အခန်း (၁) - လောကသုံးပါးကို ဖြတ်သန်းသွားလာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကုန်သည်ဖြစ်လာခြင်း

အိပ်ချ်မြို့ တွင် ဂိမ်းဆော့နေသော တောက်ရွှမ်၏ ခေါင်းထဲသို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"လူငယ်လေး။ မင်းက လောကသုံးပါးနဲ့ စကြဝဠာအနှံ့ကို သွားလာပြီး လူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကုန်သည် ဖြစ်ချင်သလား"

တောက်ရွှမ်က သူများ နားယောင်နေသလားဟု သံသယဝင်ကာ ဘယ်ညာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်သာ ရှိသေးသည်လေ။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။

သူ၏ တွေဝေနေမှုကို သိမြင်သွားသည့်အလား ထိုဆန်းကြယ်သောအသံက ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"လူငယ်လေး။ မင်းကြားတာ မမှားပါဘူး။ သန်းပေါင်းများစွာသော လူတွေထဲကနေ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကုန်သည်အဖြစ် အရွေးခံရသူက မင်းပဲ။ ကုန်သည်ဖြစ်ဖို့ လက်ခံသလား"

"သတိပြုရန်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကုန်သည်သည် သူတစ်ပါးကို အရင်စတင်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုသရွေ့ စနစ်၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိမည်။ ထို့အပြင် စကြဝဠာအနှံ့ရှိ ဘာသာစကားအားလုံးကိုလည်း နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိမည်ဖြစ်သည်။"

"စနစ်၏ အသိပေးချက်။ ရွေးချယ်ရန် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်သာ ရှိသည်။ အကယ်၍ ငြင်းပယ်ပါက အခြားသူတစ်ဦးကို ရွေးချယ်မည်။ ရေတွက်ခြင်းစတင်ပြီ ၃ ၂ "

အချိန်ဆွဲနေ၍မရသော ရေတွက်သံကြောင့် တောက်ရွှမ်လည်း ဘာမှဆက်မတွေးနေတော့ဘဲ အလောတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"လက်ခံတယ်။ ကျွန်တော် လက်ခံတယ်။"

"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကုန်သည် စနစ် ချိတ်ဆက်နေပါသည်"

"ချိတ်ဆက်မှု အောင်မြင်ပါသည်"

"၁၀ စက္ကန့်အကြာတွင် ကမ္ဘာများကို စတင်ဖြတ်သန်းပါမည်"

"၁၀ ၉"

တောက်ရွှမ် တစ်ခုခု မတုံ့ပြန်နိုင်မီ ခေါင်းမူးနောက်သွားကာ ဤကမ္ဘာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ပင်လယ်ပြက္ခဒိန် နှစ် ၁၅၁၉၊ လူဖီ ပင်လယ်ပြင်သို့ မထွက်ခွာမီ နှစ်နှစ်အလို၊ ဝမ်းပိစ်ကမ္ဘာ၊ အရှေ့ပင်လယ်ပြာ၊ ကိုကိုယက်ဆီရွာ။

ကိုကိုယက်ဆီရွာ၏ အပြင်ဘက်တွင် တောက်ရွှမ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါ ဝမ်းပိစ်ကမ္ဘာလား"

တောက်ရွှမ်က ကျောဘက်ရှိ အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင်နှင့် ခေါင်းပေါ်ရှိ ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ စနစ်ကို မေးလိုက်သည်။

ကူးပြောင်းလာသည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာပင် စနစ်က တောက်ရွှမ်ကို သူ၏ စွမ်းရည်အားလုံးအကြောင်း အသိပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

စနစ်သည် လက်ရှိကမ္ဘာရှိ ငွေကြေးတန်ဖိုးကို သူ့ကိုယ်ပိုင် သီးသန့်ငွေကြေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။ ဤကမ္ဘာမှလူများသည် ဒေသသုံးငွေကြေးကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဘလိုင်းဘောက်စ်များကို ဝယ်ယူဖောက်ကားနိုင်သည်။ သို့သော် ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ဖွင့်နိုင်သော ဘလိုင်းဘောက်စ် အရေအတွက်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။

ထို့အပြင် ဘလိုင်းဘောက်စ် ဖွင့်သည့်အရေအတွက် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားမှသာလျှင် နတ်ဘုရားအဆင့် ဘလိုင်းဘောက်စ် ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ဘလိုင်းဘောက်စ်ထဲမှ မည်သည့်အရာများ ထွက်လာမည်ကိုတော့ တောက်ရွှမ်ကိုယ်တိုင်ပင် မသိပေ။ သို့သော် လျှို့ဝှက်ကုန်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဖောက်သည်တစ်ဦးက သူ့ထံမှ အကြိမ်နှစ်ဆယ် ဆက်တိုက် မဲဖောက်တိုင်း ဆုကြေးတစ်ခုကို သူကိုယ်တိုင်အတွက် အခမဲ့ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်။

အကယ်၍ ဖောက်သည်က ငွေရောင်ဘလိုင်းဘောက်စ် ဖွင့်ခဲ့ပါက၊ တောက်ရွှမ်သည် ကြေးရောင်ဘလိုင်းဘောက်စ်မှ ရရှိသောဆုများကို စုပေါင်း၍ ငွေရောင်အဆင့်ဆုကြေးအဖြစ် တိုက်ရိုက် လဲလှယ်နိုင်သည်။ အချိုးအစားမှာ အခုနှစ်ဆယ်လျှင် တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဘလိုင်းဘောက်စ်များကို ကြေးရောင်၊ ငွေရောင်၊ ရွှေရောင်၊ ပလက်တီနမ်၊ စိန်နှင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။

အဆင့်အလိုက် ထွက်ရှိလာမည့် ပစ္စည်းများလည်း ကွာခြားသည်။ ထို့အတူ အဆင့်မြင့် ဘလိုင်းဘောက်စ်များကို ဝယ်ယူရန် ငွေကြေးသာမက အဆင့်နိမ့် ဘလိုင်းဘောက်စ် ဖွင့်ထားသည့် အရေအတွက်ပါ လိုအပ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကြေးရောင် ဘလိုင်းဘောက်စ် အခုတစ်ရာ ဖွင့်ပြီးမှသာ ငွေရောင်အဆင့် ဘလိုင်းဘောက်စ်ကို ဝယ်ယူခွင့်ရမည်ဖြစ်သည်။

တောက်ရွှမ်၏ အမေးကို စနစ်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီနေရာက ကိုကိုယက်ဆီရွာပါ"

"ဒီနာမည်က ရင်းနှီးနေသလိုပဲ။ ဒါ နာမီ ရှိတဲ့ရွာများလား"

တောက်ရွှမ်က အံ့သြဝမ်းသာစွာ အော်လိုက်သည်။ ဝမ်းပိစ် ပရိသတ်တစ်ဦးအနေဖြင့် နာမီနှင့် ရော်ဘင်တို့သည် သူအနှစ်သက်ဆုံး အမျိုးသမီးဇာတ်ကောင်များ ဖြစ်သည်။ သူက နှာဘူးလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေ၍တော့ လုံးဝမဟုတ်ပေ။

"နာမီ။ နာမီ။"

စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တောက်ရွှမ် ရွာဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အားလောင်ကိုမူ တောက်ရွှမ်က အရေးမလုပ်သေးပေ။ လျှို့ဝှက်ကုန်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ သူတစ်ပါးကို အရင်မတိုက်ခိုက်သရွေ့ သူက ပြီးပြည့်စုံသော အကာအကွယ်ရရှိထားသည်။

သူကိုယ်တိုင် စတင်တိုက်ခိုက်မှသာ ဤအကာအကွယ် ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူငြိမ်နေသရွေ့ ဘယ်သူမှ သူ့ကို အနိုင်ယူ၍မရပေ။

...

"နာမီရေ၊ ကောင်းတယ်။ ဒီအတိုင်း ဆက်ကြိုးစား။ နောက်ထပ် ဘယ်ရီ သန်းငါးဆယ်ပဲ လိုတော့တယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ကိုကိုယက်ဆီရွာကို မင်းဆီ ပြန်ပေးမယ်။"

"ဟားဟားဟား။"

ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ လွှသွားပုံစံ ငါးမန်းလူသား အားလောင်က သူ၏ နေအိမ်ဘက်သို့ ပြန်လျှောက်သွားသည်။

"ကောင်မလေးတွေက လှည့်စားရတာ သိပ်လွယ်တာပဲ။"

အားလောင်က ကိုကိုယက်ဆီရွာကို ပြန်ပေးရန် အစကတည်းက ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ နာမီကို ထိုသို့ပြောရခြင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် လမ်းပြတစ်ဦးဖြစ်သော သူမကို အားလောင်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရန်နှင့် ရေကြောင်းပြမြေပုံများ ရေးဆွဲခိုင်းရန်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ သူမ၏ ငွေရှာချင်စိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးရန်ဖြစ်သည်။ ငွေတွေ စုမိလုနီးပါး အခြေအနေရောက်လျှင် တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်၍ လုယူခိုင်းလိုက်မည်။ ထိုအခါ သူမ အစကနေ ပြန်စုရပြန်မည်။ ဤသည်မှာ ဟာကွက်ကင်းသော အစီအစဉ်တစ်ခုပင်။

...

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လိမ္မော်ခြံများကို တွေ့ရသည်။ တောက်ရွှမ် လျှောက်လာရင်း သစ်သားအိမ်တစ်လုံးရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ လိမ္မော်သီး အနည်းငယ်ကို ခူးလိုက်သည်။

"ဟွန်း၊ အရသာက တော်တော်မိုက်တာပဲ။"

တောက်ရွှမ် လိမ္မော်သီးကိုစားရင်း ကျယ်လောင်စွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။ ဝမ်းပိစ်ကမ္ဘာ၏ ရာသီဥတုက အလွန်ထူးခြားပြီး လူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း အလွန်သန်မာကြသည်။ သစ်သီးများပင်လျှင် အရသာ အလွန်ရှိလှသည်။ တောက်ရွှမ် စားရင်းနှင့် နောက်ထပ် အနည်းငယ် ထပ်ခူးရန် လက်လှမ်းလိုက်မိသည်။

ရွှီး။

"ရပ်လိုက်စမ်း သူခိုး။ ငါ့လိမ္မော်သီးတွေကို ခိုးရဲတယ်ပေါ့လေ။"

တောက်ရွှမ် လိမ္မော်သီး ဆက်ခူးရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် လူငယ်ကောင်မလေးတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။ သူမက အစင်းကျား အင်္ကျီလက်တိုနှင့် ခပ်နွမ်းနွမ်း စကတ်တိုလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သာမန်အမျိုးသမီးများ စီးလေ့ရှိသော ခြေညှပ်ဖိနပ်ပြားကို စီးထားသည်။

လိမ္မော်ရောင် ဆံပင်တိုလေးနှင့် ကောင်မလေးက လက်ထဲတွင် တုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ တောက်ရွှမ်ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

တောက်ရွှမ်မှာ ရှောင်တိမ်းချိန်ပင်မရဘဲ တုတ်က သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျလာသည်ကို မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေမိသည်။

ဒိုင်း။

မှန်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်သကဲ့သို့ အသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော တွန်းကန်အားတစ်ခုကြောင့် နာမီ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျသွားသည်။

တောက်ရွှမ် ခေါင်းကုတ်လိုက်မိသည်။ ဒုက္ခပါပဲ။ ရောက်ရောက်ချင်းပဲ နာမီကို ပြဿနာသွားရှာမိပြီ။

တောက်ရွှမ်က သူ့ရှေ့ရှိ ကောင်မလေးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိလိုက်သည်။ ကျောက်မျက်ရတနာလို တောက်ပနေသော မျက်လုံးများ၊ လိမ္မော်ရောင် ဆံပင်ကောက်ကောက်လေးများ၊ ပင်လယ်လေနှင့် နေရောင်ကြောင့် အနည်းငယ် နီမြန်းနေသော အသားအရည်။

သူမက နာမီ အစစ်ပင်ဖြစ်သည်။

"ဆောရီး။ ခုနက နည်းနည်း ရေဆာနေတာနဲ့ ရေဓာတ်ရအောင် လိမ္မော်သီး နည်းနည်း ခူးစားလိုက်မိတာ"

တောက်ရွှမ် တောင်းပန်လိုက်သည်။ နာမီပိုင်သော လိမ္မော်သီးများကို ခိုးခူးမိသည်မှာ သူ၏အမှားပင်။ ဒီအပင်တွေက အလေ့ကျပေါက်နေတာဟု သူထင်ခဲ့မိခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သေချာပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤလိမ္မော်ပင်များက စနစ်တကျ စိုက်ပျိုးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

နာမီ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး သူမထက် အသက်သိပ်မကြီးသော သူမရှေ့ရှိ လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ လူငယ်ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများက မြင့်မြတ်သော မှူးမတ်အဝတ်အစားများ မဟုတ်သော်လည်း သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အဝတ်အစားတော့ သေချာပေါက်မဟုတ်ပေ။

ထိုအထည်သားများက မှူးမတ်များ ဝတ်ဆင်သော အဝတ်အစားများထက် လုံးဝမနိမ့်ကျပေ။ သူက တော်တော်လေး ချမ်းသာရမည်။

ရွာကို ကယ်တင်ရန် ဘယ်ရီသန်းတစ်ရာ ရှာဖွေရာတွင် နာမီသည် ခိုးဝှက်ခြင်း၊ လုယက်ခြင်း အားလုံးကို လုပ်ဖူးသည်။ သို့သော် ခုနက တုတ်ချက်က ဤလူငယ်ကို မထိခိုက်စေရုံသာမက၊ အရှိန်ဖြင့် ပြန်ကန်ထွက်လာသဖြင့် သူမ၏ လက်ဖဝါးပင် နာကျင်သွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤလူငယ်က ပင်လယ်ဓားပြများလို ရက်စက်မည့်ပုံမပေါ်ဘဲ၊ ခိုးထွက်လာသော အထက်တန်းလွှာ လူငယ်တစ်ယောက်နှင့် ပိုတူနေသည်။

ယင်းကို တွေးမိပြီးနောက် နာမီက ရဲတင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လျော်ကြေးပေး။"

အော့။

နာမီ၏ စကားက အရေးကြီးဆုံးအချက်ကို ထိမိသွားသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကုန်သည် စနစ်က သူ့ကို မည်သည့် ငွေကြေး သို့မဟုတ် အစားအသောက် အကူအညီမှ မပေးထားပေ။ အသက်အန္တရာယ် ကာကွယ်ပေးသည့် စွမ်းရည်မှလွဲ၍ ကျန်သည်များကို သူ့ဘာသာ ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ခုနက လိမ္မော်သီးကို ခူးစားမိခြင်းဖြစ်သည်။

တောက်ရွှမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ သူ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူးဟု တိုက်ရိုက်ပြောရန်က အနည်းငယ် ခက်ခဲနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အခိုက်အတန့်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။