အခန်း ၈ ကမ္ဘာမြေမှ အတိတ်ဟောင်းပုံရိပ်များနှင့် မြေးမြစ်မလေး ရွှီချန်
ရှာနိုင်ငံတော်၊ ဒါ့ဟိုင်မြို့။
ပင်လယ်ကမ်းနားလမ်းမ၏ လမ်းကြားငယ်တစ်ခုဝက်တွင် စားသောက်ကုန်နှင့် လူသုံးကုန်ပစ္စည်းမျိုးစုံကို လမ်းဘေးဝဲယာ၌ စီရီခင်းကျင်းထားသည်။
ရွှီချန်ချင်းနှင့် အကြီးအကဲကျန်းကုန်းတို့သည် ရှာနိုင်ငံသားတို့ အလေ့အထရှိသည့် သာမန်အရပ်ဝတ်လဲလှယ်ထားကြသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က မြင်တွေ့လျှင်ပင် လွန်ခဲ့သောအချိန်က ဒါ့ကျင်းမြို့တွင် ပေါ်ထွန်းခဲ့သည့် နတ်ဘုရားဆယ်ပါးထဲမှ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်လိုမှ ရိပ်မိနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါတွင် ၎င်းတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုသာမက ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါနှင့် အရှိန်အဝါတို့သည်ပါ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရွှီချန်ချင်းသည် ဤနက်ပြာရောင်ကြယ်စကြဝဠာအတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်လှသော အရပ်ဒေသအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း သူ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ထိုနေရာများသည် ထူးဆန်းစွာပင် သူ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှောင်လွှဲနေသည့်အလား ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားကြသည်။
"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ... ဒီကမ္ဘာမြေက တကယ်ကို သာမန်မဟုတ်ဘူးပဲ"
စုချင်ရွှေနှင့် အခြားသူများကမူ မိစ္ဆာညစ်ညမ်းမှုများ စီးဆင်းရာ အရင်းအမြစ်ကို စုံစမ်းရန် သီးသန့်ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှီချန်ချင်း၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ထိုမိစ္ဆာများနှင့် မိစ္ဆာဆိုးများ၏ ဇာစ်မြစ်ကို အလွယ်တကူ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သည်။
ဒါသည်ကား အခြားသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုက ကမ္ဘာမြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
ထိုကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးသည် ကမ္ဘာမြေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုသန်မာသော်လည်း ရွှီချန်ချင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ အရေးတယူလုပ်ရန် မတန်ပေ။
စနစ်၏ သတ်မှတ်ချက်အရ ၎င်းသည် 'ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်ရှိသော ကမ္ဘာကြီး' မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် စုချင်ရွှေတို့အဖွဲ့ လောက်လောက်လားလား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သည်။
၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လမ်းကြားငယ်လေးအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ ရွှီချန်ချင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် အတိတ်ကို လွမ်းမောတမ်းတရိပ်တို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထင်ဟပ်လာသည်။
အကြီးအကဲကျန်းကုန်းမှာမူ ရင်ထဲတွင် မချိတင်ကဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကမ္ဘာဦးလောကကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်းက စိုးမိုးအုပ်ချုပ်နေသော ကမ္ဘာဦးသူတော်စင်မြေ၏ အရှင်သခင်ကြီးသည် ဤမျှ သေးငယ်လှသော အရပ်ဒေသလေးမှ ဆင်းသက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါအံ့နည်း။
"ငါ ငယ်ငယ်က ဒီနားမှာပဲ ကြီးပြင်းခဲ့တာ... မိဘတွေက စောစောစီးစီး ဆုံးပါးသွားတော့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်မဝမ်းကွဲတို့ကပဲ ငါ့ကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြတာပေါ့"
"သူတို့က ဒီနေရာမှာ ငါးရောင်းကြတာ... ငါနဲ့ ဝမ်ဘင်းလေးကတော့ ဆိုင်ထဲက စာပွဲခုံလေးမှာပဲ စာထိုင်လုပ်ကြတာပေါ့"
လမ်းကြား၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဈေးသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ရွှီချန်ချင်း၏ မျက်ဝန်းထဲမှ တမ်းတမှုတို့သည် ပိုမိုတောက်ပလာသည်။
ရွှီချန်ချင်း၏ ဤကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားတမ်းတနေသော ပုံရိပ်ကြောင့် အကြီးအကဲကျန်းကုန်း အတော်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ လွန်ခဲ့သော အနှစ်သုံးရာက ရွှီချန်ချင်းနှင့် စတင်ဆုံတွေ့စဉ်ကတည်းက ရွှီချန်ချင်းသည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ပြီး ခံစားချက်ကို အပြင်မထုတ်တတ်သူဟုသာ ထင်မြင်ခဲ့မိသည်။
ဇာတိမြေသို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ ရွှီချန်ချင်းသည် အတော်လေး ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။
"ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတာလား"
ရွှီချန်ချင်းသည် အကြီးအကဲကျန်းကုန်း၏ အတွေးကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါက ကမ္ဘာဦးလောကကြီးထဲက တခြားသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ မတူဘူး... ငါက နှလုံးသားမဲ့တာအိုကို ကျင့်ကြံတာမဟုတ်ဘူး... ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတာက ငါ့ရဲ့ စိတ်အာသီသကို ပြည့်ဝစေတယ်... မဟာဧကရာဇ်အဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ဖို့ကတော့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်လာပါလိမ့်မယ်"
ကမ္ဘာဦးလောကကြီးတွင် သာမန်ကျင့်ကြံသူများသည် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မဟာတာအိုတရားနှင့် ပိုမိုနီးကပ်စေရန်အတွက် လောကီလူသားတို့၏ သံယောဇဉ်အတိတ်ဟောင်းများကို အပြတ်ဖြတ်လေ့ရှိကြသည်။
သို့သော် ရွှီချန်ချင်းအတွက်မူ ထိုသို့မလိုအပ်ပေ။
သူသည် လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်က ဘဝအစအနများကိုလည်း စွန့်ပယ်ရန် ဆန္ဒမရှိပါ။
အကြီးအကဲကျန်းကုန်း၏ ရင်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ အရှင်သခင်ကြီးသည် မဟာဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ရန် သေချာပေါက် ယုံကြည်ချက် ရှိနေပြီဆိုပါလား။
ကမ္ဘာဦးလောကကြီးတွင် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး မပေါ်ထွန်းခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်သိန်းခန့် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မိမိတို့၏ အရှင်သခင်ကြီးက ဤသို့ မိန့်ကြားဝံ့သည်ဆိုပါက သေချာပေါက် ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေ၍သာ ဖြစ်ရမည်။
ထိုအချိန်သည်လည်း ဝေးကွာတော့မည် မဟုတ်ချေ။ အနှစ်တစ်ထောင်လော၊ အနှစ်တစ်သောင်းလော။
အကြီးအကဲကျန်းကုန်း၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်သွားပြီး မကြာမီအချိန်အတွင်း မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ထက်မြက်လာမည့် သမိုင်းမှတ်တိုင်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ရတော့မည်ကို သိရှိလိုက်သည်။
ရွှီချန်ချင်းသည် အတွေးစုံကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သာမန်လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် လမ်းဘေးဝဲယာမှ ဈေးရောင်းဈေးဝယ် အော်ဟစ်သံများကြား၌ ရှေးဟောင်းကျောက်ပြားလမ်းထက်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။
"ရွှီမိသားစုရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ ငါတို့တစ်မိသားစုလုံး ဒီနေရာမှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုလာတာ အနှစ်ရှစ်ဆယ် ရှိပြီ"
"ဟုတ်ပါ့... ဒီဘက်ခေတ်မှာ ဒါ့ဟိုင်မြို့ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာ ဒီလောက်သက်သာတဲ့ ဆိပ်ကမ်းမျိုးကို ရှာလို့ရဦးမှာလဲ"
"ဒီအရပ်ကို မြေလှန်ပြီး ပြန်လည်တည်ဆောက်မယ်ဆိုရင် ရွှီမိသားစုက အကြီးအကျယ် ချမ်းသာသွားမှာ သေချာတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဲဒီလိုမလုပ်ခဲ့ဘူး..."
"ငါကြားတာတော့ ရွှီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ယောက်က ငယ်ငယ်တုန်းက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လို့တဲ့... အဲဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ဒီမြေကွက်တစ်ခုလုံးကို ဝယ်ယူပြီး ထိန်းသိမ်းထားတာတဲ့"
"သူတို့ပြောတာတော့ ဒီလိုလုပ်ထားမှ တနေ့ ဘိုးဘေး ပြန်လာခဲ့ရင် အိမ်ပြန်လမ်းကို ရှာတွေ့နိုင်မှာမို့လို့တဲ့..."
ရွှီချန်ချင်း ခြေလှမ်းများ တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်တို့ ထင်ဟပ်သွားသည်။
သူ ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လည်ခြေချလိုက်သည့် မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် သူ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ အလိုအလျောက် စီးဝင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ရွှီဝမ်ဘင်းသည် သူ့ကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ပြီး ငွေကြေးအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံကာ ဤမြေကွက်တစ်ခုလုံးကို ဝယ်ယူထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ ပြန်လာသည့်အခါ အိမ်ပြန်လမ်းကို မှတ်မိစေရန်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။
ရွှီချန်ချင်း ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ "သွားကြစို့... ငါ့ရဲ့ အိမ်ဟောင်းလေးဆီကို သွားကြည့်ရအောင်"
ကောင်းကင်ယံသည် တဖြည်းဖြည်း မှောင်ရီပျိုးစပြုလာပြီး နေဝင်ရိုးရီ အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
လမ်းကြားလေး၏ အရှေ့ဘက် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်အကွာတွင် အိုမင်းပြီး အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့ပျက်စီးနေသော အိမ်ဟောင်းလေးတစ်လုံးကို အကြီးအကဲကျန်းကုန်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဝမ်ဘင်းလေးက တကယ်ကို သံယောဇဉ်ကြီးရှာတာပဲ... ဒီနှစ်တွေအထိ အိမ်ဟောင်းလေးကို မူလအတိုင်း မပျက်မစီးအောင် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာပဲ"
ထိုအိမ်လေးသည် အိုမင်းဆွေးမြည့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရွှီမိသားစုသည် ဤအိမ်လေးကို မပြိုလဲစေရန်အတွက် နှစ်စဉ်ရက်ဆက် ငွေကြေးအမြောက်အမြား အသုံးပြု၍ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ငွေပမာဏသည် ဤကဲ့သို့ အိမ်မျိုး အလုံးပေါင်းများစွာကို ဝယ်ယူနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဤအိမ်လေးကိုသာ မူလအတိုင်း ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ကြသည်။
ရွှီချန်ချင်းနှင့် အကြီးအကဲကျန်းကုန်းတို့သည် ရှေးဟောင်းတံခါးကြီး၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ရာ တံခါးတွင် သော့ခတ်ထားခြင်းမရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တံခါးသည် အတွင်းမှ အလိုအလျောက် ပွင့်ဟလာသည်။
ထို့နောက် အသက် တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်၊ တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ်ခန့် ရှိမည့် ချောမောလှပသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူမသည် ရွှီချန်ချင်းနှင့် အခြားတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူမသည် ရွှီချန်ချင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူမ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို သတိရသွားကာ ချက်ချင်းပင် ရန်လိုသော အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ရှင်တို့က ဘယ်သူတွေလဲ... ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ"
ရွှီချန်ချင်းသည် မိန်းကလေးငယ်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် အပြုံးရိပ်တို့ ထင်ဟပ်လာသည်။
ဒါသည်ကား သူတို့ ရွှီမိသားစု၏ သွေးသားရင်းချာပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က တွေ့ခဲ့သော မြေးမြစ် ရွှီလီကော်၏ သမီးဖြစ်ရမည်။ သို့ဆိုလျှင် သူ့ကို 'ဘိုးဘွားဘီဘင်' ဟု ခေါ်ရပေမည်။
ဤကလေးမလေးသည်လည်း သူမ၏ အဖေကဲ့သို့ပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ စွမ်းအားက ပိုမိုပြင်းထန်လှရာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။
ထို့ပြင် သူမသည် မကြာသေးမီကမှ တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲခဲ့ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ သောင်းကျန်းနေသည်ကိုလည်း ရွှီချန်ချင်း ခံစားမိသည်။
အကြီးအကဲကျန်းကုန်းသည် ခဏမျှ တန့်သွားပြီးနောက် ရွှီချန်ချင်း၏ အနားသို့ တိုးကာ တိုးတိုးလေး လျှောက်တင်လိုက်သည်။ "ဒီမိန်းကလေးက ပါရမီ အတော်လေး မြင့်မားတာပဲ... ရှားပါးတဲ့ ကိုယ်ထည်ပိုင်ရှင်လည်း ဖြစ်ရမယ်... အကယ်၍ ကမ္ဘာဦးလောကကြီးထဲမှာသာ မွေးဖွားခဲ့ရင် သန့်စင်သောသမီးတော် ဒါမှမဟုတ် သန့်စင်သောသားတော်တွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာ သေချာတယ်"
ရွှီချန်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခင်က တွေ့ခဲ့သော ရွှီလီကော်အပါအဝင် သူတို့အားလုံးသည် ပါရမီ ထူးချွန်ကြသော်လည်း ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် မွေးဖွားလာခဲ့ရခြင်းကသာ နှမြောစရာ ဖြစ်ရသည်။
မိန်းကလေးငယ်သည် ရွှီချန်ချင်းတို့ထံမှ မည်သည့်အဖြေမျှ မရရှိသည့်အခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရန်လိုမှုများ ပိုမိုပြည့်နှက်လာသည်။
"ဒါက ငါတို့ ရွှီမိသားစုရဲ့ အိမ်ဟောင်းပဲ... ငါ့နာမည်က ရွှီချန်... ရှင်တို့နှစ်ယောက် ဘာကိစ္စမှမရှိရင် အခုချက်ချင်း ထွက်သွားပေးပါ... ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ နားနေတာကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့"
ရွှီချန်ချင်းသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း "ဒါ ငါ့အိမ်ပဲ... ဝါစဉ်အရဆိုရင် မင်း ငါ့ကို ဘိုးဘေးကြီးလို့ ခေါ်ရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် မိန်းကလေးငယ် ရွှီချန်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ တည့်တည့် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။
ခြံဝင်းလေးသည် သေးငယ်လှသော်လည်း ရွှီချန်ချင်း၏ ငယ်ဘဝ အမှတ်တရများအားလုံး ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။
ဘိုးဘေးကြီး ဟုတ်လား... ကလေးကို လာလိမ်နေတာပဲ။
ငါတို့ မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို ဘယ်လိုတောင် စော်ကားရဲရတာလဲ။
ရွှီချန်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်။
သူမ ဒေါသထွက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင် ကောင်းကင်ယံကြီးသည် ရုတ်တရက် လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။
အဝေးဆီမှ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မည်းနက်သော လိုင်းကြောင်းကြီးတစ်ခုသည် ရွှီချန်၏ ခြေဖျားအထိ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုအမည်းရောင်ထဲမှ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော မျက်လုံးကြီးတစ်လုံးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါးစပ်ကြီးတစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုပါးစပ်ကြီးသည် ပွင့်ဟလျက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"ရွှီချန်... မင်း ဘယ်လိုမှ မပြေးနိုင်တော့ပါဘူး... အညံ့ခံလိုက်စမ်းပါ"
အမှောင်ထု လွှမ်းမိုးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သာမန်အားဖြင့် အဆင့်မြင့် (A-level) စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအရာရှိတစ်ဦး၏ စွမ်းအားရှိသော ရွှီချန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး လုံးဝ လှုပ်ရှား၍မရတော့ဘဲ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားရသည်။
သူမသည် ခေါင်းကို အထဲသို့ အနိုင်နိုင် လှည့်လိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသော ရွှီချန်ချင်းနှင့် အကြီးအကဲကျန်းကုန်းတို့ကို အားကုန်သုံး၍ အော်ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်ပြေးကြတော့... ဒီမှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်"
ရွှီချန်ချင်းသည် သူမ၏ မိသားစုဘိုးဘေးများကို စော်ကားခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ ဘိုးဘေးကြီးဟု နောက်ပြောင်ခဲ့သော်လည်း ဤလူနှစ်ဦးသည် သာမန်လူသားများသာ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့ သေဆုံးသွားရမည်ကို သူမ မလိုလားပေ။
သို့သော်လည်း ရွှီချန်ချင်းကမူ သူမ၏ စကားကို မကြားသည့်အလား ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အခန်းဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး အကြီးအကဲကျန်းကုန်းကမူ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ ရွှီချန်နှင့် ထိုအမည်းရောင် မိစ္ဆာကောင်ကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် လှည့်ကြည့်နေတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အမည်းရောင်အရိပ်ဆိုးသည် တဖြည်းဖြည်း ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်လာပြီး လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"အဆင့်မြင့် (S-rank) စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအရာရှိ မုန့်ဝူ... မင်း တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။ "မှားသွားပြီ... ငါက အဆင့်လွန် (SS-class) အဆင့်ကို ရောက်တော့မှာ... ဒါတွေအားလုံးက ငါ့ရဲ့ အရှင်သခင်ကြောင့်ပဲ... အခု ငါ့အရှင်သခင်က မင်းကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီဖြစ်လို့ ငါနဲ့အတူ ငြိမ်ငြိမ်လေး လိုက်ခဲ့စမ်းပါ"
"မင်းရဲ့ အရှင်သခင် ဟုတ်လား... ကြီးမြတ်တဲ့ ရှာနိုင်ငံတော်ရဲ့ အဆင့်မြင့်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအရာရှိတစ်ယောက်က အဲဒီလို မိစ္ဆာဆိုးကို ကိုးကွယ်နေတယ်ပေါ့လေ... တကယ်ကို လှောင်စရာကောင်းလှပေတယ်"