်း စကားပြောလို့ ပြီးတာနဲ့ လင်းဖုန်းသည် သူမကို လူသူမရှိတဲ့ အစည်းအဝေးခန်းအလွတ်တစ်ခုထဲကို ဆွဲခေါ်သွားခဲ့တော့သည်။ "ဒီကို ခဏလိုက်ခဲ့စမ်း။ နင်ကတော့ ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင် တမင်လုပ်နေတာပဲ။ နင်နဲ့ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိတယ်!"

ဒုန်း! — —