အခန်း (၁၅) - အနာဂတ်အတွက် မျှော်တွေးခြင်း

လိပ်ပြာရထားလုံးအတွင်းဝယ်... လျိုကျွင်းသည် မိမိဘေးနား၌ မျိုးနွယ်စုအသီးသီးက ဆက်သထားသော ပူဇော်သက္ကာများကို တလုပ်လုပ်နှင့် ငုံ့စားနေသည့် လိပ်ပြာကလေးတစ်ကောင်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ ထိုလိပ်ပြာကလေးသည် အစာကို ခိုးစားနေရင်း တစ်ဖက်မှလည်း 'နတ်ဘုရားနားတော်' ကို အသုံးပြုကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြည်သူတို့၏ ချီးမွမ်းထောပနာပြုသံများနှင့် ကြွားဝါသံများကို တိတ်တဆိတ် နားစွင့်နေပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဉာဏ်ပညာအရှိဆုံးဟု မှတ်ယူကာ... စိတ်ထဲ၌ ခိုး၍ ကြည်နူးပီတိဖြစ်နေချေသည်။ ၎င်းသည် တည်ကြည်လေးနက်လှသော မျက်နှာပေးကို အတင်းအကျပ် လုပ်ယူထားသော်လည်း မချိပြုံးပြုံးထားသော နှုတ်ခမ်းအစုံမှာမူ ငါးမျှားချိတ်တစ်ခုအလား အပေါ်သို့ ကွေးညွှတ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နန်းတက်ခါစ ဧကရာဇ်ငယ် သျှဲလွီရှန့်သည် အလုပ်လုပ်ရာတွင် အမှန်တကယ်ပင် အကွက်မြင်လှပေသည်။ သူတို့၏ အနားယူချိန်အတွက် ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ်များကို စီမံပေးထားရုံမျှမက ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုကို တည်ဆောက်ခြင်းဖြင့် လိပ်ပြာမျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ တစ်ပါတည်း မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဟူသည် မျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ ကျောရိုးမတ်မတ်ရပ်တည်နိုင်စွမ်းပင် မဟုတ်ပါလား။

ဤကဲ့သို့ စည်းစိမ်ခံစားရုံသက်သက်ဖြစ်သော ရာထူးနေရာသို့ တွန်းပို့ခြင်းခံရလျှင် လျိုကျွင်းကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤမျှကြီးမားလှသော ချီးမွမ်းကိုးကွယ်မှုများကို ငြင်းပယ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

၎င်းသည် သျှဲလွီရှန့်၏ စမ်းသပ်မှုအသေးစားလေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။ ဘုရင်၏ အုပ်ချုပ်ပိုင်ခွင့်နှင့် နတ်ဘုရား၏ အချုပ်အခြာအာဏာအကြား ဝေဝါးရှုပ်ထွေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိဘဲ 'ဘုရင်တို့၏ မြင့်မြတ်သောအခွင့်အာဏာ' ကို အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရားရတနာများ ပေါင်းစပ်ခြင်းစမ်းသပ်မှုသည် ကနဦးရလဒ်များကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ယနေ့တွင် ငါတို့ဖြစ်သော်လည်း မနက်ဖြန်တွင်မူ သူတို့ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အနာဂတ်တွင် သူတို့သည်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ကောင်း တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဤမျိုးနွယ်စု၏ အစောင့်အရှောက်နတ်မင်းများထဲမှ တစ်ပါးအဖြစ် ဖြစ်တည်လာကာ မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် မှိုစွမ်းအားများကို ကိုင်စွဲလျက် မှိုမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ရပ်တည်လာနိုင်ပေသည်။ ဘာပဲပြောပြော ၎င်းတို့၏ ပင်ကိုယ်အနှစ်သာရမှာ... မှိုတစ်အုပ်မျှသာ မဟုတ်ပါလား။

လျိုကျွင်းသည် သျှဲလွီရှန့်၏ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ပုံကို အလွန်သဘောကျသဖြင့် ပြုံးမိလိုက်သည်။ လူအများကို ကောင်းမွန်စွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပြီး ပါရမီရှင်များကိုလည်း နေရာမှန်အသုံးချတတ်ရာ... ဧကရာဇ်စစ်စစ် ဖြစ်ပေသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ချီးမွမ်းနေမိသော်လည်း ထိုအရေးကို အလွန်အကျွံ အာရုံစိုက်မနေခဲ့ချေ။ အကြောင်းမူကား တတိယအဆင့် စိတ်တန်ခိုးရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လက်သီးဆုပ်အတွင်း၌ အစွမ်းသတ္တိများ ရှိနေသရွေ့ အာဏာကို ခွဲဝေပေးခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသောကြောင့် ဖြစ်၏။ အာဏာကို ပေးသနားရန် လွယ်ကူသကဲ့သို့ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန်လည်း မခက်ခဲချေ... လက်သီးတစ်ချက် ဆုပ်လိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် မလေးမနက်သော အရေးကိစ္စငယ်များကို စိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိဘဲ ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မိမိ၏ အင်အားကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းသာဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူထားဆဲ ဖြစ်၏။

သို့ဖြစ်၍ သူသည် စတင်လှုပ်ရှားလေတော့သည်။

"စားမနေနဲ့တော့၊ စာဖတ်ရမယ့်အချိန်၊ ကျင့်ကြံရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ"

"မင်းအတွက် ငါ အထူးပြင်ဆင်ထားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဗဟုသုတတွေနဲ့ အမျိုးမျိုးသော စိတ်တန်ခိုးသီအိုရီတွေပဲ"

လျိုကျွင်းသည် စာအုပ်အစုအဝေးတစ်ခုကို စုဆောင်းလိုက်ပြီး ထိုလိပ်ပြာကလေးကို ကောင်းမွန်စွာ သင်ယူစေရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ မိမိကိုယ်တိုင် စိတ်တန်ခိုးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပီပီ ပင်ကိုယ်စိတ်တန်ခိုးပါရမီ ပါလာသူကို မိမိကိုယ်စား ကြိုးစားပမ်းစား အားထုတ်စေချင်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။ ၎င်း အားကောင်းမောင်းသန် ဖြစ်လာမှသာ သူလည်း ထိုစွမ်းအား၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။

အမ်ဘာ လိပ်ပြာနွယ်စု ကလေးသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောရှာသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆရာ၊ ကျွန်တော် ကြိုးစားကြည့်ပြီးပြီ။ ခန္ဓာကိုယ်အသွင်ပြောင်းလိုက်ရင်တောင် ကျွန်တော်က သိပ်ပြီးတော့ အားမကောင်းလာတဲ့အပြင် စာဖတ်ဖို့ အာရုံစူးစိုက်လို့မရဘူး"

"တကယ်လား" လျိုကျွင်းက အနည်းငယ် သံသယဝင်သွားသည်။

"တကယ်ပါ"

လျိုကျွင်းသည် ၎င်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အမ်ဘာလိပ်ပြာကလေးသည် စပါးကောက်နေသော ကြက်ဆိတ်သကဲ့သို့ ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ညိတ်ပြရင်း... "ဉာဏ်ရည်မမှီလို့ပါ၊ ဉာဏ်ရည်မမှီလို့ပါ" ဟု ဆိုလေသည်။

လျိုကျွင်း : "..."

သူသည် ဤကဲ့သို့သော ကျောင်းသားဆိုးများကို အများအပြား တွေ့ဖူးပြီးသား ဖြစ်သည်။ အမူအရာတုံးတုံးအောက်အောက် လုပ်ပြပြီး ချစ်စဖွယ်ဟန်ဆောင်ရုံမျှဖြင့် စာသင်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်လေနှင့်။ ယနေ့တွင်မူ သူသည် ၎င်းအား စိတ်ပါလက်ပါ စာသင်ကြားလာစေရန်အတွက် စီအန်းဟယ်၏ ပညာရေးနည်းလမ်းများကို မဖြစ်မနေ အသုံးပြုရပေလိမ့်မည်။

အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်စစ်ဆေးပြီးနောက် လျိုကျွင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ထို [အလယ်အလတ် ဉာဏ်ပညာ] စွမ်းရည်သည် အကောင်းဆုံးအနေအထားတွင်ပင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်၏။ ပါရမီအထုံဖြင့် မွေးဖွားလာသော်လည်း ထိုပါရမီ၏ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ၎င်း၏ ဉာဏ်ရည်သည် ပုံမှန်အတိုင်းအတာအတွင်းရှိ ပုံသေကိန်းဂဏန်းတစ်ခုတွင်သာ ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ [အလယ်အလတ် ဉာဏ်ပညာ] အခြေအနေကို အသက်သွင်းထားလျှင်ပင် ၎င်းသည် သာမန်လူတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ သင်ယူနိုင်စွမ်းမှာ ပါရမီရှင်ငယ်လေး ဖြစ်သော လျိုကျွင်းကိုပင် မမှီချေ။

ဤအချက်က လျိုကျွင်းကို ရယ်လည်းရယ်ချင်၊ စိတ်လည်းပျက်စေခဲ့သည်။ ဤလောကတွင် မည်သည့် 'ပင်ကိုယ်သူတော်စင်' ကများ ဉာဏ်ပညာကြီးမားခြင်းနှင့် ပါရမီထူးချွန်ခြင်းတို့တွင် အတုမရှိ ဖြစ်မနေဘဲ ရှိပါအံ့နည်း။ သို့သော်လည်း ဤပင်ကိုယ်ဖီးနစ်လိပ်ပြာသူတော်စင်၏ ကိုယ်ပွားလေးမှာမူ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် တစ်ခုတည်းသော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ချွင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

—— ဉာဏ်ရည်မမှီသော သူတော်စင်ကလေး။

အကယ်၍ ပင်ကိုယ်သူတော်စင်များသာ စုဝေးမိကြပါက ဤကလေးမှာမူ အရှက်ခွဲခံရပြီး အဝေးသို့ ကန်ထုတ်ခံရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"တစ်ဖက်ကကြည့်ရင်တော့ သျှဲလွီရှန့်က တော်တော်လေး ထက်မြက်တယ်"

"အလယ်အလတ် ဉာဏ်ပညာပါရမီ ပါလာပေမယ့် အဲဒီအပေါ်မှာ ကန့်သတ်မနေဘူး။ သူ့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာက ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး တိုးတက်မှုရှိတယ်။ အလယ်အလတ် ဉာဏ်ပညာရဲ့ ပါရမီစွမ်းရည် လမ်းကြောင်းက အထောက်အပံ့အဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးပြီး သက်ရှိတွေကို အသွင်ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်... သာမန်ဉာဏ်ရည်ပဲ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင် တကယ်တော့ အဲဒီပါရမီက အလွန်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီမို့လို့ အလွန်အကျွံ တောင်းဆိုနေဖို့ မလိုတော့ဘူး"

လျိုကျွင်းသည် မိမိစိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်နေမိသည်။

"[အဆင့်မြင့် ဉာဏ်ပညာ] သို့ အဆင့်တက်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း အနည်းငယ် မျှော်လင့်ထားတာကတော့ အပြစ်မရှိပါဘူး"

ဤအမျိုးမျိုးသော ပါရမီမှိုများသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှပေသည်။ [ဉာဏ်ပညာ] စီးရီး၏ ပထမဆုံးပါရမီတစ်ခုတည်းတွင်ပင် ဖုံးကွယ်ထားသော စရိုက်လက္ခဏာများစွာ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုစဉ် ဘေးနားမှ ရိုသေလေးစားမှုအပြည့်ရှိသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အရှင်မင်းကြီးဟောင်း၊ ပရောဖက်အရှင်... ကျွန်တော်တို့ ရောက်ရှိပါပြီ"

ရထားလုံးသည် လေထုထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး လျိုကျွင်းနှင့် ဖီးနစ်ဧကရီတို့သည် ပြည်သူများအား ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ ပေးသနားရန် ဆင်းသက်ခဲ့ကြသည်။ လျိုကျွင်းသည် အင်းဆက် တစ်ဆယ့်သုံးနှင့် သူ၏ မိခင်ဖြစ်သူအပါအဝင် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသော စိတ်အားထက်သန်လှသည့် မျိုးနွယ်စုဝင်များကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ရှဲ... ရှဲ...

နွေးထွေးဆန်းကြယ်လှသော အလင်းရောင်များသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဖြန့်ကျက်ကျရောက်လာသည်။ ဖီးနစ်ဧကရီသည် ဉာဏ်ပညာကူးစက်စေသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို ကောင်းစွာ ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လျိုကျွင်းသည်လည်း ကြိုတင်၍ အသည်းအသန် လေ့ကျင့်ထားခဲ့သဖြင့် [စွမ်းအင်ချွေတာခြင်း] စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ရာ ပရောဖက်တစ်ဦးအနေဖြင့် အရှက်ရမည့်ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက လူမိုက်တစ်ယောက်ကြောင့် မိမိ၏ နတ်ဘုရားဂုဏ်ပုဒ်ကို ဆုံးရှုံးရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဟာသဖြစ်စရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မကြာမီပင်...

လိပ်ပြာငယ်တစ်စုမှာ ဉာဏ်ပညာအလင်း ပွင့်လင်းသွားကြပြီး၊ အိုမင်းမစွမ်းသော လိပ်ပြာအိုတစ်စုမှာမူ ဇရာပိုင်း အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို နှောင့်နှေးစေခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ... မှိုစွပ်ပြုတ် ၏ အခြေအနေက မည်သို့ရှိသနည်း။

...

လျိုကျွင်းသည် မိမိ၏ အသိစိတ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မှိုစွပ်ပြုတ်အပေါ်သို့သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ မှိုစွပ်ပြုတ်အတွင်းရှိ ကြီးမားလှသော ဆွေးမြည့်နေသည့် သစ်သားအောက်ခံထက်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော မှိုသစ်ကလေးများသည် အစီအရီ ထူထပ်စွာ ပွင့်လန်းနေကြချေပြီ။

ဗဟိုချက်တွင် အိပ်မောကျနေသော ကြီးမားလှသော လိပ်ပြာကြီးသည် မှိုများအတွက် 'ဉာဏ်ပညာနတ်ဘုရား' အဖြစ် တည်ရှိနေပြီး မိမိ၏ မှိုမျိုးနွယ်စုဝင်များကို ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် ကူးစက်စေကာ ၎င်းတို့၏ ဉာဏ်ပညာကို နှိုးဆွပေးနေခဲ့သည်။ သေးငယ်၍ ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော မှိုကလေးတစ်ပွင့်စီသည် အသွင်ပြောင်းလဲသွားကြပြီး အိပ်မက်များထဲသို့ ဆွဲခေါ်ခြင်းခံရကာ မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် လိပ်ပြာများအဖြစ် အိပ်မက်မက်ရင်း နှစ်ပေါင်းသန်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်မည့် ပုံပြင်များကို ဆက်လက်ပုံဖော်နေကြသည်။

အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ မှိုများ ပိုမိုဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ထို 'လိပ်ပြာခေတ် ကမ္ဘာကြီးသည်လည်း ပိုမိုပြည့်စုံခိုင်မာလာခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ ခမ်းနားထည်ဝါလွန်းလှပြီး စုန်းပကြေ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ လှပလှသော လိပ်ပြာကြီးတစ်ကောင်သည် အရောင်အသွေးစုံလင်၍ ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော မှိုငယ်လေးများကြားတွင် လဲလျောင်းနေပြီး၊ အိပ်မောကျနေသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ပန်းမန်များက ခြံရံထားသကဲ့သို့ အဝန်းအဝိုင်းခံထားရသည်။

အမ်ဘာ လိပ်ပြာနွယ်စု ကလေးသည် [နိမ့်ပါးသော ဉာဏ်ပညာ] နှင့် [အလယ်အလတ် ဉာဏ်ပညာ] တို့ဖြင့် များပြားလှသော မှိုများကို ဉာဏ်ပညာ သွန်းလောင်းပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်အားလုံးကို အိပ်မက်ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ ဖမ်းစားခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"ဒီ ဉာဏ်ပညာနိုးထလာတဲ့ မှိုတစ်သုတ်ဟာ ငါ့ရဲ့ မှိုမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ကနဦးအစ ပန္နက်ပုံစံပဲ" လျိုကျွင်းသည် မှိုစိုက်ခင်းကို ကြည့်ရင်း မိမိ၏ အတွေးများကို စနစ်တကျ စီစဉ်လိုက်သည်။

ဤမှိုများကို မဖြစ်မနေ ပြုစုပျိုးထောင်ရမည်။ အကယ်၍ မှိုများကို မပျိုးထောင်ပါက ဤမှိုစွပ်ပြုတ်ကို ဘာအတွက် အသုံးပြုရတော့မည်နည်း။ ပါရမီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အသုံးပြု၍ မျိုးနွယ်စုအဆက်အနွယ်များကို ပြန့်ပွားစေခြင်းသည် သူ ပိုမိုအားကောင်းမောင်းသန်လာစေရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရမည့် မဟာဗျူဟာတစ်ရပ် ဖြစ်၏။ မိမိကိုယ်ပိုင် မျိုးနွယ်စုအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်သော ထူးခြားသည့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်အချို့ကို ဖန်တီးရန်အထိပင် မျှော်မှန်းထားသည်။ ဘာပဲပြောပြော စိတ်တန်ခိုးရှင်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများသည် ၎င်းတို့နှင့်သာ ကိုက်ညီအောင် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး လျိုကျွင်းအတွက် မဟုတ်ချေ။

လျိုကျွင်းသည် မိမိ၏ အမျိုးမျိုးသော မှိုပါရမီများတွင် အသုံးမချရသေးသော အလားအလာများ ရှိနေသေးသည်ကို ခံစားမိသည်။ ဤမှိုတစ်အုပ်ကို ကောင်းမွန်စွာ တွေးတောဆင်ခြင်စေပြီး "အမ်ဘာ လိပ်ပြာကလေး" ကဲ့သို့သော ဂန္ထဝင်ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များကို လေ့လာစေခြင်းဖြင့် လူသားတို့၏ မူကြိုပညာရေးကဲ့သို့သော ပညာရေးပုံစံတစ်ခုကို ရရှိစေရုံမျှမက ၎င်းကို မှိုယဉ်ကျေးမှု၏ ပထမဆုံးသော ကမ္ဘာဦးခေတ်... လိပ်ပြာခေတ်အဖြစ်ပါ တည်ဆောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ မိမိ၏ မျိုးနွယ်စုကို ရှေးဟောင်းဂျူရက်ဆစ်ခေတ် ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော သမိုင်းကြောင်းအကာအကွယ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်ခြင်းပင်။

—— ငါတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုက ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်ကမှ စတင်ခဲ့တာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီသမိုင်းဝင်အစအနတွေကို ကြည့်လိုက်စမ်း၊ ဒါဟာ ထင်ရှားလှတဲ့ ရှေးဟောင်းဂျူရက်ဆစ်ခေတ်က အရာတွေပဲ။

ဤအချက်က ၎င်းအား ပင်ကိုယ်တန်ဖိုးကို ချက်ချင်းပင် တိုးမြင့်သွားစေခဲ့သည်။

ဤအိပ်မက်သည် နောက်ဆုံးတွင် အမ်ဘာလိပ်ပြာကလေးအတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတစ်ခုအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး မြင့်မြတ်လှသော ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်သည့် အသွင်တူကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် သူကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာတော့ မဟုတ်သေးချေ။ ၎င်းကို ယာယီအားဖြင့် ငှားရမ်းအသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ရေရှည်အသုံးပြုရန်အတွက်မူ အဆင်မပြေလှချေ။ သူသည် ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် တည်ရှိမည့် ကမ္ဘာတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် မြေဆီလွှာ၊ ရေနှင့် အမျိုးမျိုးသော အရင်းအမြစ်များကို တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထို့ပြင် အရင်းအမြစ် ရှားပါးလှသော ဤခြောက်သွေ့ဆိုးရွားလှသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျိုကျွင်းက လှပစွာ အမွှမ်းတင်လိုက်သည်မှာ... ဖန်ဆင်းခြင်းမပြုမီ ခေတ် တည်း။

'ဖန်ဆင်းရှင်လိပ်ပြာကြီးသည် ကမ္ဘာဦးဖန်ဆင်းခြင်းမပြုမီ၊ မိမိ၏ အတောင်ပံများကို ရစ်ပတ်ကာ ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးအုပ်လျက်၊ ကမ္ဘာဦးအမှောင်ထုထဲတွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မက်မက်နေခဲ့ပြီး၊ နိုးထလာသောအခါတွင် ကောင်းကင်ယံကို ဖွင့်ဟ၍ မြေပြင်၏ စနစ်တကျရှိသော အစီအစဉ်များကို တည်ဆောက်ခဲ့လေသည်'

၎င်းသည် ထိုကဲ့သို့သော ခံစားချက်ကို ချက်ချင်းပင် ရရှိသွားစေခဲ့သည်။

"ဘယ်လောက်ပဲ လှပအောင် အမွှမ်းတင်ပါစေ၊ သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရကတော့ ဆင်းရဲမွဲတေနေတာပဲ၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း အရင်းအမြစ်တွေ ပြတ်လပ်နေတာပဲ" လျိုကျွင်းသည် တွေးတောဆင်ခြင်မိရင်း... နောက်ဆုံးတွင်မူ တစ်လုပ်ချင်းစီသာ အားထုတ်စားသုံးသွားရပေမည်။