အခန်း (၁၁) - အဆင့်တက်ခြင်းနှင့် တတိယမြောက်ပါရမီ

လျိုကျွင်းသည် မိမိအခန်းထဲ၌သာ အောင်းကာ စာဖတ်ခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းတို့ဖြင့် အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်မိမိ တစ်လှမ်းချင်း တိုးတက်ပြောင်းလဲလာသည်ကို အထင်အသားကြီး မြင်တွေ့နေရခြင်းက သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် စွဲမက်စေခဲ့၏။

"မှိုစွပ်ပြုတ်ကနေ မှိုတွေ ထပ်ထွက်လာပြီပဲ။ နောက်ထပ်ပါရမီတစ်ခု ရခါနီးပြီ"

သို့သော်လည်း လက်တွေ့လောက၏ ပြဿနာဟူသည် အမြဲတမ်း မျှော်လင့်မထားဘဲ ရောက်ရှိလာတတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။ စာပေလေ့လာမှုထဲ စိတ်နှစ်ထားသော လျိုကျွင်းသည် မွန်းတည့်ချိန်၌ စီအန်းဟယ်ထံမှ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူမက သူ့ထံ လူကိုယ်တိုင် လာရောက်စစ်ဆေးမည်ဟု ဆို၏။

အကျိုးအကြောင်းအရဆိုလျှင် ဤမျှ စောစောစီးစီး မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူ ခွင့်ယူထားသည်မှာ ဆယ်ရက်မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် အိမ်တိုင်ရာရောက် လာစစ်ဆေးစရာ အကြောင်းမရှိ။ ဤကမ္ဘာရှိ ကျောင်းများက ထိုမျှအထိ စည်းကမ်းမတင်းကျပ်လှပေ။ သူ၏ မူလအစီအစဉ်မှာ နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ကျော်ခန့် ဆက်လက်ခွင့်ယူရန်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ကျမှသာ ကျောင်းက သူ့ကို လိုက်ရှာလိမ့်မည်ဟု တွက်ဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် စည်းကမ်းအတိုင်း မကစားကြသနည်း။

လျိုကျွင်းတစ်ယောက် အခြားတစ်ဖက်မှ အသံကို ကြားလိုက်ရသည့် အခါမှသာ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

"ငါ အခု ရွှီချန်ရှန့်အိမ်ကို ရောက်နေတာ၊ လမ်းကြုံမို့ နင့်ဆီပါ ဝင်ခဲ့မလို့"

အကောင်းသား၊ သူပါ ရောယောင်ပြီး အပတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လျိုကျွင်း သိပ်တော့ မကြောက်မိပါ။ အဆင့်အတန်းအရ ကြည့်လျှင် ဆရာမဖြစ်သူ စီအန်းဟယ်သည် မိုးအဆင့် ၏ ဆယ်ခုမြောက် အလွှာတွင်သာ ရှိသေးသည်။ သူ့ထက် အဆင့်ငယ် နှစ်ဆင့်မျှသာ သာလွန်ရုံမျှ ဖြစ်၏။ အနှစ်ချုပ်ရလျှင် သူမသည်လည်း အမှတ် (၁၃) ရယ်ဟယ်အထက်တန်းကျောင်းမှ ဘွဲ့ရပြီးနောက် ရယ်ဟယ်မြို့၌ အလုပ်ဝင်ကာ အခြားသူများကဲ့သို့ပင် တတိယမြောက်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် ဆရာမအလုပ်ဖြင့် အရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေစုဆောင်းနေသူ တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်... စွမ်းအင်ကလည်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အပြည့်ဖြည့်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

"ငါ အဆင့်တက်တော့မှာပဲ။ ဆရာမ ရောက်လာရင်တော့ ငါ့အဆင့်က နိမ့်နေဦးမှာဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ထူးခြားချက်ကို သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး"

လျိုကျွင်းသည် လောလောလတ်လတ် ထွက်ပေါ်လာသော မှိုသုံးပွင့် မျောပါနေသည့် မှိုစွပ်ပြုတ်အိုးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖွင့်လိုက်သည်။

ပထမဆုံး ပါရမီမှို...

၎င်းသည် မမြင်နိုင်သော၊ ပြားချပ်၍ ပွင့်လင်းမြင်သာသော မိုးပျံပူဖောင်းမှိုပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။

[ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း ] : သင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်း ရောနှောသွားနိုင်ပြီး သာမန်လူများအနေဖြင့် သင့်တည်ရှိမှုကို သတိပြုမိရန် ခဲယဉ်းစေလိမ့်မည်။

ထိုနေ့က လူသားတို့သည် ကမ္ဘာကြီးကို ပုံမှန်အတိုင်းသာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း မြို့တစ်မြို့လုံး၌ မှိုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း မသိရှိခဲ့ကြချေ။ စိတ်နှလုံး၏ အတားအဆီးများကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ဘဲနှင့် မှိုတို့၏ ကမ္ဘာကို မည်သို့ မြင်တွေ့နိုင်ပါအံ့နည်း။

...

ဒုတိယမြောက် ပါရမီမှို...

မိုးရေစက်များကဲ့သို့ မျက်ရည်ဖြိုင်ဖြိုင်ကျနေသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးဖွယ်ရာ မှိုတစ်ပွင့်။

[နက်ရှိုင်းသော အချစ်သည် မတည်မြဲ ] : သင် အလွန်အမင်း စိတ်ခံစားမှု ပြင်းထန်လာသောအခါ အောင်းနေသော အလားအလာများကို ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မည်။ သို့သော် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအနေဖြင့် သက်တမ်းကို ကုန်ဆုံးစေလိမ့်မည်။ သင်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ မှိုပင်လယ်ကြီးကို မီးရှို့ကာ တစ်ကြိမ်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုအတွက် မှိုမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို စတေးလိုက်သည့်အခါ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဧရာမမှိုကြီးတစ်ပွင့် ထက်မြက်လာပြီး ပြင်းထန်သော ကမောက်ကမဖြစ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

...

တတိယမြောက် ပါရမီမှို...

လိပ်ပြာပုံသဏ္ဌာန် ရှိပြီး ဖောင်းကားနေသော မှိုဦးနှောက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လိပ်ပြာတောင်ပံ တစ်ဖက်စီသည် လူသားတို့၏ ဘယ်၊ ညာ ဦးနှောက်အမြှေးများနှင့် တူညီနေသည်။

[အလယ်အလတ် ဉာဏ်ပညာ ] : သာမန် သက်ရှိတို့၏ တုံ့ပြန်ဉာဏ်ကို ပိုင်ဆိုင်စေသည်။

...

"ဒီပါရမီ သုံးခုစလုံးက တော်တော်လေး တန်ဖိုးရှိတာပဲ" လျိုကျွင်း တိုးတိုးလေး ဆင်ခြင်မိသည်။

"ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း" ဟူသည်မှာ "နိမ့်ပါးသော ရောဂါလက္ခဏာ " ပါရမီမှ ဆင့်ကဲတိုးတက်လာသော အဆင့်မြင့်ပါရမီတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အလွန်ပင် အသုံးဝင်လှ၏။ ၎င်းသည် ရှင်သန်ဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် အရေးပါသော အမျိုးအစားဖြစ်သဖြင့် လျိုကျွင်းသည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် တတိယမြောက်ပါရမီအဖြစ် ၎င်းကိုသာ ရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်စွမ်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ပြီး ရှင်သန်နိုင်အောင် ကြိုးစားရမည်။

ဒုတိယမှိုပါရမီဖြစ်သော "နက်ရှိုင်းသော အချစ်သည် မတည်မြဲ" ကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို အသုံးပြုပါက အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်စေနိုင်သည့် ပေါက်ကွဲအားပြင်း စွမ်းရည်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ အကယ်၍ ဤပါရမီက ဆက်လက်ဖွံ့ဖြိုးပြီး မှိုမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးအထိ ပျံ့နှံ့သွားကာ ၎င်းတို့၏ သက်တမ်းကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်စေမည်ဆိုလျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ကမ္ဘာကြီးနှင့် ညှိနှိုင်းနိုင်စွမ်းရှိသော၊ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ဧရာမမှိုကြီးတစ်ပွင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ရရှိပေလိမ့်မည်။ မှိုတို့၏ နျူကလီးယားလက်နက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားမှိုများ၏ အဆိပ်အတောက်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက စွမ်းအားက အဆမတန် မြင့်တက်လာပြီး တိုက်ရိုက်ပေါက်ကွဲကာ နံပါတ်တစ် စွမ်းအားကြီး ညစ်ညမ်းဗုံးတစ်လုံး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

သို့သော်လည်း ဤအရာက လျိုကျွင်းအတွက် ပို၍ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလာသည်။ နျူကလီးယားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ ဤရွှေလက်ချောင်း စွမ်းရည်သည် မူလက လူသားများနှင့် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂိမ်းထဲတွင်မူ သူသည် လူသားမျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ စစ်ပွဲများ ဖန်တီးခြင်း၊ ကူးစက်ရောဂါများ ပြန့်ပွားစေခြင်းတို့ဖြင့် ရေခဲဘောလုံးလိမ့်သကဲ့သို့ အရင်းအမြစ်များကို စုဆောင်းရသည့် ကပ်ရောဂါဗိုင်းရပ်စ်မှိုတစ်ပွင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ကူးစက်ပြန့်ပွားအောင် စတင်လုပ်ဆောင်လိုက်ပါက ဤသာမန်လူနေရပ်ကွက်ကို ဖျက်ဆီးရုံမျှဖြင့် စွမ်းရည်တိုးတက်မှုဘားများကို ချက်ချင်း ပြည့်သွားစေနိုင်ပြီး ပါရမီမှို အမြောက်အမြားကို ထုတ်လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ စစ်ကို စစ်ဖြင့် ထောက်ပံ့ခြင်းသည် ထိုကပ်ရောဂါဂြိုဟ်၏ အဓိကဇာတ်ကြောင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမည့် လမ်းစဉ်ကို အမှန်တကယ် မရွေးချယ်လိုပါ။

နောက်ထပ်ပါရမီတစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အလယ်အလတ် ဉာဏ်ပညာ"၊ ၎င်းသည် "နိမ့်ပါးသော ဉာဏ်ပညာ " မှ အဆင့်မြှင့်တင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လျိုကျွင်းသည် "ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း" ကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် "အလယ်အလတ် ဉာဏ်ပညာ" ကို 'ပယင်းရောင် လိပ်ပြာနဂါးမြီး' အတွက် ချန်ထားခဲ့သည်က အကောင်းဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ၎င်းကို ဒုတိယမြောက် ပါရမီမှိုနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်မလားဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်ရပေမည်။

ရှဲလ်...

သူက "ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း" ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ရွေးချယ်လိုက်သည်နှင့် မှိုစွပ်ပြုတ်ထဲရှိ ပွင့်လင်းမြင်သာသော မှိုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်ကာ ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။ လှိုင်းထတုန်ခါမှုတစ်ခုနှင့်အတူ လျိုကျွင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် အသိစိတ်တစ်ခုလုံးသည် သူ၏ရုပ်ခန္ဓာခွံအတွင်းသို့ စုစည်းဝင်ရောက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ငြိမ်သက်ပုန်းကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်ကြည့်ရာ သိသာထင်ရှားသော ထူးခြားမှုများကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ငါ့အခြေအနေအရ စိတ်တန်ခိုးကို သုံးလိုက်ရင်တောင် ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်လှိုင်းတွေကို ရှာဖွေဖမ်းယူနိုင်ဖို့ တော်တော် ခက်ခဲသွားပြီပဲ"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်က ပြောင်းလဲသွားပြီး မှိုတစ်ပွင့်အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားသည်။ ထို့နောက် မကြာမီမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် လမ်းဘေးတွင် သတိမထားမိဘဲ ပုပ်သိုးနေသော သစ်သားတုံးများကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် သစ်သားပရိဘောဂများ၏ အစိတ်အပိုင်းများကဲ့သို့ သစ်သားကဲ့သို့ တောင့်တင်းခဲသွားတော့သည်။

"ဒါကို ကိုယ်တိုင် အလိုအလျောက် အသက်သွင်းလို့ ရတာလား"

လျိုကျွင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းကြောင်း တွေ့ရှိသွားသည်။ ၎င်းက သစ်သားအဖြစ် အသွင်ယူခြင်းလော။ ဤစွမ်းရည်၏ လက်တွေ့အသုံးဝင်မှုက အလွန်ပင် မြင့်မားလှသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် နည်းဗျူဟာတစ်ခုကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။ အကယ်၍ ရန်သူက သူ့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးပါက သူသည် လမ်းဘေးရှိ သစ်သားတုံး သို့မဟုတ် အိမ်တွင်းရှိ သစ်သားပရိဘောဂ၊ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်များအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ထွက်သက်ဝင်သက်ကို ဖျောက်ကွယ်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် အခြားသူများအနေဖြင့် သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန် ခဲယဉ်းသွားပေလိမ့်မည်။

အင်း... ဒါက 'မှိုကိုယ်ယောင်ဖျောက်အတတ်' ပဲ။ ရန်သူနှင့် အဆင့်အတန်း ကွာဟချက်က အလွန်အမင်း ကြီးမားမနေသရွေ့ပေါ့။

ဤနည်းဖြင့် သူ၏ လုံခြုံရေးပြဿနာက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြေလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နောက်ထပ် ထူးခြားဆန်းသစ်သော အတွေးတစ်ခုလည်း ချက်ချင်း ခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... ဤထွက်သက်ဝင်သက်ကို ဖျောက်ကွယ်နိုင်သော စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ငွေရှာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

[အမည် - လျိုကျွင်း]

[မျိုးနွယ် - မှိုမျိုးနွယ် ]

[ကျင့်စဉ်အဆင့် - မိုးကြိုးအဆင့်၏ ပထမအလွှာ ၊ စိတ်တန်ခိုးရှင် ]

[ပါရမီများ - နိမ့်ပါးသော ကုန်ဆုံးမှု၊ နိမ့်ပါးသော ရောဂါလက္ခဏာ ၊ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း ]

[မှိုစွပ်ပြုတ် - နိမ့်ပါးသော ဉာဏ်ပညာ ၊ အလင်းနှင့် မြေမှုန့် ၊ သာယာသောနေ့နှင့် လတ်ဆတ်သောလေညင်း ၊ ကြည်လင်သောလမင်းနှင့် တောက်ပသောစိတ်ဝိညာဉ် ၊ နက်ရှိုင်းသော အချစ်သည် မတည်မြဲ ၊ အလယ်အလတ် ဉာဏ်ပညာ ]

မိုးကြိုးအဆင့်၏ တတိယမြောက်အဆင့်။

ဒါက အကြီးမားဆုံး အံ့ဩစရာပဲ။ မိုးကြိုးအဆင့်ဆိုသည်မှာ စိတ်တန်ခိုးက မိုးကြိုးကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြင်းထန်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ သူသည် ဤမြို့၌ နေရာတစ်နေရာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ၏ အန္တိမအိမ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယမြောက် အံ့ဩစရာမှာ မှိုစွပ်ပြုတ်ထဲ၌ အသစ်ပေါ်ထွက်လာသော ပါရမီမှိုနှစ်ပွင့် ထပ်မံမျောပါနေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းက 'လိပ်ပြာခေတ်'တွင် နတ်ဘုရားရတနာနှစ်ပါး ထပ်မံတိုးပွားလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မူလက လျိုကျွင်းသည် မှိုစွပ်ပြုတ်ထဲရှိ အခြေအနေကို ဆက်လက်စစ်ဆေးချင်သေးသော်လည်း စီအန်းဟယ်ထံမှ အောက်ထပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း မက်ဆေ့ခ်ျ ထပ်မံရရှိခဲ့သည်။ အချိန်ဆွဲနေ၍ မဖြစ်တော့။ လျိုကျွင်းသည် အခန်းကို အမြန်အဆန် အနည်းငယ် သိမ်းဆည်းကာ မည်သည့်ပြဿနာမျှမရှိကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် ဧည့်ခန်းမှတစ်ဆင့် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းခဲ့တော့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် မိုးဖွဲဖွဲလေးများ ဆက်တိုက် ရွာသွန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရယ်ဟယ်မြို့၏ ရာသီဥတုသည် ဘယ်သောအခါမှ ကြည်လင်မနေတတ်ပေ။ လေးလံသော စက်မှုလုပ်ငန်းများအတွက် ရေအမြောက်အမြား အသုံးပြုရသည်ဟု ဆိုကြရာ၊ ရယ်ဟယ်အထူးစက်မှုလုပ်ငန်း မှ နေ့စဉ် စွန့်ပစ်သော စက်မှုရေဆိုးများကြောင့် မြို့တစ်မြို့လုံး၌ မိုးဖွဲဖွဲလေးများ စဉ်ဆက်မပြတ် ရွာသွန်းနေစေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အနက်ရောင် ယူနီဖောင်း ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ထီးတစ်ချောင်းအောက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေ၏။

"နင်..."

သူမက လျိုကျွင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေသည်ဟု ခံစားမိပုံရသော်လည်း အတိအကျကိုမူ မပြောနိုင်ချေ။

"မင်္ဂလာပါ ဆရာမ" လျိုကျွင်းက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အပေါ်တက်ရအောင်" စီအန်းဟယ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

ဧည့်ခန်းအတွင်း၌...

လျိုကျွင်းသည် စီအန်းဟယ်အား စွမ်းအင်ဖြည့်အချိုရည် နှစ်ဗူးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

စီအန်းဟယ်က လျိုကျွင်းကို ကြည့်ကာ "ဒီရက်ပိုင်း စာဖတ်ဖို့ ပျက်ကွက်နေတာမျိုးတော့ မရှိဘူးမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး၊ မနေ့ညကတင် ကျွန်တော် သေသေချာချာ စာဖတ်ပြီး 'ပယင်းရောင် လိပ်ပြာနဂါးမြီး' အကြောင်းကို ပြန်နွှေးနေတာ။ ပြီးတော့ အဆင့်တောင် တက်သွားသေးတယ်"

လျိုကျွင်းက အချိုရည်ဗူးကို ဖောက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် စီအန်းဟယ်က လုယူလိုက်ပြီး "ဒီလို အမှိုက်အချိုရည်တွေကို သောက်နေပြီးတော့မှ အလုပ်မပျက်ကွက်ဘူးလို့ ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့?"

စီအန်းဟယ်သည် အချိုရည်ဗူးကို ဖယ်ထားလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်မှ ခွက်အလွတ်တစ်လုံးကို ယူကာ ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် လက်ကိုအပြင်သို့ဆန့်ထုတ်ကာ မိုးရေတစ်ခွက်ကို ခံယူလိုက်ပြီးနောက် လှည့်လာပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒါကို သောက်စမ်း၊ သဘာဝကပေးတဲ့ လက်ဆောင်၊ မြို့တော်ရဲ့ သာယာဝပြောမှုပဲ။ ဒါက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ပျားရည်လိုပဲကိုး၊ နင်ကတော့ အရင်းအမြစ်တွေကို အမှန်တကယ် ဖြုန်းတီးနေတာပဲ"

"ငါ အခုတင် ရွှီချန်ရှန့်ဆီက ပြန်လာတာ။ သူ ဘာလုပ်နေလဲ နင်သိလား။ ရေတွေ သောက်နေတာ။ တဂျုန်းဂျုန်းနဲ့ကို သောက်နေတာ၊ မိုးရေကိုသုံးပြီး ထမင်းတောင် ချက်စားသေးတယ်။ ငါတောင် မြင်ခဲ့သေးတယ်၊ သူ ရေစစ်အိုးကို တပ်ဆင်ပြီးတော့ မိုးရေကို သန့်စင်နေတာ။ အဲဒါမှ အရှက်ကို သိပြီးတော့ ရဲရင့်လာတဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုးကွ။"

ရွှီချန်ရှန့်က ထိုမျှအထိ ကြိုးစားနေတာလား။

လျိုကျွင်း လန့်သွားမိပြီး ရေခွက်ကို လှမ်းယူကာ တိတ်တဆိတ် တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ ခံတွင်းထဲ၌ ချဉ်စုတ်စုတ်နှင့် သံချေးတက်သည့် အရသာက စက်ရုံမှ စွန့်ပစ်လိုက်သော ဆေးဝါးဓာတ်ကြွင်းများနှင့် ရောနှောနေပြီး အိမ်၏ အရသာကို ပေးစွမ်းနေ၏။

"မဆိုးပါဘူး၊ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အောင့်အီးသည်းခံနိုင်မှ ချမ်းသာမှုကို ခံစားရမှာ" စီအန်းဟယ်က ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမကိုယ်တိုင်မူ စွမ်းအင်ဖြည့်အချိုရည်တစ်ဗူးကို ဖောက်ကာ သောက်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါကတော့ ဟိုးတုန်းက ဒုက္ခတွေ အလုံအလောက် ခံစားခဲ့ရပြီးပြီ၊ အခုတော့ ထပ်ပြီး ဒုက္ခမခံနိုင်တော့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက ငါ့ကို ပိုပြီး အိုမင်းရင့်ရော်စေလို့ပဲ"